Druk (2020)

Fijn om eens gezien te hebben, maar meer dan een interessante premisse heeft de film niet. Ik werd weinig verrast en niet de indruk naar een memorabele prent aan het kijken te zijn in tegenstelling tot wat de lovende recensies bij uitbrengen probeerden te stellen.

Prima film met een perfecte cast; Mads Mikkelsen natuurlijk voorop.

Perfecte cinematografie, als voorbeeld als de kleine Brille een goal maakt en de camera dan een heel laag standpunt aanneemt. Ook de soundtrack is prima. Dat aangevuld met een experiment waarvan je wel na kunt gaan hoe dat eindigt.

Na eerst mijn promillage op orde gebracht te hebben kom ik uit op een verdiende 4 ☆

Zeer goed geacteerde en uitermate grappige film. Geen meesterwerk

Het was genieten van de acteurs, van het spel, en van het rare uitgangspunt. De film boeit op zich wel. Maar ik trek het niet dat aan het eind van de film, nadat het drinken een dodelijk slachtoffer heeft gemaakt (geen zelfmoord, want hij probeerde wel zijn zwemvest aan te krijgen maar door dronkenschap lukte het niet en gaf hij dat op), toch nog zo wordt doorgedronken en doorgevierd 'in zijn naam', dat vind ik onsmakelijk.

Een zeer merkwaardig experiment. Don't try this at your work! Dat je docent met een kegel voor de klas staat, dat herken ik wel. Had niet de indruk dat het dan betere lessen waren. Maar de lessen van de Deense heren waren bedroevend en konden alleen maar beter worden.

Er is een komische noot in de film, maar ook een dramatische. Het alcoholgebruik wordt hier dan ook niet verheerlijkt. De gevolgen kunnen rampzalig zijn.

Het acteren van Mads Mikkelsen is altijd een genot. Wat een veelzijdig acteur.

De film geeft je ook een inkijkje in het examenjaar van Deense scholieren. Grappig die mutsjes.

Het is fijne film.

Mooie realistische film waarbij drank de hoofdrol is

Film die ik nog in de kast had liggen en te laat eruit gehaald heb

4.0 ****

Teleurstellend. Vinterberg wil een soort neutraliteit in zijn film steken en dit gaat ten koste van drama. De negatieve gevolgen van hun experiment worden kort aangehaald (huwelijk stuk, niet meer kunnen stoppen) tot er een zelfmoord gebeurd maar door een personage dat onderbelicht is. Het is maar een voetnoot in het verhaal en haalt de angel uit het drama. Vinterberg wil in naam van evenwicht ook positieve gevolgen tonen. Luchtig en grappig verteld (bv de saaie lessen en saaie leraars krijgen glans en opwinding) maar het probleem is dat je dit niet kunt volhouden. Daarom staat Vinterberg ook lang stil bij het begin van het experiment. Het is nog onschuldig, de positieve kanten lijken meer eerste symptomen. Op den duur krijgen de negatieve kanten toch de overhand maar dan is de film al bijna afgelopen. Het is ook gevaarlijk om dat blijven positief te zien. bv scene van examen filosofie. Drinken om faalangst te overwinnen en uiteraard een geslaagd examen af te leveren ? Serieus ? Ook het einde (het dansen en feesten van Mikkelsen met de studenten) lijkt een verkeerde thesis te omarmen. Drinken heeft vrijheid en een zorgeloos bestaan. Het laat je ook toe jezelf te zijn (Mikkelsen danst eindelijk want er werd aangegeven dat hij vroeger dit zeer goed kon maar met ouder worden niet meer wou). Deze twee voorbeelden komen volgens mij dicht in de buurt van een pleidooi voor drinken. En de eindconclusie ? De jeugd (cf de beginscene) is goed bezig ?

Verhaal lijkt verkeerd gestructureerd Uiteindelijk is er geen echt negatief resultaat voor de andere drie (er zijn dus wel negatieve gevolgen maar die worden opgelost in het ijle), alles lijkt weer op wieltjes te lopen voor de andere drie, het sociale oordeel wordt zeer snel bijgelegd (de school, de buren, de leerlingen) en het huwelijk van Mikkelsen komt toch goed (de scene aan de diner tafel : is ze ontrouw ? van waar komt dat ? ), het happy end voor hen komt uit de lucht gevallen

Veel valse noten dus maar de film is niet slecht. Begint boeiend en leuk met een soort mid life crisis waar ze hun routine in job en relatie proberen te keren met 0,5 promille alcohol. Acteurs zijn goed en het is wel grappig (verse kabeljauw gaan vissen bv) en de connectie dat drinken algemeen aanvaard wordt (bv het restaurantbezoek in het begin dat volop alcohol schenkt, het drinkspelletje van de studenten wordt niet negatief beoordeeld, alcohol consumptie van beroemde figuren) is mooi gelegd

