Druk (2020)

Geweldige film over..... het leven!

Het laat het leven op allerlei wijzen zien, het feesten, de sleur, kinderen krijgen, vervlogen ambities, vriendschappen, relaties. En hoe alcohol daar een effect op kan hebben.

Het geweldige acteerwerk, de mooie uitwerking en het mooie beeld maken dit voor mij 1 van de topfilms de afgelopen jaren. Zoveel beter dan 99% van de hollywood pulp met alle standaard clichés of in recente jaren met de overdreven politieke correctheid en afgedwongen kost-wat-kost diversiteit.

Genieten.

Vinterberg flikt het weer.. en het is hem gegund ook! En nou oscars binnenslepen svp

De plot van de film doet een flauwe Adam Sandler-komedie vermoeden, maar niets blijkt minder waar. De film heeft zeker komische aspecten maar weet daarnaast ook precies de juiste emotionele snaar te raken, geholpen door een intelligent uitgewerkt script en een unaniem sterke cast. Mads Mikkelsen is weer eens geweldig, maar ook de drie andere hoofdrolspelers zijn uitstekend. Wat mij betreft de mooiste en beste film van het afgelopen jaar.

Wel aardig.

Had op iets meer gehoopt. De premisse klonk best wel geestig. Maar toch blijft het allemaal wat teveel binnen de lijntjes, waardoor ik er minder van onder indruk was de menig hier. Neemt niet weg dat de film prima wegkijkt met een uiterst sympathieke cast. Het is daarom geen straf om te kijken. Maar de film zet het wel op dat ze steeds verder gaan in hun drinken en dan hoop je toch op iets meer all out scenes. Nu bleef het bij een goed avondje zuipen.

Wellicht voor de 50tig plusser ook allemaal iets herkenbaarder.

3 sterren.

Degelijke film van Deense makelij. De cast is goed en het acteerwerk ook. Qua plot had ik er wat meer van verwacht. De personages worden niet heel erg uitgediept en hun onderlinge relaties blijven ook redelijk oppervlakkig. De film heeft zijn sterke momenten, maar zakt af en toe ook wat in. Het kijkt over de hele linie aardig weg, maar ik vind het geen hoogvlieger.

Vier uitgebluste docenten aan een middelbare school besluiten op basis van een wetenschappelijk artikel in de voetsporen te treden van o.a. Ulysses S Grant, Ernest Hemingway en Winston Churchill. Het artikel suggereert dat een mens beter functioneert als het zorgt voor een alcoholpromillage dat vereist dat je regelmatig sterke drank tot je neemt. Dus besluiten de mannen voortaan tijdens hun werk regelmatig een slok wodka te nemen en hun bevindingen te verwerken in een wetenschappelijk rapport.

Dat basisgegeven levert veel onverwachte momenten op, vooral omdat het scenario van Vinterberg en Tobias Lindholm weigert een moreel standpunt in te nemen. Maar die neutrale benadering betekent ook dat het resultaat niet meer is dan een verzameling anekdotes. Die episodes zijn weliswaar vaak vermakelijk, mede dankzij de prima cast, maar het betekent ook dat de film nimmer toewerkt naar iets van een dramatische ontknoping.

De ideale publieksfilm als je het mij vraagt. Een leuk concept en een creatief plot om de midlife-crisis van vier leraren te laten zien. Druk heeft een heerlijk luchtige balans van humor en drama (geschikt dus ook voor de vrijdagavond), en het zit verder ook gewoon goed in elkaar, het toonbeeld van een ervaren regisseur. Verder zit het natuurlijk vol bekende en uitstekend presterende acteurs. Ik ken weinig acteurs die met zoveel vertoon van diepe pijn een traan kunnen laten als Mads Mikkelsen.

Dat gezegd, het is goed, maar écht goed wordt het nauwelijks. De film kleurt nogal binnen de lijntjes, ondanks het fijn uitgewerkte drama. Vinterberg lijkt hier en daar wat de diepte in te gaan met zijn verwijzingen naar Kierkegaard enzo, maar dat wordt toch nauwelijks uitgewerkt (de mens is een combi van lichaam en geest; faalangst als bron van veel persoonlijk leed, prima - maar so what?).

