menu

Ghostland (2018)

Alternatieve titel: Incident in a Ghostland

mijn stem
3,27 (375)
375 stemmen

Frankrijk
Horror / Drama
91 minuten

geregisseerd door Pascal Laugier
met Crystal Reed, Taylor Hickson en Emilia Jones

Een moeder van twee kinderen erft het huis van een tante. Ze gaat naar het huis en brengt er de nacht door. Gedurende de nacht krijgt ze te maken met moorddadige indringers en vecht ze voor de levens van haar dochters. Zestien jaar later komen de twee zussen, die inmiddels volwassen zijn, opnieuw samen in het huis. Al snel ontstaat er een vreemde situatie.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=tko6ofjGBuA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Onderhond
4,0
Fijn weerzien.

Hij maakt niet al te veel films, maar weet er wel altijd iets aparts meer aan te vangen. Niet dat Ghostland nu een film is die de grenzen van de horrorfilm vervaagt, maar hij speelt toch met een aantal bekende clichés en weet er binnen de grenzen iets anders, iets nieuws mee te doen. Wat nog het leukst is, geen dwaze pogingen om er een half drama van te maken, gewoon een pure horrorfilm.

Verder een erg sfeervol horrortje. Visueel mooi, met dank aan een geniale setting. Soundtrack is oké, maar het zijn vooral de sound effects die voor wat extra spanning zorgen. Acteerwerk ook op niveau, zeker gezien het genre.

Misschien jammer dat de film niet 10 minuutjes eerder eindigde, maar Laugier toch voor een iets conventioneler einde kiest. Op zich is het einde zeker niet slecht, zitten nog een paar lekkere scenes in, maar het potentieel voor een iets duisterdere finale was er zeker.

't Is jammer dat Laugier niet veel films maakt, een regisseur zoals hij wordt toch een beetje gemist in het genre. Maar hij zorgt er in ieder geval dat z'n films wel steeds de moeite zijn.

4.0* en een uitgebreide review

4,0
Gedurende de hele film had ik gemengde gevoelens die ik hierna zal uitleggen.

Wat betreft de horror moet de film het in hoge mate hebben van jump scares, een goedkoop (maar effectief) trucje, en van de suggestie van grof geweld die echter niet in beeld komt en daarin aldus ook wat teleurstelt als je je op horror hebt ingesteld (bij elke geweldsdaad begint de camera zo hard te schudden dat je geen idee hebt wat je ziet). Aan de andere kant: niet elke horrorfilm hoeft subtiel of psychologisch te zijn want ook een ‘lompe’ horrorfilm waarin een mismaakte psychopaat met een bijl of cirkelzaag achter kleine meisjes aan gaat kan effectief en eng zijn (The Texas Chain Saw Massacre (1974) - MovieMeter.nl). Deze film valt (ogenschijnlijk) precies in die laatste categorie en is qua dat lompe genre wel heel goedgemaakt en ziet er ook erg mooi uit.

Wat betreft de mind fuck, die het hart van de film vormt, suggereert de film drie mogelijke werkelijkheden c.q. lagen:
a) Het hele ‘incident’ is verzonnen door Beth die immers een horrorschrijfster wil worden waarbij dit verhaal door haar is bedacht naar aanleiding van een krantenartikel (met eventueel Vera als het labiele meisje dat om een of andere reden echt in een psychose raakt);
b) Het incident is wel echt gebeurd, maar men heeft kunnen ontsnappen waarbij zus Vera in een psychose is beland en het incident aldoor herbeleeft en Beth een succesvol horrorschrijfster wordt en uiteindelijk ook het incident tot boek verwerkt maar teruggekeerd in het huis door Vera in de herbeleving/psychose wordt getrokken;
c) Het incident is echt gebeurd en Beth en Vera zitten nog steeds gevangen waarbij juist Beth in een psychose zit waarin ze zich inbeeldt dat ze is ontsnapt en een succesvol schrijfster wordt.
Aan de ene kant geeft de film direct de clou weg door eerst lichtjes met suggestie a) maar daarna in hoge mate met suggestie b) te beginnen, waardoor aan de kijker in feite al wordt weggegeven dat alle horror maar inbeelding is hetgeen alle spanning wegneemt (bij alle andere horrorfilms wordt die ‘realistische’ optie juist daarom pas aan het eind gegeven). Ook zijn de gebeurtenissen zo ‘over the top’ en ongeloofwaardig dat je niet echt kunt denken dat het echt is gebeurd. Daarmee lijkt de film als horror mislukt. Maar daarna gaat de film c) suggereren met daarbij uiteraard alle ingrediënten erbij die ook die versie geloofwaardig kunnen maken (en Beth was sowieso het gevoelige meisje met een grote fantasie zodat het ook logisch lijkt dat zij in een psychose komt). Het sterke van de film is nu dat ook al weet je dat versie c) niet waar zal zijn, je er toch in kunt gaat geloven waardoor de film ook nog spannend wordt. Bewust of onbewust bedoeld door de filmmaker maakt dat voor de kijker juist de psychose van Vera invoelbaar: als zelfs jij als kijker kunt gaan geloven dat ze gevangen zitten, dan is voor Beth en Vera zeker de scheidslijn tussen gezondheid en waanzin dun. En terugkerend naar a) maakt de geloofwaardigheid van c) en het bewust spelen met de mogelijkheden a) t/m c) de film tot een geslaagde ode aan de fantasie en het goed verhalen kunnen vertellen. Al met al geeft de film zo een geslaagde omgekeerde mind fuck.

En uiteindelijk wonnen zo de positieve gevoelens het over de negatieve en is de film een bevredigende ervaring geworden. De film begint c.q. oogt als een lompe en goedkope horrorfilm maar ontpopt zich als een subtiele en psychologische horrorfilm en in feite bevat de film beide genres. De film verdient zeker vier sterren en vanwege de originele omkering van de mind fuck misschien wel vier-en-een-halve ster.

avatar van Shadowed
4,0
Indrukwekkend filmpje.

