Druk (2020)

Vermakelijke film, prima acteerwerk, maar de boodschap ontgaat me. Behalve dan dat dronken mannen een sneue treurigheid uitstralen.

+ Mads Mikkelsen is weer eens ijzersterk

+ goede chemie tussen de hoofdrolspelers (vooral de vriendengroep)

+ Fantastisch einde

+ ondanks een aantal minputen blijft de film nog een tijdje hangen

+ origineel concept....

- ... dat niet optimaal benut wordt

- niet zo sterk als Vinterberg's vorige films als Jagten en Festen

- ondanks een sterk uitgangspunt blijft de film voorspelbaar

Goed geacteerd, maar wat een stelletje complete imbecielen.

Drinken op je werk, jezelf een dilerium zuipen, leerlingen aanmoedigen om te drinken.

Het stoer vinden van de leerlingen dat ze zich klem zuipen, ze waren er zelf nogal trots op.

Onbegrijpelijk !

De scène dat de leerling alcohol neemt voor zijn test is te zot voor woorden.

De leraar die dat voorstelt zou van mij ter plekke ontslagen mogen worden.

Onverantwoordelijk tot de hoogste macht.

Eerste en laatste scène belachelijk, laat alleen maar de achterlijkheid zien van drinken.

Dat de heren het in hun hoofd halen, geeft volgens mij aan dat ze al hun hersencellen verzopen hebben.

Ook heel logisch dat de vrouwen van hun man afwilden, wie wil er een dronken asociaal als man.

Van mij hadden deze domme leraren ter plekke ontslagen mogen worden wegens stelselmatige minachting van het gezag.

Nogmaals goed geacteerd, maar ik kon me niet verplaatsen in de hoofdpersonen.

Kan me niet begrijpen wat er aan is om te drinken.

Ik ben 51 en heb in mijn leven nog nooit 1 druppel alcohol gedronken of drugs gebruikt.

Word en werd er om bespot.

Kennelijk is het stoerder om laveloos thuis te komen dan niet te drinken.

Dan ben je volgens velen een watje.

Voor mij zou deze film getoond moeten worden aan jeugdigen om NOOIT te gaan drinken.

Ik heb geen enig aanknopingspunt gezien wat er leuk is aan drinken.

Op mijn middelbare school vonden de leraren de leerlingen die op kamp dronken werden aardiger dan mij die zich aan de regel geen drank hield.

Mijn mentor vond dat toffe lui en mij maar een sukkel

Voor mij in ieder geval geen aanrader on OOIT een druppel alcohol te nuttigen.

Heb geen zin om als een complete mongool door het leven te moeten gaan.

Dat ben je voor mij als je jezelf klem zuipt, geen enkel respect dus voor deze leraren, want dat verdienen ze niet !

Geen alcohol oké, maar om dan maar meteen azijn te gaan drinken...

Waarom Azijn, geef alleen maar mijn persoonlijke mening.

Ik heb een grote hekel aan mensen die drinken, die mensen hebben voor mij geen ruggengraat, omdat ze kennelijk hun brein moeten benevelen.

Vriendschap is voor mij over als iemand dronken word, met dronkelappen wil ik niet geassocieerd worden.

Ben ongenadig hard voor mensen die over de grens gaan.

Deze mensen vinden mij een watje, zuipen zich klem en dan verbreek ik een vriendschap. Ik vertel ze dat ze geen ruggengraat hebben, wat mij niet in dank word afgenomen.

Deze film toont voor mij echt aan dat mensen die drinken volkomen van God los zijn.

Deze film sterkt mij weer erin dat alcohol levensgevaarlijk is. Voor mij zijn deze leraren compleet ongeschikt voor hun beroep.

Wat mij betreft hadden ze strafrechtelijk vervolgd mogen worden, wegens in gevaar brengen van leerlingen.

Ik heb het idee dat deze film minder gaat over (chronisch) overmatig alcoholgebruik dan je in eerste instantie zou verwachten.

Voor mij gaat deze film veel meer over mid-life crisis, relatieproblemen en omgaan met stress en sleur op het werk, maar bovenal over veerkracht en het hervinden van de eigen kracht en focus na bepaalde tegenslagen.

