menu

Call Me by Your Name (2017)

mijn stem
3,72 (413)
413 stemmen

Italië / Frankrijk / Verenigde Staten / Brazilië
Drama / Romantiek
130 minuten

geregisseerd door Luca Guadagnino
met Armie Hammer, Timothée Chalamet en Michael Stuhlbarg

De gevoelige en gecultiveerde Elio is enig kind van de Amerikaanse-Italiaanse-Franse Perlman-familie. Hij kijkt uit naar weer een luie zomer in de villa van zijn ouders op het prachtige en rustige Italiaanse platteland. Dan arriveert Oliver, een academicus die zijn vader komt helpen met een onderzoek. Er ontstaat een plotselinge en heftige romance tussen de adolescente jongen en de zomergast aan de Italiaanse Rivièra.

  • vanaf woensdag 27 juni te huur
  • vanaf woensdag 27 juni te koop op dvd en blu-ray

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=5ENk9X7UtYI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
5,0
Koerok schreef:
(quote)
Ik doe dat dan ook bijna nooit, maar deze film was zo traag dat ik even met de snelheid begon te spelen. En zoals ik al aangaf, merkte ik het verschil met 20% versnelling amper.


Dan interesseert de film je misschien gewoon niet. Bij sommige films gaat het om de sfeer, niet direct dat het verhaal zo spannend is. Bij deze film is het verhaal natuurlijk in 3 zinnen te beschrijven, maar daarmee creeer je nog niet het gevoel. De laatste scene is daar het sprekend voorbeeld van.

3,0
Op zich geen slechte film, maar duurt te lang mijns inziens. Mooie plaatjes van Italië en een duidelijk voelbare spanning. Kon makkelijk een uur minder lang geduurd hebben voor mij. Sufjan Stevens weet de film te op te schonen en naar het einde toe wel enkele mooie scènes (vader-zoon gesprek en eindscène).

avatar van Ste*
3,0
Gezien mijn smaak zou ik dit een heel goede film moeten vinden maar ik weet het niet helemaal. De beide hoofdpersonen en hun omgang met elkaar vond ik nogal vervelend en dat bepaalt natuurlijk voor een groot deel de beleving.

Ik vond alles ook nogal bedacht en overdreven idyllisch en gescript. In ieder geval niet echt helemaal hoe mensen in het echte leven met elkaar praten en omgaan, en dat vond ik vrij ergerlijk, net als het hele intellectuele sfeertje van dat gezin.

De zomerse sfeer in combinatie met de broeierige spanning zorgt natuurlijk wel voor een bepaalde beleving die je er wel naar doet verlangen om zelf ook zoiets mee te maken (of doet terugdenken aan vroegere ervaringen of vakanties). Op dat vlak dus wel geslaagd, maar voor mij miste het op een gegeven moment (na dat eerste zoenmoment, als het ijs eenmaal gebroken is) een bepaalde 'hook' om geboeid te blijven kijken. Het is zo traag en vond de film veel langer aanvoelen dan hij was.

Het is zeker geen slechte film, rationeel gezien vond ik hem zelfs goed (of vind ik dat ik hem goed moet vinden), maar toch heb ik hem op een gegeven moment met hangen en wurgen uitgekeken.

3*

avatar van extremezz
4,0
Zeriel schreef:
Soms begrijp ik echt totaal een hoge score van een film niet.

Mijn hemel wat duurde het lang voor deze film op gang kwam. Een tergend trage film met nauwelijks enige spanning. Je weet vanaf het begin wat er gaat gebeuren, en dan is het lang wachten tot het gebeurd. In 3 regels samen te vatten het plot.
Ik krijg het gevoel dat het onderwerp gelijk al een ster bonus krijgt onafhankelijk van het resultaat.

