Dark Phoenix (2019)

Lage score zeg. Ik geloof er nog niet zoveel van, na het geweldige Apocalypse dat hier ook al niet superenthousiast werd ontvangen. Ik heb er sowieso wel zin in, al is het maar vanwege Sophie.

Heel redelijk toch.

Ik ben er met lage verwachtingen ingegaan na negatieve initiele reacties op de film. Deze zou de meest zinloze X-men film tot nu toe zijn, vergelijkbaar met de eerste Wolverine. Want een verhaal dat eigenlijk al verteld is in een eerdere X-men film. Maar er wordt hier in ieder geval meer van dat verhaal gemaakt, waar het in X-Men 3 een afgeraffeld soort van kapstokplot was. Hoewel ik graag nog wat meer had geleerd over de aliens.

De actiescenes zijn prima, want zien er niet alleen goed uit maar zijn ook inventief, zeker die met Magneto en Nightcrawler (die treinscene was toch wel erg gaaf gedaan). Een gemis is het stukje charisma dat Wolverine normaal toe kan voegen en we zien te weinig van Mystique. Over charisma gesproken, Sophie Turner vond ik prima als Sansa Stark in Game of Thrones maar als Jean Grey vind ik haar toch minder overtuigend, niet stoer genoeg en fysiek niet imposant (voor dit soort rollen moet je toch net wat gespierder en afgetrainder zijn, zeker als je naar de stripboeken kijkt). Anders dan Jessica Chastain, die lekker ijzig is in deze film, is ze ook niet een echte roodharige, zoals de Jean Grey in de strips, maar gelukkig viel dat niet teveel op. Haar acteerwerk vond ik overigens wel prima, het is echt vooral iets fysieks.

Ik ben benieuwd waarom, aangezien X-Men 1 en 2 toch wel het meest geliefd zijn bij velen. First Class werd ook erg goed ontvangen, daarna werd het wat minder maar om de beste man nu af te branden enkel vanwege Apocalypse en Days of Future past...waar schort het aan? Ik zie meer Singer-haters maar ben ook geen echte X-Men kenner dus vraag me af waar het in zit.

Gaat het er bij Grey niet juist om dat ze normaal ook niet zo fysiek sterk is, maar het juist van haar telekinetische krachten moet hebben, maar nu ze de Dark Phoenix is geworden, plotseling 10, 100 keer zo sterk is geworden, zonder dat ze er daar nou ook gespierd voor uit hoeft te gaan zien?!

Dat is waar. Het zit hem meer in de uitstraling dan. Famke vond ik bijvoorbeeld ook stoerder. Zit hem ook puur in het gezicht, dat is ook fysiek. De comics laten zelfs bij fysiek normalere mutants een overdreven strak en afgetraind (maar zeer rondborstig) figuurtje zien natuurlijk, met een gigantische bos haar, dat is een esthetische keuze. Het is maar net wat je voor beeld bij het karakter hebt.

Oef!

Ik had niet verwacht dat men nog zo ver onder het niveau van X-Men: Apocalypse kon zitten. Maar het is Simon Kinberg gelukt om zo'n zoutloze, nietszeggende en oervervelende X-Men film af te leveren dat de gehele serie nu officieel op pijnlijke wijze compleet is doodgebloed. Waar Hugh Jackman slim genoeg was om na het kwalitatief hoogstaande Logan zijn klauwen aan de wilgen te hangen, daar krijgt de rest van de X-Men juist een dieptepunt als afsluiter. Dan was X-Men: The Last Stand zo gek nog niet, zou je zeggen. Ik hoor Jean Grey in de vorige film nog zeggen "Well, at least we can all agree the third one's always the worst." Leuke sneer naar The Last Stand, maar de First Class personages hebben het qua kwalitatieve films toch een heel stuk slechter getroffen dan een Ian McKellen of Patrick Stewart.

