Ghostland (2018)

Eindelijk weer eens een horrorfilm(meer een thriller met horror elementen trouwens) die me wist te verassen, genoten. Geen slachtpartijen in voorspelbare volgorde hier, maar een mystery volgepropt met schrikmomenten die nog werken ook. Iets meer goed opgebouwde suspense in plaats van een aantal schokeffecten had het nog beter gemaakt, maar wat zeur ik? Heerlijk om een aantal keren op het verkeerde been gezet te worden tijdens het ontrafelen van dit raadsel, lekker dat je bij momenten van schrik opveert uit je stoel..... niet verwacht toch nog een keer gekomen. Alleen de ontknoping is teleurstellend conventioneel, had op één of andere manier een surprise aan het slot verwacht. De creeps zijn echter dik in orde, niveautje Leatherface/Jason V./Michael M., mensen waar je dus bang van kunt worden. Intelligent filmpje wel, toppertje binnen het genre, aan beginnen zonder veel voorkennis werkt het beste .

Deze eens geprobeerd, maar ik was wel wat moe en daarom misschien wel wat gemist. De film kwam wel nogal schreeuwerig over.

De speeluur is goed, niet te lang en niet te kort. Ook de cast deed het prima.

Martyrs was wel indrukwekkender, maar deze was ook niet slecht.

Bagger!

Middelmatig horrorfilmpje waarbij de ene na de andere cliché de revue passeert. De vermenging tussen fantasie en realiteit is een interessante invalshoek, maar regisseur Pascal Laugier trapt in zijn eigen val door juist teveel binnen de genrelijntjes te kleuren. Ghostland is zeker ongemakkelijk om naar te kijken - maar dat komt eerder door de lachwekkende antagonisten en het belabberde acteerwerk van Mylène Farmer dan door de gruwelpraktijken die zich in het landhuis afspelen.

Heerlijke horrorfilm is me dit vd regisseur van Martyrs (mijn nr 1 film ever). Heb me hier enorm mee vermaakt. Hakt er snel goed op in en laat met eigenlijk nooit meer los. Doorheen gans de film hangt lekker creepy sfeertje. Dat fucked-up duo, het psychologische aspect, overgoten met een mysterieuze waas, is top combi. Bruut, duister en psychologisch, I ? it! Dit zijn echt zo'n films die me instant goed gevoel geven, zo van, ja man dit ist, er boenk op, vervult m'n horrorwensen. ?

Ik snap de hoge score hier niet echt. De film is helemaal niet zo heftig. Het verhaal is best irritant. Weer van die 'vage' dromen, cliché schrikmomenten, enge poppen, donkere kelders, bla, bla, bla.

Enige pluspunt was zangeres Mylène Farmer. Maar goed, die kent bijna niemand, maar ze speelt een sterke rol als moeder van de dochters.

Verder vond ik het geschreeuw en gekreun heel overdreven en doordringend. Ook vaak veel te donker gefilmd. De film begint best sterk, maar zakt héél snel als een pudding in elkaar.

Met een heks en een ogre en poppen, heel veel poppen en H.P. Lovecraft. Wederom een geweldige film van Pascal Laugier. Martyrs was natuurlijk een fikse binnenkomer, met die stomp in je maag, die verder ging dan waar dat soort dingen, zelfs al film, nog leuk zijn, way over, maar briljant.

Hier gaat het er wederom al niet zo heel fijn aan toe, qua stijl doet het ook wel denken aan Martyrs, of iedereen dit soort verhalen kan waarderen, zou voor sommige mensen best heftig kunnen zijn ... maar mogelijk heeft de regisseur zelf ook wel wat traumas opgelopen. Goede film, in principe kan je deze ook gewoon kijken zonder er meerdere dagen ziek van te zijn. Mensen met traumas, kijk wel even uit.

Opgenomen in de top 1000/1527-lijst én geregisseerd door de diegene die ook verantwoordelijk was voor Martyrs. Moest dus bekeken worden. Op zich als horrorfilmpje weinig bijzonder in die zin dat de geëffende paden opnieuw betreden worden met de gebruikelijke elementen. Hier en daar een irrelevante scare jump, een mysterieus huis, donker, poppen, een kelder ... Maar het moet gezegd dat de uitvoering wel prima zat.

Eng wordt het nooit en naast het standaard patroon toch ook wat mysterieus. De sfeer zit prima. En ik moest ook de hele tijd aan Sloth denken uit The Goonies (1985), alleen was hij hier wat boosaardiger.

Werkelijkheid en fantasie lopen door elkaar, maar heb eigenlijk geen nood aan een uitleg. Prima vermaakt bij deze film met een prima setting.

Sfeervolle horror van Pascal Laugier die ook al Martyrs maakte. En je ziet enigszins wel wat vergelijkingen. Martyrs heeft een beter script en uitgangspunt. Al is Ghostland zeker geen slechte film.