Ja ,je krijgt wel het gevoel van een eindeloze zomer. Je kunt ook prima een siësta houden tijdens de film zonder dat je het gevoel hebt dat je iets mist.
Wat verwachte je dan, dat er een ufo ging landen in het midden van de film?De cast was uitstekend en het opvouwen van vriendschap naar liefde kan je niet beter in beeld brengen

avatar van extremezz
4,0
Parel van een film, een 4 van mij:) . Aangrijpend is het laatste gesprek tussen vader en zoon.

avatar van Heida
5,0
Deze film heeft me heel diep geraakt. Heb hem 3 weken voor het eerst gezien en kan hem niet uit mijn hoofd zetten. Had ook het boek al gelezen, dus was heel benieuwd naar de verfilming er van. is nog nooit gebeurd dat ik zo van slag was, toen de eindscene begon. Elio en Oliver zijn zo mooi samen. Prachtige film !

(verwijderd)
geplaatst:
Wat een film. Inderdaad niet te veel analyseren, maar wat komt dit aan. Had ook de discussie gevolgd of het nou uitmaakt waar je zelf op valt, maar dat is een duidelijke nee. Er is ook zoveel meer dan dat. De verveling, eenzaamheid, band tussen zoon en ouders. Om over het afgelegen Noord-Italie en de piano-score en nummers van Sutjan Stevens, die ik speciaal hier voor had bewaard, maar te zwijgen. Die scène in het midden van de film en uiteraard het einde... Vond Arnie Hammer in het begin irritant, gelukkig draaide dat bij. Timotheé Chamalet zet een prestatie neer wat je alleen maar op mag hemelen.

avatar van Billy-Pilgrim
4,5
geplaatst:
In reactie op de poster boven mij. Dit is een film waar juist best veel te analyseren valt. Call Me By Your Name klinkt misschien als een typisch coming of age verhaaltje, maar doet veel dingen toch anders dan je zou verwachten. Juist daarom is het zo´n pareltje geworden.

Een andere gebruiker boven mij vindt dat er een te overdreven en idyllisch sfeertje wordt gezet. Volgens mij is dit een duidelijke stijlkeuze van de regisseur. Call Me By Your Name is gebaseerd op een boek die als het ware de memoires zijn van de jonge Elio en de zomer die hij doorbracht met Oliver. Het zijn dus herinneringen. Jaren na dato zie je dat herinneringen vaak gefragmenteerd en overdreven positief dan wel negatief zijn. We onthouden vaak alleen wat wij wensen te onthouden. De gebeurtenissen die deel uitmaken van onze identiteit. Zo ook Elio.

In deze film wordt inderdaad een haast idyllisch sfeertje neergezet. De perfecte luie zomer in Italië. Heren en dames die de hele dag door halfnaakt staan te poseren, abrikozen (en perziken) oh zo sappig. En iedereen was aardig en begripvol voor jouw coming-out. Wat een perfecte wereld. Het acteren schuurt soms tegen overacting aan. Armie Hammer danst net te uitbundig. Volgens mij is het allemaal heel bewust zo gedaan om duidelijk te maken dat het hier om een herinnering gaat.

Een ander technisch aspect dat opvalt is de montage. Er wordt veel geknipt op onverwachte momenten. Scenes die ogenschijnlijk niets toevoegen aan het plot worden lang uitgesponnen. Soms wordt er geknipt wanneer de geweldige score net lekker aanzwelt. Dit geeft de film een fragmentarische sfeer. Net zo als een herinnering is het verhaal niet compleet. De momenten die het meeste indruk hebben gemaakt, die blijven bij en die zien wij terug op het doek.

Dit is een stijlkeuze die je natuurlijk niet mooi mag vinden, maar zegt wel veel over het personage Elio. In de herinnering van Elio was de zomer waarin hij zichzelf ontdekte een zomer waarin iedereen hem hier in steunde en waarin hij de volledige vrijheid kreeg om dit te doen. Dat Elio buitengewoon veel geluk heeft wordt duidelijk door het behoorlijk tragische einde. Als Oliver bekend maakt dat hij (met een vrouw) zal gaan trouwen. Ook de indrukwekkende speech van zijn vader, die bijzonder ernstig is tussen de andere scenes, geeft je een vermoeden over hoe de samenleving toen echt in elkaar stak.