Daarmee blijft de film luchtig genoeg voor het grote publiek, mede door het aantrekken van genoemde steracteurs, en dat wordt nog versterkt door enkele scenes die naar mijn smaak teveel effectbejag vertoonden (bijv die dansscene aan het einde - al is het wel een lekkere scene met goeie muziek en is het tof om Mikkelsen die moves te zien maken). Maar mij raakt Vinterber dan een beetje kwijt, omdat ik weet dat hij beter kan qua drama. Sowieso is de hele sfeer iets te optimistisch en daarmee wat ongeloofwaardig - zoveel plezier, harmonie en creativiteit de 4 mannen met hun opgepimpte promillages bereiken is er natuurlijk dik over. Het wordt bijna een familiefilm, ware het niet dat Vinterberg met talrijke verwijzingen anderzijds ook weer de spot lijkt te willen drijven met de Deense mentaliteit - maar ik vrees dat dit de meesten zal ontgaan.

Het onderliggende drama en de karakterontwikkeling zijn dan weer wel fijntjes gedaan, en daarin toont Vinterberg zich de ware meester. Als carrieretip geef ik hem nog mee dat hij zijn vrouwenrollen nog eens beter mag leren uitwerken als volwaardige personages, maar voor de rest blijft het fijn wegkijken.

Druk betekent in het Deens; Binge drinken. Deze film volgt dan ook een groep mannen van middelbare leeftijd die de onconventionele suggestie van de Noorse psycholoog Finn Skårderud om het alcoholpeil in het bloed op 0,05 procent te houden …gaan uitproberen. Tja... we weten denk ik allemaal wel dat drinken je vrolijk, vriendelijk, betrokken en alert maakt, en dat als je het te vaak doet, je leven er op de één of andere manier ook door verpest wordt. De film weet daar ook niet heel veel aan toe te voegen. Je kijk dan ook lange tijd naar mannen met een midlifecrisis die alle gemoedstoestanden afvinken en naar het einde nog even de dramatische consequenties ondervinden. Aangevuld met uhm... 'hilarische' (niet echt0 scenes waarin de mannen dansen op muziek of kindervoetbalteam aanmoedigen. En dat dan bijna twee uur? Mikkelsen en de rest van de cast doen hun werk goed genoeg! Maar het is vooral de vellige en standaard regie die van twee uur lang naar dronken mannen kijken best een lange zit maken!

Druk heeft een 'leuk' uitgangspunt, maar het laat zich wel raden wat voor uitkomst hun experiment gaat hebben. Wat dat betreft is het allemaal niet heel verrassend, maar het is onderhoudend door het prima acteerwerk.

De huiselijke situaties en de gevolgen van hun drankgebruik had soms wat meer uitgediept mogen worden. Het bleef allemaal redelijk aan de oppervlakte, om vervolgens flink overboord te gaan met een wat te dramatisch einde d.w.z. het drama met Tommy. Maar goed, het wordt nergens vervelend of saai om te kijken.

Vinterberg maison...

Voor mij wil dat zeggen : wat je kan verwachten van Vinterberg en niks meer. Niet verkeerd.. een film van hem is altijd makkelijk door te komen door de vlotte afwisseling van komische, tragische, genante en euforische momenten. Maar wat een ongeloofwaardigheid : veertigers in midlife crisis experimenteren met alcohol om hun levenskwaliteit te verbeteren ... zijn ze nooit 18 geweest of zo? Kon daar niet helemaal in meegaan. De "filosofie" rond het drankgebruik lijkt ook wel tot het manifest van de overtuigde alcoholist te behoren. Mikkelsen als Martin speelt de beste rol. Jammer dat er ook geen achtergrondverhaaltjes gekoppeld werden aan zijn drie collega's/vrienden want ze komen niet helemaal uit de verf. Paar leuke scènes dan nog wel : de binge drinking avond en de gevolgen ervan, de laatste scène, Martin die zijn klas meekrijgt in een les over alcoholconsumerende wereldleiders ... deze scènes schieten er stuk voor stuk uit.

