The Dead Don't Die (2019)

Ik had ook hoge verwachtingen maar die werden helaas niet waar gemaakt, terwijl de gunfactor er zó was. Halverwege dacht ik, nu barst het los, of gaat het écht goed worden. Neen. Sterker nog, juist het einde voelde helemaal zeer onbevredigend. Wel een paar keer moeten lachen, maar de film bevatte geen momenten die me bij zullen blijven. Deed nogal ongeinspireerd aan. De boodschap was ook niet erg gevat, deze hebben we tig keer eerder voorgeschoteld gekregen in leukere creaties. Zou hem geen 2e keer willen zien, ook niet over een aantal jaar. (Terwijl ik Shaun of the Dead, Zombieland en de Dead Snø films tot in de eeuwigheid zou kunnen kijken). Ik zou willen zeggen tegen iedereen die net zulke hoge verwachtingen heeft als ik had, probeer deze iets bij te stellen. Niet Jim Jarmush z'n finest.

Zojuist in de bios gezien en tijdens het kijken merkte ik dat ik al nadacht over wat ik slecht aan de film vond. Geen goed teken.

The Dead Don't Die is namelijk een erg slechte film. En dat vind ik bijzonder omdat ik zelf zombie-horror erg kan waarderen, net als komische horror. En als dan acteurs als Bill Murray, Steve Buscemi en Adam Driver meedoen, wat kan er dan nog misgaan? Blijkbaar een heleboel.

Om te beginnen: Het enorm trage eerste deel: eindeloze karakterintroducties zien we, en los van een dubbele moord in een diner, gebeurt er vrijwel niets. We zien een paar agenten keuvelen, een kluizenaar in het bos die wat in zichzelf mompelt, wat jongelui op een roadtrip naar nergens, een nerdy pomphouder, een bleke meid met een samoeraizwaard, een paar jeugdgevangenen... Wie zijn al deze mensen en wat doen ze ertoe in deze film? Gaan deze verhalen ooit samen komen?

Nou, nee dus. Dat saaie en veel te lange eerste deel zou niet zo erg zijn als we te maken hadden met boeiende personages, die wellicht later nog iets aan de plot toe zouden voegen. Maar los van een dun hoofdverhaal tussen de agenten, zijn alle andere personages letterlijk bijfiguren, en komen ze snel aan hun eind (roadtrippers), zorgen voor een belachelijke twist (samoerai-vrouw blijkt alien) of we weten niet echt hoe het met ze afloopt (jeugdgevangenen). Al deze personages waren zo inwisselbaar en hadden zo uit het script gebannen kunnen worden. In plaats daarvan rekken ze dit toch al dunne verhaal op tot een veel te lange zit.

Daarnaast moet Adam Driver een wat komisch personage spelen en dat is hier toch wel erg pijnlijk om te zien. Zijn opmerkingen zijn veelal flauw (verwijzing naar de soundtrack, het script: wat is dat met die 'fourth-wall-breaking' humor? Nergens in deze film slaan die grappen aan) en herhalend. Maar hij staat hierin niet alleen: de hele cast krijgt idiote one-liners op te dreunen die vaak droogkomisch bedoeld zullen zijn, maar al vanaf het begin saai en voorspelbaar worden.

De film eindigt met een voice-over waarin plotseling wat gezegd wordt over hoe deze zombies eigenlijk net zo zijn als de geestdode consument en blaba… Op zich een boodschap die ik ondersteun, maar die zo door je strot geduwd wordt dat het goedkoop aanvoelt. Deze thematiek werd al eerder in beeld gebracht in de film, en zo'n zwaar monoloog voelt dan ook vooral alsof de makers de film op de valreep toch nog wat gewicht mee wilden geven.

De film voelt als een allegaartje en blijkt uiteindelijk niets te zijn. De film is niet grappig en ook nog eens niet spannend. Alles wat deze film probeert te doen is vaker en vooral beter gedaan: Zombies als metafoor voor de consumptiemaatschappij? Dat deed Romero beter met Dawn of the Dead. Inside jokes over scripts in films? Scream deed dit grappig en goed. En humor met spannende horror combineren? Rodriquez leverde in dat genre met Planet Terror een klein meesterwerkje af.

Samenvattend: Murray doet zijn best, en de sfeer in die Amerikaanse plattelandsdorpjes houd ik wel van. Maar los van dat is de film saai, niet spannend, niet grappig en vaak voorspelbaar. "This is going to end badly... " voorspelde Driver's personage al. En hij kreeg gelijk.

1,5*

Een halve punt erbij voor de prachtige retro filmposter (die hier op dit moment niet staat helaas, zie onderstaande link).
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/75/The_Dead_Don%27t_Die.jpeg

Op alle fronten een zeer slechte film. De film heeft geen spanning, geen boeiend verhaal en zelfs geen humor. Af en toe een grinnik bij bepaalde scenes, maar dat was de max. De meeste horror-komedies zijn niet ijzersterk en daar verwacht ik ook niet veel van. Toch kunnen deze films mij wel tot op zekere hoogte amuseren. Echter is dit niet gelukt.

Een teleurstelling voor een zombie-fanaat. 1 ster *

Wat heb ik ingetogen plezier gehad bij het zien van deze zombiefilm waarin onderkoeld reageren op een gestoorde wereld de enige oplossing lijkt om ten slotte niet te overleven, geheel conform de mantra die Adam Driver herhaaldelijk in de film uitspreekt: "Dit gaat slecht aflopen."

Schouderophalend loodst Jim Jarmusch de kijker doorheen het zombiegenre door elke scène een dubbele lading te geven, vaak refererend aan de filmgeschiedenis (o.a. Nosferatu, Close Encounters en natuurlijk de godfather van het genre George A. Romero) of aan het maakproces van deze film; tamelijk hilarisch zijn immers het antwoord van Adam Driver op de vraag hoe hij in godsnaam weet dat 'alles slecht zal aflopen' - "Ik heb het script van deze film gelezen" en de expliciete verwijzingen naar de titelsong van de film waarvoor countryzanger Sturgill Simpson tekende.

Met milde spot schetst Jarmusch een paar plekken in het plaatsje Centerville ("A very nice place") en de personages die daarbij horen: van het politiebureau, motel, winkel-van-sinkel, begrafenisonderneming, boerderij tot de diner. En vanaf het begin van de film weten we dat het met iedereen slecht zal aflopen (dit is dus geen spoiler en alle lijntjes worden afgemaakt op 1 na ) op 1 persoon na, geheel conform de wetten van het genre waarmee Jarmusch de draak steekt.