Juist! Een film die eindelijk wel goed is in het genre Horror. Na Winchester, Jigsaw en Truth or Dare gezien te hebben in de bios dacht ik dat het echte goede horror voorlopig even weg zou blijven. Zat ik er weer even naast! Goede horror van meneer Laugier, die ook enorme indruk op mij had gemaakt met Martyrs.

Al vanaf het begin zit de dreiging er goed in. Je voelt je echt nergens in de film echt veilig. Je weet dat er gevaar op de loer ligt en dat dat dan ook elk moment toe zou kunnen slaan, al weet je wel wanneer de schrikmomenten komen.

Zoals de persoon boven mij al noemde, is de psychologische onderlaag goed aanwezig. Je leeft met de kinderen mee, zowel voor als na de twist. Die twist die trouwens ook erg indrukwekkend is. Ik wist dat hij ging komen maar ik zat op de compleet verkeerde twist. Ik dacht namelijk dat de moeder gewoon gek geworden was.

Alhoewel de jumpscares niet al te eng waren, zit je je toch erg ongemakkelijk te voelen de hele film lang. Scene dat de oudere Beth in de nacht wakker is en een pop in de deuropening ziet staan is erg effectief. Maar ook wanneer de grote reus voor de eerste keer zijn entree maakt

Betwijfel of ze beter zullen worden dit jaar, maar ik denk het niet. Misschien niet zo grof als Martyrs, maar nog steeds erg indrukwekkend.

avatar van Shinobi
4,0
"We broke your sister. Now it's your turn."

De trailer vond ik eerlijk gezegd nogal lachwekkend, maar dit blijft toch een nieuwe titel van Pascal Laugier. Dus ik heb de gok er maar op gewaagd. Tien jaar na 'Martyrs' is de beste man het gelukkig nog steeds niet verleerd.

Het lijkt een moeder en haar twee dochters voor de wind te gaan als ze een huis erven. Echter blijkt er na aankomst een hoop mis te zijn met de woning; het interieur is gevuld met enge poppen en allerlei schrikaanjagende prullaria. Dit blijkt slechts het topje van de ijsberg te zijn, want al gauw komen er twee maniakken de boel flink terroriseren. De toon wordt hiermee gelijk gezet voor een naargeestige ervaring die je nog wel even bij blijft.

Laugier levert een intrigerende film af die op meerdere gedachten hinkt en eveneens een hommage brengt aan de grootmeesters van het genre. Als kijker word je helemaal ondergedompeld in een bruut, psychologisch drama dat er niet voor terugdeinst om de personages zowel fysiek als emotioneel te breken. Met als resultaat een ziekelijke beleving, ondanks het gebrek aan gore. Erg knap.

Door te spelen met werkelijkheid en fantasie word je meermaals op het verkeerde been gezet. De immer voelbare spanning is hierin de sleutel tot het geheel. Weliswaar kent 'Ghostland' de standaard jump scares, maar het ongemak dat in het tweede deel de boventoon voert, komt akelig dichtbij. Gesteund door de dichte cameravoering komen er gestoorde dingen voorbij die ik nooit had durven dromen.

Al met al een beklijvende horror die zeker niet bedoeld is voor de tere zieltjes onder ons. Laugier flikt het weer, chapeau.

Dikke 4,0 sterren.

avatar van mrklm
2,0
De plotomschrijving klopt hier niet, maar dat is niet zo vreemd. Dit melodrama met een horrorlaagje is een perfect voorbeeld van een film die door z'n pogingen tot 'intelligentie' zichzelf om zeep helpt. Da's jammer, want regisseur Pascal Laugier weet in de proloog de spanning enorm op te bouwen. Maar vanaf de eerste grote plottwist gooit hij als scenarist zijn eigen glazen genadeloos in en zakt de film genadeloos door het ijs. Zeer sterk geregisseerd, maar ik kan op geen enkele manier genieten van een film die constant liegt en bedriegt. Het scenario is als iemand die een sterk verhaal vertelt, het vervolgens ontkent en een ander sterk verhaal vertelt. Zo iemand ben je snel beu en dat geldt dus ook voor dit horrormelodrama.

avatar van mauricez
2,0
Na de veelal positieve geluiden over Ghostland keek ik uit naar de nieuwe van Pascal Laugier. Martyrs kon ik destijds wel waarderen. Maar voor mij niet het horror meesterwerk dat vele er van maken, ik was dus wat voorzichtig in mijn verwachtingen. De trailer zag er al niet geweldig uit, maar toch. Doormede van reacties hier was mijn interesse wel degelijk gewekt. Dus vandaag toch maar even kijken, in een vrijwel lege zaal (heerlijk) met airco. Goed begin zeg maar.

De film begon voor mij gelijk slap. Het typische cliché van een gezin wat gaat wonen in een verlaten huis..oke even doorbijten dacht ik. Ik ging ervan uit dat de film met mijn verwachtingen zou spelen dus ik wachtte geduldig tot we door de clichématige spookhuis/home invasion molen gingen. Eng oud huis, “enge” porseleinen poppen met gebroken gezichtjes (gawd) en hier een daar een laf schrik effectje. Nou…spannend. Toen de aanval begon was mijn interesse wat meer gewekt. De aanval was bruut, en toch anders dan je meestal in dit soort films gewend bent, sowieso zo vroeg in de film, en het bracht me even terug naar hoe ik destijds Martyrs ervaarde.

Vervolgens begint de zogenoemde “mindfuck” van de film. Helaas werkte dit totaal niet voor mij. Ik had gelijk door dat er iets niet klopte. Alles was te perfect. Je zoontje Harlekijn noemen en ook daadwerkelijk aankleden als een Harlekijn...nope. Het lag er te dik bovenop. Vervolgens werd het alleen maar erger toen ze weer naar het huis ging waar haar moeder en zus nog steeds woonden. De hele situatie deed zo ongeloofwaardig aan, het moest dus wel om een fantasie wereld gaan. Het moment dat deze “reveal” kwam was ook zo lomp en zonder suspense in beeld gebracht dat ik alle hoop in de deze film verloor. De film verliep vervolgens met wat lomp heen en weer gehobbel tussen realiteit en fantasie stromppelend richting de eindstreep. Even hoopte ik nog op een boeiend einde, maar nee.