Film met een intrigerend concept. Het heeft wat mij betreft de Oscar voor Beste Buitenlandse Film niet gestolen, ik heb namelijk al veel slechtere Oscarwinnaars gezien. Zo goed als Jagten is deze misschien net niet, maar Mads Mikkelsen is wederom echt geweldig. 1 van de eerste films die ik zag met hem was Valhalla Rising en ik vond die film toen echt zo slecht dat ik Mads zijn films in feite vermeed nadien. Maar niets is minder waar want Mads is misschien de beste acteur van dit decennium. Ik had een eerder doods einde verwacht maar kreeg één van de beste eindes die ik al zag in een film. Ik heb het nu al zeker 5x gezien. Geweldig nummer ook dat blijft hangen. Ik ga toch 4* geven daardoor.

Alles staat en valt een beetje met de premisse of je het experiment in de film aanvaardt of niet om je te laten onderdompelen in de toch wel gekke film van Vinterberg. Hoewel er naast het onderwerp best wel veel andere elementen zijn die de film erg genietbaar maken. Op zich is het niets nieuws dat alcohol een bepaalde geremdheid uitschakelt. De idee was vooral dat het lichaam (en geest) dat nodig zou hebben om optimaal te functioneren. Volgens een aantal grootheden in de 20e eeuw blijkbaar wel. Het is natuurlijk een erg dunne en gevaarlijke grens waarbij het evenwicht erg wankel is. Overdaad loert vaak om de hoek. De valse perceptie van zelfcontrole leidt vaak tot drama's.

Grootste manco voor mij in de film is idee dat het warm water werd uitgevonden en het wel erg eenvoudig wordt ingeleid. Desalniettemin toch een sterke film. Vooral sfeer, montage, tempo en camerawerk zit erg goed, maar ook dat is niet verbazingwekkend met een vakman als Vinterberg achter het stuur. Komt zeker niét in de buurt van zijn andere toppers Festen en zeker niet Jagten. En ook Submarino vond ik subtieler dan deze.

Mads Mikkelsen is opnieuw de ster hier. Knap en mooi afsluitend einde die het allemaal wat samenvat. Drank wordt nu eenmaal geassocieerd met plezier maken en total loss gaan. Ook de drie andere kompanen deden het prima waarvan Thomas Bo Larsen de bekendste is, al hebben Ranthe en Millang ook al hun strepen verdiend, niet toevallig ook bij Vinterberg die graag teruggrijpt naar dezelfde acteurs.

Ondanks het prima acteerwerk een tegenvallende kijkervaring over vier mannen, die tijdens hun midlifecrisis hun heil zoeken in overmatig alcoholgebruik. De film wist mij amper te raken. “Drank maakt meer kapot dan je lief is”. Deze slogan geldt wat mij betreft ook voor deze film.

Iedereen weet wel wat alcohol doet of kan doen, zodat de film qua het effect van alcohol weinig nieuws brengt en de film ook qua verhaal zich mede daardoor makkelijk laat voorspellen en het verloop ook al min of meer wordt weggegeven of gesuggereerd door elke beschrijving of trailer. Ook wat het einde betreft komt er geen verrassing en volgt de film de filmclichés van een (voor de meesten althans) goed einde. Zelfs de boodschap is niet erg opzienbarend: alcohol is geweldig want is supergezellig dus verbindend, maakt je ontspannen en geeft je energie en laat je out-of-the-box denken maar je moet er wel op tijd mee stoppen, zowel qua hoeveelheid als qua duur. In feite is de film zo beschouwd positiever over alcohol dan medici en overheden die zo bang zijn voor de negatieve effecten van overmatig drankgebruik dat zij zelfs één druppel alcohol afwijzen en ook de maatschappij alcohol op het werk taboe heeft verklaard. Wat dat betreft volgt de film meer de oude Griekse verering van alcohol gekoppeld aan de eveneens oude Griekse wijsheid ’alles met mate’. Bovenal lijkt de film te berusten op het gegeven dat we heel veel alcohol consumeren welke alledaagse realiteit in een nieuw licht wordt geplaatst doordat het in de vorm van een sociaal-psychologisch experiment wordt gegoten. Maar zoals gezegd levert dat experiment geen nieuwe inzichten op. Het plot lijkt aan een aan Kierkegaard ontleende wijsheid opgehangen: alleen door te hebben gefaald kun je liefhebben.

