menu

Manchester by the Sea (2016)

mijn stem
3,75 (1083)
1083 stemmen

Verenigde Staten
Drama
137 minuten

geregisseerd door Kenneth Lonergan
met Casey Affleck, Michelle Williams en Lucas Hedges

Na het plotselinge overlijden van zijn oudere broer wordt Lee Chandler aangesteld als voogd voor diens zoon. Lee keert terug naar zijn geboortedorp om voor hem te zorgen. Daar moet hij om zien te gaan met zowel zijn ex-vrouw Randi als de gemeenschap van North Shore.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=T1OAdv4DiSY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Armin
4,5
max cady schreef:
Gezien. Niet mijn ding en dus geen stem. Twijfel je om deze film te gaan? Als je jezelf kunt vinden in mijn top 10 ... niet doen!


In dat verband begrijp ik niet goed hoe je deze film niet kan waarderen, maar American Beauty wel?
Ik had mijzelf voorgenomen niet meer te reageren op deze site (over smaak valt niet te twisten), maar dit verbaast mij dan wel zeer.

avatar van max cady
3,5
Er van uit gegaan dat je beide films hebt gezien Armin .. naar mijn mening zit er nogal een groot verschil in. Hoe dan ook, american beauty wist me te grijpen en mbts niet. Ik denk dat het verschil in humor alleen al erg groot is mbt tot deze 2 films ...

avatar van IH88
4,0
Eens met max cady, Manchester en American Beauty zijn echt twee totaal verschillende films. De twee hoofdrolspelers worstelen met geheel andere gevoelens/demonen, de humor is anders, de stijl van de regisseurs is anders (geen vliegende vuilniszak in Manchester ), het hele verhaal gaat ergens anders over. Beauty is ironie met een dramatische twist, Manchester is een keihard drama met een sprankje humor. Overigens vind ik het beide prachtfilms (Beauty staat bij mij top 20), maar dat is een andere discussie.

avatar van VincentL
4,0
Manchester by the Sea

Minder is meer zegt men wel eens. Kenneth Lonergan lijkt dat begrepen te hebben. Een simpel verhaal, waarin weinig gebeurt, zet hij heel krachtig neer. Omdat de film voor een Oscar genomineerd is moest ik hem dus wel zien. De vraag is of de film echt zo goed is als de hype doet vermoeden.

Tot op zekere hoogte is Manchester by the Sea net zo goed als de hype doet vermoeden. Lonergan kiest voor een plot dat zich heel langzaam ontvouwt. Zowel het verhaal als de personages ontwikkelen zich op laag tempo. Hij weet daarbij elk karakter een unieke, eigen ontwikkeling te geven, die in alle gevallen even boeiend is. Het verhaal grijpt je bij de keel. Vooral het stuk waarin Lee zijn huis ziet afbranden is bijzonder sterk. Daarmee heb je eigenlijk ook wel het hoogtepunt gehad. De film zakt iets af in niveau, wordt een herhaling van dezelfde zetten en duurt zeker 17 minuten te lang. Toch kent de film ook richting het einde sterke oplevingen, zoals de confrontatie tussen Lee en Randi bij de begrafenis en op straat.

De film wordt dan ook hoofdzakelijk gedragen door Casey Affleck, die hier laat zien de meest getalenteerde acteur van de twee broers te zijn. Hij weet in zijn eentje een bizar goede sfeer neer te zetten, is zowel in de dialoog als solo zeer sterk en laat de worsteling van zijn karakter uitstekend zien. Echt een klasse rol, zeker een Oscar waardig.
Michelle Williams speelt ook goed, maar haalt lang niet het niveau van Affleck. Het moment dat zij er weet uit te springen is in de confrontatie van haar karakter met die van Affleck op straat. Verder is ze vrij doorsnee.
Lucas Hedges gaat naarmate de film vordert steeds beter spelen. Hij lijkt in het begin moeite te hebben om in zijn rol te komen, maar als hij eenmaal op stoom is lijkt hij niet meer te stoppen. Met name in combinatie met de vriezer zet hij een sterk staaltje acteerwerk neer.

Ook cinematografisch steekt de film sterk in elkaar. Lonergan benut optimaal de prachtige omgeving. Het rustige, stabiele camerawerk zorgt voor een fijne balans waarin de nadruk op het verhaal met zijn karakters komt te liggen. De omgeving staat in dienst daarvan, maar werkt zeker mee om een melancholische, dramatische sfeer op te bouwen. Die sfeer blijft de hele film aan, al zwakt hij tegen het einde ietwat af.

Manchester by the Sea is een prima werk geworden, waarin vooral Casey Affleck laat zien dat hij een Oscar verdient. Toch duurt de film iets te lang en houdt het het hoge niveau niet tot het einde vol. Dikke 8.

