Druk (2020)

Laatste stuk vanaf de begrafenis had niet gehoeven..

Prachtige cast en acteerwerk, om in ons taalgebied straaljaloers op te zijn, maar de film in zijn geheel vond ik nogal onevenwichtig opgebouwd en pointless, zoals ook anderen reeds opmerkten.

Druk heeft een 'leuk' uitgangspunt, maar het laat zich wel raden wat voor uitkomst hun experiment gaat hebben. Wat dat betreft is het allemaal niet heel verrassend, maar het is onderhoudend door het prima acteerwerk.

De huiselijke situaties en de gevolgen van hun drankgebruik had soms wat meer uitgediept mogen worden. Het bleef allemaal redelijk aan de oppervlakte, om vervolgens flink overboord te gaan met een wat te dramatisch einde d.w.z. het drama met Tommy. Maar goed, het wordt nergens vervelend of saai om te kijken.

Vrij goede film, had wel meer verwacht.

Maar dat einde, geweldig

Vinterberg maison...

Voor mij wil dat zeggen : wat je kan verwachten van Vinterberg en niks meer. Niet verkeerd.. een film van hem is altijd makkelijk door te komen door de vlotte afwisseling van komische, tragische, genante en euforische momenten. Maar wat een ongeloofwaardigheid : veertigers in midlife crisis experimenteren met alcohol om hun levenskwaliteit te verbeteren ... zijn ze nooit 18 geweest of zo? Kon daar niet helemaal in meegaan. De "filosofie" rond het drankgebruik lijkt ook wel tot het manifest van de overtuigde alcoholist te behoren. Mikkelsen als Martin speelt de beste rol. Jammer dat er ook geen achtergrondverhaaltjes gekoppeld werden aan zijn drie collega's/vrienden want ze komen niet helemaal uit de verf. Paar leuke scènes dan nog wel : de binge drinking avond en de gevolgen ervan, de laatste scène, Martin die zijn klas meekrijgt in een les over alcoholconsumerende wereldleiders ... deze scènes schieten er stuk voor stuk uit.

Oscarwinnaar beste buitenlandse film

Dat deze nu 25 november pas uitkomt is wel echt van de pot gerukt.

Dan kun je hem nog steeds bekijken op Amazon Prime

Kunnen die Amerikanen nu niets meer zelf verzinnen??

Film met een intrigerend concept. Het heeft wat mij betreft de Oscar voor Beste Buitenlandse Film niet gestolen, ik heb namelijk al veel slechtere Oscarwinnaars gezien. Zo goed als Jagten is deze misschien net niet, maar Mads Mikkelsen is wederom echt geweldig. 1 van de eerste films die ik zag met hem was Valhalla Rising en ik vond die film toen echt zo slecht dat ik Mads zijn films in feite vermeed nadien. Maar niets is minder waar want Mads is misschien de beste acteur van dit decennium. Ik had een eerder doods einde verwacht maar kreeg één van de beste eindes die ik al zag in een film. Ik heb het nu al zeker 5x gezien. Geweldig nummer ook dat blijft hangen. Ik ga toch 4* geven daardoor.

Is deze nou al eens ergens te zien?

Alles staat en valt een beetje met de premisse of je het experiment in de film aanvaardt of niet om je te laten onderdompelen in de toch wel gekke film van Vinterberg. Hoewel er naast het onderwerp best wel veel andere elementen zijn die de film erg genietbaar maken. Op zich is het niets nieuws dat alcohol een bepaalde geremdheid uitschakelt. De idee was vooral dat het lichaam (en geest) dat nodig zou hebben om optimaal te functioneren. Volgens een aantal grootheden in de 20e eeuw blijkbaar wel. Het is natuurlijk een erg dunne en gevaarlijke grens waarbij het evenwicht erg wankel is. Overdaad loert vaak om de hoek. De valse perceptie van zelfcontrole leidt vaak tot drama's.

Grootste manco voor mij in de film is idee dat het warm water werd uitgevonden en het wel erg eenvoudig wordt ingeleid. Desalniettemin toch een sterke film. Vooral sfeer, montage, tempo en camerawerk zit erg goed, maar ook dat is niet verbazingwekkend met een vakman als Vinterberg achter het stuur. Komt zeker niét in de buurt van zijn andere toppers Festen en zeker niet Jagten. En ook Submarino vond ik subtieler dan deze.