Wat ik absoluut miste in deze film was suspense. Het knalde maar van het ene in het andere totaal niet effectieve schrikmoment. De film schuwde geen geweld, dit leverde dan wel een aantal effectieve scenes op, echter waren de “monsters” zo oppervlakkig en zonder enige diepgang dat het geheel weer eens in een fantasieloos gebeuren ontspoorden. Niet dat alles een achtergrond, rede of uitleg nodig heeft. Maar het voelde als de zoveelste sadistische domme reus (Texas chainsaw massacre bedankt) die maar wat afmartelt voor de lol. Gewoon een excuus om een paar jonge meiden te terroriseren met wat “enge” oude poppen op de achtergrond…meh


Helaas werkte deze film dus niet voor mij. En dat is jammer, want in het psychose concept zie ik echt wel wat. Als dit wat subtieler en vooral met meer suspense en stijl was uitgewerkt had ik het waarschijnlijk wel kunnen waarderen. Daarnaast moet gezegd worden dat de acteer prestaties redelijk waren. De muziek middelmatig, en sound design ronduit irritant (van het soort dat elk schrikmoment aankondigt en onderstreept). De cinematografie was ook totaal niet interessant, en soms gewoon lelijk.

Voor mij dus niet een horror hoogstandje. Helaas. Ik kijk uit naar Hereditary. Daar heb ik wel wat meer vertrouwen in.

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Schijnbaar zien veel mensen een klein meesterwerkje in Ghostland maar daar ga ik zelf niet helemaal in mee, het is een tikkeltje voorspelbaar maar gelukkig was de uitwerking beter dan waar ik in het begin van de film bang voor was.

Schrik effecten zijn er genoeg, soms doeltreffend maar vaak ook niet. Gelukkig is de sfeer samen met een paar erg creepy scènes het geen wat voor mij deze film boeiend en met tijden spannend wist te maken.

Best fijn, maar voor mij geen meesterwerk.
3,5*

avatar van tattoobob
Het door de kijker zelf laten uitzoeken wat het verhaal betreft vind ik altijd een pluspunt,maar over het algemeen is deze film mij iets te rommelig.
Ik snap wel welke kant de regisseur op wilt met dit verhaal,maar soms is"less is more''bij deze film wat er mist.
Dat deze horror boven het gemiddelde uitsteekt is duidelijk maar had er toch wat meer van verwacht.
Ik had van Laugier ook iets meer verwacht op het gebied van gore en shock waarde .
Leuke wegkijker verder.....net aan 3,5 ster

avatar van perceived
4,0
Toffe Laugier!

Sfeervol en naar tegelijk. Alvast pluspunten voor het genre. Helaas geen super, maar wel een prima en goed uitgevoerd plot met overtuigende acteurs. Heeft ook best wat verrassinkjes in petto. De actiescenes vond ik wat onduidelijk in beeld gebracht, hoewel deze anderzijds goed de hectiek van het moment weten over te brengen.

The Tall Man (2012) vond ik destijds een behoorlijke tegenvaller, iets wat ik van Ghostland gelukkig niet kan zeggen. De film voelt sowieso een stuk authentieker aan. Dat het deze keer geen Amerikaanse maar een Frans/Canadese productie betreft heeft daar wellicht aan bijgedragen.

Snap dat het niet ieders cupcake zal zijn. Denk wel dat je als liefhebber van het genre blij mag zijn dat films als deze nog in de reguliere bios verschijnen. 7.5/10*

avatar van Macmanus
3,0
Aardig

Wel een beetje een teleurstelling. Regisseurs die hun tijd nemen voor hun volgende project mogen dan ook wel met iets meer komen. Dit voelde weinig verzorgd en nogal snel gemaakt filmpje. Vond weinig liefde zitten in de setting. Het is een huis vol met poppen, maar het voelde alsof ze gewoon wat poppen neergelegd hadden op de zolder. Art direction was wat mager. Spelen met poppen is toch een onderdeel van de film, had het dan wat leuker aangekleed. Ik blijf ook geen fan van Fransen die in Amerika op stap gaan. Ze zijn de taal te onmachtig en dat merk je in het schrijf en acteerwerk altijd terug. Volwassen versie van Beth is werkelijk lachwekkend als schrijfster. Met haar typemachine en bril! Op zo een moment denk ik altijd dat ik een porno film zit te kijken. Het is een kort stukje, maar het is wel een beetje funest voor de sfeer. Het valt daarna met het porno gehalte gelukkig wel mee. Maar de stukjes met volwassen Beth blijven wat goedkoop aandoen.

Verhaaltje is wat gezocht maar wel leuk want Pascal zijn kracht ligt wel in het spelen met je verwachtingen en de genre cliches. Daardoor is het geen volbloed Texas Chainsaw Massacre geworden. Daar scoort de film wat puntjes. Helaas ontsnapt de film nooit geheel aan de cliches en domme acties van de personages. Waardoor ik hier echt geen nieuwe Martyrs zag. Ben bang dat ik dat ook nooit meer ga zien van Laugier. Of moet ik wachten tot hij weer in zijn moerstaal kan werken zonder Hollywood restricties?

