Jojo Rabbit (2019)

Gebaseerd op het boek Caging Skies van Christine Leunens.

Vanaf 9 januari 2020 in de bioscoop (The Walt Disney Company Benelux / 20th Century Fox)

Best een geniaal uitgangspunt. En dat in combinatie met deze regisseur.

Ik kan niet wachten.

En Waititi die zelf Adolf Hitler speelt. Hier kijk ik ook zeker naar uit!

Heerlijk, ik ben benieuwd.

Trailer

Reaction - YouTube

Haha, leuk gedaan.

Disney Worried That Anti-Nazi Satire 'Jojo Rabbit' Will Hurt Its Brand - pajiba.com

Disney maakt zich zorgen. Zucht.

Jojo Rabbit Review: Taika Waititi Expertly Balances Darkness and Light in One Of the Year’s Best Films - TIFF 2019

Ok, Chris Evangelista is een beetje een *vulzelfmaarin*... Maar wie weet heeft hij gelijk

https://medium.com/leiden-international-film-festival/hitler-satire-jojo-rabbit-opent-14e-editie-leiden-international-film-festival-8418de17fa69

"Do you know what I am?"

"A Jew!"

"Gesundheit!"

Waarom pas in januari in de bios?

Iedereen ziet wel eens een komedie die hem of haar letterlijk geen moment laat lachen. Dat gebeurde mij bij Jojo Rabbit, maar dan niet puur omdat het mijn type humor niet was. Kijk, ik kan moeilijk zeggen dat ik nooit gelachen heb om grappen die een stukje serieuze historie op de hak nemen. Het zou me hypocriet maken - ik beschouw mezelf als een moreel wezen dat pijnlijke geschiedenis enorm serieus neemt, maar het waart me niet vrij van iedere actie die dat tegenspreekt. En toch had ik zelden zo sterk het gevoel dat ik een film zonder bestaansrecht zag, en dat bedoel ik wel degelijk in de meest strenge zin. In zo'n situatie beschouw ik mijn persoonlijke relativeringsvermogen als een te verwerpen eigenschap.

Kennelijk zijn we op een punt beland dat een complete generatie vervreemd is geraakt van het vermogen te herinneren (dat dacht ik al eerder, maar dat even terzijde) en scherpe satire te onderscheiden van schaamteloze exploitatie. Met Jojo Rabbit trekt Waititi letterlijk alle stokpaardjes en open deuren uit de kast die zich direct tot nazisme en antisemitisme verhouden. Mag Waititi dat doen? Zeker, want dat is hoe Fox/Disney artistieke vrijheid ziet. Zou hij daar vervolgens voor moeten kiezen? Je zou smeken van niet, maar daarvoor is het dus al te laat. Nog problematischer dan de film zelf vind ik de perceptie van een publiek dat het verleden alleen nog in persiflages en parodieën tot zich kan nemen. Wie meent dat hij historisch besef heeft, maar deze film hilarisch vindt, mag zelf de spiegel erbij pakken om zijn gespleten persoonlijkheid aan een nadere studie te onderwerpen, dat is mijn pakkie an niet. Ik zie de film in ieder geval als een groot failliet.

tbouwh Ik ga het zeer waarschijnlijk met ieder woord van je recensie oneens zijn, maar dat maakt dit soort forums ook wel zo interessant hé .

Je zult ongetwijfeld niet de enige zijn. In Gent deed 'ie het erg goed.

Ja, in Toronto ook. De People's Choice Award is meestal ook wel een goede indicatie voor de Oscar nominaties.

Ik mag als (niet praktiserende overigens) historicus die een flinke stapel Hitler biografieën heeft gelezen en holocaust vakken heeft gevolgd toch aannemen dat ik wel wat historisch besef heb ontwikkeld. Door die werkcolleges die specifiek waren toespitst op herinnering en verbeelding van zo’n verleden ben ik een uitgesproken criticus geworden van films die naar holokitsch neigen. Maar voor satire en parodie gelden voor mij toch echt andere regels, en aangezien ik Waititi hilarisch vind en ook de trailer me behoorlijk aansprak, verwacht ik hier erg veel van.

Maar ik wacht nog even met verdere discussie tot ik hem gezien heb, dat praat makkelijker.

Ik kon de twee persoonlijke niet (meer) met elkaar verenigen, maar daarom zeg ik ook, het is ieders vraagstuk wanneer satire losstaat van de eigenlijke geschiedenis (en alles dus kan/mag, zoals het argument dan luidt) en wanneer de twee nog steeds pijnlijk intrinsiek met elkaar verbonden zijn.

Maar ga 'em eerst maar zien ja.

Overigens werd het er niet beter op toen ik tijdens het kijken besefte dat de regisseur zelf AH speelde, maar als ik de berichtgeving daarrond moet geloven wilde de studio dat. Maakt het niet minder dubieus overigens.

