Jojo Rabbit (2019)

Jojo Rabbit is een film met scherpzinnige humor die voortkomt uit de denkbeelden van een kind. Met als thema de tweede wereldoorlog en Adolf Hitler als zijn protegé prima uiteengezet. Het ombuigen van doctrines werkte bij mij zeker op de lachspieren. Acteerwerk verbluffend met een mooie cast. Echt genoten van deze film.

Haha nee man. Yorki is mn maat!

Prachtig personage. Die scene met die bazooka .

Hilarische scenes, maar als geheel vond ik het niet helemaal in elkaar passen om een top-film te zijn.

Desalniettemin een dikke voldoende.

Prima mee vermaakt, wat begint als een erg luchtige (Soms bijna Allo Allo style achtige) comedy film ontplooit zich als een film met het hart op de juiste plek.

En daarbij komt een cast die het meer dan uitstekend doet.

Fijn dat er nog steeds films zoals dit in de bioscopen draaien.

4*

Waarom is mijn commentaar in gekort?????????????.

Blijft een kut film

Paar dagen geleden geweest maar zijn maar 5 minuten in de zaal gebleven straks eens checken of ie sebiet speelt ...

Gestapo tegen kind: "don't believe the stories that hitler has 1 ball ... He has 4"

Ik had er wat meer van verwacht, vooral omdat scarlett meespeelde. Matige film, zeker niet slecht. Een dikke 3 dus.

Zware tegenvaller. Als de humor niet bij je aanslaat is het echte tijdverspilling.

In het begin dacht ik inderdaad even dat ik naar allo allo aan het kijken was en dacht ik oef ik weet niet of dit iets voor mij gaat zijn. Kreeg ook een beetje 'Er ist wieder da gevoel' maar uiteindelijk werd het toch wel een hele mooie film.

Scarjo zoals altijd ook weer top en zeer leuk om naar te kijken, ik zie haar toch altijd liever in de wat serieuzere rollen dan bijv. in Avengers. Ik vond Matchpoint dankzij haar ook geweldig.

En voor wie de humor tegenviel, ik weet niet of dit echt een komedie is. Er zitten wel wat humoristische stukjes in maar de nadruk ligt daar niet echt op, het is toch best wel een serieuze film.

Enige nadeel blijf ik toch altijd wel het Engels vinden, zeker wanneer je dan dat dikke jochie hoort praten met echt een Brits accent. ik denk dat de film in het Duits toch wat beter was overgekomen.

Helaas niet zo goed en leuk als ik had gehoopt.

Vanaf het begin ergerde ik me al een beetje aan de bijzonder slechte Duitse accenten. Alleen die van Johansson kon er mee door. En met name die van Waititi was tenenkrommend. Besteed daar dan wat meer aandacht aan, of laat het hele accent gewoon achterwegen.

Verder was de balans in deze prent volledig zoek, en waren lang niet alle grappen even raak.

Maar daar staat tegenover dat de absurdistische humor ook met regelmaat wel erg lekker uitpakte. Op het laatste deel van de film na, heb ik toch aardig wat kunnen lachen.

En omdat Jojo Rabbit er verder ook gewoon goed uitziet, een degelijke voldoende.

Leuk om te zien trouwens, hoe Johansson zich als alleskunner aan het ontpoppen is.

kwalitatieve goede film, maar de hitler stukjes verpesten het. niet grappig en zeer storend.

Super leuke film. Taika Waititi zorgt als de ingebeelde Hitler voor een paar geniale grappen. ''Vat are you burning!!?'' Geweldig. Wist niet wat ik hiervan moest verwachten, maar ik heb me goed vermaakt. Lekker domme - tegelijkertijd scherpe humor en een verhaal met het hart op de juiste plek. Yorki en Jojo zijn twee heerlijke personages en ome Adolf maakt het af. ''Heil me man.. just a little heil?''