Kleine 3 sterren.

avatar van john mcclane 2
4,0
wat een gruwelijke goede horror film, een van de grootste verassingen ( betreft horror dan ) dit jaar .
Je word er al snel door gepakt ,mede door het spel van de desbetreffende dames , maar de regie van Pascal Laugier die het nog net iets betere Martyrs (2008) afleverde , volgens vele een van de heftigste meesterwerkjes die er is afgeleverd het afgelopen decennia,drukt hier zeker ook zijn stempel .

gewoon erg goed . en hard , en intens .
8,5

avatar van filmkul
4,0
Redelijk sterke horrorfilm. Het verhaal is vrij standaard maar de uitwerking is erg sterk. Het spelen met tijd werkt prima en zet de kijker soms op het verkeerde been. Beetje jammer is dat de twist al snel verklapt wordt. Verder is de film nagelbijtend spannend en ook dit keer weet Laugier de kijker goed te raken met een paar pittige scenes. De aankleding is prima en visueel is een het echte horror film met een goede setting. Toppertje. 4,0

avatar van Fortune
4,0
Indrukwekkend! Pascal snapt dingen.

Pascal is de beste toch in het genre? Hij steekt zelfs een stuk boven het maaiveld uit. Wie o wie is er beter dan Pascal? Niemand! In het begin had ik het gevoel dat het allemaal maar matig zou zijn maar het script is behoorlijk goed en zet je op het verkeerde been. Maar het allerbelangrijkste en dat geldt ook voor Martyrs (beste horror ooit imo) is EMOTIE en Pascal snapt dat.

Pascal snapt ook dat de kijker, liefhebber het gevoel van 'oe dit is wel erg gruwelijk' wil hebben en nu is deze film zeker niet zo gruwelijk als Martyrs maar het heeft wel zijn momenten van oe dit is wel erg gruwelijk... en daar doen we het uiteindelijk wel voor! Klinkt ziek misschien maar gewenning treedt op en het moet harder of origineler of beter of uitzonderlijker.

Pascal snapt ook en daardoor onderscheidt hij zich door hoop te geven en het dan helemaal weg te nemen. Bij de 1e flashforward/droom sequence die erg lame lijkt voor de bovengemiddelde kijker om dan weer helemaal terug te gaan naar het huis waar de keel van de moeder wordt doorgesneden en het meisje op de grond valt en 'mommy, mommy' roept. Dat is emotie en hoop wegnemen en het gevoel geven van oe dit is best wel gruwelijk...

Pascal delivert gewoon. Zeker niet zo goed als Martyrs. Dat is ook wel een klinische narigheid maar Pascal wordt ouder en dan word je ook wel softer. Het einde voelt een beetje afgerafeld maar ik kan er ook niet echt om klagen eerlijk gezegd, omdat ik ook wel ouder word misschien dus geef mij maar een beetje hoop dat het goed komt met die meisjes.

En visueel heeft het ook wel zijn momenten moet ik zeggen. Die scene dat de meisjes het huis uitrennen en de muziek verandert is zeer tof, zeer kunstzinnig en apart. Pascal snapt dingen! Ook dit is hoop geven en wegnemen al zag ik dit wel aankomen. Ook de scene dat die figuur in de poppenkamer al die stemmen hoort, stemmen van zijn kindertijd ofso geeft eigenlijk precies genoeg psychologische diepgang voor dat figuur om het realistisch te maken.

De meisjes acteren ook wel erg goed net zoals in Martyrs eigenlijk. Als het acteerwerk ergens door de mand valt dan zakt de hele film in elkaar. Erg goed acteerwerk. Al bij al is het heel erg goed. Acteerwerk, script, EMOTIE en audiovisueel interessant en momenten van oe dit is best wel gruwelijk. Als totaalplaatje is hier gewoon erg goed over nagedacht en dat is wat ik waardeer. Soms is het zo goed net zoals Martyrs dat het ergens persoonlijk wordt, dat Pascal zelf iets aan het verwerken is...

Pascal snapt dingen!

avatar van james_cameron
3,0
Tegenvallend horrorwerkje van de regisseur van het voortreffelijke en onvergetelijke Martyrs. Ditmaal zit hij helaas opgescheept met een vlak en rommelig script, matige akteurs en een nogal voor de hand liggende setting. Hier en daar zijn er wel wat raakvlakken met Martyrs en bij vlagen is de film best intens en eng, maar overwegend is het allemaal erg voorspelbaar en, tja, saai.

avatar van Leland Palmer
3,5
Misschien dat 'Martyrs' eens een tweede kans moet krijgen, die is (helaas) toch altijd wat blijven hangen. Tot die tijd blijf ik het een kutfilm vinden. Met dat in gedachte, toch maar aan deze 'Ghostland' begonnen.

Eén van de beste elementen van deze 'Ghostland' vind ik toch de fantasiewereld van Beth die door Laugier heel goed en passend door het verhaal wordt verweven. Ik geloofde in 1e instantie echt jaren verder te zijn. Al realiseer je direct na de twist dat dit succesvolle leventje natuurlijk veel te perfect was. Verder is het volgens mij typisch Laugier om niet eng, maar vooral keihard en gruwelijk te willen zijn.

Waar Laugier wat mij betreft prima in slaagt met de echte, kille sfeer. Qua psychologische diepgang maakt-ie zich er nogal makkelijk van af, maar dat stoort niet echt. De bad-''guys'' zijn fucked up, dat geldt ook voor de poppen fetisj en het standaard horror-huis. Het einde is wat normaaltjes, maar het werkt prima.

avatar van joolstein
4,5
‘Great, Rob Zombies house,’

Bij het horen van die woorden vroeg ik me eigen af of regisseur Laugier zich misschien enigszins verwant voelde met Zombie. Want beide ondervinden nogal problemen om een horrorfilm van de grond te krijgen en alles wat ze uitbrengen wordt langs de lat van hun succesvolle tweede film gelegen. En dat terwijl beide heren binnen het genre juist goede en constanten factoren zijn! Enfin het gaat om deze film:

En die film begint met een literaire verwijzing naar H.P. Lovecraft en Howard Phillip komt later zelfs ook nog even in persoon voorbij. Zo vinkt regisseur Pascal Laugier al spelend met de kijker alle bekende horror-elementen af, om binnen die grenzen met een vrij akelig verhaal te komen. Beth (Emilia Jones, Brimstone,High-Rise,Youth), een in zichzelf gekeerd meisje dat griezelverhalen schrijft is op weg samen met haar moeder Pauline (gespeeld door de Franse popzangeres Mylene Farmer) en haar zus Vera (Taylor Hickson) naar het oude huis van tante Jourda. Voordat ze aankomen bij dat afgelegen spookhuis hebben ze al een enge ijsco- en snoepwagen gezien en gehoord over een actieve seriemoordenaar. Eenmaal in het huis zien we een interieur vol enge poppen Ook de boodschap op de spiegel of de Jumpscares ontbreken niet. Echter vraagt de film ook iets meer van de kijker dan enkel het veroorzaken van zoveel mogelijk schrikmomenten. Grote pluspunt hierbij is dat elke vorm van dramatiek wordt verbannen en we enkel pure horror zien!