Het acteerwerk is best wel sterk en dan vooral de jonge actrices. Zeker niet evident, want het is best wel meer dan de gewoonlijke screamqueens. Emilia Jones (Beth) was nog maar 16 jaar. Hopelijk maakt ze later nog meer naam.

De film draait voor een groot deel natuurlijk om de plottwist, maar dat zorgt eerder voor een spannend geheel dan dat het een hoogtepunt op zich is. Daarvoor is het niet speciaal genoeg, maar het geeft wel dat ietsje meer mee. Het zijn hoofdzakelijk de jumpscares, het harde geweld en de spanning die de film zo goed maken.

Eendagsvlieg

Hoewel ik Martyrs (van dezelfde regisseur), nog steeds een meesterwerk vind, stelt Pascal Laugier mij met Ghostland voor de tweede maal teleur. De eerste keer ging het om The Tall Man uit 2012, en hoewel Ghostland wel weer net wat beter is, lijkt het er voor mij steeds meer op dat deze regisseur een eendagsvlieg blijkt te zijn.

Het verhaal herbergt te weinig verassingen, en voelt daarnaast ook gekunsteld en geforceerd aan. Ik had een grotere vindingrijkheid van de regisseur verwacht, of op zijn minst een sterkere uitwerking. De eerste twist greep mijn aandacht, maar ik had verwacht dat het vanaf dit moment alleen maar nog interessanter zou gaan worden. Helaas bleek sprake van het tegenovergestelde.

Al vrij vroeg in het verhaal wordt helder dat Beth in een fantasiewereld leeft. Het grootste probleem vanaf dit punt is dat Laugier al zijn kruit verschoten heeft en verder niks meer te bieden heeft. Hij wist mij namelijk totaal niet mee te voeren in de afwikkeling van het verhaal omdat deze heel voorspelbaar en langdradig werd. Wat ook niet hielp was dat de twee psychopaten gewoon niet huiveringwekkend of interessant genoeg waren om mijn aandacht vast te houden.

Mijn beoordeling is gebaseerd op de opbouw omdat deze nog wel aangrijpend was. Helaas wordt de film heel slepend zodra de aap uit de mouw is. En dat is zonde, want dat had zeker niet gehoeven. Deze gemiste kans maakt de eindbeoordeling des te zuurder.

2,5*

Ik vind het niet veel soeps. Standaard alles. Laugier mixt er nog een flauw twistje in van "droom of niet?" Beetje gemep en geschreeuw. In de blender, even roeren en klaar. Laat de beste man terug naar Frankrijk gaan wellicht krijgt hij dan weer inspiratie voor iets origineels want hier zit niemand op te wachten.

Het is gerust niet slecht gewoon prima maar ja we weten dat hij films kan maken. Maar dit voelt als een automatische piloot film. Ik heb echt het idee dat Laugier op een dood spoor zit met dit soort films. Snap dat hij na zijn vorige, lauw ontvangen, rolprent weer meer richting martyrs achtig werk opschuift maar dit werkt zo niet. Hopelijk gaat hij verder met iets anders.

Martyrs is een soort film die je een keer kan maken. Denk ik. Deze poging is gefaald wat mij betreft.

Incident in a Ghostland begon als een sterke thriller met een vlot tempo en leuke wendingen op een toch wel bekend verhaaltje. Halverwege kakt het in mijn mening erg hard in en ik weet dat veel mensen hier niet mee akkoord gaan. Ik vond het een te harde herhaling van zetten. De film is zeker niet bang om de vaak gebruikte elementen van horrorfilms te recycleren: poppen, mensen met beperking die creepy moeten zijn, jumpscares die vaak pijnlijk ongeïnspireerd overkomen,... Als je dit samen optelt kan de best originele plottwist daar niet tegenop.

Anderzijds is er erg sterk acteerwerk te zien. De twee tienermeisjes schreeuwen de longen uit hun lijf en ik was er zo van verbaasd. Ook heeft de film best creatieve look die me wel kan bekoren.

3*

Ik vond dit absoluut niet fantastisch zoals vele hier, ook bij imbd krijgt hij maar 6,4, dus de meeste vinden hem niet echt onvergetelijk. Inderdaad een hoop cliche's bij elkaar en daar een vervelende film van gemaakt met veel irriterend gekrijs. Het ligt zeker niet aan het acteren maar dit kon mij absoluut niet boeien...

Met redelijke verwachtingen deze nieuwe van Laugier bekeken en ben helaas teleurgesteld. Het is vooral erg degelijk en weinig verrassends, zeker nadat duidelijk werd hoe de vork in de steel zat. Daarna was voor mij de spanning weg en volgende een herhaling van welbekende zetten om een onbevredigend eind aan de film te maken.

Op zich 90 minuten vermaakt hoor maar niet meer dan dat.

3*