Dat Call Me By Your Name zo'n bemoedigende en bekrachtigende herinnering is geworden is een klein wonder als je het in de context van de tijd waarin het zich afspeelt plaatst. Dat is gelijk de prachtige tragiek in deze film Oliver en de vader van Elio worden keihard geconfronteerd door de vrijheid die Elio krijgt om zichzelf te zijn. Vrijheid die zij zelf niet hebben gekregen toen zij zeventien jaar oud waren.

avatar van IH88
4,5
geplaatst:
“Nature has cunning ways of finding our weakest spot.”

Soms is het moeilijk om onder woorden te brengen wat een film zo speciaal maakt. Call Me by Your Name is broeierig, zomers, verleidelijk en uiteindelijk hartverscheurend. De kortstondige liefde tussen Elio en Oliver gaat echt onder je huid zitten, en als je Elio op het laatst huilend voor de open haard ziet zitten voel je echt de pijn die iedereen wel eens heeft gemaakt. Ik moest in ieder geval gelijk aan mijn eerste vriendinnetje denken (ended in tears), en dat is wat Call Me by Your Name zo speciaal en herkenbaar maakt. Je wordt door Guadagnino langzaam meegevoerd in het liefdesverhaal van Elio en Oliver, en het acteerwerk en de zomerse beelden van Italiaanse dorpjes, meertjes en steden doen de rest. De speelduur van ruim twee uur is zo voorbij.

De speech van de vader van Elio (de geweldige Stuhlbarg) maakt de hoge verwachtingen meer dan waar, en het is zeldzaam dat de eindcredits misschien wel de mooiste scene van de film oplevert. En daar komt de speciaal voor deze film geschreven en gecomponeerde muziek van Sufjan Stevens nog bij. Mystery of Love en Visions of Gideon… Weergaloos. Call Me by Your Name voelt aan als een droom en zeer fijne herinnering van Elio, en ik heb het gevoel dat Guadagnino het ook precies zo voor ogen heeft gehad.

4,0
geplaatst:
Bijzondere film, eentje die over een flink aantal jaren door zichzelf serieus nemende critici ongetwijfeld tot de beste van dit decennium zal worden gerekend, en persoonlijk ga ik daar een eind in mee. Als je de film rationeel gaat ontleden valt er best iets op aan te merken(iets te lang, trage opbouw) maar het geheel is hier meer dan de som der delen. De ogenschijnlijke traagheid heeft hier(net als bij een meesterwerk als The Deerhunter) een duidelijke functie, namelijk dat je de kijker kans geeft om in het verhaal te groeien en dat werkt goed(ik voelde de broeierige Italiaanse hitte hier vaak letterlijk aan mijn lijf). Jammer alleen dat de relatie tussen Elio en Oliver niet optimaal word uitgewerkt, wat me dan er persoonlijk van weerhoud om Call Me by Your Name als een absolute, onbetwistbare topfilm te zien. Hammer speelt op zich best goed, maar het personage Oliver komt wat losbollig en ongeïnteresseerd over, en dat staat nogal in contrast met de intensiteit en beleving die Chalamet als Elio uitstraalt, waardoor de gebeurtenissen niet honderd procent geloofwaardig of authentiek ogen. Neemt niet weg dat er ongelooflijk goed geacteerd word door met name Chalamet dus maar ook Stulhbarg als zijn vader laat weer zien wat voor een kameleon hij toch is. De vader-zoon dialoog aan het einde is dan ook een regelrecht kippenvel momentje die eigenlijk iedereen gezien zou moeten hebben. Goed dat dit soort films, waarin het vertellen van een verhaal nadrukkelijk centraal staat, nog altijd gemaakt worden en lovende recensies krijgen, er is nog hoop.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,0
geplaatst:
Ik kwam maar nooit goed in het verhaal, waardoor dit best een langdradige zit is geworden. De soundtrack, de prachtige natuurbeelden en de knap gespeelde rol van Timothée Chalamet maken de film gelukkig nog wel de moeite, maar dit had veel sterker kunnen zijn. Een film als La Vie D'Adele die ik op 4,5* heb staan weet zo'n soort relatie veel passievoller en pakkender te tonen, om een beetje vergelijkingsmateriaal te zoeken. Ik vond de chemie tussen de 2 hoofdrolspelers niet echt heel denderend en echt opvallende, bijzondere scènes ontbreken. Ik verbaas me dan ook wel over de vrij hoge score hier, maar ik zie ergens ook wel dat dit best vakwerk is.