Mads Mikkelsen is opnieuw de ster hier. Knap en mooi afsluitend einde die het allemaal wat samenvat. Drank wordt nu eenmaal geassocieerd met plezier maken en total loss gaan. Ook de drie andere kompanen deden het prima waarvan Thomas Bo Larsen de bekendste is, al hebben Ranthe en Millang ook al hun strepen verdiend, niet toevallig ook bij Vinterberg die graag teruggrijpt naar dezelfde acteurs.

Heh?

Dat alcohol je wat losser maakt is 1 ding (= het warme water) , maar het verandert je persoonlijkheid of vaardigheden niet ten gronde. Daar ontspoort de film wat. De metamorfose van Martin van lome uitgebluste en zelfs gemakzuchtige leerkracht naar een bruisende en goede leerkracht lag er iets te dik op. Hetzelfde geldt als echtgenoot.

Kan er ergens allemaal wel inkomen, maar zo'n wondermiddel in positieve zin is alcohol heus niet.

Is warm water dan een eufemisme voor alcohol? Ik ken dat helemaal niet. Of zit dat in de film?

Ondanks het prima acteerwerk een tegenvallende kijkervaring over vier mannen, die tijdens hun midlifecrisis hun heil zoeken in overmatig alcoholgebruik. De film wist mij amper te raken. “Drank maakt meer kapot dan je lief is”. Deze slogan geldt wat mij betreft ook voor deze film.

Aardig artikel hierover in de krant: Thomas Vinterberg over "Druk".

(Zelf lees ik dit dan even in de incognito-modus, om de betaalmuur te omzeilen)

‘Druk’: waar ligt de grens tussen prettige roes en alcoholisme? - NRC

Was iets te inderdaad. Had iets ingetogener gemogen.

Heb bewust even gewacht tot ik de film heb gezien voordat ik er op reageer. Vind dit een interessante opvatting, want ik sta hier toch wel precies anders in. Kijk, zo extreem zoals in de film geschetst is (0,5% promillage = perfect en te veel = overduidelijk openbaar dronkenschap) zal het normaliter in het dagelijkse leven niet zijn (hopelijk ), daar zullen we het wel over eens zijn. Maar ik denk wel dat alcohol, zij het met mate, je kan helpen je sociale vaardigheden en deels daarmee je persoonlijkheid kan verbeteren c.q. stimuleren, d.w.z.: je wordt een stuk losser en je maakt gemakkelijker een connectie met je omgeving. In een 'nuchtere' staat zal je daar je voordeel dan ook weer uit halen, omdat de gemaakte connectie tussen de beide personen niet zozeer is verdwenen. Het tegenargument zal dan zijn dat de persoonlijkheid niet is veranderd, en dat zal ik niet tegenspreken, maar de persoonlijkheid wordt versterkt door de alcohol.

Dat alcohol geen tovermiddel is: absoluut eens. Maar ik denk wel dat alcohol met mate niet zozeer slecht is en het je echt een stap verder kan helpen. Interessante discussie om, met een borrel , een avondje over te discussiëren.

Iedereen weet wel wat alcohol doet of kan doen, zodat de film qua het effect van alcohol weinig nieuws brengt en de film ook qua verhaal zich mede daardoor makkelijk laat voorspellen en het verloop ook al min of meer wordt weggegeven of gesuggereerd door elke beschrijving of trailer. Ook wat het einde betreft komt er geen verrassing en volgt de film de filmclichés van een (voor de meesten althans) goed einde. Zelfs de boodschap is niet erg opzienbarend: alcohol is geweldig want is supergezellig dus verbindend, maakt je ontspannen en geeft je energie en laat je out-of-the-box denken maar je moet er wel op tijd mee stoppen, zowel qua hoeveelheid als qua duur. In feite is de film zo beschouwd positiever over alcohol dan medici en overheden die zo bang zijn voor de negatieve effecten van overmatig drankgebruik dat zij zelfs één druppel alcohol afwijzen en ook de maatschappij alcohol op het werk taboe heeft verklaard. Wat dat betreft volgt de film meer de oude Griekse verering van alcohol gekoppeld aan de eveneens oude Griekse wijsheid ’alles met mate’. Bovenal lijkt de film te berusten op het gegeven dat we heel veel alcohol consumeren welke alledaagse realiteit in een nieuw licht wordt geplaatst doordat het in de vorm van een sociaal-psychologisch experiment wordt gegoten. Maar zoals gezegd levert dat experiment geen nieuwe inzichten op. Het plot lijkt aan een aan Kierkegaard ontleende wijsheid opgehangen: alleen door te hebben gefaald kun je liefhebben.