Wat kan film toch een heerlijk medium zijn in de handen van anti-helden.

Geniale film en vermoedelijk de beste zombiefilm ooit gemaakt! Mijn verwachtingen waren laag vanwege de slechte score hier, het feit dat zelfs de critici matig positief waren en omdat de vorige film van Jarmush die in de bioscopen draaide, Paterson (2016) - MovieMeter.nl, mij tegenviel, maar die verwachtingen werden eindeloos overtroffen want ik heb van elke seconde van de film genoten!

Maar zoals altijd met de betere horrorfilms begrijpt het publiek zo’n postmoderne film niet die ironie hanteert en met de conventies van het genre speelt (laat ik maar zo arrogant zijn dat gewoon te zeggen). Het klopt dat deze film niet eng is en geen jumpscares kent, want de film wil niet de zoveelste clichézombiefilm zijn maar het genre gebruiken voor iets anders en dat pleit juist voor de film. Het klopt dat de film niet grappig is in de zin dat er geen lachband onder moet worden gemonteerd, maar de film is wel bijzonder geestig en dat is een hogere vorm van humor. Zoals gezegd is de film ironisch en het geniale van de film is bv. dat het dat weer naar een hoger metaniveau tilt doordat de mensen in de film erover klagen dat de hipsters altijd zo ironisch zijn (in dit geval dat die hipsters in de film ironisch herhalen dat er zombies in het dorp zijn).

De bevreemding van de ironie zit ‘m ook in een aantal bizarre en belachelijke elementen en/of ontwikkelingen in de film, waaronder het uit de film treden door naar het script (en de muziek) van de film te verwijzen (en dat weer een metaniveau toevoegt). Dat staat ook in verband met misschien wel het meest bevreemdende van de film: men ondergaat de zombieapocalyps opvallend koeltjes (dat in de film wordt verklaard doordat men het einde van de film al weet dus als een vorm van tragiek). Maar er zit meer achter. Enerzijds verwijst dit m.i. naar veel andere films (zoals de film voortdurend naar andere films verwijst) waar de helden vaak onbegrijpelijk koelbloedig optreden (en dat in Us (2019) - MovieMeter.nl bewust wordt doorgetrokken naar het belachelijke dat eveneens zeer bevreemdend werkt) maar anderzijds staat het in verband met de boodschap van de film die m.i. wel serieus is.

Die boodschap is in wezen de boodschap waarvan velen geloven dat die in alle zombiefilms zit (vaak onbewust) maar die in deze film expliciet wordt gemaakt: de zombie staat voor de hedendaagse consument, dat is de materialist zonder ziel, en de zombieapocalyps voor het idee dat de beschaving onhoudbaar is geworden en instort. Deze film geeft het boren naar schaliegas als de oorzaak van het wijzigen van de as van de Aarde als oorzaak van de apocalyps waarin de natuur op z’n kop wordt gezet (en waardoor de doden uit de graven komen als ondoden). Het is vrijwel onvermijdelijk hier de echte apocalyps in te zien die de mens mogelijk bewerkstelligt door de klimaatverandering. En net als Cliff en Ronnie zijn de meesten van ons volslagen apathisch daaronder, zodat de werkelijkheid minstens zo bevreemdend is als deze film! Niet alleen zijn wij de zombies die de apocalyps bewerkstelligen met ons consumentisme en uitputting van de Aarde maar in feite lopen wijzelf ook als zombies naar onze ondergang toe…

Al met al wordt door een ironisch gebruik van alle clichés van het zombiegenre en het spelen met alle conventies een meesterlijk verhaal over onszelf en de huidige klimaatcrisis verteld. De film lijkt in die zin wellicht wat op Mother! (2017) - MovieMeter.nl en is zo geestig met zo veel goede acteurs dat sowieso elke scene een genot is om te beleven.

PS. Het valt me altijd op hoeveel onverwachte overeenkomsten films hebben die toevallig tegelijk in de bioscopen worden uitgebracht. Zo is Midsommar (2019) - MovieMeter.nl ook een arthouse-horrorfilm die net als The Dead Don’t Die ermee begint dat de nachten bijna zijn verdwenen (waarmee de horrorconventie dat de horror in de nacht moet afspelen op z’n kop wordt gezet). In The Dead Don’t Die verwijst dat behalve op een ernstige verstoring van de balans in de wereld door ons toedoen mogelijk ook op het feit dat we de klimaatapocalyps wel degelijk op ons af zien komen: we lopen er met open ogen in…

Niet geheel onverwacht neemt Jim Jarmusch uitgebreid te tijd om de kleurrijke karakters, hun onderlinge relaties en de setting (Centerville, Ohio) neer te zetten. De eerste helft van deze zombiefilm met een twist kabbelt dan ook vooral voort op het niet geringe charisma van Adam Driver en Bill Murray als twee agenten die zich langzaam maar zeker beginnen te realiseren dat de veiligheid van hun stadje meer dan ooit op het spel staat. Veteranen als Tom Waits, Danny Glover en Steve Buscemi dragen hun steentje bij, maar toch wordt je geduld behoorlijk op de proef gesteld tot Jarmusch' eerbetoon aan en parodie op (met name) de Living Dead-trilogie van George A Romero vrij plotseling op gang komt. Een hilarische scène in een mortuarium met Tilda Swinton en haar verwijzing naar de titel is de inleiding voor een niet altijd origineel, maar onderhoudend slotstuk waarbij de afwezigheid van bloed een opvallende, maar effectieve keuze blijkt te zijn. Uiteindelijk heeft het allemaal maar weinig om het lijf, maar het puike acteerwerk van Driver en Murray - die hun grappen met een gladgestreken gezicht uitspreken - maken dit zeker de moeite waard. De moraal van het verhaal? Het is altijd fijn om van tevoren het volledige scenario te kunnen lezen.

Wat een domper zeg. Nu heb ik op het vlak van verhaal natuurlijk niet al te hoge verwachtingen. Maar de plot van The Dead Don't Die is net zo'n janboel als de opengereten lichamen die bij wijlen de revue passeren. Daarnaast zorgen de tergend langzame opbouw en flauwe ik-heb-het-script-volledig-gelezen-metagrapjes ervoor dat de spaarzame gniffelmomenten behoorlijk ondersneeuwen. Nee, deze film mag wat mij betreft zeker niet in één adem met Zombieland, Shaun Of The Dead en Planet Terror genoemd worden.