Dit zijn wellicht ook open deuren: ik denk dat de 'boodschap' is; alcohol lost geen problemen op en gewenning ligt op de loer, zeker als mensen in je omgeving hetzelfde doen.

En volgens mij laat de film ook zien dat plezier / genieten van gematigd alcoholgebruik ok is, voor wie zich prima kan beheersen. Gelukkig is het geen betuttelende film geworden.

De beste (anti-) alcoholvoorlichting zijn wat mij betreft de documentaires Bacchus (1995) en Gehoorzame Centimeter (1991)

Leuke film. Mooi verhaal dat ergens wel wat voorspelbaar was. Maar dat viel te verwachten bij een film over alcohol, zeker ook omdat alcohol en de gevolgen enerzijds een chaos veroorzaakt, en anderzijds een voorspelbaar einde heeft.

Het einde van de film - toen Mads Mikkelsen begon te dansen - had van mij niet gehoeven, ook al vond ik het dan wel weer leuk dat hij als laatste shot in zee sprong, zijn vriend Tommy achterna.

Is al bekend wanneer de officiële dvd-release van Druk is?

We openen met deze film ons nieuw filmjaar, filmclub62 te Oostende. Benieuwd naar de opkomst na Covid-19 die veel roet in het eten gooide.

Tranen in de ogen tijdens de afsluitende scène.

Aus die reihe: niet gehinderd door enige nuance alle vooroordelen er eventjes uitklappen. Had je niet in de gaten dat het geen documentaire, maar fictie is?

On:

Fantastische film over de uitwerkingen van drank die elke zichzelf respecterende drinker (deels) zal herkennen: drank maakt wat losser en geeft een wat meer luchtigere kijk op de wereld, Dat deze heren de (niet bestaande) hypothese van Skarderud in een experiment omzetten, waarbij ze plechtig beloven alleen tijdens werktijd te drinken, is vanzelfsprekend een concept waarvan je op de boerenklompen kan aanvoelen dat het vroeger of later mis moet gaan. Waar het in het begin hun persoonlijkheden een 'lift' geeft, komt later de onvermijdelijke destructie om de hoek kijken.

Toch zet het zogenaamde idee van Skarderud je (mij) wel aan het denken: hoe zou de wereld eruit zien wanneer iedereen gecontroleerd hetzelfde zou doen? De voorbeelden waar de geschiedenisleraar mee aankomt zouden zouden volgens diezelfde leraar het bewijs zijn dat dit niet bepaald een uitgemaakte zaak is; enkele van de groten der aarden waren notoire alcoholisten. De bijbehorende persoonlijke dramatiek in de film is precies goed, imho. Gezien het onderwerp had de film aan alle kanten enorm uit de bocht kunnen schieten, maar dit viel uiteindelijk best mee.

Ik geef 'm een vier.

Een film die gemakkelijk uit de bocht had kunnen vliegen (zoals wel vaker met alcohol), maar die precies de juiste toon aanslaat. Een fijne afwisseling tussen humor en drama, mooi geschoten, leuke soundtrack. Fijne chemie ook tussen de hoofdpersonages. Ja, hier heb ik wel genoten.

Knappe vertolkingen...

Meeslepende film die je helemaal meeneemt in het verhaal. Verveelt geen moment. Steengoed acteerwerk. Afwisselende scènes met een lach, een traan en een serieuze blik.

Naar dronken mensen kijken is niet altijd even aangenaam werkt soms vermakelijk of zelfs aanstekelijk zonder zelf dronken te worden en voorspelbaar, de scenes vliegen dus hier en daar uit de bocht om het grappig te laten zijn of het drama aan te zetten, je kan bijna raden hoe het afloopt.

Het is een film die nooit echt saai wordt. Dronken geleuter blijft om de een of andere reden altijd interessant om te zien.
De film groeit langzaam van pro-alcoholgebruik naar anti-alcoholmisbruik. Ik had gehoopt dat er nog een bijkomende boodschap achter zat, maar dat is het zowat. Vandaar dat ik ook wat op mijn honger bleef zitten.

GEWELDIG!!!

Vermakelijk maar helaas met wat mindere stukken erin. En ook een beetje simplistisch. Maar bijzonder goed geacteerd en prettig te kijken. Idee is natuurlijk geweldig..

