Gisaengchung (2019)

Gisaengchung

Geweldige film van Joon-ho Bong. Gisaengchung is een absurde, maatschappijkritische en zeer donkere komedie over een arm gezin dat door oplichting en bedrog steeds weer een nieuwe baan weet te bemachtigen bij een rijk gezin. Als privéleraar, lerares, chauffeur en als huishoudster. Het eerste uur is vooral een zwarte komedie, en de manier waarop de gezinsleden een baantje weten te bemachtigen zorgt voor een aantal komische situaties.

Nadat in een schuilkelder de man van de oude huishoudster wordt gevonden veranderd de toon, en het wordt steeds meer een dramafilm. Zonder dat die komische elementen helemaal verdwijnen. In het bloederige laatste gedeelte komt eigenlijk alles wat Gisaengchung zo goed maakt samen. De rijken leven letterlijk in hogere gebieden, en bij overstromingen raken de armen alles kwijt en moeten ze in grote hallen slapen. Bong schuwt hier de maatschappijkritische boodschap niet, en ook dit gedeelte maakt indruk. Van de personages/acteurs vond ik vooral de dochter van het arme gezin (So-dam Park) en de vrouw van het rijke gezin (Yeo-jeong Jo) er bovenuit steken. Met Kang-ho Song als de vader van het arme gezin die je op het laatst steeds bozer ziet worden door alle onrechtvaardigheid en tegenslag waar zijn gezin mee te maken krijgt. Fantastisch gedaan.

Beoning

@IH88 So-dam Park en Yeo-jong Jo zijn inderdaad geweldig. Maar wat een fantastisch huis ook!

Volg zijn werk al sinds Memories of Murder (2003), naar mijn beleving heeft hij hier een heus meesterwerk afgeleverd.

Heerlijke film, dikke aanrader!

Voor het grootste deel een erg vermakelijke variant op het Home Invasion genre in de vorm van een fijne zwarte komedie. De opbouw is vlekkeloos, de film heeft een aangename flow en het acteerwerk is perfect, met Song toch wel als uitschieter. Kritiek op de geloofwaardigheid is wat mij betreft onbegrijpelijk, lijkt me bij een ludieke zwarte komedie als deze volstrekt irrelevant.

Het 'probleem' van deze Parasite is eerder dat boel na de geweldige scene op het feestje een beetje doodvalt. Het moddert daarna allemaal nog te lang aan waardoor de angel langzaamaan uit de film verdwijnt. Ook het einde voelt wat aan alsof er op meerdere gedachten werd gehinkt en er uiteindelijk maar gekozen is voor een compromis van van alles wat. Het hele cyclische element met de vader die als het ware de man in de kelder 'overneemt' kwam nogal geforceerd over, ook die droomscene voelde niet zo op zijn plaats. De film komt grotendeels over als geregisseerd met veel zelfvertrouwen en een duidelijke visie, maar het laatste halfuur staat daar enigszins mee in contrast.

Maar uiteindelijk is dat een vergroting van een niet al te groot minpunt. Zeer vermakelijke film, origineel uitgangspunt en zeker het eerste uur waarin de familie zich nestelt in het huis is smullen. 3,5.

Dit deed me denken aan een ouderwets blijspel (klucht) waar, zoals de gewoonte dat meebrengt, de minnaar van de vrouw moet gaan schuilen in de kast van de slaapkamer.

Gezien alle lovende kritieken had ik er toch meer van verwacht. Het eerste uur is zeer vermakelijk. Het luchtige toontje waarmee de gezinsleden van een arme familie 1 voor 1 de medewerkers (leraar, chauffeur en huishoudster) van een stel rijke lui inneemt is zeer onderhoudend om naar te kijken. De snelheid ligt lekker hoog en ondanks de lange speelduur voel je dit niet tijdens het kijken.

Maar echt lachen heb ik nooit gedaan. Richting het einde lijken alle remmen eindelijk los te gaan, maar echt doorgepakt wordt er helaas niet. Hierdoor eindigt de film ietwat suf met een soort van compromis. Dat is uiteindelijk jammer.

Gewoon een erg leuke film om naar te kijken, maar het had van mij op bepaalde momenten net iets gewaagder gemogen. Vooral omdat de film er genoeg aanleiding toe geeft.

3,5*

Ik vond de film helaas toch een beetje tegenvallen, zeker het laatste uur. Jammer van de absurditeit die soms echt teveel over de top was voor mij. Wel sterk gespeeld en mooie sfeer neergezet.

Is het een ontzettend grappige, of ongelooflijk gruwelijke film? Het is allebei. Laten we zeggen; maatschappij- kritische humoristische horror. We zien een proletarisch gezin dat zich op creatieve wijze hoger op de maatschappelijke ladder probeert te begeven. U mag na afloop zelf bepalen wie de ‘parasite’ is; de onderklasse, de bovenklasse, of toch allebei?