Een andere grote troef van "GhostLand" is het heerlijk ouderwetse decor die werkt enorm sfeer versterkend. Daardoor levert regisseur Pascal Laugier wederom een bovengemiddelde en ditmaal lekker onsmakelijke horrorfilm af.Hopelijk hoeven we dit keer niet zo lang te wachten!

avatar van IH88
3,5
Ghostland

Gelukkig is Laugier weer terug. Hij maakt weinig films en zoals we met Ghostland ook weer zien, dat is zonde. Ghostland is net zoals Martyrs niet echt eng, maar bruut, schokkend en expliciet is het wel weer. Subtiliteit komt in het woordenboek van Laugier niet voor, en gelukkig maar. Want hij weet de gruwelijkheden ook te combineren met een persoonlijk verhaal over overleven, en de band tussen twee zussen en hun moeder.

Er zit ook nog een twist in het verhaal, maar op zich is het al snel duidelijk wat echt is en wat er zich in het hoofd van Beth afspeelt. Je zou je nog kunnen afvragen of niet alles en droom/psychose van Beth is, en Laugier laat dat aan de interpretatie van de kijker over. En hij kiest hier voor een soort van hoopvol einde, en dat is ook wel eens fijn. Laugier weet na Martyrs toch nog te verrassen, en hopelijk hoeven deze keer niet al te lang te wachten op zijn nieuwe film.

3,5
Gelaagde en goede film. Het einde lijkt goed in elkaar te vallen, maar de allerlaatste opmerking in de film vind ik iets te gemakkelijk en pretentieus.
Wel een aanrader voor liefhebbers van onhollywoodse horrorfilms.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
Martyrs behoort tot mijn all-time favorites in het horrorgenre, dus ik ben zeker geïnteresseerd als de maker van die film met wat nieuws komt. Helemaal als de reviews ook nog eens vrij positief zijn. Gelukkig is Ghostland niet slechts gehyped vanwege de regisseur, maar is het ook echt een vrij boeiende film geworden waar des te verder in het verhaal een steeds meer vervelende sfeer komt te hangen en waar diverse scene's vrij ongemakkelijk zijn om te kijken. Maar toegeven, het niveau van Martyrs haalt de film op geen enkel vlak. Ik vond vooral het begin bijzonder sterk (als er op moeders wordt ingebeukt krijg ik weer even een flashback naar de gevangenis van Martyrs, zo rauw en bruut komt dit in beeld), net als het einde.

Al is het absolute slot misschien weer een tikje voorspelbaar. Maar het middenstuk viel me wel wat tegen, nogal wazig en vergezocht. De twist van de film is niet slecht, maar het maakt de film ook weer niet perse beter dan dat 'ie voor mij al was. Sterk acteerwerk overigens. Ghostland heeft ieder geval genoeg bestaansrecht op basis van eigen kwaliteiten, maar is tegelijk ook een typisch Laugier-product geworden.
Hopelijk komt er in de toekomst nog meer van hem.

3,5*

avatar van leatherhead
3,5
Sterke film van Laugier die zich geenszins met Martyrs kan meten, maar makkelijk boven het maaiveld der popcornhorrors uitkomt. Laugier maakt erg sterk gebruik van je verwachtingspatroon als kijker en de flashforward dagdromen (of whatever) geven de film een emotionele lading mee die redelijk uniek is binnen het horrorgenre. Verder versterkt door het goede acteerwerk.

Moet helaas wel bekennen dat, hoe effectief de 'twist' zelf ook was, ik toch ietwat teleurgesteld was in het verdere verloop van de film. Zeker richting het einde begint het zaakje toch wat af te glijden in clichématigheid. Ik had dan denk ik liever óf een volbloed slecht einde gehad, óf meer ruimte voor interpretatie willen zien. Na de twist is het duidelijk hoe de vork in de steel zit en kun je het verdere verloop redelijk uittekenen. Vind het lastig uit te leggen, maar na afloop voelde ik me dus toch een klein beetje bedrogen doordat de eerste helft een meer bijzondere film leek te vermoeden dan dat het uiteindelijk werd. Of zo. Buiten dat wel gewoon een sterk horrortje, maar lang niet de soulcrusher die Martyrs was.