Druk is een lastig te plaatsen film. Laten we eerst beginnen met de zaken waar geen discussie over mogelijk is. De muziek is top, perfect zelfs. De acteurs zijn stuk voor stuk geniaal. Niemand is zo goed als Mikkelsen, zou je denken. Maar iedereen was top. En Bo Larsen speelt de rol van zijn leven. Tot slot is Vinterberg gewoon heel goed. Het is een erg mooie film geworden. Hoe de camera vanuit de pols beweegt van gezicht tot gezicht spreekt een ontzettende liefde voor cinema uit.

Ik was echter toch een beetje teleurgesteld. Ik vind Vinterberg altijd een groots verhalenverteller. Druk is toch een beetje chaotisch. Wat is nu het punt? Moet je nu wel drinken of juist stoppen met drinken? Het leek er soms op alsof Vinterberg zelf ook niet wist wat je nu van alcohol moest denken. Ja, de hele samenleving zet het op het zuipen, en ja, we worden in zekere mate geregeerd door drank, en ja, zuipen is soms erg leuk, maar wat moeten we daar nu allemaal van vinden? Goed of slecht? Een oordeel blijft uit.

Er is een punt waar ze willen stoppen. Ze komen erachter dat ze te ver zijn gegaan. Maar dan hebben ze daarna - tot slot - weer een geweldig moment van vrijheid onder invloed. En tijdens die laatste scene was ik opeens erg ontroerd. De film lijkt geen duidelijk punt te hebben, wat me irriteerde, maar juist omdat het geen duidelijk oordeel had kon het mij aan de andere kant zo raken. Ik denk dat dit zo is omdat Druk de tragedie van alcohol laat zien. We komen er niet onderuit. De momenten van genot en vrijheid die drank geeft zijn zo groot dat we haast niet kunnen stoppen. Desalniettemin zal het ons zeker de afgrond injagen.

Nou, ik weet niet hoor. Ik wil hier ook niet met de vlag van het oordeel zwaaien. Maar als je vriendschap zo weinig waard is dan heb je, zou ik zeggen, nog nooit vrienden gehad. Geef mij dan maar een Tommy. Een zwakke lul misschien, een zuipschuit, maar iemand die de zonde in de ander herkent en de ander alsnog met heel zijn hart liefheeft. Liever een alcoholist dan iemand die met zijn vinger wijst. Geef mij maar Martin! Iemand die zuipt om uit zijn eenzaamheid te komen. Ja, idem. een dronken zak. Maar Martin is ook iemand die van zijn vrouw houdt. Martin kan misschien de wereld niet aan, maar hij doet tenminste niet alsof hij beter is dan anderen.

Wat nu als de personages in deze film allemaal zo moraliserend als jij waren? Zouden ze dan nog steeds net zo hebben kunnen liefhebben? Ik denk het niet. Liefde komt slechts bij gratie van vergiffenis. Echte liefde is niet scheiden maar bij elkaar komen of zelfs, beter, bij elkaar blijven. Zo duimt Tommy in de hemel nog steeds voor de liefde tussen Martin en Anika. Tommy is een echte vriend. Wat nu als hij had gezegd 'je bent dronken, ik hoef je niet meer te zien'?

Het zit je blijkbaar dwars? Misschien eens gaan praten met een psycholoog?

Het is een film hè? Daar hoeft niet altijd een bepaalde boodschap achter te zitten.

De verwachtingen lagen hoog door de Oscarwinst en eerdere Scandinavische films. Dat werd deels ingelost. Het uitgangspunt is leuk of zelfs interessant en het beeld van de vier leraren in midlifecrisis wordt voldoende ingezet.

Met deze opzet vrees je al wel een beetje voor een 'keerzijde-hoofdstuk' in het tweede deel van de film. Dat moralistische zit er ook zeker in. Het voelt wat overdreven dat één avondje doorzakken meteen voor schreeuwende en weglopende vrouwen zorgt. Het (familie)drama dat in het tweede deel voor de hoofdtoon zorgt had van mij dan ook niet gehoeven. Tuurlijk slaat er ééntje te ver door, maar dan ook meteen maar even overlijden. En het aandikken met het kleine kindje in het voetbalteam..
Daaromheen is het wel een vermakelijke prent. Niet wereldschokkend en diepgaand -en zijn wel wat open deuren-, maar prima voor een avondje film. Met een biertje of wijntje natuurlijk. Groot pluspunt was de eindscene, natuurlijk beetje over de top, maar ik werd er oprecht gelukkig van dat hij koos om te blijven drinken en dansen en niet om naar zijn vrouw terug te gaan, wat ik verwacht had en eigenlijk ook in de lijn van de rest van de film zou liggen.

