Mother! (2017)

Ben m zelf inmiddels aan herzien. Wederom een geweldige kijkervaring en de overeenkomsten zijn eindeloos.

Wauw wat een meesterwerk, ben nog steeds sprakeloos. Na het kijken van de film kreeg ik kippenvel. Lang geleden dat ik dat van een film kreeg.

Aai aai aai. Ik heb toch aardig wat slechte films gezien, maar wat was dit slecht en een tegenvaller zeg. Dit was misschien wel de slechtste van allemaal. Toen de film af was ben ik gewoon 10 minuten blijven zitten van de shock. Bij de eerste helft van de film dacht ik het kan niet slechter, maar de tweede helft was gewoon nog slechter. Hij was saai, totaal niet spannend en zeer maf en chaotisch (het kan natuurlijk zijn dat ik te dom ben om het te begrijpen). Op een gegeven moment werd het gewoon lachwekkend. Gelukkig speelde Jennifer Lawrence erin en liet ze meer zien dan we gewend zijn. Daarom toch nog 1 ster voor de moeite.

Je bent in ieder geval gewaarschuwd.

Maar het is wel een hele andere film, dus laat mijn vergelijk je niet afschrikken.

Dit is zo'n film die cinefiele avonturiers doet klaarkomen, maar daar is niet veel voor nodig.

Kleine tip: het is de bedoeling dat je wat zegt over de film, niet de mensen die hem leuk vinden.

'Arthouse for dummies', zegt de Belgische krant De Morgen. Helemaal mee eens. Ik vind dat Aronofsky mijn bioscoopkaartje zelf moet terugbetalen, omdat ik er meer voor hem zat dan hij voor mij.

Ach die gekke Belgen, ik heb ze nooit serieus genomen. Behalve als het aankomt op goede bieren natuurlijk.

Unheimliche maar geweldige beleving. Stijgt alleen maar in waardering wanneer je achteraf ontdekt dat het een bijbelse allegorie betreft en tevens commentaar op de wijze waarop we tegenwoordig met moeder! natuur omgaan.

Geen nieuw gedachtengoed, wel schitterend vernieuwend uitgevoerd.

Tja, hoe kan ik het beste mijn reactie omschrijven na het zien van deze film? Misschien is met mijn mond vol tanden wel een treffende omschrijving. Aronofsky is altijd wel van het grote gebaar geweest, in zijn vorige films had dat misschien nog wel een functie maar bij mother! gaat hij wel heel erg over de top, vooral het laatste kwartier gaat hij helemaal los.

Voor het grootste gedeelte van de film was ik geïntrigeerd, ik was benieuwd wat er verder zou gebeuren. Maar hoe verder in de film, hoe meer deze fascinatie voor deze film zich omzette in irritatie. De regisseur wil zoveel zeggen en gooit zoveel metaforen op ons dat ik echt niet meer wist wat ik ermee aan moet.

De film wordt op het eind zo chaotisch en zo naar om naar te kijken dat ik bijna had besloten om naar buiten te lopen, zo'n reactie heeft een film mij nooit gegeven, ook een prestatie. Ik heb zeker respect voor deze film alleen al om de aparte manier van filmen en de goede manier van filmen. Ik ben alleen bang dat dit geen film voor mij is.

Haha, als de 'critici' met dat soort achterlijke ad hominem uitspraken komen weet je gewoon dat het een geslaagde film is.

De schrijver van het artikel Lieven Trio waagt zich niet aan een interpretatie. Hij blijft op de vlakte en in dat geval vind ik het nogal zwak om de film als arthouse voor dummies te bestempelen. Snobisme voor dummies zou ik eerder zeggen.

Sowieso lijkt vorm en humor bij hem iets belangrijker dan het inhoudelijke, maar zo'n vreemde reactie is het ook weer niet. Dit is toch zo'n type film die, wanneer het niet aanslaat, al snel gaat lijken op overdreven interessantdoenerij.