Een film met twee kanten; aan de ene kant een leuke film met droge humor, rode lijntjes en hier en daar een grappige 3th wall opmerking. Aan de andere kant doet de lange en trage opbouw van het verhaal de film geen goed. Een aantal bekende gezichten komen voorbij die niet genoeg de ruimte kregen en een paar vage wtf plot twists waar ik weinig mee kon, (o.a. een fokking ufo?!!)

Ik kon zelf de humor in de film wel appreciëren, maar snap dat het voor een groot aantal mensen helemaal niets is. Als je een bloederige zombieflick verwacht met veel gore, schrikmomenten en actie dat gaat deze film het niet voor je worden. Maar heb je zin in een wazige en vage film met Bill Murray en droge humor, met hier en daar zombies dan kun je deze film wel waarderen.

Dit is een komedie en mensen die willen griezelen met zombies zijn hier eigenlijk aan het verkeerde adres. De horror in deze film is ook niet serieus te nemen, er is amper goede gore te zien. Daarnaast is de humor van regisseur Jim Jarmusch doorgaans een beetje vreemd, melancholisch en kurkdroog. Je zal in ieder geval met deze film geen traditionele horror of komediefilm te zien krijgen!

De regisseur lijkt gewoon een beetje aan het dollen, hij verwijst vrolijk naar (zombie)filmklassiekers, genrewetten, en strooit ondertussen met grapjes en oneliners. Gebracht door een bizar uitgebreide sterrencast (typische Jarmusch-acteurs) Hebben we hier te maken met een soort best of van Jim Jarmusch; sheriff Bill Murray, Hulpsheriff Adam Driver en officier Chloë Sevigny, Tilda Swinton als de lokale begrafenisondernemer/samoerai Zelda Winston, Larry Fessenden,Danny Glover, Steve Buscemi, Caleb Landry Jones en muzikanten Iggy Pop, Tom Waits, Sturgill Simpson en RZA. en Oh ja, Selena Gomez zien we ook nog even, als hipster op doorreis.

Eigenlijk gebeurt er precies wat je kan verwachten als Jim Jarmusch een film maakt. Hij vind zichzelf hier ook niet opnieuw uit! Wel was het een fraaie visuele vondst dat de zombies niet bloeden, maar bij amputaties een wolkje nevel afscheiden. En in navolging van regisseur Dan O’Bannons Return of the Living Dead laat Jarmusch zijn zombies ook spreken; maar wel met een honger naar moderne spulletjes! Hilarisch zoals de zombies nu roepen om: Wifiiii, of chardonnaaaaay! Naar goede zombiefilm-traditie is er tevens ook maatschappijkritiek in de film! Helaas zitten er ook gebreken in de film; zo gaan verschillende verhaallijnen nergens heen en lopen plotseling af. En doet het wat brokkelig en willekeurig aan. Zodoende waren er meer enkele afzonderlijke scènes dan om de film in z’n geheel dat ik een paar keer hardop moest lachen!

Een komische zombie-film van Jim Jarmusch. Dan weet je dat het maf en bizar gaat worden, maar dat het tegelijkertijd saai en nietszeggend is valt dan toch vies tegen. Het begin heeft nog wel enige potentie en de personages zijn niet al te vervelend, maar al snel blijkt dat we hier te maken hebben met een kansloos script en akteurs die er niet heel veel zin in lijken te hebben. Vooral Bill Murray speelt hier erg slecht. Gaandeweg wordt het allemaal veel te meta (flauwe grappen over het script en de titelsong bijvoorbeeld) en zelfs volstrekt belachelijk (een UFO?!). Natuurlijk kun je zeggen dat je alles met een korrel zout moet nemen, maar de film is niet grappig genoeg voor een komedie en niet scherp genoeg voor een satire.

Jarmusch

Beetje jammer eigenlijk dat hij het zombie subgenre kiest. Buiten het feit dat het wat geweest voelt doet Jarmusch hier Romero eigenlijk gewoon na en het komische aspect is minimaal al eens gedaan in Shaun of the Dead. Het is allemaal niet opvallend. Jarmusch doet wel eens vaker wat droogkomisch maar het is hier nergens goed. Wat meta grapjes over het script of iets wat gek moet zijn ufo. Het is allemaal nergens echt grappig of opvallend.

Het had eigenlijk veel boeiender geweest als hij er een totaal andere arthouse draai aan had gegeven. Dat hij er gewoon een wat slome zombiefilm van maakt valt eigenlijk erg tegen.

Ben bang dat Jarmusch wel een beetje klaar is.

2,5 sterren.

Voor acteur Bill Bill Murray is dit na "Zombieland (2009)" zijn tweede Komedie / Horror film (wederom een Zombiefilm) en dit keer in een hoofdrol. "The Dead Don't Die" (wat tevens een liedje is van countryzanger Sturgill Simpson en welke zeer regelmatig te horen is in deze film) heeft een sterrencast, is grappig (met heel veel droge humor), is vermakelijk, zit vol met knipogen en het script is zo scherp geschreven, dat er een tegenstrijdigheid zit in de film.

Het is eigenlijk ook een Horror film met een boodschap (m.b.t. het milieu), want door polaire gaswinning op de Noordpool ontstaan er verschillen tussen dag en nacht, lopen dieren weg en veranderen ineens dode mensen in zombies. Dit gebeurt ook in het kleine Amerikaanse stadje "Centerville" (waar praktisch nooit iets gebeurt), waar de plaatselijke sheriff Cliff Robertson (Bill Murray) en diens assistent Ronnie Peterson (Adam Driver) zich manhaftig door hun ondode medeburgers heen slaan.

De film opent (en eindigt eigenlijk ook zo) met een Tarantino-like scène met Bill Murray en Adam Driver, welke direct de toon van de film zet. Veel van de film concentreert zich op de gesprekken tussen beiden terwijl ze de zombie terreur in "Centerville" te lijf gaan. Naarmate de invasie grotere proporties aanneemt, wordt de kans op een goede afloop steeds geringer. De chemie tussen Bill Murray en Adam Driver (die regelmatig zegt "Dit gaat allemaal slecht aflopen" en dat omdat hij het hele script van de film gelezen heeft en hij rijdt ook rond in een kleine smart cabriolet ) is opvallend authentiek, waarbij Adam Driver zeker niet onder doet voor Bill Murray, gesterkt door krachtige en slimme dialogen.