3*

0,5
geplaatst:
Niks voor mij, ik had ook beter de uitleg eerst gelezen.
Op 2 venten die elkaar zitten te lebberen daar dank ik voor.

avatar van cantforgetyou
3,0
geplaatst:
Ste* schreef:
Gezien mijn smaak zou ik dit een heel goede film moeten vinden maar ik weet het niet helemaal. De beide hoofdpersonen en hun omgang met elkaar vond ik nogal vervelend en dat bepaalt natuurlijk voor een groot deel de beleving.

Ik vond alles ook nogal bedacht en overdreven idyllisch en gescript. In ieder geval niet echt helemaal hoe mensen in het echte leven met elkaar praten en omgaan, en dat vond ik vrij ergerlijk, net als het hele intellectuele sfeertje van dat gezin.

De zomerse sfeer in combinatie met de broeierige spanning zorgt natuurlijk wel voor een bepaalde beleving die je er wel naar doet verlangen om zelf ook zoiets mee te maken (of doet terugdenken aan vroegere ervaringen of vakanties). Op dat vlak dus wel geslaagd, maar voor mij miste het op een gegeven moment (na dat eerste zoenmoment, als het ijs eenmaal gebroken is) een bepaalde 'hook' om geboeid te blijven kijken. Het is zo traag en vond de film veel langer aanvoelen dan hij was.

Het is zeker geen slechte film, rationeel gezien vond ik hem zelfs goed (of vind ik dat ik hem goed moet vinden), maar toch heb ik hem op een gegeven moment met hangen en wurgen uitgekeken.

3*
Ik ben het helemaal met jou eens. Vooral de manier hoe de twee jongens met elkaar communiceerde. Zo praat je niet tegen elkaar. Dat stoorde mij ook. De film vond ik ook iets te lang. Maar de zomer wordt goed weergegeven. Ik ga ook 3 sterren geven!!!

avatar van cantforgetyou
3,0
geplaatst:
Leuke film. Maar toch een paar minpuntjes. De dialogen tussen de twee hoofdrolspelers waren niet realistisch. Zo praat je niet tegen elkaar. De jongen speelde een beetje irritant/arrogant/bijdehand. Dat was zijn karakter, maar ik vond het iets te nep. De film duurde voor mij ook iets te lang. Het trage jaren 80 gevoel is wel heerlijk om weer te ervaren. Geen internet en telefoons. Heerlijk!!!! Het gesprek tussen vader en zoon aan het einde van de film is erg mooi. Zou mooi zijn als elke ouder zo 'openminded' zou zijn als hun zoon of dochter homoseksuele gevoelens zou hebben. De zomer wordt goed overgebracht. Ik heb gelijk zin om straks weer te gaan zwemmen in de natuur!!!! De soundtrack vond ik iets minder, vooral het piano gepingel. Terwijl ik echt wel van klassiek houd.

2,0
Veelbelovende thematiek en setting, zodat ik de film met hoge verwachtingen ben gaan bekijken.
Hij viel mij echter zwaar tegen: nep, cliché en langdradig. Met name de setting, het decor, de context, het ta(a)l(en)gebruik en de muziek waren voor mij ergerlijk nep. De Amerikaan vond ik onuitstaanbaar, onvoorstelbaar slecht gecast en cliché. En de opbouw van het geheel leek vaak op de processie van Echternach. Ook de thematiek vond ik veel te braaf, cliché, "correct" en moralistisch - zeg maar Amerikaans - uitgewerkt. Nee, voor mij was dit geen sterke film. Maar ik kan me wel voorstellen dat het boek beter is...

avatar van JJ_D
3,5
geplaatst:
Een gestolen zomer. De dagen zijn lang, de nachten langer, de verveling oneindig. De hitte doet de zinnelijkheid in het landschap ontwaken. De uren sluipen voorbij, muziek en een nog onbestemde gerichtheid op het ik en op de ander zijn de enige factoren die de monochromie van het verzengende bestaan onder een brandende Italiaanse zon doorbreken.