Ik heb een vraag aan Mr Vinterberg. Waarom geen 2 films gemaakt nl 1 nuchter en 1 met 0,5 promille. En zien welke beter was ? Het zou volgens mij een veel interessanter en een veel dieper achtergrond gegeven hebben van zijn uitgangspunt (met 0,5 promille presteer je beter).

goeie film!

die Denen krijgen het altijd weer voor elkaar om iets heel zwaars met een komisch randje te brengen.

ik hou erg van die zwarte humor.

ik moest bij deze film denken aan het noorse Exit (dat nog een graadje heftiger is)

de soundtrack vond ik ook heel passend.

ik ging meteen The Meters opzoeken

Er is veel goed aan de film: er wordt uitstekend geacteerd en een uitstekende soundtrack. Het thema van de film kun je ook nog wel interessant noemen. Maar er is nog meer slecht aan de film. De film is voor mij te traag en ik heb grote moeite met de boodschap van de film. Ik ben helemaal niet tegen het drinken van alcohol, maar laten we niet doen alsof het goed is en leven beter kan maken. Moet ik nu echt respect opbrengen voor een leraar die een leerling aanzet tot het drinken van alcohol om zo zijn eindexamen te halen? Voor iemand die pas na een lange periode van constant alcohol nuttigen z'n vrouw weer ziet staan en kan waarderen? Weer eens flink doorzuipen na een dodelijk ongeluk door alcohol? Je weer lamdrinken net nadat je (bijna) ex vrouw een hand uitreikt om weer wat van het leven te maken?. Dit op zich is nog steeds prima filmmateriaal voor een mooi drama, maar in deze film wordt het verheerlijkt. Ik kon de humor er allemaal niet van inzien. Daarom kan ik onmogelijk meer dan 2 sterren geven.

Altijd een uitstekend idee.

Druk is een goede film met een grappig en ook wel interessant uitgangspunt. Gaandeweg word je getrakteerd op mooi geacteerde scènes met een geweldige cast. De humor is subtiel en er zitten geen dijenkletsers van grappen in. Dat had nog wel wat dikker aangezet mogen worden. Ook vliegt de film vliegt in de tweede helft wat uit de bocht en blijf je met een wat ambivalent gevoel achter. Wat is hier de boodschap precies? Het is niet duidelijk.

Dit past ergens ook wel bij een Europese film waarbij niet alles wordt voorgekauwd, niet alles òf goed òf slecht is, of een happy end of een sad end. Misschien is dit ook wel zo realistisch, eigenlijk. Het leven is nou eenmaal een blender waarin goed, slecht, geluk en verdriet worden gemixt tot een ondefinieerbare brij.

4 sterren

Voordat u doorgaat - music.youtube.com

Een fragment.

Aangename film. Fijne soundtrack en cast.

Ik geloof niet dat de boodschap is om toch vooral regelmatig te drinken. Het lijkt vooral te gaan over mannen die meer of minder last hebben van een midlifecrisis en die met behulp van een discutabele theorie nieuwe prikkels opdoen die hen stimuleren.

Het lijkt mij meer een pleidooi om zo nu en dan uit je comfortzone te gaan en wat avontuurlijker te leven. En bovenal een mooie illustratie van vriendschap

tussen mannen.

Het Schubert fragment is overigens vrijwel zeker van de Hongaar Jenö Jandó. Ik denk dat ze het wat langzamer afspelen en de tonen wat hebben verdiept.

De Deense regisseur Thomas Vinterberg weet zijn niveau keurig te behouden met zijn nieuwste film, al doet Druk net wat onder in vergelijking met zijn andere hoog beoordeelde werken. Mads Mikkelsen laat in ieder geval nog een keer zien dat hij zichzelf niet enkel en alleen nog maar beperkt tot Amerikaanse filmschurken en steekt dan ook ver boven de andere acteurs uit. Op conceptueel vlak laat Vinterberg echter wat steken liggen. Zo is de onderbouwing van de "why" in Druk niet bepaald sterk te noemen en vraag je je als kijker af hoe de heren het in hemelsnaam zover laten komen als hier, maar voor de uiteindelijke dramatiek doet het weinig onder. Die is zwaar, maar wordt niettemin voorzien van een sprankje hoop. De interactie tussen personages voelt links en rechts onmenselijk en overdreven filmisch aan, maar Vinterberg behoudt keurig netjes zijn toonzetting en levert een film af die geregeld weet te raken. De opeenstapeling van ellende vraagt wat van de kijker, maar de emotie voelt oprecht aan en de film wordt makkelijk gedragen door sterke acteerprestaties en passend nerveus camerawerk.