avatar van Noodless
4,0
Eerlijk gezegd ben ik hier volledig blind in gegaan en dat lijkt mij ook het beste want voorspelbaar is het allerminst. Er zijn hier users die beweren dat ze de plot en twists al heel vlug door hebben en dat er zeker iets in de haak moet zijn als ze terug keert naar het huis waar al haar nachtmerries begon. Ja, natuurlijk...dat zal iedereen wel weten dat het niet zo is zoals het lijkt, anders had je ook geen verhaal. In ieder geval dacht ik dat moeder en zus geesten waren en dat er iets heel anders stond te gebeuren. Zat ik er even langs. Het mooie ervan vond ik bij de eindcredits dat ik toen pas zag wie de regisseur was en spontaan tegen mijn partner zei van nu weet ik waarom ik die film goed vind.
Soms is het gewoon fijn om niet al te veel over een film te weten te komen en dan van de ene verrassing naar de andere te gaan. Zoals bij deze film die van begin tot het einde weet te boeien door de originele insteek van het verhaal waarbij de spanningskracht en de horrorelementen rijkelijk aanwezig zijn. Lekker bruut, sfeervol en een creepy huis vol met poppen, kleine kamertjes en heerlijk spiegeltje aan de wand. De twee creepy indringers zijn gewoon top. Wat een freaks zijn me dat Ook het acteerwerk is behoorlijk met zangeres Farmer als mama die op een gegeven moment alle remmen los gooit. De wijze waarop het verhaal gecombineerd wordt met de poppen in het huis vond ik top. De scène dat Beth heel mooi wordt gemaakt zoals een pop en wacht op de freak die gek is op poppen is fantastisch. Naar het einde toe kan ik me wel vinden dat het iets meer mocht zijn. Al is de vlucht over de velden vanaf het huis prachtig in beeld gebracht, maar wat dan volgt is wat minder uitgewerkt. Hier kun je wat kritiekpunten geven zoals de tijd wanneer de agent (alleen) komt in het huis en de freak die eerst te voet is en dan toch met het wagentje de twee meiden terug naar het huis brengt. Deze combinatie was niet zo logisch. Maar enfin, zo zal er altijd wel iets zijn. Kortom, zeer geslaagde horrorprent die op heel wat vlakken punten weet te scoren en daarom gewoon in zijn genre een topper is. Voor mij tot nu toe de beste film van het jaar. 8,5/10

avatar van Filmkriebel
3,0
Eerder een zeer enge en oncomfortabele film en dat pakt bij momenten redelijk uit. Laugier geeft deze brutale home invasion een sterke psychologische dimensie mee en door de aanwezigheid van de poppen in dat huis (sfeer!) weet je al snel met welke ongeneeslijke psychoses de twee bruten opgescheept zitten. Het is een horrorfilm met een eigen logica.

Maar behalve enkele goede ideetjes voelt het helaas ook op sommige momenten aan als een doordeweekse slasher; de twee flikken die neergeknald worden tien minuten voor het einde zag ik hard lachend aankomen. En Mylène Farmer in een hoofdrol?

avatar van Alathir
3,0
Ghostland is de nieuwe van Laugier maar kan voor mij toch niet tippen aan Martyrs, dat veel meer gore had en waarbij het einde een soort van openbaring was. Het einde was mooi en walgelijk tegelijk, voor zover dat kan. Ghostland daarentegen vond ik nogal een B-film en ik had al snel door dat de Beth gespeeld door Crystal Reed (welbekend van Teen Wolf) een vlucht was naar een fantasiewereld. Ze verdringt alles wat er in de echte wereld met haar en haar zus gebeurd en leeft als het ware door in haar eigen droom.

Wanneer het dus duidelijk wordt in de film, is de lol er natuurlijk al af. Er waren teveel hints naar hoe de plot zich zou ontwikkelen en ook het einde is erg triviaal gekozen. Het cliché van de standaard slasher druipt er vanaf. Verder is het erg vaag en mist het uitwerking. Desondanks weet Laugier wel op een sfeervolle en angstaanjagende manier een angstig gevoel op te wekken in de onderbuik. Ben helaas bang dat dit een film is die mij niet al te lang zal bijblijven. Op dat vlak wil ik hem dan ook nog best belonen, want het merendeel van de horrorfilms slaagt hier niet in, maar voor de rest springt er niet echt iets bovenuit bij deze Ghostland.

avatar van jeroentjuhhhhh
4,0
Grappig dat het altijd over Martyrs moet gaan (en ik doe lekker mee). Waarschijnlijk de minst typische Laugier-film... en toch z'n meest succesvolle. Je hoort zelden iemand over Saint Ange, laat staan The Tall Man (die ik nu heel graag wil herzien) en Ghostland past prima in het verlengde van die twee. Super (maar dan ook echt súper) stijlvolle genrefilm met een geweldig laawaierige geluidsband. Hij schuwt de genreclichés absoluut niet, maar buigt ze kundig om in z'n voordeel. Het voelt nergens aan als een ABC'tje. Het is precies waar het dit jaar nog aan ontbrak: een creatieve (in de details) take op een reeks bekende ideëen, vakkundig in elkaar gedraaid door een 'zeldzaam' bekwame moderne horrorregisseur. Meer van dit, gaarne!

avatar van Left4Dead
3,5
Vera,...... what did you do to me?

Een standaard beginnetje waarbij je oren meteen gespitst staan, wat staat de soundscape er heerlijk op. En dan ben ik meteen in mijn noppies, ook het beeld is lekker in kleur en scherpte. Zover is het gedeelte techniek zeker op orde.

Veel horror laat ik tegenwoordig gretig aan mij voorbij gaan, slappe meuk overheerst in dit genre. Lovecraft wordt geëerd in het begin, geen slechte voorbode voor de kijker die een horrorprent wil gaan kijken. De vierde prent van Pascal Laugier, een verdienstelijke regisseur binnen het genre. Dus ik had wel een redelijke verwachting vooraf, gevaarlijk is dat in veel gevallen. Maar meteen werd ik wederom door de man het verhaal ingezogen.

Er is al snel actie te vinden die er lekker inklapt, zo zie ik dat graag. Zit nooit te wachten op oninteressante achtergronden en veel gebabbel van een dikke half uur tot een volle uur van een stel pubers. Dit zijn de horrorfilms waar ik van houd, iets wat een ieder gewoon kan overkomen als je op het verkeerde tijdstip op de verkeerde plaats bent. Horror waar je jezelf in kunt plaatsen, hoe zou jezelf reageren en wat zou je doen in zo'n situatie.

Een relatief onbekende cast voor mij, Mylène Farmer viel mij op omdat ik haar ken van haar muziek en niet van de film. ben er achter gekomen dat zij dus wel veel film/seriemuziek maakt, de stap naar het doek was dus geen hele grote. Het gezin dat we volgen bestaat uit drie vrouwen, mamma met twee dochters met een geschiedenis. Het is Vera die grote problemen ondervindt door deze gebeurtenis, tenminste .........