Het is ook eigenlijk ook een beetje een film die het moet hebben van zijn sterrencast en die elk op hun manier een karakteristieke rol neerzetten, of gewoon plezier hebben om als zombie door de film te lopen, zoals bijvoorbeeld rockster Iggy Pop (die steeds herhalend "Koffie" zegt) en voor hem hadden ze natuurlijk ook maar weinig make-up nodig om hem te laten uitzien als een zombie.

Andere bekende acteurs en actrices die in het verhaal opduiken zijn Chloë Sevigny (als politieassistent Mindy Morrison), Steve Buscemi (als de de racistische boer Frank Miller, die de tekst "Keep America white again" op zijn rode petje heeft staan), Danny Glover (als hardware-winkeleigenaar Hank Thompson), Tilda Swinton (als de Schotse uitvaartverzorgster Zelda Winston, met opmerkelijke vaardigheden in het Japanse zwaardvechten en die iedereen volledig bij naam en functie noemt), Caleb Landry Jones (als winkeleigenaar Bobby Wiggins, die ook wel "Frodo" wordt genoemd, en die in zijn kleine winkel horrorfilm attributen verkoopt), Tom Waits (als dorpskluizenaar Bob, die alles observeert vanuit het bos) en Rosie Perez (als nieuwslezeres Posie Juarez).

Ze praten veel (waarbij de dialogen vol zitten met detail en kleine referenties) en vrijwel alles wat ze zeggen is komisch, zoals de scène met de racistische boer Frank Miller, die koffie aan het drinken is in het plaatselijke wegrestaurant en waarbij er op een gegeven moment gezegd wordt:

Serveerster: Wil je dat ik de koffie in een meeneemkop voor je doe ?
Frank: Nee ik kan niet meer van dat spul drinken. Hij is verdomme te zwart voor mij

Ze hebben ook veel plezier met elkaar beleefd en dat straalt ook van het scherm. Oh ja, actrice en zangeres Selena Gomez (voor de jongere generatie) zien we ook nog even in een kleine maar leuke rol en wel als hipster op doorreis (samen met twee anderen), die het helaas moet ontgelden. Je ziet haar wel niet doodgaan, maar wel als een dode op bed in een hotelkamer liggen, waarbij ze door Adam Driver onthoofd wordt en die daarna met haar hoofd in de hand naar buiten loopt. Een opvallende hipster (vanwege zijn coole uiterlijk en praten) vond ik overigens Austin Butler, waar ik nog nooit van gehoord heb, maar die zeker wel talent heeft en ongetwijfeld bij de vrouwen in de smaak zal vallen.

Buiten de zeer leuke cast valt er ook te genieten van de zombies (die traag zijn, herhalend praten en alleen gedood kunnen worden door onthoofding en op het laatste wordt steeds op leuke wijze gehamerd en het onthoofden gebeurt ook met verschillende voorwerpen, zoals met een machete, grote schaar, zwaard en geweer). De zombies kruipen ook op old-school wijze (zoals dat vaak in jaren 70 en 80 Zombiefilms te zien was) uit hun graven op het kerkhof en vanaf circa de 60e minuut is het één al zombies wat de klok slaat en die doden (daarbij is soms ook wat goor te zien) vrijwel de gehele sterrencast.

Iggy Pop was leuk om te zien als zombie, maar de leukste zombie vond ik persoonlijk "Fashion Zombie" (ze draagt o.a. een sexy schots rokje), die op een leuke manier onthoofd wordt door Tilda Swinton (als de Schotse Zelda Winston ). Het einde is ook best absurd, want op een geven moment komt ook nog een UFO langs, die de maffe Tilda Swinton (loopt ook apart in rechte lijnen) komt oppikken.

Met een gevoel voor Amerikaanse cultuur en droge humor zal deze Komedie / Horror film (cinematografisch benadert het een "Slow movie") je zeker bevallen, maar wanneer je echter een traditionele horrorfilm verwacht kun je je bekocht voelen. Ik vond het in ieder geval een aangename verrassing op het einde van mijn vakantie (vanaf donderdag ten einde ) waarmee ik me goed vermaakt en gelachen heb en de sterrencast is gewoon om van te smullen.

This isn't gonna end well.

Het leven zit vol verrassingen. Allereerst de locatie waar ik deze film heb gezien. Ik vond dat het een unieke ervaring was. Deze “The dead don’t die” heb ik in openlucht gekeken in Ljubljana, de hoofdstad van Slovenië. En ja, dit is iets wat ik niet al te vaak doe. Om eerlijk te zijn is het de tweede maal dat ik een film onder de sterrenhemel bekijk. De eerste keer hadden ze echter naar het kostenplaatje gekeken, denk ik. Daar was niet echt sprake van een scherm dat windbestendig was. Het gevolg was dat Matthias Schoenaerts er in “Racer and the Jailbird” ongewild komisch uitzag telkens de wind opstak. In Ljubljana echter hadden ze naast de perfecte locatie, Ljubljanski Grad (Het kasteel van Ljubljana), ook nog eens voor professioneel materiaal gezorgd. Kortom, een perfect beeld en geluid (zelfs bij een vlaag wind).

Vervolgens werd ik verrast door de film zelf. Ik ben geen voorstander van de mix van komedie en horror. Recent heb ik de film “Monster Party” gezien. En ik moet zeggen dat me die film ook wel beviel. Misschien moet ik mijn mening dus herzien over deze laatste stelling betreffende humor en horror. Misschien kwam het ook wel door het type humor dat in “The dead don’t die” werd gehanteerd. Zo’n repetitieve, kurkdroge, absurde Monty Python-achtige humor waar ik dus een enorme fan van was in de jaren 80. Het soort humor dat je kan terugvinden in TV-shows zoals “Monty Python’s Flying Circus”, “The Young Ones”, “Not the Nine O’Clock News” en in mindere mate zelfs “The Muppetshow”. Ik ben er zeker van dat er mensen zijn die het “Theme song” grapje niet appreciëren. En anderen zullen verveeld gapen nadat een derde persoon dezelfde opmerking maakt over de slachtoffers in het wegrestaurant en de mogelijkheid dat één of ander wild dier hier iets mee te maken heeft. Tja, dat is dus de humor waar ik van hou.