Al met al een voorspelbare film die evenmin grappig is (afgezien dat dronken mensen vaak iets grappigs hebben in hun stuntelen) – de film is geen arthouse-versie van Hangover! – en aldus mijn verwachtingen niet waarmaakte, maar die wordt gered doordat het net boeiend genoeg is om de aandacht erbij te houden.

Uitstekende film over een viertal leraren/vrienden die bij wijze van experiment besluiten overdag dronken te functioneren. Een origineel uitgangspunt over alcohol in de samenleving en wat het met je doet. De personages zijn goed neergezet en de cast speelt het dronken zijn overtuigend. Een mooi einde, en niet alleen vanwege het dansje van Mads Mikkelsen.

Altijd afwachten met Vinterberg: de man heeft een aantal prima films gemaakt, maar tekende met Jagten natuurlijk voor het meest voorspelbare en groteske gedrocht uit de recente filmgeschiedenis. Druk zit er een beetje tussenin. Vermakelijk, goed geacteerd, een paar keer grappig en best invoelbaar. Maar ook voorspelbaar en boordevol filmclichés.

Het vervelendst was het moment dat Martin op de ultieme zuipavond weg wil gaan, voet bij stuk houdt, en op het aller-allerlaatste moment, als hij zijn jas al aan heeft, toch een slok drank neemt. En dan is er natuurlijk geen weg meer terug, dat weten we allemaal.

Alcohol wordt neergezet als een mix van de toverdrank van Panoramix en heroïne: je wordt instant geniaal (dat jochie dat een slok wodka neemt en ineens weer alles van Kierkegaard weet, kom op zeg) en als je het een paar keer hebt gedronken ben je voor de rest van je leven verslaafd.

Nou ja, verder dus best in orde. Het is trouwens eerder luchtig drama dan ontroerende komedie.

Mads Mikkelsen is soort van de lievelingsacteur van m'n broer, dus als er weer een film draait dan is hij altijd. Zoals hij aan het eind zei: "Ja, een film met Mads, altijd een goede film". Nu kan ik de man ook goed hebben en ook hier weer een zeer innemend personage. Iemand die je altijd gelooft in zijn gedachten, demonen, ontsnappingen et cetera. Mar sowieso was het acteerwerk sterk, met als beste punt wel dat die groep van vier mannen aanvoelde als vriendengroep. Vrij esentieel voor zo'n film, maar vaak gaat men wel de mist in. Maar hier was chemie.

Wat ik zou sterk vond aan deze film was de herkenning, op heel veel vlakken. Dus dit was wel een film die me raakte, en daardoor goed scoort. Ondanks dat ik de film af en toe was vond slepen, visueel aardig maar niet bijzonder vond en aan het eind gaat het net iets te lang door. Ook is niet elke persoon even goed uitgewerkt en soms is het thuisfront wat clichématig (het acteerwerk verbloemt veel). Wel vaak ook goed kunnen lachen om de donkerzwarte humor. 4,0*

Crowdpleaser,
- die erg voorspelbaar is
- waarin innemend wordt geacteerd
- met ongeloofwaardige scènes (bijvoorbeeld leerling die na een slok op Kierkegaard spuit)
- met een geloofwaardige vriendenkring waarin een ieder zijn eigen (voorspelbare) plek kent
- en een clichématige entourage, zowel op school als thuis.
En die te lang duurt.

Jammer, de radicale Vinterberg van Festen is (nog) niet herrezen.

Ik heb het idee dat deze film minder gaat over (chronisch) overmatig alcoholgebruik dan je in eerste instantie zou verwachten.

Voor mij gaat deze film veel meer over mid-life crisis, relatieproblemen en omgaan met stress en sleur op het werk, maar bovenal over veerkracht en het hervinden van de eigen kracht en focus na bepaalde tegenslagen.

Dit zijn wellicht ook open deuren: ik denk dat de 'boodschap' is; alcohol lost geen problemen op en gewenning ligt op de loer, zeker als mensen in je omgeving hetzelfde doen.

En volgens mij laat de film ook zien dat plezier / genieten van gematigd alcoholgebruik ok is, voor wie zich prima kan beheersen. Gelukkig is het geen betuttelende film geworden.