Geweldige gelaagde film over klassenverschillen, waarin metaforen op een heel leuke manier letterlijk worden gemaakt. Zo prachtig ironisch hoe werkelijk iedereen zijn leven faket. Ook heel knap om wat begint als een zwarte komedie langzaamaan te zien transformeren in een thriller en sociaal drama. Je weet vaak gewoon niet wat te verwachten. Er zit een bepaalde elegante symmetrie en oog voor detail in de film, en het is mooi alles te zien escaleren in een groteske finale. De stortregen, het riool dat overstroomt, en uiteindelijk het geweld. Een van de beste films van 2019. 4.0*.

De hoge waardering hier verrast mij. Ik vond het een film met weinig diepgang, met een ééndimensionaal verhaaltje, dikwijls voorspelbaar, en uiteindelijk daardoor nogal saai. Verder liet het lot van beide families me eigenlijk volkomen koud. Je leert ze qua persoonlijkheden ook nooit kennen. Alle personages blijven vlak en worden niet geladen met daadwerkelijke menselijkheid, waardoor je je ook niet kunt inleven in hun handelen of ook maar enigszins begaan zou kunnen raken met hun lot.

De film heeft mij niet kunnen ontroeren, niet kunnen laten lachen, niet aangezet tot nadenken, geen bijzondere inzichten geboden. Ik kan geen echte meerwaarde ontdekken, zelfs nauwelijks op het vlak van vermaak of entertainment. Het geheel raakte me gewoon niet, verveelde me zelfs een beetje. Ik vond het daarom zeker niet erg toen eindelijk de aftiteling in beeld kwam.

De 2 sterren zijn voor enkele goede acteerprestaties en de sfeervolle manier waarop er gefilmd is.

Dit is geen film die het moet hebben van diepgang of karakterontwikkeling. Als je een diepgaande thriller verwacht, dan kun je deze beter overslaan.

Parasite is goed opgebouwd en zit vol zwarte humor, boeiende conversaties en list en bedrog. Tussen de familieleden van het parasieten gezin zit ook een zekere chemie. Een twist naar het einde toe zorgt nog voor wat extra verassing.

Een wederom prima thriller van Koreaanse bodem.

Hoe kan je nu films vergelijken als je één van de twee films niet eens gezien hebt?

Deze film wordt een beetje gebracht als arthouse, waarschijnlijk omdat die Koreaans is. En is een film niet in het Engels of Nederlands, dan is dat al snel het geval voor veel mensen. Maar was deze film in Hollywood gedraaid in het Engels dan was dat vermoedelijk anders geweest want het is naast een goed gemaakte film vooral een hele plezierige film te kijken. Bouwend op sfeer maar ook enorm plotgedreven. Weinig arthouse aan.

Wat opvalt is hoe knap er meerdere genres ogenschijnlijk eenvoudig worden gemixt zonder dat het gaat schuren. Wat begint als spannende komedie eindigt in horror, thriller en drama. En het zijn vooral losse scènes die de film echt maken, naast de prachtige luxueuze uitstraling en fijne beeldvoering. Wat ook werkt is dat er niet echt slechte mensen in de film zitten. Die twee rijke mensen praten wel met dedain over stinkende arme mensen, maar doen dat niet in het openbaar, dus ze willen geen gevoelens kwetsen. En het zijn simpelweg wel aardige mensen die uiteindelijk wel anderen toelaten. De armere mensen grijpen gewoon hun kans op een beter leven, maar echte diefstal is het niet want ze werken wel. Hoogstens stelen ze de baan van een ander, die ander die net precies het enige wat nare personage is.

En de film is heel Koreaans, waarin het wederom om status gaat - welke Koreaanse film ik ook kijk, dit thema komt altijd terug. En dan zal ik als westerse kijker ongetwijfeld nog heel veel symboliek en nuances hebben gemist, maar gelukkig is de film op basisniveau wel gewoon een begrijpelijke leuke film waardoor dat geen nadeel is. Hoogstens mis ik wat extra klasse. Maar die prachtige scène met alle zware regenval, die is voor iedere mens wel te begrijpen.

Het is overigens geen perfecte film. Soms is de film net iets te klinisch en kil. Af en toe ook net iets te veel toevalligheden en dommigheden om maar de plot vooruit te helpen. Ook moest ik na de twist halverwege weer even in de film komen. En aan het eind gaat de film te lang door. Maar met gemak hoort dit bij het beste van dit jaar. 4,0*.

De woordkeuze 'te lang aanmodderen' hoeft natuurlijk ook niet enkel betrekking te hebben op de effectieve lengte van het stuk an sich. Ik doelde vooral op het lage tempo en de stuurloosheid die ervoor zorgen dat het laatste gedeelte nogal een sleur is.

Ik had de indruk naar een wat onevenwichtige film te kijken. De luchtige sfeer bij aanvang hield me te lang aan. Pas halverwege werd ik meer in de film gezogen en werd het grimmmiger. De geweldige climax als hoogtepunt redt voor mij deze film. Ik kan me voorbeelden herinneren van films met vergelijkbare thema's, die over het geheel een stuk intenser waren en dat miste ik hier.

Wel oké.