Over The Last Stand gesproken; debuterende regisseur Kinberg schreef het script voor die film, maar vond dat het Phoenix-verhaaltje nog wel een keer verteld mocht worden. Dus aan het begin van de film wordt Jean aangevallen door een kleurrijke ruimte-scheet. En daarna beginnen de problemen, zowel voor de personages als voor ons als kijker. Eerst neemt de film enorm voorspelbare stappen en blijft zichzelf tot in treurigheid herhalen. Jean Grey zegt steevast iets in de strekking van "Something is happening to me" en Xavier reageert telkens met iets als "I was trying to protect you". Ik gok dat de helft van de dialogen in dit script een variant zijn op deze twee zinnen. Het verhaal gaat precies zoals je verwacht; Jean Grey schrikt van haar krachten, vlucht en de rest moet haar terughalen. Men probeert nog iedereen wakker te houden met de dood van Mystique. Dat wakker schudden moest ook wel, want Jennifer Lawrence speelt haar rol slaapwandelend. Alsnog kan ik me niet voorstellen dat iemand dat moment niet zag aankomen.

Na een vrij voorspelbaar gedeelte gaat de film gaandeweg helemaal van het pad af, alsof niemand meer grip had op de film. Er verschijnen ineens van die boom-aliens à la Groot en één van hen is Jessica Chastain. Wat een suffe rol was dat, de film leek telkens enorm op de rem te gaan als zij in beeld kwam. Er worden af en toe wat actiescènes ingezet, maar we zien echt niets nieuws. Elk effect en actiemoment is in een eerdere film al eens beter gedaan. Storm met haar bliksem, Nightcrawler met zijn teleport, Cyclops met z'n straal; het is allemaal zelfs vrij suf. En juist een Quicksilver, die de afgelopen films voor de leukste momenten zorgt, laten ze dan weer thuis. Van alle vechtende mutanten krijgt enkel Magneto een paar aardige momenten en is nog best aardig, hoewel de manier waarop hij in het verhaal wordt gebracht ook zo willekeurig is als de pest. Hij heeft niets te zoeken in deze film, maar ben alsnog blij dat hij wel verschijnt, hij zorgt als enige voor nog een klein beetje fun in het geheel. Want dat ontbreekt vooral in deze film; fun of humor. De film is zo enorm dramatisch en zeurderig, dat er eigenlijk niets te genieten valt. Het maakt dat Dark Phoenix zo'n film is die je vergeet terwijl je 'm aan het kijken bent. Ik weet nu al niet meer wat ik heb gezien.

1,5 sterren.

Dit is in ieder geval de lelijkste poster die ik ooit gezien heb.

Kort gezegd: bijna elke volwaardige X-Men film (dus niet de Wolverine films meegerekend) is beter dan hetgeen Singer heeft geregisseerd. Een step by step analyse kan ik momenteel niet geven, daarvoor is het eerlijk gezegd te lang geleden dat ik ze nog allemaal heb gezien. Ik heb wel van elk deel een review geschreven en naar aanleiding van New Mutants en deze Dark Phoenix heb ik nog wel wat blogposts geschreven over de X-Men films door de jaren heen waar ik mijn mening verkondig:

X-Men door de jaren heen: Part I • Cinemapp.com

X-Men door de jaren heen: Part II • Cinemapp.com

X-Men door de jaren heen: Part III • Cinemapp.com

X-Men door de jaren heen: Part IV • Cinemapp.com

X-Men door de jaren heen: Part V • Cinemapp.com

X-Men door de jaren heen: Part VI • Cinemapp.com

Het is toch niet te geloven dat er zoveel soortgelijke posters bestaan met hetzelfde kleurgebruik en indeling? (Force Awakens, Aladdin etc). Spuug- en spuuglelijk. Hierdoor waardeer ik de posters van vroeger nog veel meer.

Uiteindelijk is het een solide reeks geworden. Een quadrilogie met voor mij 1 uitschieter en dat is Days of Future Past. 4,0* De overige 3 krijgen allemaal een 3,5*.