Als je echter een rasechte zombie-film verwacht, dan zal de ontgoocheling des te groter zijn. Want echt griezelen doe je hier niet. Zelfs de poging tot het inbrengen van enige goorheid, werkte niet echt. De reden waarom overledenen massaal hun graf verlaten is dan weer origineel te noemen. Misschien is het zelfs een subtiele milieu-boodschap voor de regeringsleiders van deze wereld. In ieder geval zorgt fracking naar aardgas ervoor dat er zich wereldwijd onbegrijpelijke fenomenen manifesteren. Zo blijkt het ritme van de aarde verstoort te zijn waardoor het tijdstip van de zonsondergang niet echt meer klopt (Schijnbaar heeft het iets te maken met de rotatie van de aarde). Huisdieren en veestapels verdwijnen plotsklaps. En mobiele telefoons en digitale uurwerken blijken niet meer te werken. Ook het gedrag van de wederopgestane medemensen wijkt af van het standaard zombie-gedrag. Ditmaal geen hersenloze niet-levenden wiens zucht naar bloed en vlees oncontroleerbaar is. Nee, deze creaturen strompelen door de straten op zoek naar Wi-Fi, Bluetooth, Xanax en Snickers. Waarschijnlijk datgene wat hun bezighield net voor ze de pijp aan Maarten gaven.

Dat je figuren zoals Bill Murray en Steve Buscemi ziet opdagen in deze absurde horror-komedie, is nog begrijpelijk. Bill Murray heeft die natuurlijke uitstraling van een niet uit het lood te slagen manspersoon, die ogenschijnlijk telkens heel nuchter reageert op situaties waar een doorsnee mens van zou gaan hyperventileren. En Buscemi’s uiterlijk is uitermate geschikt voor dit soort geschifte films. Bill Murray heeft blijkbaar ook de smaak te pakken wat zombie-films betreft. Vandaar zijn medewerking aan de film “Zombieland : Double Tap”.

Maar acteurs zoals Adam Driver (Jedi Kylo Ren in Star Wars) en Tilda Swinton (Mason uit “Snowpiercer” en The Ancient One in “Avengers : Endgame”) verwacht je niet direct in dit soort films. En toch blijken ze op één of andere manier perfect te passen in het geheel. Driver met ook zo’n neutrale gelaatsuitdrukking die op een gezapige manier de situatie bekijkt. En Tilda Swinton zorgde voor de meest hilarische rol als de met een Schots accent sprekende begrafenisondernemer Zelda die met haar Samoerai zwaard vervaarlijk rondzwiept gelijk een Uma Thurman in “Kill Bill”. En last but not least kan je de beruchte Iggy Pop bewonderen. Daar hadden de mensen van de schminkafdeling niet veel werk aan volgens mij.

Alhoewel ik me kostelijk geamuseerd heb met deze film, moet ik spijtig genoeg concluderen dat de film niet een welbepaald einddoel voor ogen had. Het geheel is redelijk ludiek en absurd. De ontknoping slaagt erin om de absurditeit in deze film te overtreffen. Het verbaasd me nog altijd dat dit de openingsfilm was voor het festival van Cannes. Ik denk dat Jim Jarmusch een heel ander doelpubliek voor ogen had. Zeker niet een publiek bestaande uit in smoking zittende heren en in avondjurken getooide kokette dames. Ik vrees dat men in Cannes nog jaren zal spreken over “The dead don’t die”. Er is er wel eentje die enorm voordeel haalt uit deze groteske film. En dat is Sturgill Simpson wiens nummer “The dead don’t die” ettelijke keren te horen is. Schitterend!

3.5*

Jammer zeg. De film begint wel lekker met een prettig traag tempo in een gemiddeld Amerikaans dorpje waar weinig gebeurd. Wat gekeuvel bij de politie, wat gesprekjes in de lokale diner. Maar waar de film hier de plank mis mee slaat is dat het deel daarna gewoon weinig aan is. Misschien niet een perfecte vergelijking, maar bij een film als Shaun of the Dead krijg je na een droge aanloop wel een heerlijk gedeelte waar het los gaat. Dat stuk is hier gewoon te saai en te weinig grappig. Spijtig, want ik vind de cast best leuk (minus die vreselijke Adam Driver, die vent kan ik niet uitstaan - don't ask why) met vooral een fijne Bill Murray. Maar dan huur je een leuke meid als Selena Gomez in en dan doe je er niks mee. Plots is ze dood en is haar verhaal weer voorbij. Oké?

Richting het einde vliegt de film definitief uit de bocht met de aliens en nog erger, die pijnlijk mislukte dialoog over het filmscript. Dat fourth wall gedoe is alleen leuk als het echt onzinnig wordt gebracht, zoals bij Deadpool. Hier was het gewoon misplaatst en haalde het bijna alle charme bij me weg. Had het gewoon bij de bewoners gehouden die een zombie-epidemie tegen moeten gaan. Dat was genoeg en was leuk zat geweest. Gelukkig zijn er meer dan genoeg horror-komedies met dit onderwerp die veel leuker en beter geschreven zijn, waardoor je The Dead Don't Die snel weer vergeten bent.

2,5*

“He only gave me our scenes. I never saw a complete script. After all I've done for that guy, and it's a lot that you don't even know about. What a dick.”

Een heerlijke film al zeg ik het zelf, je moet er wel van houden en het is wel een film waar je vooral niet al te serieus voor moet gaan zitten. De film is typisch Hollywood op het gebied van zijn Horror/Komedie genre. Vooral vrij droog, met een sloom verhaal maar je komt er wel heerlijk door. Niks is doordacht, veel gebeurd gewoon en daar blijven we mee leven. Het verhaal is daardoor ook helemaal niet zo sterk, en kun je hem vrij makkelijk volgen

De film zal echt niet voor iedereen weggelegd zijn. Zo neem ik ‘alexspyforever’ even als mooie voorbeeld, laat de film maar gewoon links liggen ?. Ik weet zeker dat je het niet heel leuk gaat vinden. De film is namelijk één zoals velen: een standaard locatie, een groepje droogkloten en heel wat zombies. Ik denk wel dat ‘Shaun of the Dead’ een redelijke vergelijking is. Hoewel Simon Pegg en Nick Frost daar een ondoorbreekbaar duo is, had ‘The Dead Don’t Die’ dit niet zo heel erg sterk. Murray is leuk om te zien maar, samen met Adam Driver spatten er niet zulke vonken over. Ook heeft naar mijn mening een film als ‘Shaun of the Dead’ een vlotter verhaal, daar begint het vrij rustig en traag maar eenmaal begonnen dan zit er ook wel wat pit in. Bij ‘The Dead Don’t Die’ blijft het traag, en als de zombies aanvallen deinst Jarmusch niet terug en blijft het in een low-tempo door gaan. Misschien dat voor mij daarom de 103 minuten toch wat te lang was.