Eigenlijk aan m'n stand verplicht om "de beste film van het jaar" toch maar een keer te kijken, nu het een Aziatische blijkt te zijn. Bong is ook geen erg slechte regisseur, maar Zuid-Korea zal wel nooit m'n favoriete filmland worden. Dat blijkt ook deze keer maar weer.

Het ontgaat mij echt hoe deze film aan al die hype en accolades komt. Ik vond het best aardig allemaal, maar nergens opvallend, nergens uitzonderlijk, nergens verrassend. Na een kwartiertje is wel duidelijk hoe het eerste uur zich zal voltrekken, daarna zwalpt de film een beetje alle kanten uit zonder echt erg interessant te worden.

Acteerwerk is wel aardig, visueel is het gewoon oké. En echt vervelen doet het ook weer niet, maar een beetje spannend of onvoorspelbaar is het ook nergens. Daarom eigenlijk ook een half uurtje te lang, filmpjes als deze mogen best wat compacter zijn, want veel hebben ze toch niet te vertellen.

Benieuwd of er erg veel van zal bijblijven. Heb me niet verveeld en het is kundig gemaakt, maar daar is alles ook wel mee gezegd. Ik vraag me af wat voor films mensen een heel jaar zitten te kijken als dit er als beste uit komt rollen.

3.0*

Ook nog maar even meegepakt in 2019.
Een goede keus: Bong is, na het wat minder geslaagde Snowpiercer en Okja, weer helemaal terug met deze satirische prent over een gezin dat genoeg heeft van hun armzalige leventje en een buitenkans herkennen als ze die tegenkomen. Die buitenkans neemt namelijk de bevallige vorm aan van Yeo-jeong Jo als naïeve rijkeluisdame. Er volgt een vlotte film met de nodige humor, en Bong zorgt altijd wel een verrassende wending, gezapig wordt het nooit. Prima acteurs van wie naast de al genoemde Jo met name Kang-ho Song opvalt, een naam die niet direct een belletje doet rinkelen maar een bekende kop en altijd fijn als hij ergens opduikt.

Bong legt ook vaak maatschappijkritiek in zijn films en doet dat niet met een boos wapperend vingertje maar met een flinke dosis zwarte humor. Zo worden klassenverschillen vooral geroken en is het geweld zowel schokkend als op de lachspieren werkend- er werd in de (verrassend volle) zaal tenminste hard gelachen toen de arme huishoudster van de trap geschopt werd. Het einde vond ik wel wat voorspelbaar, het was toch niet moeilijk te raden dat Kim zich in de kelder zou verstoppen maar erg geloofwaardig is het niet dat die kelder niet minutieus doorzocht is door de politie.

Het niveau van Memories of Murder haalt Parasite niet maar Bong is back on track.

leuke vermakelijke film maar ik herken wel bovenstaande kritieken dat de film wat overgewaardeerd lijkt....

toch zeker de moeite waard maar hij kon niet aan m’n hoge verwachtingen voldoen

De Zuid-Koreaanse regisseur Joon-ho Bong gooit verschillende genres in de blender en daar komt best een aardige cocktail uit. Het wederzijds parasiteren van arm en rijk levert zowel grappige als schokkende momenten op. Parasite is daarnaast zeer fraai geschoten. De achilleshiel is dat het echter te langdradig is. Gisaengchung is absoluut het kijken waard, maar naar mijn beleving wel een tikkeltje gehypt.

Een hele bijzondere film. Ik kijk werkelijk nooit naar Aziatische films, puur om de berichten ben ik deze speciaal in de bioscoop gaan kijken (een bioscoop waar ze geeneens popcorn verkopen ). Ik moet wel zeggen dat ik verrast ben, de film is mooi geregisseerd, acteerwerk was overtuigend en het verhaal was toch erg knap geschreven. Soms erg komisch, soms heel dramatisch, en over het algemeen hangt er wel een donker sfeertje boven. Sommige dingen waren wel een beetje ongeloofwaardig, hoe ze de huishoudster ontslagen hebben gekregen vond ik bijvoorbeeld wel een beetje overdreven. Wel leuk hoe het allemaal naar het einde toe werkt, een komische opbouw en een paar twists leiden tot een onontkombaar einde, waar ik alles toch wel op zijn plaats vond vallen.

Een heel mooi gemaakte en onvoorspelbare film waar je compleet in opgezogen wordt, 4,0!

Goeie film, maar zeker niet de klassieker die iedereen er probeert van te maken. Een solide 3*

Knappe film. Origineel script, en blijft met een vlot tempo de gehele film boeien. Sterk in elkaar gestoken. Een mooie mix van genres, en goed gebruik van de muziek, en soms mooi geschoten. Maakt ook een statement met een beetje maatschappijkritiek. Ook leuk om het verschil tussen arm en rijk zo duidelijk te zien.

Tja, over deze film werd zo geroepen , dat ik er dan eindelijk naartoe ben gegaan.

Not my cup of tea, wat niet wil zeggen dat het een slechte film is. Na vijf kwartier ben ik afgehaakt.