Eindelijk weer eens iets "anders" uit Hollywood. Maar moet de film echt nog een keer kijken, want mijn zaal verziekte de sfeer behoorlijk.

Deze film in een halfvolle bioscoop in een boerendorp als Drachten is dus echt geen goed idee. Wat een hoop gezucht en gesteun om mij heen... "Dit noem je toch geen horror" "Wat een kut film!" "Had niemand ons kunnen waarschuwen" blabla.

Waarom doen mensen toch zo graag hun muil open in een bioscoop... Zo frustrerend .

Maar aan de andere kant ook wel fijn die spuug in het gezicht van de filmmaker naar haar publiek.

Maar het is aan de professionele criticus niet om zijn eigen ervaring neer te pennen, maar om een inhoudelijk gefundeerde analyse van de film te geven. Dis dat het bij hemzelf niet aanslaat, zou niet in zijn recensie tot uiting mogen komen.

Tuurlijk, maar die kerel schrijft gewoon voor De Morgen ... ik zou het eerder een doorsnee recensent dan professionele criticus willen noemen

In Rotterdam (Pathé de Kuip) was het helaas niet beter hoor JT Chinaski

Nog nooit zo'n irritante zaal meegemaakt. En dan zat er nog een tweetal vrouwen die gewoon hardop hele verhalen zaten te delen met elkaar. Niet eens gerelateerd aan de film. Ik heb er zelfs 2 keer wat van gezegd, paar keer flink geïrriteerd hun kant op gekeken maar die troela's bleven bezig. Achter ons begonnen ze ook steeds vervelender te worden. Gaven overal hardop commentaar op. Lang geleden dat ik zo'n zin had om mensen te smacken.

Terwijl ik een week daarvoor bij IT super verbaasd was hoe fijn die zaal was. Tuurlijk werd er weleens wat gelachen, dat hoorde erbij. Maar ik heb nog nooit meegemaakt bij een populaire horrorfilm dat het publiek zo muisstil was verder.

Bij Mother! had ik het juist anders verwacht. Als je je een beetje had ingelezen dan had je wel een beetje kunnen verwachten dat dit geen standaard platte horror was dacht ik. Vond de trailer zelf ook al vrij onderhuids.

Snap wel dat het irritant kan zijn als je je op iets ingesteld hebt en het blijkt totaal iets anders te zijn. Dat had ik dan zelf ook enorm bij It Comes at Night. Die titel alleen al, die trailer was ook wel een beetje misleidend. Uiteindelijk bleek het een soort van Walking Dead episode te zijn.Terwijl ik helemaal ingesteld was op iets monsterlijks of mysterieus. Maar goed, ik ga de boel dan ook niet lopen verstieren. Terwijl ik nadat de film eindigt uit de zaal loop uit ik dan mijn ongenoegen tegen mijn vriend. That's it. Of als je het echt niet trekt, verlaat dan de zaal. Maar ga het niet voor de rest lopen verpesten.

Ik had in elk geval een prima tijdstip (woensdagavond 11 uur) uitgezocht voor deze film. Niet druk en geen irritante bezoekers, helemaal goed dus.

Door wat ik hier las qua love it or hate it had ik vrij hoge verwachtingen. Ondanks dat ik het een bijzondere film vond kom ik niet tot superlatieven qua bewondering, een meesterwerk of briljant vond ik het niet.

Wel een mooi nachtmerrieachtig verhaal (droom zelf ook wel eens over een invasie in mijn huis en dat ik kan schreeuwen wat ik wil, ik word niet gehoord en iedereen gaat door met wat ik niet wil dat ze in mijn huis doen) waarin de gekte tot een fijn kookpunt komt.

