Dune: Part One (2021)

Zoveelste verfilming van deze SF klassieker. Visueel geslaagd, maar that's it.

Zou het kunnen dat George Lucas inspiratie heeft gehaald uit Dune?

Dat zeker en daarnaast vind ik de strijd van Paul Atreides en die van Luke Skywalker behoorlijk verschillend. In Star Wars is het vrij rechttoe rechtaan: goed tegen kwaad. In Dune deel 1 wordt gesproken van een toekomstige 'jihad' (dit is de term die gebruikt wordt, ook in het boek), van bloedvergieten in de naam van Atreides. Paul zelf worstelt daarmee. De keizer in het Dune-universum is niet het kwaad, het is degene die de status quo probeert te handhaven.

Een evil empire, de uitverkorene, opleiding door een bepaalde orde, een manipulerende 'force', 'de twijfels of hij er wel klaar voor is', een duivelse rechterhand van de Emperor, rebellen, woestijn, ... Er zitten genoeg elementen in Dune die ook in Star Wars werden verwerkt. Maar tijdens het kijken kreeg ik regelmatig ook een Game Of Thrones gevoel. Eigenlijk wou ik dat dit een nieuwe grote Fantasy serie van HBO was, dan konden we volgende week al het vervolg zien.

Jups. Al is dit natuurlijk niet baanbrekend. Maar het is ook meer om aan te geven dat het plot heus niet zo moeilijk is en eigenlijk makkelijk om te volgen. Ondanks dat het een Villeneuve film is met een traag tempo vond ik dat de primaire focus in de film op Paul erg goed was. Terwijl de Lynch versie bv veel meer kanten op vloog en mij vrij snel kwijtraakte. Deze film voelt daardoor wat intiemer aan. Met voordelen (meeslepender) en nadelen (het grote plaatje/de world building komt minder uit de verf omdat de film meer inzoomt op 1 personage)

Ik weet van Sisters Of Dune. Is er dan nog een ander Dune serie op komst?

Ik las in een interview dat ze met twee spinnoff series bezig waren. Dat was ook een van de redenen om het vervolg the green lighten.

Villeneuve lijkt me nooit teleur te kunnen stellen. Ik heb het boek nooit gelezen, maar van wat ik heb gehoord is het redelijk complex om goed te kunnen verfilmen, vergelijkbaar met Tolkien zijn werk. Ik had dan ook een wellicht ietwat ondoordringbare film verwacht, maar eigenlijk is alles direct heel makkelijk te volgen. De coming of age-invalshoek verraste me. Dat is eigenlijk de belangrijkste reden waarom ik me net genoeg geïnvesteerd voelde in het verhaal, en niet alleen in de zo briljant gerealiseerde wereld. Het is een goede manier om op een natuurlijke manier (iets wat de film niet altijd lukt) de kijker in te wijden in het Dune-inversum.

Wat ik ook zo indrukwekkend vind is dat Villeneuve zoveel tijd spendeert om in kleinschalige, tragere en vaak hypnotische scènes die hele wereld zo uit te werken, in plaats van er alleen maar een episch spektakelstuk van te willen maken. Wat dat betreft is hij echt een uitzonderlijke filmmaker, zeker in deze tijd. Ik heb het boek altijd al willen lezen, en zijn film heeft dat gevoel alleen maar versterkt.

Daarnaast levert de film wat betreft het spektakel ook gewoon. Alles ziet er weer verbluffend uit, net als in Blade Runner 2049 en Arrival, de score van Zimmer is sfeervol en bombastisch op een goede manier, en de actie en spannende scènes zijn meer dan prima. In tegenstelling tot de meeste andere blockbusters kon ik ook nergens echt opzichtige computereffecten bespeuren. De zandwormen en ornithopters zien er ontzagwekkend mooi uit en stellen zeker niet teleur.