Het blijft apart en gevoelig, Komedie films met Hitler (en dus Hitler-grappen) in een rol en wat dat betreft is deze Komedie / Oorlog film zeker niet uniek met voorgaande films zoals "The Great Dictator (1940)", "Up! (1976)", "Mein Führer (2007)" en natuurlijk nog recent "Er Ist Wieder Da (2015)". Wat dat betreft hoort "Jojo Rabbit" zeker thuis in dat rijtje en het is ook een film die groeit in het verhaal, namelijk van Komedie naar Drama en waarbij het lachen geleidelijk overgaat naar huilen.

In deze film (welke zich afspeelt in Duitsland tussen 1944 - 1945) draait het om het eenzame tien en een half jaar oud Duitse jongetje Jojo Betzler (Roman Griffin Davis), die lid is van de nationaalsocialistische jeugdbeweging in Duitsland (genaamd Hitlerjugend) en welke ontdekt dat zijn moeder, te weten Rosie (Scarlett Johansson), een Joods tienermeisje (in de beleving van JoJo zijn Joden mythische wezens, met hoorntjes en telepathische krachten), te weten Elsa (Thomasin McKenzie), op hun zolder heeft verstopt. Zijn denkbeeldige vriend, Adolf Hitler (Taika Waititi), vindt dat hij haar moet verraden.

De Nieuw-Zeelandse regisseur Taika Waititi kreeg een hoop naamsbekendheid dankzij zijn werk aan Marvel’s "Thor: Ragnarok (2017)". Ditmaal brengt hij een Tweede Wereldoorlog Komedie uit met zichzelf in de rol als een denkbeeldige Adolf Hitler (hij zet de dictator neer als een jolige oom, even vriendelijk en benaderbaar als eigenaardig, met een voorkeur voor gebraden eenhoorn op tafel) en dat pakt niet altijd even sterk uit. Het idee is leuk, maar de uitwerking laat hier en daar wat te wensen over.

"Jojo Rabbit" gaat over JoJo Betzler (de jongen is nogal dol op swastika’s, de uiterlijkheden van het Nazisme spreken hem aan en hij slikt de nazi-propaganda als zoete koek) en een geïndoctrineerde Hitlerjugend, waarbij de kinderen bestookt worden met verzonnen verhalen en dat o.a. door Kapitein Klenzendorf (Sam Rockwell) en juffrouw Rahm (Rebel Wilson). De manier waarop dit gebeurt is best lachwekkend en de grap schuilt vooral in het uitvergroten van een bizar stukje historie. Het onderwerp is niet licht (dus hoe ver kun je gaan met grappen binnen het thema ?) en soms wordt je ook geconfronteerd met schokkende beelden, zoals o.a. opgehangen Duitsers, die in de ogen van de nazi's verraders waren. En m.b.t. het verraden (in dit geval Joden) zit er in deze film ook een aardige dialoog, die zowel komisch is als typerend was voor die zwarte periode in de geschiedenis van Duitsland.

Namelijk de scène in het zwembad (waar JoJo o.a. behandelt wordt na zijn verwonding door het gooien van een handgranaat), waarbij JoJo aan Kapitein Klenzendorf (die jongens training geeft in water-oorlogsvoering, voor het geval ze ooit ten strijde moeten trekken in het zwembad ) vraagt:

"Mag ik je een vraag stellen over Joden ? Wat moet ik doen als ik er een zie ?"

En waarop hij dan antwoord:

"Okée, als je een Jood ziet, zeg je het ons, en wij zeggen het aan de Gestapo en zij zeggen het de SS en dan gaan die de Jood doden. En iedereen die de Jood hielp. En, omdat dit zeer paranoïde tijden zijn, wellicht nog wat mensen voor het geval dat. Het is een vrij geïntegreerd proces."