Je wordt een beetje heen en weer geslingerd tussen wat is echt en wat weer niet, je wordt aan het puzzelen gezet. Het acteerwerk is van een aardige kwaliteit, de soundtrack weet de situatie steeds prima aan te voelen en te versterken. Rond het volle uur intrigerend naar de gebeurtenissen kijkend wordt je aardig benieuwd wie nu die gasten zijn waar het om draait in het leven van de meiden. Alleraardigst wordt je vanaf dat moment in een creepy circus gedonderd.

Het is een lekker werkje geworden. Niet heel vernieuwend of ijzersterk te noemen maar in totaal een mooi afgewerkte prent in beeld, geluid en noem het maar op. Kwaliteit gegarandeerd door de regisseur, dat moge wederom meer duidelijk zijn. De man weet hoe je een film de huiskamer binnen moet laten komen en ik heb genoten van zijn regie en het werk van de cameraman die hij heeft aangestuurd. Het verhaal zet je erg aan het denken van waar gaat dit nu allemaal om. Je blijft puzzelen en dat is voor mij een kers op de taart. Prachtige waanzin...... bijna een droomcyclus zoals H.P. het graag zou willen zien. Prima acteerwerk van de meiden.

avatar van wibro
4,0
Ghostland eindelijk gezien en net zoals de andere films van Pascal Laugier was dit weer prima horror-vermaak met alle Laugier's typische kenmerken wat betreft schrikeffecten, het vele geschreeuw en vaak meedogenloze geweld. Verder uitstekend acteerwerk van vooral toch de beide jongedames. Verder zag het er op visueel vlak ook allemaal pico bello uit. Maar ja, ook dat zijn we onderhand wel gewend van Pascal Gaulier. Tja, en dan het verhaal; welk gedeelte is fantasie en welk gedeelte is werkelijkheid. Daar ben ik nog niet helemaal uit. Opvallend vond ik in de laatste scène toen Beth op de brancard lag haar moeder - die was toch vermoord! - vanuit de slaapkamer van het landhuis naar Beth keek en wees naar de kapotte schrijfmachine die op de grond lag. Wat is de betekenis hiervan? Ik zou het nu niet direct weten. Voor mij is het in ieder geval duidelijk dat net als het uitstekende Martyrs ook Ghostland een film is die ik meerdere keren gezien moet hebben om precies te weten hoe de vork aan de steel zit. Hapklare brokken worden je namelijk door deze regisseur niet voorgeschoteld. Vul het zelf maar in lijkt hij te zeggen.

4,0*

avatar van scorsese
2,0
Tegenvallende film over een moeder die met haar twee tienerdochters naar het huis van een overleden tante verhuist. De plottwist op de helft van de film en op het eind waren me iets te gemakkelijk. Matige schrikmomenten en visueel vond ik de film er ook niet mooi uitzien (lelijke belichting en tijdens de actie is het camerawerk en montage te chaotisch).

avatar van Kondoro0614
3,5
Nog best wel vet. Ik heb deze film eigenlijk merendeels opgezet omdat ik alle films wil kijken die in de horrorchallenge voorbij kwamen en aangezien mijn kameraad niet zo erg van de oude cinema houd maar meer van de nieuwere hebben we besloten deze aan te gooien, en het bleek in het algemeen een heerlijke film te zijn die mijn aandacht best lang vast hield en die helemaal niet lang duurt.

Pascal Laugier daar had ik hoge verwachtingen bij, zeker na zijn meesterwerk ‘Martyrs’ die ik stiekem best vet vond! ‘Ghotsland’ haalt bij lange na dat niveau niet maar komt zeker wel erg dicht in de buurt. Ook deze film is deels psychologisch aangelegd, en na de plottwist vond ik hem ook stukken beter worden. Zeker een betere film na de wat slechte film ‘The Tall Man’ die ik naar ‘Martyrs’ dan weer helemaal niks vond.

De cast vond ik zelf best leuk. Met de knappe dames Crystal Reed en Anastasia Phillips kon de film voor mij eigenlijk niet meer stuk. Echt van genoten en het acteren deden ze wel leuk. Voor de rest vond ik de cast niet echt heel interessant en waren er vooral de zelfde personages die langs kwamen en die we zagen.

Het verhaal was wel aardig. De meisjes gaan samen met hun tante/moeder (zo snel even vergeten wat het nou was) richting een oud huis. Volgens mij was het dat ze naar het huis van hun tante gingen maar zoals ik al zei ben ik dat deels vergeten. Onderweg kregen ze wat ruzie met een snoeptruck die hun even later volgt en de inzittende vallen de drie hardhandig aan. Eenmaal als dat is geweest komen we uit in het heden waarop het lijkt alsof alles weer normaal is alleen één van de meisjes blijkt psychisch ziek te zijn. Als het blijkt dat eentje van de twee in een ander wereld leeft met haar gedachten komen we uit op de werkelijkheid en worden de twee gebruikt als poppen. Ze worden hardhandig mishandeld en tot dingen gedwongen wat ze niet willen doen. Als ze ontsnappen komen ze twee agenten tegen die hun later na de bevrijding leiden maar dan vond ik het einde nogal zwak.

Leuke horror film dat zeker maar, Pascal heeft het beter gedaan (bij o.a. Martyrs). Misschien moet je die twee niet vergelijken. Afijn, blijft een heerlijke film die je gewoon op de zaterdagmiddag aan kan gooien maar ook geschikt is om in de avond er op te gooien.

3.5*

avatar van cor1946
2,0
In het begin oke, maar later ging die vervelen. Dat gegil van die wijfen.

avatar van ikkegoemikke
3,5
Jesus Christ.
It’s Rob Zombie’s house.