Het is overigens wel overduidelijk dat de film slechts een opzetje tot een vervolg is, en na de aanval op de Atreides en de spectaculaire ontsnapping van Paul en Lady Jessica zijn er wat problemen met de pacing. Daarnaast hadden de personages ook wat beter uitgewerkt kunnen worden. De film drijft teveel op de kwaliteiten van zijn sterrencast (Skarsgård is geweldig, Bardem dan weer wat minder), en ik denk dat dit epische verhaal in een miniserie nog veel beter verteld had kunnen worden. Maar goed, de film heeft me een hoop gegeven, en ik kijk al echt uit naar het vervolg. 4.0*.

'Villeneuve lijkt me nooit teleur te kunnen stellen. Ik heb het boek nooit gelezen, maar van wat ik heb gehoord is het redelijk complex om goed te kunnen verfilmen, vergelijkbaar met Tolkien zijn werk. Ik had dan ook een wellicht ietwat ondoordringbare film verwacht, maar eigenlijk is alles direct heel makkelijk te volgen. "

Ja, als je het boek niet kent is dat simpel.

Je kunt ook het boek wel kennen, dan wordt het toch een tandje bijschakelen.

Mwa, ik zou eerder zeggen dat je het topje van de ijsberg gezien hebt. Het Dune universum is behoorlijk uitgebreid. Op basis van deze film kun je me niet uitleggen wat een Bene Gesserit is of een Mentat.

Schitterende film & krijgt gezien het einde vanzelfsprekend een vervolg, nu al zin an !

Op de valreep van 2021 in een week 2 klassiekers gezien. De ene is de western met de naam Old Henry en de dan dit science fiction "drama" Dune van Villeneuve. Het is episch, overweldigend en zuigt je mee in een wereld zoals Star Wars had moeten zijn. Je weet vanaf minuut 1 dat d'r 2 delen zijn, en aan het eind denk je:waarom geen 4 delen. Magnifiek in alles..

Ps kijk Boss level en je hebt de 3 beste films van het jaar gezien in verschillende genres.

Voor mij is Dune de film van het jaar, maar Spencer de beste film van het jaar.

Ik ken het boek en de vorige film niet dus ik had extreem veel moeite om het geheel te snappen en te volgen. De film heeft echt enorm mooie beelden en alles ziet er gelikt uit . Het acteer werk is ook goed , maar verder vond ik het heel erg traag en dit haalde voor mij de film erg omlaag . Elke keer dat het wat spannend werd en ik er een beetje in begon te komen kakte het weer in en kwamen de trage stukken weer ..

Als ik de namen en het originele verhaal had gekend , had ik hier wellicht heel anders naar gekeken .

Uiteindelijk blijf ik dan ook een beetje met gemixte feelings achter , omdat het er allemaal zo mooi en gelikt uit ziet met een sterren cast . Tegenover dit , vond ik het persoonlijk een enorm lange en trage film die voor mij zelf echt moeilijk te volgen was, waardoor het soms een beetje vaag aanvoelde en saai werd.

Villeneuve vindt opnieuw een SF-icoon uit met een epos over imperialisme, cultuurverschillen en religieus fundamentalisme. Zoals woestijnplaneet Arrakis tot leven wordt gebracht als een dorre en troosteloze plek waar grootheden vechten om grondstoffen, terwijl de Fremen hun manier van leven proberen te behouden. De immense zandwormen als een ongrijpbaar natuurverschijnsel dat zich weinig aantrekt van politiek gewoel. 'Dune' (2021) blijft trouw aan het oorspronkelijke bronmateriaal, maar oogt esthetisch ook onmiskenbaar als een melancholische prent van de Canadese regisseur. Verrassend subtiel en psychologisch geladen voor een groot epos over een eeuwige strijd tussen goed en kwaad. Qua 'world-building' is het heerlijk hoe de buitenissige kostuums en technologische vondsten een zekere mate van realisme uitstralen. Ergens tussen archaïsch en futuristisch, maar vooral eigen op een manier dat het die verzonnen ruimtestrijd tastbaar maakt. Een klein minpunt aan 'Dune' (2021) is dat alles in de laatste akte in een sneltreinvaart toewerkt naar een ietwat onbevredigende cliffhanger. Maar hopelijk wordt die honger gestild met een weergaloos vervolgdeel.