Het acteerwerk is top met Roman Griffin Davis (een talent en hij heeft een natuurlijke manier van acteren), Thomasin McKenzie (eveneens een talent, die JoJo leert dat er meer in het leven is dan blinde vaderlandsliefde, zoals kunst, literatuur en de kracht van de liefde), Scarlett Johansson (als de strenge, liefdevolle, zorgzame, vrolijke, en bijna wulpse moeder, te zien tijdens een aantal indringende scènes, die in het geheim strijd voert tegen de nazi’s), Sam Rockwell (zijn personage komt aanvankelijk nogal stereotype over, maar later blijkt dat er toch meer in hem zit dan je op het eerste gezicht zou vermoeden) en Stephen Merchant (in een kleine rol als als een op Herr Flick, 'Allo 'Allo!, gebaseerde Gestapo-officier) en het acteerwerk is ook heel stijlvol gedaan (o.a. het spel tussen de Duitse jongen JoJo en het Joodse onderduikmeisje Elsa) en de komische timing schiet in de meeste gevallen ook raak (zoals bij de scène met het herhaaldelijk begroeten met "Heil Hitler").

De kern van het verhaal is hartverwarmend, oprecht en kan soms een onverwachtse tranentrekker opleveren (o.a. het moment dat Jojo ziet dat zijn moeder is opgehangen). De momenten tussen JoJo en zijn vriendje Yorki (Archie Yates), de aandoenlijke jonge vriend van Jojo met het hart op de juiste plaatst en die helaas wordt gebruikt (beter gezegd misbruikt) voor de oorlogsinspanning, mochten er overigens ook zijn en ik moest wel lachen toen hij over de Russen het volgende zei:

"Er zijn grotere dingen aan ons hoofd dan Joden, Jojo. Er zijn daar ergens Russen. Ze zijn erger dan wie dan ook. Ik hoorde dat ze baby's eten en seks hebben met honden."

Overigens maakte Sam Rockwell ook een geweldige opmerking over de Russen tijdens een defensief strategisch overleg, waarbij hij dan over hun zegt:

"Ik heb de Amerikanen in het Westen. Heb Russen in het Oosten. Mijn vriend ontmoette eens wat
Russen en ze aten hem op."

De muziek in de film is overigens ook best leuk, want dan zijn bekende liedjes van bands / artiesten te horen op zijn Duits, zoals o.a. nummer "I Want To Hold Your Hand" (te horen tijdens de opening) van "The Beatles", welke op zijn Duits heet "Komm Gib Mir Deine Hand", "Mama" van Roy Orbison, en het nummer "Heroes" van David Bowie, welke op zijn Duits "Helden" heet en welke zeer fraai werd ingezet op het einde, waarbij Jojo en Elsa beginnen te dansen op het nummer.

Al al met is "Jojo Rabbit" (een jongen van de Hitlerjugend noemt Jojo zo, omdat hij geen konijn wilt doden) uniek en soms wat apart (lachen mag, lachen moet zelfs, maar er gaan ook mensen dood), maar het hart van deze film zit op de goede plaats.

Alweer een week geleden in de bios gezien, en flink van genoten! Een hoop leuke grappen die ook als commentaar op de nazi's dienen (satire, logisch) gecombineerd met een meeslepend verhaal over 10-jarige knul die opgroeit in nazi-Duitsland. Roman Griffin Davis speelt zijn rol als titelkarakter verassend goed, en Thomasin McKenzie en Sam Rockwell doet het ook heel goed. Daarnaast is er nog ook nog mooi gebruik van de camera gemaakt (vooral met dat die schoenen telkens in beeld gebracht worden, waardoor je uiteindelijk Jojo's moeder herkent aan de galg) en zit er ook nog een dikke soundtrack achter met duitse versies van o.a. The Beatles en David Bowie. Zeker waardig voor een oscarnominatie, ben gelijk benieuwd naar eerdere films van Waititi!

Hele mooie film die je ook nog eens hard aan het lachen brengt, en met een thema als dit weet Taika Waititi nog netjes binnen de grenzen te blijven, 4,0!

Jojo Rabbit is een vermakelijke film over nazi-Duitsland en Hitler, een fijne parodie die wellicht niet bij iedereen in de smaak zal vallen omwille van de schijnbaar onmogelijke combinatie van Hitler en humor binnen hetzelfde onderwerp. Sowieso een aantal geslaagde grappen en grollen met daarnaast een aantal moeilijkere momenten wat logisch is binnen een oorlogssetting.