Best een goede film. Jammer dat de heren het niet kunnen laten om het bij het experiment te houden. Ze gaan steeds meer drinken met natuurlijk de gevolgen daarvan.

Het leek mij nou juist interessant als ze zich hielden aan de 0,5 procent. Ik denk namelijk dat je dan niet veel merkt aan de buitenkant, maar wel aan de binnenkant. Toch is het ook wel prima dat ze meer gaan drinken, want anders gebeurde er niks natuurlijk.

De jongeren spelen ook goed en het is interessant om te zien hoe de Denen leven, drinken, uitgaan en naar school gaan. Lijken best veel op Nederlanders. De mannen spelen subliem. Soms is het grappig, soms is het drama.

Onduidelijk wat ik precies met deze film aanmoet. Het experiment is interessant, maar het uitbouwen ervan vráágt om ellende, en dat is dan ook precies wat de vier hoofdpersonen krijgen, terwijl ik me als kijker afvraag waarom ze dat niet aan zien komen. Of hebben ze allemaal dat beroemde verslavings-gen waardoor ze hun grenzen niet meer kunnen bewaken? Het einde is evenzeer onduidelijk, met Mikkelsen die danst vanwege een hervonden levensvreugde terwijl hij zojuist een vriend heeft begraven, en misschien is het ook wel de bedoeling van deze film om geen gemakkelijke antwoorden te bieden, maar voor mij persoonlijk is het gevolg dat ik de film toch lager waardeer dan ik aanvankelijk dacht, eenvoudigweg omdat ik er eigenlijk niet zo veel mee kan. Superbe geacteerd en op z'n tijd behoorlijk grappig, en tussen de vier hoofdpersonen voel je ook wel degelijk de vriendschap, maar uiteindelijk blijft het toch allemaal een beetje in de lucht hangen omdat ik niet zie wat de drie mannen uiteindelijk geleerd hebben en hoe de alcohol hen daarbij geholpen of juist tegengewerkt heeft.

In de film wordt de Noorse psychiater Fin Skårderud verkeerd geciteerd met de these dat een mens met een contant alcoholpromillage van ca. 0,5 promille met betrekking tot sociaal verkeer en geestelijk presteren zijn vaardigheden zal zien toenemen en een beter leven zal leiden. De tragikomedie van Thomas Vinterberg bouwt zijn verhaal rondom deze stelling en slaagt erin een film te maken die steeds weer een gevoel oproept van onbezorgde vrijheid. Een gevoel dat tot aan de weergaloze slotscène (die overigens ook zonder een drupje alcohol genuttigd te hebben weergaloos is) wordt gevierd. Een heerlijke laatste scène die je succesvol aanmoedigt om de film met een grote glimlach te verlaten.

Een film met een aanstekelijk verhaal over een groepje leraren dat de proef op de som neemt teneinde hun uitgebluste privé- en beroepsleven nieuw elan in te blazen. De film speelt heel geloofwaardig met de gedachte dat het experiment helemaal nog niet zo’n slecht idee is. Hoofdpersonage Martin is zo’n leraar die met behulp van een immer aanwezig alcoholpromillage de weg naar de vreugde hervindt. Zijn drie collega’s overkomt hetzelfde. Dat de vier personages zo verrekte sympathiek zijn, helpt ook een handje bij de gedachte dat het experiment een goed idee is. Dat Vinterberg en zijn cameraman Sturla Brandth Grøvlen (Victoria (2015)) de kijker steevast op prettige zoete zomerse plaatjes trakteren draagt ook bij aan de plausibele beeldvorming.

Wat als een soort buddykomedie begint, verwordt in de loop tot een midlifecrisis-tragikomedie met vier sterke protagonisten die door vier uitstekende acteurs worden gespeeld. De film intrigeert in het bijzonder als het de positieve kanten van de alcohol viert. De minder positieve kanten waar de vier hoofdrollen mee te maken krijgen intrigeren ook, maar voelen soms wat formulematig en voor de hand liggend aan. Druk is een goede film die meesterlijk afsluit. Aan het eind voel je je eventjes weer zestien jaar oud en frank en vrij. Echt een schitterend slot. Ik hield aan deze film bepaald geen kater over.

Waardeloos. Een traag, voort kabbelend verhaal, zonder echt ergens te komen. Komedie dit? Een drama is een betere omschrijving. Verspilde tijd.

Het was wel leuk om een keer te zien. Het was wel leuk Martin te zien op school. En die jongen, (brillemans) was ik wel ontroerd wat hij deed bij het voetbal en wat de andere kinderen deden.

Ja maar voor mensen als jij hebben ze speciaal films als Dance Flick (Film, 2009) gemaakt. Daar hoef je helemaal niet bij na te denken. Dus dan kom je toch aan je trekken.