Een van de beste visuele spektakels die we ooit hebben gezien. Verbazingwekkende interieur- en exterieurontwerpen; perfecte cinematografie en gebruik van ieder type opname om de ongelooflijke sets (virtueel of niet) te laten zien en meeslepende actiescènes met een spanningsniveau dat vaak niet te vinden is in de typische blockbusters.

Het acteerwerk van de hoofdrolspelers Chalamet en Ferguson is even smetteloos als elk shot (de rest van de cast heeft ofwel simpele personages met niet zoveel diepgang, ofwel niet genoeg te doen in dit eerste? deel).

Om iets negatiefs op te merken: de dromerige toon van de film past niet zo goed bij de meer expositie-zware delen van het tweede bedrijf. Maar zelfs na enkele momenten die misschien een beetje te traag aanvoelen, is er vaak een hoogspanningsmoment, een goede actiescène of iets bijzonders dat dat in evenwicht houdt tot de derde akte, die weer op het goede spoor komt naar het hoge niveau van het begin.

Een kanttekening mijnerzijds: 'de eerste "Dune" uit 1984 was voor mij persoonlijk een afgang om te zien, de film boeide mij niet en met dit vooroordeel startte ik deze film afgelopen zondagavond. Wat een meevaller en door bovenstaande positieve ervaring waarderen wij unaniem (5 personen) de film met een 8!

In de eerste plaats kan ik dit eindelijk eens een keer zeggen he he! eindelijk eens een waardige tegenhanger van Star Wars!. Ik kan nu al niet wachten op een 2de deel die inhoudelijk zeer belovend gaat worden. In de eerste 3 kwartier moest ik even mijn kop erbij houden van hoe het nu precies zat. Wat mij ook erg goed lag was de hardheid in het verhaal en zo hoort het toch ook in een wereld van totaal onbekende individuen waar je geen pijl op kan trekken. Maar soms vond ik het zelfs confronterend en leefde ik mee in nog onbekende karakters... ja op naar deel 2!.

Why Dune Needed More Sweat - YouTube

Ziet er allemaal wel knap gemaakt uit maar helaas doen dit soort films mij helemaal niets meer. Tja en dan is een speeluur van 2½ uur wel erg lang.

Er werd een hoop bombarie gemaakt voor deze film maar... vermoeiende en saaie aaneenschakeling van onbenullige en nietszeggende verhaallijnen over een hoop zand dat de cosmos kan redden. Elke keer dat het wat spannend leek te worden kakte het weer in en kwamen de trage stukken opnieuw voorbij... Heb de film niet langer dan 30 minuten vol kunnen houden. De film was voor mij ondoordringbaar en erg onduidelijk. De maker Villeneuve heeft mij echter nooit geboeid, ook Blade Runner 2049 heeft mijn aandacht niet weten vast te houden. De film Arrival was daarentegen des te beter te volgen. Gemiste kans om deze film in de remake wel te laten slagen. Heb ook niet het idee dat de film het zo goed gedaan heeft in de bioscoop?

“Dreams make good stories, but everything important happens when we're awake.”

Onwijs gave film. Zo gaaf dat ik eigenlijk al gelijk ga zeggen dat dit wel mijn nummer één film gaat worden want ik ben totaal overdonderd. De film is visueel een prachtshow, dat wil ik ook direct even meegeven, om je vingers daadwerkelijk bij af te likken. Ik heb deze film al heel lang op het oog en wist vrijwel bij het plot en de trailer dat dit echt wel een film voor mij ging zijn, alleen de speelduur sprak mij altijd tegen en dat is ook één van de weinige minpuntjes van deze film voor mij, het duurt gewoonweg iets té lang. Gelukkig wordt dit wel weerspiegeld met een prachtig verhaal, de mooie CGI en de acteerwerken van iedereen in de film. En ik denk, als je ‘Star Wars’ fan bent dat je deze film automatisch wel kunt waarderen want ik beschouw het zeker als een gelijkwaardige film in dat genre, misschien ook wel een concurrent als het een mooie franchise gaat krijgen, dat is voor de toekomst.