Druk, de film die bij velen eerder bekend is als Drunk (met een n) maar in het Engels dan weer Another Round is. Vinterberg kaart opnieuw een sociaal issue aan na pedofilie in Jagten en familiegeheimen in Festen. Druk is een verhaal over drinken, maar dan wel met onderliggende geheimen.

4 mannen in de sleur van hun leven grijpen naar een experiment om aan de hand van een bepaald minimum alcoholpercentage hun saaie leven terug leven in te blazen. Al blijkt snel dat daarmee alle problemen niet opgelost geraken. De film toont het brede spectrum van alcoholgebruik aan. De plezierige kant van alcohol bij het eten, het losser worden, het feesten, .. Maar ook de mindere kant met gezondheid, sociale impact en psychische gevolgen.

Een indrukwekkende film die vooral weer overtuigd door de aanwezigheid van Mads Mikkelsen. IJzersterke acteerprestatie in een film die best wel binnenkomt. Zonder met het vingertje te liggen zwaaien voor overmatig alcoholgebruik.

En volkomen terecht.

ZO overdreven, absurd anti-alcohol zijn is ook gewoon bespottelijk.

Hoe kan je dan trouwens Bond-fan zijn?

Dat is niet zo'n pussy hoor, qua drank

Het was maar flauw mopje he, Bart.

We hebben inmiddels prive erover gesproken.

Niks aan de hand, en vriendelijke groet.

Ik ben niet wijzer

Wat de film met name goed maakt zijn de acteurs die een hele mooie sfeer neerzetten met hun drinken en met Mikkelsen als uitblinker.

Het verhaal , het alcohol experiment, is gedoemd te mislukken maar dat is natuurlijk te verwachten.

De slotscène is onverwacht , grappig, knap en een knipoog naar het leven !

Ik had ik een zelfde ervaring, heerlijk einde van een prachtige film:

****1/2

Wat een heerlijke film is dit zeg. Het ogenschijnlijk ubergrappige idee wordt bloedserieus verteld en uitgevoerd door de hoofdpersonages. Ondanks dat is het zowel dramatisch en sneu als hilarisch tegelijkertijd. Aan Mikkelsen kun je dit wel overlaten natuurlijk, maar ook de rest van de cast is zoals vaker in Scandinavische cinema uitstekend op dreef. En hoewel het verloop van de film weinig verassingen kent is het echt een genot om te volgen. Maatschappijkritiek in optima forma.

4,0*

Verdrietige filmmaker.

Dat Thomas Vinterberg ook lichtvoetige films kan maken, bewijst Druk. Het opbeurende einde grenst zelfs aan een musical. Een en ander schijnt te maken te hebben met de persoonlijke tragedie die de regisseur kreeg te verwerken: zijn dochter overleed plotseling door een ongeluk. Volgens hoofdrolspeler Mads Mikkelsen probeerde de cast extra zijn best te doen de verdrietige filmmaker te doen lachen. Het eindresultaat is een ietwat onevenwichtig maar sterk drama met een donker komisch randje.

Hoe de film er anders was komen uit te zien laat zich raden, maar het maakt Druk er niet minder interessant door. Het hele gegeven waarbij een groepje leraren op een continu alcoholpromillage de lessen draait, is al voldoende boeiend. Voeg daar een gedreven cast aan toe die door een wereldregisseur wordt begeleid tijdens zijn rouwproces, en je krijgt een curieuze maar uiterst vermakelijke film. Een cocktail van tranen en geluk. Wellicht minder katerig dan we gewend zijn van de Deen, maar heerlijk smakend.

***½

Met dank aan September Film voor het recensie-exemplaar.

Mooie interessante film met superster Mads Mikkelsen

Die draagt de film vind ik.

Tis misschien een simpel verhaal,maar is uitstekend gespeeld door iedereen eigenlijk.