Poor Things (2023)

De mannen in de film

Wonderlijk. Lanthimos mag onderhand wel in het lijstje van mijn favoriete regisseurs, of dan toch in ieder geval de meest interessante. Behoorlijk uitgepakt weer hier. Even door de beginscenes heen, maar wat er daarna allemaal op je afkomt in kleur, decor en beeldvorming is waanzinnig. Je wisselt een beetje tussen een koortsdroom en een sprookje, en dat de settings bewust niet heel realistisch zijn gemaakt, maar juist dat gekke randje hebben, maakt het top. De setting van het nette Britse in oude stijl in combi met futuristische trekken werkt goed. Prettige humor. Knarsende muziek. Fijn dat zulk geks steeds meer draagvlak krijgt.

Het absurdistische kennen we van Lanthimos en dat komt op meerdere vlakken terug. Gelukkig wordt als snel uit de doeken gedaan waar we mee te maken hebben, dat dat geen Hollywoodiaanse openbaring op het einde moet worden. Lekker gewaagd uitgangspunt (waar uiteraard de link met het ongetwijfeld veelgenoemde Frankenstein wordt gelegd). De gemuteerde dieren zijn ook heerlijk.
De ontwikkeling van Stone is knap gespeeld. Ik vind Dafoe echt een toprol neerzetten. Ruffalo was interessant, maar werd gaandeweg vervelend.

Maar dan. Als ik het platsla, blijft er eigenlijk alleen een verhaal over van 'meisje ontdekt wereld'. Het doet wat goedkoop en zeker niet origineel aan om allerlei settings te bedenken waar 'een kind' met alle facetten van de wereld in aanraking komt. Seks, alcohol, wreedheid, onrecht. Het is voorspelbaar, flauw en steeds meer oninteressant. Tuurlijk worden de kinderlijke, nuchtere, filterloze observaties van Bella bedoeld als sterkhouder, maar toch .De seks is ook wel erg aanwezig, dat voegt op een gegeven moment niet zoveel meer toe. Dat er alsnog wat moralen in moeten vind ik ook jammer, maar dat is wellicht om de balans te houden met het onconventionele en nog wel een groot genoeg publiek aan te boren.

Het mag de pret niet drukken. De verpakking is meer dan interessant en mooi genoeg om daar beetje doorheen te prikken. En vreemde films die een steeds groter podium krijgen juich ik sowieso toe.

Edit: ik zie nu dat ook deze heel wat Oscarnominaties én -winnaars heeft. Mooi hoor. Geen Dafoe dan weer, wel terecht Production Design

Wat een mooie en vooral kunstig gemaakte film. Heb af en toe best kunnen lachen. Genoten van de kleurrijke en soms zwart/witte beelden. Vooral die personen in Parijs waren heel bizar. Voorlopig 1 van de betere films die ik dit jaar heb gezien.

Eén woord: irritant. Over heel de lijn.

Cinema van de bovenste plank, Wes Anderson in het kwadraat, Luc Besson zonder hysterie. Magnifieke rollen van Emma Stone en Willem Dafoe.

Als de mens leven en dood naar zijn hand zet, ontaardt het leven in een absurde zoektocht naar betekenis. Dit heeft Yorgos Lanthimos vertaald naar een unieke film met een waanzinnig plot voorzien van surrealistische beelden in een geheel dat lichtvoetig, humoristisch en toch een diepzinnigheid behoudt.

Als enige minpuntje vond ik dat het einde net een stapje te veel was, want naar mijn smaak was het zoveel beter geweest als het beeld op zwart was gegaan terwijl de twee geliefden aan weerszijde van de (hun) stervende "God" liggen. Hoe dan ook, een pure kijkbeleving !