Eerst even iets geks. De eerste pakweg 20 minuten leek een soort hommage aan de filmstijl van Michael Bay te zijn. En om nog specifieker te zijn, moest ik erg aan de film Armageddon denken. En zo moest ik zelfs wel vaker aan bekende films denken. Tegen het einde aan kreeg ik ook Terminator 2 flashbacks. Maar minder opvallend dan Michael Bay / Armageddon

De film is serieus van toon en de 3 grappen die erin zitten zijn niet best. Verder geen moeite met de serieuze toon. Daarnaast is het overduidelijk een nieuwe generatie film wat betreft vrouwen hebben ook het recht om super cool te zijn. De X-Women opmerking zit tegen het pijnlijke aan. Een ander nadeel zijn de random aliens als tegenstanders. De backstory van deze aliens bestaat uit 2 regeltjes tekst. Wanneer komen de echte aliens nou eens langs om ons duidelijk te maken dat wij aardbewoners racistisch zijn tegenover de aliens?

Los van de nadelen vind ik het een goede film. In mijn beleving is de film vakkundig gemaakt en in dit geval kan ik daarvan genieten. Het begint sowieso best sterk, vervolgens wordt het wat minder wanneer er ineens random aliens arriveren. Heel veel actie krijgen we niet, maar saai vond ik het niet. De laatste 20 min zijn sowieso erg tof!

Als afsluiter van een reeks had het wel beter gemoeten. Maar tegenwoordig lijken ze alles te verneuken als ze iets moeten afsluiten. Deze film komt dus niet als een verrassing, want Endgame werd niet de afsluiter waar ik op hoopte, Game of Thrones was niet waar ik op hoopte en wellicht doet deze Dark Phoenix het nog wel het minst slecht wat afsluiten betreft.

3,5*

Ik ben geen fanboy, maar ik vond "het zwaar tegenvallende" Apocalypse ook best goed te doen, dus ik verwacht dat ik me zo wel ga vermaken met Phoenix. Hoop het ook want na de tegenvallers Rocketman en Godzilla ben ik wel weer toe aan een film die wel goed is.

Best aardig, dit soort films zijn altijd wel goed voor wat spektakel, maar deze vond ik toch wat minder speciaal. Oogde als een tussendoortje, was voor mijn gevoel ook vrij vlot voorbij dat is dan wel weer een goed teken.

Misschien wat teveel superheldenfilms gezien, van die Avengers finale was ik ook al niet echt onder de indruk. Leuk vermaak maar ik ben het ook zo weer vergeten.

Dat van die kleuren herken ik wel, maar een heel belangrijk verschil is wel dat dit er echt getekend uitziet en niet als pure fotosoep! Dat lijkt juist op een terugkeer naar vroeger, wat ik erg cool vind.

'They're right to fear me'

Overdonderend.

Als je X-Men: Dark Phoenix krachtig moet samenvatten, is het dat: overdonderend. Een film die je hartslag doet stijgen. Waarbij je je plotseling realiseert dat je wel héél hard in je beugelflesje zit te knijpen en misschien ook je benen eens moet laten ontspannen. Een film die je elke emotie en elke actie intens doet beleven.

Nu ben ik sowieso wel een X-Men sucker. Niet dat ik geen MCU-liefhebber ben, integendeel. Maar de X-Men-films hebben vaak net dat beetje meer. Qua actie, maar ook emotioneel. Een overkoepelende verhaallijn die ondanks de bonte selectie van karakters realistisch aanvoelt. Een menselijk verhaal over outsiders die vechten voor hun plek in de maatschappij.

In Dark Phoenix bereikt dat verhaal een kokend hoogtepunt. Middelpunt van die oprecht ontroerende rit is Jean Grey, passioneel neergezet door de al even machtige Sophie Turner. Een meisje dat vanwege haar krachten een fataal ongeluk veroorzaakt terwijl ze achterin de auto bij haar ouders zit en daar vele jaren later nog flink mee worstelt.

De identiteitscrisis die als een dagelijkse last op haar schouders ligt, is uit Turners prachtige ogen te lezen. Des te meer omdat debuterend regisseur Simon Kinberg de kijker heel dichtbij laat komen. Niet op een clichématige, met strijkers en slowmo's doorspekte manier, maar subtieler. Door de camera op de juiste momenten net dat beetje dichter bij de gezichten te laten komen. Door de kijker de pijn en vertwijfeling van de karakters niet te laten zien, maar te laten voelen.