Qua cast heeft de film hele sterke namen. Met onder andere Bill Murray en Adam Driver zitten de hoofdrolspelers vrij goed. Zo ook af en toe wat leuke hintjes naar andere werken waar de twee in schitteren, zo werd er onder andere gegrapt over een sleutelhanger waar we een miniatuur van de ‘Star Destroyer’ zien. Uiteraard uit de film reeks ‘Star Wars’ waar Adam ook in te zien is. Voor de rest mogen we nog genoeg nemen met een Selena Gomez, al wel niet heel lang in beeld heeft ze ons wel voorgeschoteld met wat mooie kiekjes. Steve Buscemi en Danny Glover waren ook nog te vinden. Dus qua cast viel het echt reuze mee.

De film zit boordevol met kleine grapjes. Zo werd de titelsong ‘The Dead Don’t Die’ van country-zanger ‘Sturgill Simpson’ heel vaak gedraaid. Om gek van te worden bijna. Ik had nog nooit van de beste man gehoord maar nadat ik hem heb opgezocht op ‘Spotify’ blijkt het nog een redelijk bekende zanger te zijn.

Het verhaal was niet spectaculair, wel erg leuk. We volgen twee agenten die dienen voor een klein beschaafd Amerikaans dorpje. Op een dag lijkt het maar niet donker te worden en spelen er vreemde gebeurtenissen in het dorp. Zo werden alle dieren gek en deed de radiosignaal niks meer. In de avond stappen vervolgens twee zombies een diner binnen en de eerste aanvallen vinden plaats. Veel duidt op een zombieaanval en de politie gaat verder met hun onderzoek als er uit verschillende hoeken doden opstaan. Zo ook in hun politiecel. Ze moeten het dorp vervolgens bevrijden van de zombies maar gaan op het einde toch ten onder. Het einde vond ik zelf dan toch wel wat minder, zeker toen er een UFO aan kwam vliegen, dat haakte voor mij wel een beetje af met het plezier gelukkig was de film toen bijna klaar.

De film werd mij getipt door een collega, die weet dus al precies waar ik gewoon van hou en dat zijn dit soort droge humor films waar men gewoon even een paar zombies de koppen kleiner maakt. Toch nog wel prima genoten op die paar kleine punten na, het blijft een leuke film.

3.5*

Zeer zwakke zombiefilm met een verhaal van niks, een cast met toch wat naam die hier inspiratieloos hun werkje even komen doen, geen spanningskracht of enig humoristische scènes (misschien hier en daar als je het droge acteerwerk van Murray mee telt) .....neen, totaal geen beleving in deze film. Blij dat die 103 minuten om waren. 2/10

Jarmusch does zombies.

En tsja, van Jarmusch verwacht ik dan toch eigenlijk iets meer. Meer dan dit wel aardige filmpje dat dan net niet iets meer dan dat wil worden - aardig. Vergelijk even met zijn geniale kijk op vampieren in Only Lovers Left Alive (2013) - toch wel voor de hand liggend om daarnaar te kijken als vergelijking.

Nouja vermakelijk is het nog steeds wel, en Murray is een held. En de rest van de cast is ook niet mis. Wellicht ook deels daardoor weer de teleurstelling - je verwacht dan ook wel wat, en dan komt het toch een beetje erg vlak en mat over.

Matige film over een stadje dat te maken krijgt met een zombieplaag. De humor was me allemaal te droog en traag gebracht (bovendien zijn er vele leukere films binnen dit genre). Een standaard opbouw met vrij standaard personages. Een cast met aardig wat bekende namen waarbij Iggy Pop als zombie natuurlijk een leuke keuze is.

Door de vaak niet al te positieve reacties bij de nieuwe film van Jim Jarmusch had ik mijn verwachtingen wat naar beneden bijgesteld maar dat bleek achteraf niet nodig te zijn.The Dead Don't Die mag dan op het eerste gezicht proberen mee te liften op de Zombie hype van de laatste jaren maar uiteindelijk is dit veel meer een typische Jarmusch film geworden dan een eigentijdse horrorfilm.

De sfeervolle fotografie,het trage tempo en de bonte stoet aan zonderlinge karakters die voorbij komt,het zijn allemaal bestanddelen die we in de meeste films van regisseur Jim Jarmusch terug vinden.

Het onderkoeld de gebeurtenissen observerende agenten duo Murray/Driver vond ik zowel geslaagd als,zo nu en dan hilarisch en ook de bijdragen van Tilda Swinton,Steve Buscemi en Danny Glover waren zeer de moeite waard,vooral de laatste was een genot om naar te kijken.Alleen de rol van Tom Waits vond ik deze keer vrij povertjes,maar dat kan ook aan het script gelegen hebben ; de zwakke schakel van de film.

Met een goed/beter verhaal had het allemaal fantastisch kunnen worden,nu is de The Dead Don't Die gewoon goed en toch wel vrij vermakelijk.

Best slap.

Eerste aanraking met regisseur Jarmusch. Maar of het veel indruk achterlaat, nou niet bepaald nee. Alhoewel hij duidelijk wel een eigen visie heeft op films, werkt het bij deze zomedy pakweg al snel niet zo goed meer. En dus zeker geen 103 minuten.

Erg grote cast, maar slechts enkele maken nog een beetje indruk. Wellicht alleen Driver, Murray en Jones. Vooral Murray eigenlijk omdat hij wel droog acteert. Zo is hij wel in zijn betere rollen, want in wat drukkere rollen maakt hij meestal wat minder indruk.

Het probleem in deze film is vooral dat de droge sfeer die eroverheen hangt al na 30 minuten uitgewerkt is. Een paar keer is het nog wel grappig, gecombineerd met wat scherpe dialogen maken de film nog wel kijkbaar, maar het is toch wat slap daarna.

Vooral de rol van Swinton is wel echt vreselijk, wellicht zelfs de slechtste rol die ik haar ooit heb zien spelen. Nog een paar andere rare keuzes van de regie, wat ik vooral interessantdoenerij vind. Vooral het bloed vervangen door zwarte stoom bij de zombies was eigenlijk gewoon een rare keuze.

Er vloeit voor de rest weinig bloed en het kent weinig memorabele momenten. Grappen buiten enkele scherpe dialogen van Murray slaan de plank mis en vallen in herhaling. Heel grappig zijn die typetjes na een tijdje ook niet meer bepaald.