Call me by your name and I'll call you by mine.

En... Een jongen voelt facetten van zijn seksualiteit ontwaken.
Facetten?

Intrinsiek: de sappige vrucht als lusthof, de nog stuurloze ontdekking van het begeerd worden (via Marzia) en de begeerte die de notie van begeerd worden induceert, het “noem me bij jouw naam en ik noem jou bij de mijne” (de ander als verzinnelijking/vleeswording van het allereigenste-allerpersoonlijkste-meest authentieke verlangen).

Extrinsiek: liefdeskoorts/verliefdheidskoorts na een onbegrijpelijke ontmoeting met een persona, die door zich bloot te geven langzaam maar zeker meer en meer persoon wordt – mens, en via die ontmoeting met de mens wordt ook Elio meer mens – het proces van de adolescentie, van kind naar man, loopt niet toevallig langs de seksualiteit, kortom langs de leerschool van het zichzelf verhouden tot de ander.

Then let me say one more thing. It'll clear the air. I may have come close, but I never had what you two have. Something always held me back or stood in the way. How you live your life is your business, just remember, our hearts and our bodies are given to us only once. And before you know it, your heart is worn out, and, as for your body, there comes a point when no one looks at it, much less wants to come near it. Right now, there's sorrow, pain. Don't kill it and with it the joy you've felt.

De wording van homoseksualiteit, maar ook: het kader waarbinnen die erotiek tot wasdom komt. Niet voor niets heeft Luca Guadagnino ontzettend veel aandacht voor de natuur enerzijds en voor het culturele raamwerk waarbinnen de personages zijn wie ze zijn anderzijds. De meid aan huis, de dienstknecht, de relaties met de dorpelingen: het privilege van een privéleven bestaat er niet – de keerzijde van deze open gemeenschap is dat het stilzwijgend verboden is zich aan die openheid te onttrekken.

En toch. Het mondiale klimaat is in beweging – tolerantie voor holebi’s en een nadruk op het individu als individu dienen zich in de tachtiger jaren krachtiger dan ooit aan. Dit gegeven gecapteerd in een hartroerende generatiekloof: de vader die zich nooit ten volle aan zijn geaardheid kon overgeven, de zoon die ostentatief toont wat hij voelt, zich nochtans bewust van de (anti)sociale consequenties van zijn uitdrukkelijke keuze (die uiteraard geen keuze is).

- Parce-que c'etait lui, parce-que c'etait moi. [...] What you two had, had everything and nothing to do with intelligence. He was good. You were both lucky to have found each other, because you too are good.
* I think he was better than me. I think he was better than me.
- I'm sure he'd say the same thing about you. Which flatters you both.

Een prachtig document over de liefde als onmogelijk verlangen – onmogelijk door afstand, conventies en etiquette. Een verscheurende onmogelijkheid...

3,5*

avatar van vranque
3,0
geplaatst:
veel heeft het niet om het lijf. .
3* voor de prachtige manier van filmen.

avatar van TornadoEF5
1,5
geplaatst:
Ik hou normaal van romantische films, maar dit was verdorie een pain in the ass om uit te kijken. Zo een intellectueel, elitair en hoogdravend sfeertje, echt niets voor mij. Ik denk toch dat ik liever films over de middenklasse of de lagere klasses zie, die zijn doorgaans beter te verteren.

Onderstaande scène toont dat goed aan, en dat gaat zo de hele film door aan een tergend traag tempo. Het deed me op dat vlak een beetje denken aan Moonlight, waar een mooi en interessant uitziend plot ook ten onder ging aan een heleboel oninteressant gekwebbel.