Hoewel bij momenten kolderiek gebracht zijn de verspreide propaganda en leugens over Joden en Russen best interessant. Ook de bijna ludieke opleiding van jongeren bij de Hitlerjugend toont aan welk machtig apparaat dienst deed om de bevolking te sturen, te leiden en te manipuleren.

De kleine jongen deed het uitstekend en met ScarJo of Rockwell kun je steeds naar een oorlog. Jojo Rabbit is een film die verschillende kanten opspringt, gelukkig werd het Allo Allo-gehalte in het begin snel verlaten. Geen slechte film, alleen waren de verwachtingen misschien net iets te hoog gespannen.

Ofwel is dit totaal men genre niet, ofwel is dit gewoon geen goede film .

Een erg lange zit.. Geen oscar nominatie waardig.. 1*

Infantiele kinderfilm die historisch op alle manieren karaktermoord pleegt.

Weet ik niet het gaf toch goed weer hoe hij gehersenspoeld werd.

Leuke, zij het onevenwichtige mengeling van komedie en drama, tegen de achtergrond van de tweede wereldoorlog. Bepaalde personages en grappen zijn treffend, andere dan weer overdreven en flauw. De positieve elementen overheersen gelukkig en de film wint gaandeweg aan kracht, mede door de mooie hoofdrol van nieuwkomer Roman Griffin Davis en enkele sterke bijrollen. Regisseur Taika Waititi als Hitler, de denkbeeldige vriend van de hoofdpersoon, is echter duidelijk een geval van hit and miss. Dat had hij beter aan een ander kunnen overlaten.

Werkelijk brilliant

Geniale film.

“Let them say whatever they want. People used to say a lot of nasty things about me. "Oh, this guy's a lunatic!" "Oh, look at that psycho! He's gonna get us all killed!"”

Toen ik destijds de trailer zag was ik eigenlijk al wel een beetje verkocht, de film leek mij echt geweldig en ik kon persoonlijk niet wachten deze te zien. Satire over het nazi rijk, ik als liefhebber van dit thema ben daar wel voor in en ik heb mij kosteloos vermaakt, soms uitbundig gelachen en zeker nergens echt verveeld. Hoewel de film een inkak momentje kende voornamelijk in het midden waar de grappen steeds minder aansloegen en de vaart er een beetje uit was, waren het begin en einde wel degelijk erg vermakelijk.

Het begint eigenlijk al bij de introductie, waar Waiti als Hitler verkleed het jongetje ‘JoJo’ gek maakt die vervolgens constant “Heil Hitler!” roept en daarna ook zo over straat aan het rennen is, saluerend natuurlijk. En het mooie was de achtergrond muziek, dit waren nummers (best bekende goeie nummers en muziek) en de tekst is verdraaid naar het Duits, het zijn orginele nummers. Het begint met ‘The Beatles’ en het in hun Duits vertaalde ‘I Want to Hold Your Hand’, deze heet vervolgens ‘Komm gib mir deine Hand’ en ik vond het best geniaal om te horen. Op het einde krijgen we ook nog David Bowie te horen met zijn nummer ‘Heroes’, hier ook wel ‘Helden’ genoemd. Ik vond dit wel een erg leuke toevoeging aan de film.

Daarna verspringt de film al gauw naar de trainingslocatie van de ‘hitlerjugend’ waar de jochies opgeleid zullen worden. Jojo word echt gepest waarna hij een actie onderneemt wat hem bijna fataal word, hij word namelijk door zijn denkbeeldige Hitler vriend er toe gewezen om zich terug te vechten waarna hij een granaat pakt, deze tegen een boom aan pleurt en die naast hem ontploft. Hierdoor komt hij thuis te zitten en ontdekt een Joods meisje in de kast verborgen. De twee bouwen langzaam een relatie op en worden bevriend. Samen gaan ze ter strijden om te overleven en eenmaal aangekomen op het einde blijven de twee bij elkaar. Zo was het eigenlijk makkelijk verteld hoe het verhaal verliep. Het verhaal was wel geinig om te volgen maar nergens té bijzonder.