Wat ik al helemaal een misser vind, was de ik heb het script gelezen richting het einde. Ik vond dat al helemaal interessantdoenerij. Zal vast wel iets zijn wat Jarmusch doet, maar het voegt werkelijk zo weinig toe dat het alleen maar tot irritatie weet te leiden.

Een wat slappe film die vooral gore en goede humor mist. Het kent scherpe dialogen en het politieduo doet het goed, en dan heb je het meeste wel gehad. Meestal werken deze films absorberend, alleen niet in zombiefilms helaas.

Leuke komische horror film met zombies. De acteurs doen hun best om lekker droog en simpel over te komen. Vreemde conversaties, aparte dialogen. Het past prima bij deze film. De special effects zijn niet verkeerd en af en toe ziet het er best ‘ gore ‘ uit. De zombies zien er goed uit. Deze film had ik eigenlijk in de bioscoop willen zien. Helaas nu op dvd. Want in de bios was ie zeker nog beter overgekomen.

Op sterven na dood

Ondanks de relatief lage rating trok The Dead Don't die mij wel aan, en de droge trailer gaf mij het idee dat dit een frisse zombie titel in de stijl van Shaun of the Dead zou worden. Het tegenovergestelde blijkt echter waar want deze mislukte horrorcomedy stelt op alle vlakken teleur, en is de meest teleurstellende titel die ik in dit jaar gezien heb.

Waar te beginnen? Allereerst voelt de film stuurloos aan. Het verhaal gaat nergens heen en komt nooit goed los. De makers lijken naar mijn idee iets origineels neer te willen zetten in een uitgekauwd sub-genre, maar het ontbreekt de scriptschrijvers daarbij aan iedere vorm van inspiratie. Het gegeven dat de zombies gevoed lijken te worden door hetgeen ze deden vlak voor ze overleden klinkt leuk, maar er wordt bijna niks mee gedaan. Buiten het herhalen van een aantal specifieke woorden gedragen de zombies zich als iedere andere zombie die je ooit in een andere zombiefilm gezien hebt. Ook zet de film meerdere subplots uit (jongeren in een jeugdinstelling/jeugdgevangenis, een zwerver in de bossen en een rondreizende groep vrienden) wiens ingebrachte verhaallijnen geen enkele toegevoegde waarde hebben en stuk voor stuk doodlopen.

Al het bovenstaande was nog niet zo erg geweest als er in ieder geval nog de nodige humor aanwezig was geweest, maar ook op dit gebied ontbreekt iedere vorm van inspiratie en lijkt de regisseur eveneens totaal vast te lopen. Het gevolg is dat veel dialogen vaak stroef verlopen alsof er heel geforceerd geprobeerd wordt om men iets grappigs te laten zeggen. Ook verschillende gebeurtenissen lijken maar random in het verhaal gestopt maar zijn op geen enkele manier leuk. Dieptepunten zijn de pijnlijke poging tot het breken van The Fourth Wall en het random komen opdagen van een ruimteschip. Deze titel was al op praktisch alle gebieden om te janken, maar deze momenten vormden echt de genadeslag. Wat er nog wel goed was vraag je je wellicht af? De effecten waren over het algemeen redelijk, en de eerste 10 minuten maakten mij nog wel nieuwsgierig waar het verhaal heen zou gaan, maar alles wat hierop volgde maakte mijn teleurstelling des te groter.

Bespaar jezelf alsjeblieft de moeite, want zelfs een 5,5 als gemiddelde, vind ik verrassend hoog voor dit wanproduct. De mooie Selena Gomez zorgt in ieder geval nog voor de nodige Eye Candy, maar ook voor haar verschijning hoef je het niet te doen: dit is slechts een summiere bijrol die overigens ook nog eens eindigt in een behoorlijke anti-climax.

1,0*

Toch wel grappig. Het is jammer dat afgezien van de droogkomische Jarmusch humor de film niet zo veel toevoegt aan het Zombie universum. Na een samurai en vampieren film, verschillende roadmovies, een western, een gevangenisfilm en een gangstermovie (willekeurige volgorde) is het voor de Jarmuschliefhebber toch niet echt een verrassing dat ie komt met deze genrefilm. Zombieliefhebbers die deze regisseur níet kennen, moeten toch af en toe achter de oren gekrabd hebben tijdens het zien hiervan. Alleen dat vind ik al hilarisch eigenlijk. Het is zijn minste film, maar die is nog steeds bovengemiddeld leuk door de onderkoeld spelende sterrencast aangevoerd door Bill Murray in de meest relaxte zombiefilm ooit gemaakt. 3,5 sterren.

Mja, vrij matige tot zelfs zwakke zombiefilm. Ik ben niet zo vertrouwd met de films van Jarmush, behoudens het brave Paterson dan. Deze film bevat wel wat volk dat eerder al betrokken is geweest bij een film van Jarmusch. Een toch wel grote bekende cast als je iedereen naast elkaar legt.

Het is een film die erg traag op gang komt. We gaan al richting het uur wanneer de eerste zombies pas opduiken. Hee veel gewauwel over de verschoven aardas en de stilgevallen klokken of langere zonuren. Ook de zombies zelf zagen er niet fantastisch uit. Dan kwamen ze er in het ook luchtige Little Monsters (2019) beter uit. Ik vond het ook maar niets dat de zombies zelf niet bloedden of weggevreten gezichten hadden. Erger nog, ze namen soms oude gewoontes over van toen ze nog leefden. Wel grappig was het feit dat het vaak oude bekenden waren van de overlevenden.

Beetje absurd bij momenten. Ook plotlijnen die tot niets uitdraaiden, zoals bvb de kluizenaar. Tilda Swinton’s was dan nog het meest bizarre. Een ruimteschip begot? Waar haalt hij het? Kwam visueel ook nog eens erg fake over, jammer. Einde nog redelijk: de zombies mogen ook eens winnen natuurlijk.

Oh man! This isn't gonna end well.

Op de gok want het cijfergemiddelde is niet hoog. Toch laat ik een leuke zombie film niet liggen en binnen het genre ben ik mild wat kritiek betreft. The Dead Don't Die is echter weer een geval opzich.

Gortdroog is toch wel het eerste wat me zo te binnen schiet. Vooral de wisselwerking en opmerkingen tussen Cliff en Ronnie, droog, heel droog. Het is dit gegeven wat de film vooral in de openingsfase een ontzettend traag gevoel mee geeft gelukkig doorbroken met de introductie van andere inwoners. De zombies zelf laten wat dat betreft best nog wel even lang op zich wachten. Maar wanneer dan de pleuris uitbreekt met Iggy Pop als één van de eerste zombies begint het geheel iets meer te leven en op gang te komen.