Is het dan een en al emo bij Dark Phoenix? Nee, het is juist enorm goed gebalanceerd. Want de film kent uiteraard de nodige actie, maar ook hier niet op een manier zoals we gewend zijn. In tekst beschrijven hoe die actiescènes zich voltrekken, doet geen recht aan wederom die intense beleving ervan.

Voor het eerst bij een superheldenfilm had ik namelijk écht volledig het gevoel dat ik naar superhelden zat te kijken. Haast achterovergedrukt in de bioscoopstoel voel je elke explosie - Dolby Atmos kwam eindelijk eens tot leven - en heb je het gevoel dat je er daadwerkelijk deel van uitmaakt doordat je de gevoelens achter die superkrachten meekrijgt. Een andere belangrijke reden is wederom dat fantastische camerawerk, maar ook de dynamische editing verdient een heel groot compliment.

Door die strakke mix van oprechte emoties en in your face actie is Dark Phoenix precies wat Logan - waarvan Kinberg producer was - op een krampachtige manier probeerde te zijn: meeslepend en dichtbij de kijker bewegend. Bij die film waren ze er te opzichtig naar op zoek, hier wordt op een natuurlijk manier door al die kwaliteiten van cast en crew dat doel bereikt.

Het einde is ook precies waar ik op hoop bij zo'n afrondende film. Niet tot in den treure álle eindjes stuk voor stuk aan elkaar knopen zoals bij Endgame, maar net zo krachtig en to the point als de hele film is. Want twintig seconden waarin precies het juiste wordt getoond, zijn vaak veel doeltreffender dan zo'n uitgerekte scène die te opzichtig op de emoties inhamert.

Ik ga maar gelijk all in; de beste superheldenfilm aller tijden verdient dat.

Ik kan het me werkelijk niet voorstellen. Niet eens een beetje. Ik moet mezelf dwingen om deze film überhaupt te gaan zien zelfs, terwijl ik vrij dol op superheldenfilms ben. De gemiddeldes scores en reviews beloven ook al weinig goeds.

Zou 'm gewoon gaan zien! Heb me er uitstekend mee vermaakt. Vooral de actiescenes zitten prima in elkaar. Mijn grootste mankement is dat hier veel meer uitgehaald had kunnen worden en de film eigenlijk nog wel veels te kort duurt voor dit verhaal. Maar zo rampzalig als de meeste reviews doen blijken? Bij lange na niet. De film biedt voldoende vermaak en gooit genoeg interessante ideeën op. Het is alleen jammer dat er hier geen kundig regisseur achter zit die deze ideeën nog beter had kunnen uitwerken.

Toch geef jij ook maar 3 sterren. Die bij mij altijd synoniem staan als gemiddeld. Net voldoende, maar dat was het dan ook wel.

Zal eens kijken. Deze maand draait er veel leuks zie ik al.

Ik ga inderdaad ook niet naar de bios voor een film waarvan de kans op een zesje groot is; daarvoor is mijn watchlist met potentiële zevens en achten echt te groot.

Misschien als hij op VOD komt, maar ik merk dat de neiging om de grote titels toch gezien te willen hebben ook al verwacht ik ze niet al te geweldig te vinden, steeds verder afneemt. Zo denk ik niet dat ik een Aladdin (2019) uberhaupt zal kijken om maar mee te kunnen praten. Tijd is beperkt en het aanbod thuis en de bios is enorm.

Wie weet. Ik heb alle voorgangers wel gezien, dus misschien ga ik alsnog wel voor de bijl

De laatste X-Men die het eerste weekend ook gewoon in glorieus 2D te zien is, dat zal nu na de overname door DIsney wel anders zijn. Enfin, ik ga vanmiddag eens kijken. Als het een beetje in de buurt van de meeste andere X-Men komt dan ben ik al blij.

Dat is vanwege het gevoel dat er nóg meer in had gezeten en sommige plotpuntjes nog wat meer vlees hadden mogen hebben. Een 3,0 is een gemiddeld cijfer maar nog altijd prima vermaak! Denk dat ik hem leuker vond dan Captain Marvel bijv die ook op 3,0 staat hier. Ligt ook wel tegen een 3,5 aan maar ben kritisch. De eerste en derde akte kennen enkele zeer sterke actiescenes en de score van Hans Zimmer is echt fantastisch in deze film!