De film uit de jaren tachtig heb ik nog niet gezien, die kon mij eigenlijk vrij weinig interesseren nog en ik had het gevoel dat die twee uur erg langdradig kon worden met die script maar na het zien van deze film vind ik dat ik die film binnenkort ook wel een kans moet geven. Ook het boek heb ik niet gelezen, dat ga ik waarschijnlijk ook nooit doen want ik vind lezen verschrikkelijk. Nu moet ik toch toegeven dat het ook wel de nodige CGI werk is wat me heeft betoverd in deze film, want dat was erg gaaf.

De cast om mee te beginnen vond ik erg goed. ‘Timothée Chalamet’ weet met zijn rol van ‘Paul Atreides’ toch wel te verassen én te overtuigen als een zeer vermakelijke acteur maar, ook een prima en leuke personage. Ik heb genoten van zijn werk, soms vond ik dat knuffelen alsof het een acht jarig kind was, wat overbodig maar dat is een kleinigheidje. Ook ‘Rebecca Ferguson’ deed het overigens leuk en samen met ‘Oscar Isaac’ vormde ze een leuk koppel als de leiders van de ‘Atreides’ familie. Zelf had ik zo af en toe wat meer verwacht van ‘Jason Momoa’, die wel overal geprezen werd maar eigenlijk een kleine rol voorgeschoteld kreeg, best jammer.

Het verhaal was ook erg gaaf, het concept vond ik ook leuk maar ik denk dat ik het eens ben met enkele comments hier beneden mij. En dat is voornamelijk dat je wellicht iets meer moet kennen over dit universum om de film écht volledig te snappen maar ook leuker te vinden. Ik ben er niet helemaal thuis in, en deze film is echt mijn introductie. Toch vond ik het wel een mooi concept, en vooral toch wel weer een vinger die gewezen wordt naar o.a. oorlogen voor goederen, iets wat natuurlijk in onze huidige wereld ook vaak genoeg is gebeurd, bezig is of nog mag gaan gebeuren. Zolang er maar geld in zit wordt er met alle liefde om gevochten, en ook hier zit daar een bittere smaak aan. Het opgraven van een bepaald goedje levert veel geld op, en wordt in de film verwezen naar een andere familie. De familie van ‘Atreides’ mag het nu op zich gaan nemen om hier hun opgravingen te doen, en dat in alle ramp van de huidige bewoners die al jaren, eeuwenlang de woestijn verdedigen tegen hun vijanden, het lijkt wel net in de echte wereld te kunnen gebeuren.

De openingsscène is gelijk al een eye-catcher met een prachtige sfeer over zich heen, de slomo beelden van de lopende soldaat door de stoffige woestijn en niet wetende dat er verderop een groep van de ‘rebellen’ klaarliggen om aan te vallen vond ik echt fantastisch, dat is gelijk ook één van de scenes die mij echt hebben verkocht. Het hoeft niet altijd spectaculair te zijn, want de sfeer in deze hele scene zegt genoeg. Daarna heb je pak en beet een uur de tijd om je kop er volledig bij te houden, hier wordt alle informatie in vrij gegeven en de nodige dingen die je moet weten. Ik vond het soms wat lastig mijn hoofd erbij te houden, gelukkig zit de vaart er goed in zodat je er eigenlijk zo uit bent, voor dat je het weet. Na dit uur komt eindelijk wat meer actie in beeld, en is het ook spectaculairder om te gaan kijken. Uiteraard de zo vaak benoemde CGI mag er ook echt wel wezen en vond ik heel vet, daarbij de aankleding van zowel de ruimteschepen maar ook de personages (en de legers) vond ik héél vet!

Dat er een tweede deel aan zat te komen kon je al van veraf wel zien aankomen maar ik kan wel met trotse houding zeggen dat ik hier wel erg veel zin in heb. Als deze net zo weet te overtuigen als dit eerste deel dan klaag ik nergens over. Hopelijk verkloot ‘Hollywood’ het net zo erg want daar zijn ze immers wel héél goed in. Ik heb genoten van deze zit, en voor mij de beste film die ik dit jaar ga en heb gezien.