Met terugwerkende kracht, gezien naar andere zombie films, is het toch wel opmerkelijk te noemen dat de gemiddelde overlever zich al snel ontwikkelt tot een overlever met de nodige skills en een sterke maag. Laat Jarmusch en The Dead Don't Die daar nu net schijt aan hebben met dit slaapstadje waar zelden iets gebeurt en de karakters in de vorm van de politie macht die nu niet bepaald uit 'killerhout' gesneden zijn en zich maar langzaam op dat vlak ontwikkelen. Eigenlijk best wel realistisch want niet iedereen zal zich razendsnel tot koppensneller ontpoppen.

De cast, een aantal hele aardige kills, Selena Gomez en haar fraaie Pontiac LeMans en een aantal grappige momenten zoals de smartphone zombies, versus soms hele flauwe humor en het vreemde gebeuren rond Zelda. Net als de gemiddelde zombiefilm is ook The Dead Don't Die een partijtje afstrepen tussen goede en slechte punten maar het eigenzinnige The Dead Don't Die houd er wat mij betreft een prima voldoende aan over. Als laatste de vraag of Jarmusch een fan is van regisseur Samuel Fuller aangezien die naam op een grafsteen staat die nadrukkelijk in beeld komt.

Jarmusch goes blockbuster? Nee toch niet.

Het is een lange tijd geleden dat ik een film van deze beste kunstenaar heb gezien. Schandalig dat ik Only Lovers Left Alive nog niet heb gezien. Daar is hij al bezig met vampieren... en hier... haalt hij de zombies uit de kast. En wat is de conclusie?

Een leuke, gortdroge horrorkomedie om van te smullen. De personages, de dialogen, de gore... het klopt allemaal.
En dan een prachtige verzameling acteurs en actrices. Bill Murray en Adam Driver spelen de twee verveelde wijkagenten die op een dag wel een hele vreemde missie aangereikt krijgen. Er worden enkele gruwelijke moorden gepleegd maar men denkt slechts aan loslopend wild. Ze worden bijgestaan door de neurotische agente Mindy en komen er al snel achter dat die "zombiegrap" nog wel eens werkelijkheid kan zijn. Dan hebben we ook nog de racistische boer Frank (prachtrol van Buscemi) die op een dag al zijn kippen en koeien kwijt is. Bij RZA was het wel geinig om te zien dat de voormalige Wu Tang-gangter ineens een ouwe man is geworden, een tevens gepensioneerde trucker die zijn verveling tegengaat in de lokale koffietent. Een nerdy verkoper van een tankwinkel, een stel jonge toeristen, een mysterieuze Ninja-vrouw.... en de kluizenaar (Tom Waits) die al lachend en smalend de bewoners vanuit het bos observeert.

Met The Dead Don't Die heeft Jarmusch een fijne voortkabbelende zombiefilm neergezet en weet hij hier ook met een veelgebruikt thema de boel vanuit zijn eigen identiteit. Resultaat is gewoon anderhalf uur topvermaak met een hoop verrassingen en improvisaties en ondanks de komische noot niet zo lomp als titels als Shaun of the Dead of onze eigen Zombibi. De sfeer is goed in orde, er is voor de actieliefhebber ook genoeg te vertoeven en het heeft zo zijn memorabele momenten. Kill the head, die chardonay-zombie, Iggy Pop als zombie(!), de linken met de hedendaagse situaties, Tilda Swindons kills en dan wel zeker het einde! Wat een twist!

Met liefde heeft Jim een uitgemolken thema een leuk nieuw jasje gegeven... zo ook de zombies. En hoe? Dat ga je zien.

5,0*

Ik heb Jarmusch wel hoog zitten dus had hier, ondanks het lage gemiddelde, meer van verwacht. Er zitten best leuke momenten in, en ik verveelde me niet tijdens het kijken, maar het voelt toch te veel als een lollig tussendoortje waar de makers waarschijnlijk meer plezier aan beleefden dan ondergetekende. Swanson was wel grappig als een soort kruising tussen Galadriel, Rain Man en The Bride. Haar ontsnapping per UFO was, tsja. Onverwacht.

Het acteerwerk is verder wel naar behoren, zoals je mag verwachten van deze cast. Dead-pan Driver is wel aardig als ras-pessimist, Sevigny doet een Officer Andy uit Twin Peaks, Murray is zelfs voor zijn doen wel heel onderkoeld en lijkt een beetje uitgeblust. In de kleinere bijrollen valt Glover positief op en Buscemi is altijd fijn. De maatschappijkritische boodschap ligt er zelfs voor apocalyptische begrippen zo dik bovenop, dat die op zichzelf waarschijnlijk weer ironisch moet worden opgevat. Dat blijkt ook o.a. uit het doorbreken van de vierde wand, wat ik maar matig geslaagd vond.

Maar bovenal steekt het dat Jarmusch met zo'n weinig relevante film komt opdraven. Was dit een eersteling geweest dan was ik hier waarschijnlijk best enthousiast over geweest, maar nu hij in de herfst van zijn carrière zit vind ik het een beetje pijnlijk dat hij met een slap tussendoortje komt. Hopelijk komt hij snel terug met een betere film.

Beste is om deze mening op dezelfde manier te lezen zoals de film voortkabbelt.... alsof je zelf de tekst van een cue af moet lezen welke zich woord voor woord nog moet vormen én die je eerst nog moet gaan zoeken in je beeld.

De eerste 27 minuten gebeurt er geen e....ne... moer. Helemaal nada, niks.

Dan eindelijk wat actie..... voor 5 minuten.... jippie.

En vervolgens weer 25 minuten he-le-maal noppes. .

Geen idee wat er gebeurt in het 2e actiemoment van de film, gezien ik 'm afgezet heb.

Enne, ook gortdroge humor kent z'n grens om nog 'leuk' te blijven. Daar verandert de uitzichtloze blik van een Bill Murray ook niks aan.

Een wel erg leuke zombie film met een komisch tintje eraan.

Bill Murray steelt natuurlijk weer de show.

Leuk Adam Driver naast zijn zijde te zien acteren.

Die het ook prima doet.

Tilda Swinton als een soort Samurai was wel zeer amusant.

Met een fraaie verassings twist erin.

Amusante en hele leuke film.

Pffff, wat een belachelijke film.