Al met al een voorspelbare film die evenmin grappig is (afgezien dat dronken mensen vaak iets grappigs hebben in hun stuntelen) – de film is geen arthouse-versie van Hangover! – en aldus mijn verwachtingen niet waarmaakte, maar die wordt gered doordat het net boeiend genoeg is om de aandacht erbij te houden.

Daar is wetenschappelijk nog steeds wel discussie over hoor. Het echte puriteinse is pas iets van de laatste jaren. Nog niet zo lang geleden stond er in de richtlijnen voor beroertepreventie en hart- en vaatziekten dat je als man 3 EH en als vrouw 2 EH alcohol per dag kon drinken.

Uitstekende film over een viertal leraren/vrienden die bij wijze van experiment besluiten overdag dronken te functioneren. Een origineel uitgangspunt over alcohol in de samenleving en wat het met je doet. De personages zijn goed neergezet en de cast speelt het dronken zijn overtuigend. Een mooi einde, en niet alleen vanwege het dansje van Mads Mikkelsen.

Mads Mikkelsen over Druk: 'Dronken spelen is voor acteurs echt een test' - VPRO Cinema - VPRO Gids

(interview)

Als komedie zo plat als een omelet, en als drama volslagen ongeloofwaardig.

En in beide categorieën uiterst voorspelbaar.

Mislukt derhalve.

Hij viel mij wat tegen, bleef ondanks het veelbelovende onderwerp wat voortkeutelen en ontbrandde nooit echt. Beetje traag ook, is op zich geen ramp, maar bij deze film had wat meer tempo geen kwaad gekund.

Altijd afwachten met Vinterberg: de man heeft een aantal prima films gemaakt, maar tekende met Jagten natuurlijk voor het meest voorspelbare en groteske gedrocht uit de recente filmgeschiedenis. Druk zit er een beetje tussenin. Vermakelijk, goed geacteerd, een paar keer grappig en best invoelbaar. Maar ook voorspelbaar en boordevol filmclichés.

Het vervelendst was het moment dat Martin op de ultieme zuipavond weg wil gaan, voet bij stuk houdt, en op het aller-allerlaatste moment, als hij zijn jas al aan heeft, toch een slok drank neemt. En dan is er natuurlijk geen weg meer terug, dat weten we allemaal.

Alcohol wordt neergezet als een mix van de toverdrank van Panoramix en heroïne: je wordt instant geniaal (dat jochie dat een slok wodka neemt en ineens weer alles van Kierkegaard weet, kom op zeg) en als je het een paar keer hebt gedronken ben je voor de rest van je leven verslaafd.

Nou ja, verder dus best in orde. Het is trouwens eerder luchtig drama dan ontroerende komedie.

Mads Mikkelsen is soort van de lievelingsacteur van m'n broer, dus als er weer een film draait dan is hij altijd. Zoals hij aan het eind zei: "Ja, een film met Mads, altijd een goede film". Nu kan ik de man ook goed hebben en ook hier weer een zeer innemend personage. Iemand die je altijd gelooft in zijn gedachten, demonen, ontsnappingen et cetera. Mar sowieso was het acteerwerk sterk, met als beste punt wel dat die groep van vier mannen aanvoelde als vriendengroep. Vrij esentieel voor zo'n film, maar vaak gaat men wel de mist in. Maar hier was chemie.

Wat ik zou sterk vond aan deze film was de herkenning, op heel veel vlakken. Dus dit was wel een film die me raakte, en daardoor goed scoort. Ondanks dat ik de film af en toe was vond slepen, visueel aardig maar niet bijzonder vond en aan het eind gaat het net iets te lang door. Ook is niet elke persoon even goed uitgewerkt en soms is het thuisfront wat clichématig (het acteerwerk verbloemt veel). Wel vaak ook goed kunnen lachen om de donkerzwarte humor. 4,0*

Crowdpleaser,
- die erg voorspelbaar is
- waarin innemend wordt geacteerd
- met ongeloofwaardige scènes (bijvoorbeeld leerling die na een slok op Kierkegaard spuit)
- met een geloofwaardige vriendenkring waarin een ieder zijn eigen (voorspelbare) plek kent
- en een clichématige entourage, zowel op school als thuis.
En die te lang duurt.

Jammer, de radicale Vinterberg van Festen is (nog) niet herrezen.

Die gaat ook nooit meer verrijzen. Zijn Dear wendy heb ik wel altijd nog een zeer aardige film gevonden, met een scenario van Lars von Trier (sowieso de meer begenadigde filmmaker van de twee).