Call Me By Your Name Clip || Apricot || SocialNews.XYZ - YouTube

In André Aciman’s novel, and in the finished film, the moment where Oliver (Armie Hammer) explains to Michael Stulhbarg’s Mr. Perlman the origins of the word “apricot” is an opportunity for Oliver to showcase his intelligence, and to wow Elio (Timothée Chalamet) and his family.

There are multiple layers to Call Me by Your Name’s charm, but what makes this scene unique is its emphasis on intelligence as a turn on. Maybe because I am a former English major, but there’s something so intoxicating about watching a man as good-looking as Hammer break down the etymology of a word, citing its origins in Greek and Arabic. Be sure to look at Elio’s face the entire time, as he just sits there, mystified by this burst of knowledge, before settling into a bemused happiness. In this moment, Oliver has proven he is on par with Elio on an educational level, and is a touch haughty, his need to refute his more educated professor revealing a touch of arrogance. Based on Elio’s facial expressions, this is exciting to him; he’s found a person worthy of his affection. But the man who steals the show is Mr. Perlman, his contented nod of agreement with Oliver’s remarks doubling as a tacit concession that, yes, Oliver is amazing. – Kristen Lo


Mooie natuurbeelden, tja misschien wel, maar eigenlijk... heb ik al veel beter gezien, en ben ik misschien toch niet echt onder de indruk van Toscane, wat ik een erg overgewaardeerde regio vind. De Ardennen hebben meer te bieden. Misschien is Italië ook niet echt mijn land, al kan ik geen neen zeggen tegen hun pasta. Ik kijk verder ook geen film specifiek voor de natuurbeelden, dan kun je beter een docu kijken of zelf een stapje gaan zetten. Nu, dat gezegd zijnde waren er wel een paar natuurbeelden op het einde die wel de moeite waard zijn, met name wanneer ze het domein verlieten, en wat imo ook het beste deel van de film was.

Het valt me op dat de Oscarfilms van de laatste tijd toch vaak tegenvallen. Misschien moet ik de verwachtingen wat lager gaan zetten, want ze zijn misschien toch niet echt bepaald mijn ding. Je zou je misschien ook kunnen afvragen of ik misschien moeite heb met mannenliefde in een film, omdat ik zelf hetero ben. Misschien een beetje, maar Brokeback Mountain vond ik absoluut een prachtige film. Ik vond trouwens het enorm grote gezin/familie trouwens meer parten spelen, dan de band tussen de twee heren zelf. Daarnaast vond ik de aantrekking tussen Elio en de Amerikaan gewoon heel erg plotse ontwikkelingen te hebben (misschien mis ik iets van non-verbale communicatie?). Bij die vriendin van Elio was het trouwens ook erg plots aan, en ook erg plots weer uit. Dat helpt voor mij eigenlijk ook niet echt. Echt slecht zal de film wel niet zijn, maar voor mij werkt simpelweg de magie niet.

1,5*

geplaatst:
Ik dacht zelf juist dat die scene bedoeld was als een speelse introductie van het motte 'vroegrijpheid', en dan met name hoe ook Oliver worstelt met een veel jongere (vroegrijpe?) verleider. De abrikozen bomen komen ook constant terug in de shots tussen de sequenties.

2,0
geplaatst:
Scherpe opmerking, nummer2, zo had ik het zelf nog niet bekeken! "Prae-cox" is in ieder geval een erg suggestief woord...

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
geplaatst:
Een goeie film met het zomerse gevoel en een mix van een zomerse liefde en een nogal ongemakkelijke relatie door het leeftijdsverschil. Maar de magie tussen beide personages is er wel en het levert een zeer aangename film op. Maar meer kan het dan ook weer niet bieden en ik heb dit thema ook al elders en beter gezien. Ik heb er in elk geval van genoten, maar het mocht iets meer zijn.

2,0
geplaatst:
Dat klinkt wel wat vaag, Film Pegasus...

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
geplaatst:
ThomasVV schreef:
Dat klinkt wel wat vaag, Film Pegasus...


Wat wil je nog meer weten?

3,0
geplaatst:
schumacher schreef:
Niks voor mij, ik had ook beter de uitleg eerst gelezen.
Op 2 venten die elkaar zitten te lebberen daar dank ik voor.