De bijbelse bedoening had ik er in eerste instantie niet zo in gezien, maar ik herken bepaalde zaken nu wel (Kain & Abel bijvoorbeeld, vrij duidelijk, maar ik was er net tijdens de film niet op gekomen). De metafoor vwb de overbevolking van de aarde had ik ook niet gelijk opgepikt. Komt ook omdat ik tijdens films niet enorm zit na te denken over metaforen en gedachten die er achter zitten (wat dat betreft fijn dat Aronofsky zelf zegt dat je er ook weer niet té veel achter moet zoeken) maar het meer over me heen laat komen, denk ik later wel eens na over of het ook nog iets betekende.

Neemt niet weg dat ik het leuk vond om zo kort nadat ik de film zag te lezen wat anderen er in zagen, vooral de bijdragen van rep_robert en DarlingDionne vond ik bijzonder.

Eindoordeel: Geen meesterwerk (Requiem for a Dream blijft mijn favo Aronofsky film, dat vind ik wel een meesterwerk) maar wel een bijzondere film al had ik eigenlijk iets nóg meer bijzonders verwacht.

Tzo, na twee cinemabeurten kon ik me toch niet inhouden.

Lang Engels essay geschreven, waarin ik mijn interpretatie van mother! uiteenzet en beargumenteer hoe alle stukjes (setting, characters, gebeurtenissen) voor mij op hun plaats vielen tijdens het kijken. Neemt overigens niet weg dat er nog steeds talloze verschillende interpretaties en openingen zijn natuurlijk, maar hierbij mijn bijdrage:

The house is bleeding: an allegorical interpretation of mother! - Tim Bouwhuis - timbouwhuis.nl

Het houdt de gemoederen bezig... Bevliegingen van hogerhand – De Groene Amsterdammer

Wel een berg spoilers, maar ook een leuke kijk op de zaak. Denk dat daar inderdaad de irritatie bij een deel van het publiek (al voelde ik 'm ook, maar bleef nieuwsgierig) uit voortkomt: 'Dat een ander je leven bepaald' en die hoeft helemaal niet van 'hogerhand' te zijn, maar kan evengoed vanuit de op gelijke voet geachte omgeving komen.

Ik ben fan van meerdere films van Aronofsky, maar dit raakt kant noch wal. Als je de metaforen doorhebt tijdens de film en het alsnog weet te presteren er zo'n absurd einde aan te geven waardoor je echt het idee krijgt: waar the fuck kijk ik naar? Dan heb je naar mijn idee de film gemaakt voortkomend uit eigen frustraties en dacht Aronofsky: ''Krijg lekker de .........."

Ja, wauw. Zo'n beetje de essentie van het lastig te vertalen 'visceral cinema', dit. Twee uur lang met verkrampte kaken in m'n stoel. Lang geleden dat ik zoiets in de bios zag.

Qua recent vergelijk dacht ik aan de creatieve bandeloosheid van Twin Peaks 3 (al kan je ze qua inhoud en uitwerking niet met elkaar vergelijken, plus dat TP niet in de bios draaide, maar zowel Aronofsky als Lynch trappen het gaspedaal door de bodem en zwerven ver buiten de geijkte filmkaders qua uitwerking van stijl, verhaal, karakters, etc, terwijl ze godbetert soort-van in de mainstream opereren).

Petje af voor Aronofsky dat 'ie erin is geslaagd dit van de grond te krijgen. Op Vanity Fair las ik nog dit: Aronofsky said that he edited out a few scenes that “went a little too far,” but did not make any major changes in post-production. Ook het verklarende cirkeltje aan het slot voelt als bescheiden concessie, maar soit.

De ophef doet mij sterk denken aan die rond Breaking the Waves in 1996. Kotsmisselijk kwam ik de bioscoop uit, maar had wel de mooiste film van mijn leven gezien.

Ik raadpleeg moviemeter vrijwel dagelijks om films te checken en te kijken wat overige gebruikers van een film vinden. Ik laat eigenlijk nooit een recensie achter omdat mijn ideeën en bevindingen over een film meestal wel overeenkomen met de overige recensies. Doorgaans als een film 3,5 scoort op moviemeter dan is het ook echt een goeie film.

Maar.....wat heb ik me zojuist een stuk bagger zitten kijken zeg.