Hereditary” kreeg de volgende slogans mee: “Meest angstaanjagende film ooit” en “Het hoogtepunt op gebied van horror in de laatste 50 jaar”. Tja, dan vraag ik me af wat men dan over “Incident in a Ghostland” zou zeggen? Niet dat dit de meesterlijkste horror is aller tijden. En neen, het is niet angstaanjagend zoals “The exorcist” dat je de stuipen op het lijf joeg. “Incident in a Ghostland” borduurt verder aan eenzelfde concept zoals men kon zien in “The Seasoning House” en “I spit on your grave”. Het seksueel misbruiken van onschuldigen meisjes en de psychologisch schade die het misbruik teweegbrengt bij deze wanhopige slachtoffers. Het is niet sidderen en beven de hele tijd, maar je zit de gehele film met een ongemakkelijk gevoel.

Nu het principe van zulke films is eigenlijk doodeenvoudig. In eerste instantie tracht men je murw te slaan met confronterende beelden waarbij walging en woede zich over je meester maakt. Zodanig dat het tweede gedeelte aanvoelt als een opluchting. Zoals Jean-Claude van Damme die terugvecht nadat men hem in kreukels heeft geslagen. Of hoe een bijna verslagen underdog in een voetbalmatch het tij kan keren. Zo sta je dus dat tweede deel te bekijken. Je bent lid van een soort supportersclubje voor de slachtoffers die terugvechten en het onrecht dat hen is aangedaan wreken. Zoals in “I spit on your grave” waar ik bij elke executie van één van de daders een gemeende “Yes” niet kon onderdrukken. En de manier waarop men wraak neemt, kan niet erg genoeg zijn. Kortom, een film die twee tegengestelde gevoelens frontaal tegenover elkaar plaatst. Het gevoel van ondergang, wanhoop en fysieke pijn, tegenover de opluchting, bevrijding en victorie.

Incident in a Ghostland” tracht dit stramien ietwat te doorbreken. Ja, er is dat moment van uiterst, extreem geweld en dat moment dat de situatie er wanhopig uitziet. En net als je denkt dat het er gemoedelijk aan toegaat, slaat de film een volledig nieuwe weg in en begint de strijd om te overleven terug toe. Verder uitweiden leidt alleen tot het vergallen van de pret voor diegenen die de film nog niet hebben gezien. Maar de wending in het verhaal verraste me ook. Om eerlijk te zijn komt het maar zelden voor dat een film dit met me doet. Meestal zie ik het al van ver aankomen. Nu eens niet.

De film werd geregisseerd door Pascal Laugier die vooral gekend is voor zijn controversiële film “Martyrs”. Een film die uitgeroepen werd als de moeder van alle “torture-porns” en die blijkbaar als een pletwals over je heen raast. Een extreem harde film die velen weerzinwekkend zullen vinden. Zelf heb ik er nooit naar gekeken. Diep van binnen zou ik deze film wel willen zien maar iets zegt me dat het extreem geweld me te diep zal raken. Dat is dan ook de reden waarom ik het mijd. Had ik het geweten dan had ik misschien “Incident in Ghostland” ook links laten liggen. En nu zit ik met een dilemma. Is dit nu een film waarbij Laugier de softe kant op ging? Of is “Martyrs” dan toch iets wat ik weer zou moeten oprakelen en kijken?

Is deze film de moeite om te kijken? Eigenlijk wel, ja. En dat omdat het verder gaat dan gewoonweg een brutale home-invasion en het folteren, misbruiken en vernederen van jonge meisjes. Hier haalt Laugier ook de psychologische impact van zo’n traumatiserende ervaring erbij. Hij laat zien hoe de menselijke psyché werkt bij een individu die omstandigheden meemaakt zoals deze barbaarse inval door twee moordzuchtige maniakken. Het is dan wel geen film voor gevoelige zielen ook al worden er geen expliciete beelden getoond. De gevolgen van deze brutale mishandelingen zijn wel duidelijk zichtbaar. Daarom al vooreerst een opgestoken duim voor de schminkafdeling.

De aankleding in zijn geheel is geslaagd te noemen. Het huis waar Pauline (Mylène Farmer) met haar twee dochters Beth (Emilia Jones\Crystal Reed) en Vera (Taylor Hickson\Anastasia Phillips) intrekken is een waar rommelhuis vol rariteiten en oude poppen. Niet dat het een voorname rol inneemt in de film, maar het draagt bij tot de gehele benauwende en duistere sfeer. De rollen van de beide meisjes is voornamelijk beperkt tot krijsen en het angstig afwachten tot de beide geschifte figuren weer opdagen. Behalve Beth, die het tot succesrijk schrijfster van horrorverhalen heeft geschopt. Tot ze weer naar het vervloekte terugkeert en geconfronteerd wordt met het geleden leed. Moeder Pauline gedraagt zich na de keiharde confrontatie als een sussend en aanmoedigend personage. En dan zijn er tenslotte de aanranders. De ene al gekker dan de andere qua uiterlijk. Een goth-achtig scharminkel waar je eigenlijk alleen maar schimmige beelden van te zien krijgt. De tweede een kolossaal, debiel gedrocht die over een onmenselijke kracht beschikt. Een kwijlende en kreunende primaat die het liefst met poppen speelt. En liefst met levende poppen.

Al bij al is “Incident in a Ghostland” een fascinerende film. Ook al ligt het niveau van sadisme redelijk hoog en kan je de gehele film het gevoel van angst en paniek niet van je afschudden. De gehele film is een stormvloed van hysterie met daarbij dat constant gevoel van onmacht. Het is dus geen horror over bezeten huizen of paranormale verschijnselen met de bekende schrikmomenten en griezelmomenten. Dit is een angstaanjagende film over iets dat in werkelijkheid ook kan gebeuren en dat we op regelmatige basis in het nieuws zien verschijnen. Het verhaal op zich lijkt nogal eenvoudig maar Beth’s toestand zorgt voor een extra dimensie. Het is in ieder geval een stuk angstaanjagender dan “Hereditary”, DE horror uit 2018 (sarcasme).

3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 10:29 uur

geplaatst: vandaag om 10:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.