Bereid je ook maar alvast voor dat je oren pijn gaan doen als je IMAX gaat kijken...

Zimmer leeft zich inderdaad weer goed uit..

Bij IMAX heb ik al oordoppen in. Als je 1 ding niet wil dan is dat Tennitus.

Ja inderdaad. Het lijkt alsof het nu nog harder staat sinds de nieuwe Laser zaal. Als je niet pal in het midden zit is het echt niet te doen. Ik neem de volgende keer ook een paar doppen mee denk ik.

Gebruik je doppen met een bepaalde frequentie demping? Welke? Ik heb hier nog een paar concert doppen liggen, maar heb ze nooit voor IMAX gebruikt.

Ik gebruik mijn concert oordopjes. Goed genoeg. Schijnt dat destijds bij Inception het geluid ook veel te hard was.

Veel minder erg dan de buzz doet lijken. Mocht je net als ik alle X-Men films hebben gezien, maar The Last Stand nauwelijks nog herinneren en vooral gaan omdat je Sansa Stark mist, dan is Dark Phoenix prima vertoeven.

Het is veruit de meest intrigerende X-Men van de nieuwe lichting. Met name omdat er hier de tijd wordt genomen voor onderlinge relaties, in plaats van vlak spektakel (kijk naar jou Apocalypse). Waar de tijdlijn en ensemble van X-Men één grote puinhoop is - op een gegeven moment wordt er gerefereerd naar First Class en ik snapte de referentie evenmin als dat het me boeide - keert deze film terug naar de basis. Wat Dark Phoenix heeft toe te voegen aan de X-Men is een hart. De discussie tussen Magneto en Charles is voor het eerst echt boeiend, juist omdat ze menselijk worden. Die kleine schaal maakt dit een hele fijne film. Niet hele piramides, maar één trein is hier het spannendste wat er gebeurt. En alle superkrachten worden, zover ik ze begrijp als leek, optimaal en geloofwaardig ingezet. Ja, er zijn principiële morele discussies over superkrachten, maar ze worden eindelijk gevoerd over iets wat elke kijker raakt: fouten maken. En in die zin is Turner's Jean een mooi personage met een intrigerend genoeg dilemma.

Een Bryan Singer-loze X-Men film kan op eens op sommige momenten oprecht ontroerend en spannend zijn. Franchise veteraan Kinberg geeft, wellicht als enige, om deze films en diens personages en dat merk je. Ja, de grote slechterik (Jessica Chastain) is zo plat als een dubbeltje en ja de metafoor van ontluikende identiteit eindigt nogal ondoordacht cynisch en tegelijk ongeïnspireerd, maar een totale mislukking is de film niet.

Hey, het is iets!

Ben alleen bang dat als ik die afdrukken laat maken dat ik dan gelijk geen smoes meer heb om géén custom in-ear monitor headphones meer te kopen: oordopjes op maat, alleen zijn het strikt genomen geen dopjes (earbuds), omdat ze in de gehoorgang gaan. Perfect fit, fenomenaal geluid.

Zoooo mooi. Maar duur.

Dat kan bij bv Alpine of Pluggerz een heeeeel stuk goedkoper maar dan zonder de trendy kleurtjes. Je ziet toch niks met je oren.

Ik geloof wel dat die pluggerz dingen best helpen wat bescherming betreft, maar ik zat meer aan dit soort oplossingen te denken. Investering, maar wel de moeite. Hoef je niet meer bang te zijn dat die veelheid aan Atmos voorstellingen of concerten toch zijn tol gaat eisen.

Maar als je die laat maken en je hebt je afdrukken, is het nog maar een klein stapje naar veel te dure Custom in-ear dopjes (hoofdtelefoon). En ik heb op dat vlak al VEEL teveel geld uitgegeven.

Oordoppen in als je naar de film gaat. Het moet niet gekker worden.

Ajax&Litmanen1 Zodra je een keer een piep in je oren hebt na een IMAX bezoek, dan piep je wel anders.