Als je maar dertig minuten van deze film hebt gezien kun je net zo goed je stem verwijderen, die is dan compleet nietszeggend. Na een uur begint de film sowieso meer actie te krijgen, kwestie van tijd en geduld. Het eerste stuk is voornamelijk veel informatie, ik geef toe dat dit wat in kan kakken maar. zeker geen onbelangrijk moment voor deze film.

Aangenaam verrast. Ik heb Villeneuve's talent in deze zeker onderschat. Hij doet iets helemaal anders dan Lynch en er zijn dan ook weinig vergelijkingspunten. Deze film spitst zich meer toe op de geopolitiek-dynastieke dimensie van het boek en wordt niet overdreven zweverig wat de mystiek en de profetie betreft. Arabische cultuurinvloeden (naamgevingen, de Fremens) versterken de vormgeving. Als Science-Fiction begeeft Dune part one zich veel dichter bij een Star Wars film dan je zou verwachten. Het is een bij momenten fascinerende spektakelfilm die een goed ritme vindt tussen de plotontwikkeling en de groots opgezette actie-setpieces. Heel goed hoor.

Na ruim 2 uur toch de film stop gezet, wat een vervelende, vermoeiende zooi is dit. Het genre spreekt mij normaal zeer aan en ik heb alle bekende titels al wel eens gezien, misschien dat daardoor deze zo voorspelbaar is. Dat is nog geen reden waarom een film niet leuk is. De hele film is een lelijke donkere grauwe tint geschoten, daar wordt je niet vrolijk van. Nu zal dat ook niet bedoeling zijn want enig spoortje van humor of zelfspot ontbreekt volledig. De actie is niet spannend, verrassend of spectaculair. Voor een groot gedeelte heeft dat te maken met de buitengewoon slechte muziekscore. Continue is er een of onder vaag synthesizer gereutel te horen. Blijkbaar zat al het budget in de computers voor de digitale beelden maar was er geen geld meer voor een fatsoenlijk orkest. De karakters spreken mij totaal niet aan. Regisseur Villeneuve heeft een hoop pretenties maar kan ze niet waarmaken.

Tegen beter weten in toch een poging gewaagd! Ik ben totaal niet bekend met het bronmateriaal van Frank Herbert, dus met nul voorkennis ben ik deze film gestapt. De film uit 1984 heb ik nooit gezien, evenals de miniseries die in 2000 en 2003 werden uitgezonden.

De trailer sprak mij destijds wel aan en ik ben altijd wel een liefhebber van Fantasy of SF waarbij er een gehele nieuwe wereld gecreëerd wordt. Wat dat betreft is het bronmateriaal van Frank Herbert wel aan mij besteed. Helaas kan ik dat niet zeggen van de filmmaker Denis Villeneuve, want zijn films zijn als de Dementors uit Harry Potter. Ze weten uiteindelijk alle vrolijkheid uit mij weg te zuigen en aan het einde blijf ik met een leeg gevoel achter.

Dat was precies het gevoel wat ik ook had na het zien van Dune. Villeneuve heeft zeker oog voor detail en Dune is visueel een prachtige film om te zien. Inhoudelijk zat ik me als kijker echter meermaals af te vragen waar de film nu eigenlijk over ging en wat eigenlijk het plot was? Dat heb ik na 2,5 uur niet echt kunnen ontdekken. In mijn ogen is Villeneuve dan ook totaal geen verhalenverteller. Hij schiet mooie plaatjes, maar dat is het dan ook.

De film neemt zichzelf 100% serieus en het wordt hierdoor maar een droevige bedoening. Een gezonde dosis humor had de film wellicht wat vermakelijker gemaakt. Ook het acteerwerk vond ik niet om naar huis te schrijven. De cast vol met klinkende namen vond ik alleen maar storend. Liever had ik een wat meer onbekende cast gezien, zodat je de rollen niet gaat vergelijken met eerdere beroemde personages die de acteurs al hadden gespeeld. Maar de vraag is of dit wat had uitgemaakt, want ook hoofdrolspeler Chalamet kon bij mij de aandacht niet vasthouden.