Hè, lekker ongenuanceerd weer. Daar hebben we echt wat aan. Bedankt.

Wel een mooie film, maar het had "het" voor mij niet echt. Ik bleef maar hopen dat ik op een gegeven moment echt ontroerd zou raken - en dat gebeurde maar niet. Bij het al vaker genoemde 'Brokeback Mountain' zat ik regelmatig met een brok in mijn keel, maar bij deze film betrapte ik me erop dat ik bepaalde scenes veel te lang uitgesponnen vond en bijna op de klok zat te kijken. Misschien moet ik de film nog een keer zien?

Vond Armie Hammer bij vlagen nogal irritant / arrogant. Heb mijn twijfels of hij wel de juiste acteur was voor deze rol.

Pluspunten: het spel van Timothée Chalamet, de prachtige natuurbeelden, de zomerse vibe. de muziek en vooral de prachtige vader-zoon scene.

Al met al voldoende, maar had er toch meer van verwacht.

avatar van eRCee
3,5
geplaatst:
Inderdaad mooi, maar niet heel bijzonder. Aan die typische Amerikaan heb ik me niet gestoord; Amerikanen in het buitenland zijn nu eenmaal vaak wandelende clichés, is althans mijn ervaring. De aantrekkingskracht van zijn zelfverzekerdheid en lichamelijke uitstraling komt in elk geval goed over. Call me by your name (wat een lelijke titel trouwens) slaagt dan ook vooral glansrijk als het gaat om het geloofwaardig maken van deze sensuele, fysieke zomerliefde, voor mij meer dan het hierboven genoemde Brokeback mountain. De pianomuziek vond ik ook mooi, terwijl de liedjes van Sufjan Stevens hier naar mijn gevoel wel erg veel eer krijgen. Verder heeft de film een prima retro-uitstraling, vooral die fietsen zijn erg aardig. Kortom een prima prent maar dit zal denk ik geen blijvende plaats krijgen in de filmgeschiedenis.

2,0
geplaatst:
Het is net de lading van de titel die ik het knapste aspect van het geheel vond, eRCee, maar net dat thema komt in de film veel minder naar voren dan in de roman. "Call me by your name" krijgt namelijk pas zijn volle betekenis in het licht van de in het boek uitgewerkte identiteitsthematiek: de spanning tussen het ultieme verliefd zijn op de ander en het verlangen die ander zelf te zijn, tussen die ander te "hebben" en die ander te zijn. Dat vind ik in dit verband nu een interessant thema. In het eerste deel van de roman komen dat soort dingen soms knap aan bod, maar in het tweede jammer genoeg niet meer. Dan wordt ook het boek naar mijn gevoel langdradig en geforceerd.

avatar van eRCee
3,5
geplaatst:
De titel brengt de sfeer van de film wat mij betreft niet over. Denk dat een Italiaanse titel beter was geweest. Daarnaast vond ik die scene waarin de titel naar voren komt ook niet zo sterk, maar kan me voorstellen dat zoiets juist in boekvorm beter uit de verf komt.

2,0
geplaatst:
eRCee schreef:
De titel brengt de sfeer van de film wat mij betreft niet over.

Ik begrijp wat je bedoelt, maar dan lijkt mij in dit geval eigenlijk de film het probleem te zijn, niet de titel!

avatar van Nicolage Rico
4,0
geplaatst:
eRCee schreef:
De titel brengt de sfeer van de film wat mij betreft niet over. Denk dat een Italiaanse titel beter was geweest. Daarnaast vond ik die scene waarin de titel naar voren komt ook niet zo sterk, maar kan me voorstellen dat zoiets juist in boekvorm beter uit de verf komt.


Waarom een Italiaanse titel? Er wordt sowieso meer Engels (en Frans) gesproken dan Italiaans.

avatar van eRCee
3,5
geplaatst:
Dat mag zo zijn, maar het is duidelijk een Italiaanse film. De Amerikaan is de vreemde eend in de bijt.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:50 uur

geplaatst: vandaag om 20:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.