Maar wat is dan het verschil met bijvoorbeeld Inglourious Basterds? Tarantino pakt het zeer serieus aan, maar gaat op sommige momenten ook helemaal los en neemt een loopje met de waarheid. Hitler is daar ook een karikatuur, en met het einde herschrijft Tarantino de geschiedenis.

Daar zou ik bij herziening denk ik ook een stuk meer moeite mee hebben.

Wel is het zo (ook al weegt die observatie minder zwaar dan die hierboven) dat Jojo Rabbit nog een stuk lomper van opzet is: Waititi zet echt in op humor, zo'n beetje alle grappen die je je kunt inbeelden rond het Derde Rijk, antisemitisme, Hitlerjugend etc. passeren de revue wel. Dat is ook een reden waarom het totaal niet meer overtuigt als de film later nog wat drama rond de hoofdpersoon poogt in te brengen. De film van Tarantino opent met nagelbijtende suspense en trekt niet alleen de aandacht door zijn (al even schaamteloze) exploitatie, maar ook door de constructie van het narratief, het acteerwerk, de som van meer subtiele toespelingen/referenties en zo verder. Jojo Rabbit trekt veel explicieter op goedkope humor voor een massapubliek. Praat dat Tarantino goed? Nee, want ik weet nog wel dat ik dat einde daar destijds ook slecht trok. Maar het helpt enigszins te begrijpen waarom ik die film (i.i.g. jaren terug) nog vier sterren kon geven. Nogmaals, dit is dan wel in retrospectief.

Zojuist gezien op het LIFF. De zaal lag dubbel. De humor was grof maar de film was zeker niet respectloos of verheerlijkend.

Een leuke satire, die vaak doet lachen en vaak ook weet te ontroeren. Mooie acteerprestaties van alle acteurs en actrices. Taika Waititi is van Joodse afkomst en heeft dus alle recht om Hitler te kakken te zetten en de nazi's op de hak te nemen. Kinderen kunnen het niveau van een film soms naar beneden halen en me eerlijk gezegd behoorlijk irriteren, maar Roman Griffin Davis doet het hier erg goed als de zonderlinge Jojo die door het naziregime tot racistische Hitlerjugend werd omgevormd maar later een goede levensles in menselijkheid en gelijkwaardigheid leert als hij een Joods meisje leert kennen. Thomasin McKenzie is erg geschikt als Joods meisje dat ondergedoken moet leven, met haar magere uiterlijk. Sam Rockwell is erg leuk als gefrustreerde Duitse officier die liever aan het front zou vechten dan met kinderen te werken, en Scarlett Johansson laat zien dat ze niet alleen maar een schoonheid is, maar ook eigenzinnige rollen kan neerzetten. Een film met een boodschap.

"Go home and kiss your mothers!"

Een belachelijke satire in een stijl die is gestolen van Wes Anderson. De hele film telt 20 goede minuten (van het moment dat de Gestapo op 'bezoek' komt in het huis van Jojo totdat die verschrikkelijk over-the-top Hitlerpersiflage weer in beeld verschijnt).

Er zit in mijn beleving één geslaagde grap in deze film, die met de “German shepherds”. Verder valt er weinig te lachen wanneer een jong meisje noodgedwongen grote delen van de dag moet doorbrengen in een donkere ruimte; valt er weinig te lachen wanneer een jongen van tien jaar in een fascistische doolhof het noorden kwijt is; valt er weinig te lachen wanneer zijn moeder de strop krijgt. Dat zou allemaal nog wel te pruimen zijn, ware het niet dat Taika Waititi met zijn over de top Hitler-persiflage naar mijn mening op gênante wijze de plank volkomen misslaat.

Ik heb eerder satires gezien over Nazi-Duitsland, zoals o.a. Chaplin’s The Great Dictator (1940) en Lubitsch’ To Be or Not to Be (1942). Die films zijn mij stukken beter bevallen dan deze waaraan ik –om het mild te zeggen– enkel gemengde gevoelens heb overgehouden.

Misschien geen meesterwerk en zeker niet voor iedereen weggelegd, maar ik heb echt genoten van de film. Zowel de humor als het hart van de film. Want uiteindelijk is het meer dan lolligheid. Maar er is wel heel veel lolligheid gelukkig. Mede dankzij een uitstekende cast. Rebel Wilson had alleen niet gehoeven van mij, die doet weer hetzelfde als altijd. Geniale gast die Waititi.

4*

Bij die film haakte ik op den duur ook af, maar die staat zeker niet op zo'n rigide onvoldoende. Niet goed uitgewerkt meen ik.

Flauw.

Gezien met mijn vrouw en zoontje 13.

Erg goede film, begint met hoop flauwekul (mijn humor) maar wordt serieuzer naar het einde.

Voor mij een van de beste films die ik gezien heb dit jaar, en reden om account te maken hier en punten te geven.

Ik ben altijd erg geïntrigeerd door alles wat met de oorlog (vooral de 2e) te maken heeft en doch vond ik deze film fantastisch grappig. Ik plan alvast een paar bezoekjes bij de psychiater in. Bedankt voor de tip!