De beste (anti-) alcoholvoorlichting zijn wat mij betreft de documentaires Bacchus (1995) en Gehoorzame Centimeter (1991)

Leuke film. Mooi verhaal dat ergens wel wat voorspelbaar was. Maar dat viel te verwachten bij een film over alcohol, zeker ook omdat alcohol en de gevolgen enerzijds een chaos veroorzaakt, en anderzijds een voorspelbaar einde heeft.

Het einde van de film - toen Mads Mikkelsen begon te dansen - had van mij niet gehoeven, ook al vond ik het dan wel weer leuk dat hij als laatste shot in zee sprong, zijn vriend Tommy achterna.

Meeslepende film die je helemaal meeneemt in het verhaal. Verveelt geen moment. Steengoed acteerwerk. Afwisselende scènes met een lach, een traan en een serieuze blik.

Het is een film die nooit echt saai wordt. Dronken geleuter blijft om de een of andere reden altijd interessant om te zien.
De film groeit langzaam van pro-alcoholgebruik naar anti-alcoholmisbruik. Ik had gehoopt dat er nog een bijkomende boodschap achter zat, maar dat is het zowat. Vandaar dat ik ook wat op mijn honger bleef zitten.

De verwachtingen lagen hoog door de Oscarwinst en eerdere Scandinavische films. Dat werd deels ingelost. Het uitgangspunt is leuk of zelfs interessant en het beeld van de vier leraren in midlifecrisis wordt voldoende ingezet.

Met deze opzet vrees je al wel een beetje voor een 'keerzijde-hoofdstuk' in het tweede deel van de film. Dat moralistische zit er ook zeker in. Het voelt wat overdreven dat één avondje doorzakken meteen voor schreeuwende en weglopende vrouwen zorgt. Het (familie)drama dat in het tweede deel voor de hoofdtoon zorgt had van mij dan ook niet gehoeven. Tuurlijk slaat er ééntje te ver door, maar dan ook meteen maar even overlijden. En het aandikken met het kleine kindje in het voetbalteam..
Daaromheen is het wel een vermakelijke prent. Niet wereldschokkend en diepgaand -en zijn wel wat open deuren-, maar prima voor een avondje film. Met een biertje of wijntje natuurlijk. Groot pluspunt was de eindscene, natuurlijk beetje over de top, maar ik werd er oprecht gelukkig van dat hij koos om te blijven drinken en dansen en niet om naar zijn vrouw terug te gaan, wat ik verwacht had en eigenlijk ook in de lijn van de rest van de film zou liggen.

Druk, de film die bij velen eerder bekend is als Drunk (met een n) maar in het Engels dan weer Another Round is. Vinterberg kaart opnieuw een sociaal issue aan na pedofilie in Jagten en familiegeheimen in Festen. Druk is een verhaal over drinken, maar dan wel met onderliggende geheimen.

4 mannen in de sleur van hun leven grijpen naar een experiment om aan de hand van een bepaald minimum alcoholpercentage hun saaie leven terug leven in te blazen. Al blijkt snel dat daarmee alle problemen niet opgelost geraken. De film toont het brede spectrum van alcoholgebruik aan. De plezierige kant van alcohol bij het eten, het losser worden, het feesten, .. Maar ook de mindere kant met gezondheid, sociale impact en psychische gevolgen.

Een indrukwekkende film die vooral weer overtuigd door de aanwezigheid van Mads Mikkelsen. IJzersterke acteerprestatie in een film die best wel binnenkomt. Zonder met het vingertje te liggen zwaaien voor overmatig alcoholgebruik.

Wat een heerlijke film is dit zeg. Het ogenschijnlijk ubergrappige idee wordt bloedserieus verteld en uitgevoerd door de hoofdpersonages. Ondanks dat is het zowel dramatisch en sneu als hilarisch tegelijkertijd. Aan Mikkelsen kun je dit wel overlaten natuurlijk, maar ook de rest van de cast is zoals vaker in Scandinavische cinema uitstekend op dreef. En hoewel het verloop van de film weinig verassingen kent is het echt een genot om te volgen. Maatschappijkritiek in optima forma.

4,0*

Verdrietige filmmaker.