We moeten de film natuurlijk nergens serieus nemen en dat ik deed ik vooral niet. Komische uitspraken vliegen je om de oren, en er word weer eens duidelijk gewerkt aan een project om ‘Adolf Hitler’ en zijn nazi rijk als gekken weg te zetten (dat waren ze uiteindelijk ook wel). De uitleg van ‘Die Jewe’ vond ik geniaal, hoe ‘Rebel Wilson’ hier een duivel tekent vond ik echt lachwekkend. Ze deed het overigens wel vaker echt leuk in de film, vooral op het einde wanneer de einde van de oorlog nadert en ze de jochies ‘promoveert’ om zo met een wapen te schieten en vervolgens zelf weg loopt met een machinegeweer (type weet ik zo even niet meer uit mijn hoofd) en de onderste quote roept:

“We must kill everything that we see. For Hitler. Die, devil scum! Die!”

En eenmaal in de slachtveld gelopen ontploft er een bom bij haar, ik heb me kapot gelachen om dit stukje. Pure leedvermaak, ik vind het wel leuk. Maar ook tijdens dit gevecht wanneer we een outfit zien alsof hij deze heeft ‘unlocked’ in een online video game. Zo kent de film constant wel flauwe maar erg leuke komische dingen.

‘Taika Waititi’ deed het in mijn ogen erg leuk als ‘Adolf’, hoewel dit het denk beeldige personage vaak was van ‘Jojo’, in de zin van gehersenspoeld deed hij het wel leuk. Ook op het einde als de oorlog voorbij is en hij weer in de kamer komt om ‘Jojo’ toch te overtuigen hem nog te aanbidden en het volgende vraagt:

“You're not gonna heil me? Come on? For old time's sake? Heil me, little man. Heil me.”

Alsof hem dat toch een bepaald genot gaf. Ik moest er erg om lachen. Maar ook de rest van de cast was tof. Zo wist ik niet dat ‘Scarlett Johansson’ mee deed in deze film. Onverwachts maar wel erg leuk om te zien, blijft een knappe dame. En ook ‘Roman Griffin Davis’ als ‘Jojo’ en ‘Thomasin McKenzie’ als ‘Elsa’ deden het beiden gewoon leuk.

Deze komische satire gebaseerd in de tweede wereld oorlog heeft mij vermaakt. Ik heb genoten van de acteerwerken, de komische delen en het einde was ook geinig. Hoewel ik de inkakker van het midden toch wel wat minder vond is het in het algemeen gewoon een leuke film die makkelijk uitzit, duurt niet onnodig lang om toch nog een paar geforceerde grappen toe te voegen en met de leuke soundtrack heb ik hem goed afgesloten.

4.0*

De Tweede wereldoorlog, gezien door de ogen van een naïef, fantasierijk, 10 jarig Duits jongentje, aanvankelijk gebrainwasht door de Duitse propagandamachine. Gaandeweg ontdekt Jojo echter dat de Joden toch geen monsters zijn maar gewone mensen, dat zijn idool toch geen gewone mens is maar een monster en dat zijn ouders eigenlijk helden waren. Het verhaal wordt op een luchtige manier verteld, maar is tegelijkertijd ook bij wijlen dramatisch en ontroerend. Mede door de geweldige acteerprestaties van de ganse cast is deze film voor mij een hoogtepunt, waar ik intens van heb genoten.

Gezapige film... het moest me tot het einde heen trekken. Flauwte alom in deze film. Niet mijn ding.

OM-Gott

De films van Waititi passen, met z’n vaak absurde humor, wel in mijn straatje. Vandaar dat ik best wel naar deze film had uitgekeken.

Het begin van de film is vlot en er valt bijzonder veel te lachen. Vooral kapitein-K vond ik een alleraardigst karakter. Na een klein half uur komt er steeds meer drama om de hoek kijken en wordt de toon serieuzer. Er wordt vanaf dat moment ook meer gerefereerd naar onder andere de propagandamachine van de Nazi’s.