Aan mij was Dune dan ook niet besteed. Of ik ooit deel 2 ga bekijken is nog maar de vraag. Gezien de lovende recensies voor dit eerste deel, zal ik me daardoor in ieder geval niet laten leiden.

Dune: Part One is sowieso al vele malen beter en visueel mooier dan de oude Dune-verfilming uit 1984 en de miniserie. Niet eens omdat het nieuwer en eigentijdser is met meer CGI mogelijkheden, maar vooral omdat de unieke visie van Villeneuve (Arrival, BR2049) zich perfect leent voor Dune. De set pieces zijn gaaf, de belichting is dramatisch en ronduit indrukwekkend.

Niets ten nadele van Lynch -die heeft ook een unieke visie- maar zijn Dune kwam -zoals bekend- totaal niet goed uit de verf.

En dat terwijl opvallend veel sleutelscenes uit de originele verfilming bijna 1 op 1 te zien zijn in deze verfilming. Beide versies zijn ongeveer 2,5 uur lang, maar waar de 1984-versie soms traag en saai werd, weet Dune: Part One het verhaal meeslepender te vertellen (en dat terwijl hooguit de helft van het 1e boek verteld wordt.)

Tegen verwachting in was het dus een boeiendere zit dan ik had verwacht. Voorlopig een ruime 4*. Benieuwd naar deel 2.

4,25*

Fantasyfilms vol met lore, termen, planeten en vage volkeren; het is mijn ding totaal niet. Toch wilde ik dit wel zien door de lovende kritieken overal, en omdat Villeneuve natuurlijk altijd wel een veelbelovende naam is. Voor zijn Blade Runner 2049 gold eigenlijk ook dat ik niet keek om de inhoud maar des te meer om het plaatje.

Toch vond ik het verhaal en de inhoud van deze film uiteindelijk nog wel meevallen. Je moet je inderdaad even door allerlei termen en dergelijke heen worstelen, maar de exposition en de pacing zijn wel prima, de visuals maken een hoop goed, en uiteindelijk is het zo ingewikkeld niet; een beetje Game of Thrones-ervaring, een beetje ‘chosen one’ en andere tropes die zowat in elke film van het genre terugkomen, en je komt een heel eind.

Naast de mooie filmstijl zelf zitten er een aantal erg gave momenten in die soms toch wel weten te overtreffen wat ik hiervoor in film heb gezien (met name die sandworms), maar ook wel stukken die wat saaier worden; ga vechten of vliegen en je verliest mijn interesse meteen.

Toch was de 2,5 uur voor het grootste deel goed kijkbaar, waarschijnlijk wil ik deel 2 ook wel zien. De cast is ook wel prima, met name Timothée Chalamet die ik altijd graag zie. Ook zal de film wel wat nominaties (en misschien winst?) voor sounddesign binnenslepen.

Lastig wat ik hieraan geef, als een visueel ding is het een dikke voldoende, met het verhaal erbij en qua kijkplezier wordt het toch iets lager.

3,75*

Een erg saaie en pretentieuze film, waar ik meer van had verwacht. Het verhaal boeit niet en wordt heel serieus gebracht alsof het ergens over gaat. De beelden zijn kleurloos en de muziek is irritant. De personages worden weinig uitgediept en het interesseerde me niet wat met hen gebeurt. Zelfs het bijna geslachtloze emo kid Chalamet, die ik nog goed kon pruimen in The King, is hier totaal zonder enig charisma. En de choreografie tijdens de weinige gevechtscenes is erg matig. Er zit totaal geen spanning of hardheid in. Bij het messengevecht tussen Chalamet en die zwarte kerel bijvoorbeeld wordt elke 2 seconden gecut in de actie. Het is allemaal zo lui gebracht. Alleen de harde muziek doet vermoeden dat er iets bijzonder aan de hand is. Maar laat je vooral niet misleiden, dit is helemaal niets.

Is nooit Villeneuve's sterkste punt geweest. En ook hier doet hij het niet beter dan David Lynch een miljoen jaar geleden.