Dat Thomas Vinterberg ook lichtvoetige films kan maken, bewijst Druk. Het opbeurende einde grenst zelfs aan een musical. Een en ander schijnt te maken te hebben met de persoonlijke tragedie die de regisseur kreeg te verwerken: zijn dochter overleed plotseling door een ongeluk. Volgens hoofdrolspeler Mads Mikkelsen probeerde de cast extra zijn best te doen de verdrietige filmmaker te doen lachen. Het eindresultaat is een ietwat onevenwichtig maar sterk drama met een donker komisch randje.

Hoe de film er anders was komen uit te zien laat zich raden, maar het maakt Druk er niet minder interessant door. Het hele gegeven waarbij een groepje leraren op een continu alcoholpromillage de lessen draait, is al voldoende boeiend. Voeg daar een gedreven cast aan toe die door een wereldregisseur wordt begeleid tijdens zijn rouwproces, en je krijgt een curieuze maar uiterst vermakelijke film. Een cocktail van tranen en geluk. Wellicht minder katerig dan we gewend zijn van de Deen, maar heerlijk smakend.

***½

Met dank aan September Film voor het recensie-exemplaar.

Grappig uitgangspunt; de uitwerking is zoals verwacht. In theorie komt de theorie met de praktijk overeen, maar in de praktijk niet. In de theorie van de film moet je gemiddeld één of twee glazen alcohol op hebben, maar in de praktijk wordt dat natuurlijk meer.

Het verloop is dus enigszins voorspelbaar, maar het wordt degelijk gedaan en het einde mag er zijn. Verder visueel niet overweldigend, zoals vaker bij het werk van Vinterberg, waardoor ik op 2,5* uitkom.

Enerzijds heerlijk gefilmd door Vinterberg, met een altijd prettige Mikkelsen. Goed gebruik van muziek ook, van de mooie koren tot aan The Meters.

Maar op de achtergrond lijdt de film toch ietwat onder de matige plotontwikkeling. Vooral vanaf de stap naar het maximum promillage wordt het wat minder.

Vinterberg zou Vinterberg niet zijn moest hij de kijker, na het zien van de film, niet met wat vragen achter laten.
Zo is er niet alleen het slotshot. Is het een wanhoopsdaad of een uiting van blijdschap om de euforische, meer dan benevelde toestand, waarin de ganse maatschappij zich lijkt te bevinden of dan weer Martin's vrouw die plots niet afkerig lijkt van haar gulzig wijntje...
Een waarschuwing tegen het drama van de verslaving of dan toch 0,5 ? So what.
Vinterberg toch. Verkneukelt zich nu waarschijnlijk om de vele tegenstrijdige meningen en discussies die de wereld rond gaan.
Knappe verhaalstijl, goed acteerwerk waarbij Mikkelsen weer excelleert.

Microdosing

Waarom vinden we alcohol drinken normaal, terwijl het zo slecht voor ons is? De behoefte de boel zo nu en dan even de boel te laten, en de remmen los te gooien is groot in een maatschappij waarin we vaak ook controle moeten opbrengen. De Deense filosoof en psychiater Søren Kierkegaard gaat nog een stapje verder dan jouw gemiddelde vrijmiborrel of stapavondje. Hij heeft namelijk de theorie bedacht dat mensen worden geboren met een te laag alcoholpromillage in het bloed. In Druk, besluiten vier uitgebluste docenten dit uit te testen door elke dag een promillage van 0,5 te handhaven.

Het resultaat levert een geslaagde tragikomedie op die richting het slot neigt iets te veel door te slaan naar de dramatische kant. De negatieve aspecten van alcoholgebruik worden er dan iets te dik bovenop gelegd. Hoewel de negatieve gevolgen van alcohol gebruik nooit onderschat mogen worden blijft de film in de eerste plaats een in alcohol gedrenkte ode aan het leven, én hervonden levenslust. Regisseur Thomas Vinterberg heeft uitgesproken hoe het verliezen van de controle volgens hem ook mooi kan zijn en hier legt hij in de film dan ook de focus op. Met een schitterende rol van Mads Mikkelsen, die ondanks zijn succes in Hollywood, zijn thuisland niet vergeten is.

4,0*