Het kan aan mij liggen, maar vanaf het moment dat men een meer dramatische toon aansluit, wordt het allemaal een stuk minder. Er zaten mijns inziens toch wel wat saaie scènes tussen. Links en rechts worden er dan nog wel wat korte komische passages en oneliners tegenaan gegooid, maar echt leuk wordt het niet meer.

De ontroerende laatste 10 minuten kon ik nog wel waarderen. Helaas was het overall gezien toch wat karig. De jonge hoofdrolspelers zorgden daarentegen toch wel voor een positief puntje.

goede film, alleen vind ik het niet een komische film.

Het is voor mij meer een film met een zwaar onderwerp die door wat komische elementen luchtig word.

Ik ben blij dat het ook niet een comedy is geworden, vooral bij dit onderwerp past dat niet.

Bijzonder, dat vond ik hem. Op een positieve manier!

Had voordat we naar de bios gingen uiteraard hier al wat comments gelezen en daaruit maakte ik op dat het lachen geblazen werd. Daarom dacht ik echt naar een 100% satire/ donkere humor film te gaan maar het kwam op mij toch wat serieuzer over. Kan aan mij liggen (ik heb nogal een gek soort zwak voor (tweede wereld) oorlog films. Laten we zeggen dat ik gewoon héél heel blij ben dat we nu niet in oorlog leven).

Maar goed, ik interpreteerde het zo: de film laat de kijker zien dat alle mensen gelijk zijn. In dit geval gaat het over joden en gebruiken ze daar heel begrijpelijk de tweede wereldoorlog voor maar ik trek het graag wat breder.

Grappig vond ik hoe Elsa uitlegde waarom ze nog geen hoorns had 'dat we die pas op ons 21e krijgen'. en andere absurde vooroordelen over joden. of Russen of Engelsen die seks met dieren hadden of elkaar opeten.

Het laatste stuk, met de invasie van de geallieerden en de inslaande bommen en granaten was enerzijds grappig (die dikke lerares met haar machinegeweer die in het wilde weg schiet) maar ook schokkend. Lijken die overal liggen, veel ontploffingen en op het laatst ook die commandant die door de bevrijders wordt vermoord (wat je niet te zien krijgt). Toont weer goed aan hoe onwerkelijk een oorlogssituatie is. Hoop het echt nooit mee te hoeven maken. Weg beschaving....

Conclusie: hoewel ik echt gelachen heb, vond ik het geen comedy. Maar hoewel het heel serieus is vond ik het geen drama. Het is een goeie combinatie van beide, met een mooie karakterontwikkeling van de kleine Jojo, in de setting van WWII.

Ik heb lang getwijfeld of ik zou gaan beginnen aan deze zwartgallige oorlogs komedie.

Achteraf blij dat ik dit toch gedaan heb.

"Jojo Rabbit" is een nogal vreemde eend in de bijt.

Bij het zien van de trailer moest ik ook wel mijn wenkbrauwen fronsen.

Hitler als komische rode draad is wel bedenkelijk.

Al heeft Monty Python dit al eerder succesvol uitgevoerd.

Maar "Jojo Rabbit" zet je als kijker als nel op het verkeerde been.

Na een melige opening met een klein half uur wat sullige scenes weet de film een serieuze twist te geven aan het verhaal. Vanaf dat moment wordt "Jojo Rabbit" een oorlogs komedie die schuurt, soms beetje pijn doet en zelfs ontroert. Om vervolgens toch ook weer met een feel good moment af te sluiten.

Aparte film, dat is het zeker. Bijzonder is het eveneens.

4*

Extreem kinderachtig, extreem flauw, totaal humorloos en een karikatuur van de oorlog (wat de film dan ook meteen pretentieus maakt plus minachting voor de kijker). Saai en vermoeiend om naar te kijken. Niet geschikt voor volwassenen. Deze film is denk ik wel de flauwste film die ik ooit heb gezien (terwijl ik best van droge humor hou).

Het is helaas de zoveelste Oscarfilm van dit jaar die tegenvalt (Irishman en Joker vielen ook al tegen, hopelijk is Parasite dan een uitzondering).