4*

avatar van Armin
4,5
IH88 schreef:
Eens met max cady, Manchester en American Beauty zijn echt twee totaal verschillende films. De twee hoofdrolspelers worstelen met geheel andere gevoelens/demonen, de humor is anders, de stijl van de regisseurs is anders (geen vliegende vuilniszak in Manchester ), het hele verhaal gaat ergens anders over. Beauty is ironie met een dramatische twist, Manchester is een keihard drama met een sprankje humor. Overigens vind ik het beide prachtfilms (Beauty staat bij mij top 20), maar dat is een andere discussie.


Dat is ook mijn punt. Uiteraard zijn het 2 verschillende films, maar wel in hetzelfde genre. Als je van goed drama houdt (AB), dan moet je deze zeker ook kijken (vind ik)
Verder ga ik er niet over in discussie. Ik geef mijn mening liever alleen in de vorm van een stem.

avatar van Capablanca
3,5
Een van de meest deprimerende films die ik ooit gezien heb. Hij heeft alles in zich om een meesterwerk te zijn, maar toch slaagde hij er niet in, me in zijn greep te krijgen. Prachtig acteerwerk, enkele zeer sterke scenes, maar over het geheel genomen vond ik hem toch wat te traag en wat stuurloos.

avatar van johnrambo
5,0
Deze film pakte me bij de strot, zoals maar enkele films dat ooit hebben gedaan. Er gebeurde 137 minuten niets en er gebeurde tegelijk alles. Er was weinig te zien, maar heel veel te voelen. Het is de regisseur gelukt om de kijker zich even Lee Chandler te laten voelen. Briljant acteerwerk van Casey Affleck, Michelle Williams en Kyle Chandler, in een fenomenaal meesterwerk.

avatar van mcdaktari
Nu maak je me echt helemaal benieuwd.

avatar van SergioMalick
5,0
Het lijkt een echte acteursfilm onder de leiding van de briljante Casey Affleck, maar er schuilen zoveel ongrijpbare emoties achter de personages die ze niet zomaar laten zien. Daarnaast maakt de film gebruik van fantastische stukken klassieke muziek die erg goed werken. Riskante keuze, want het kan daardoor een beetje cheesy worden, maar het werkt perfect. Ook een dik pluspunt voor de precies afgewerkte shots, waarbij veelal Affleck in beeld is, maar de omgeving ook zeer mooi wordt weergegeven. Maar zoals eerder vermeld kan deze film een echte hartenbreker zijn, hartverscheurend. Voor mij althans.

4,5
Ik vond het ook een heartbreaker. Ik had het zo intens te doen met Lee die mijn ergste nachtmerrie meemaakte en vrijwel de enige reden waarom ik me gelukkig prijs dat ik (nog) geen nageslacht heb.

De film is ijzersterk. Het gegeven is in principe heel naturel en bestaat, behalve de key event voor Lee, uit alledaagse ervaringen die iedereen kan (en in zekere mate zál) overkomen. Wat het zo sterk maakt is, nogmaals; naast het sterke acteerwerk, hoe natuurlijk de onderlinge interacties zijn. Intens, pijnlijk en tegelijk herkenbaar en menselijker/realistischer dan menig film voor elkaar krijgt.

De manier waarop alles in beeld wordt gebracht is heel naturel en gelijk heel intelligent bedoeld en beheerst. Beelden en framing worden zorgvuldig gekozen en zijn toch eenvoudig. Efficiënt. En effectief.

En subtiel. Want de opbouw en het ontvouwen van het script gaat geleidelijk en vrijwel volledig ongeforceerd. Terloops worden key factoren naar voren gebracht, en heftige gebeurtenissen worden evenzo onopgesmukt gebracht en komen daardoor extra binnen.

Toch kan ik het net geen volle mik gunnen. Ten eerste vond ik de muziek soms misplaatst, zelfs ergerlijk. Niet altijd; net zo regelmatig paste het erg goed, maar zeker niet altijd.
Ten tweede vond ik een paar elementen onbevredigend uitgewerkt. Ik weet bv nog niet waardoor Lee bij sommigen zo beroemd danwel berucht is. De ene keer werd het gelinkt aan z'n vader, andere keren leek het met sport (ijshockey of football werd me ook niet 100% helder) te maken. Zo was er nog een element, maar die weet ik nu niet meer.

Al met al een geweldige film. Vaardig gemaakt en geacteerd, meeslepend en intens qua verhaal en hoofdpersonage.
Thema? Life is heartbreaking. That's why and how you die from it.
Met in m'n ziel gegrifte zinnetjes "I just wanted to heat the house up while I was gone" en vooral "I can't beat it...I can't beat it..."

Damn, wat een hardhitter. Onvergetelijk.

avatar van Mads Smikkelsen
4,0
AANRADER!!!!

avatar van JDSsmetje
4,0
Zwolle84 schreef:
Nu is het eigenlijk gewoon Pathé, maar dan met reclames tussendoor (de reden dat ik nooit meer ga).
Hoezo? De film wordt onderbroken door reclame in de bioscoop?

4,5
Een heel mooi dramafilm. Ik begrijp dat de regisseur van huis uit scenarioschrijver is en dat de film is genomineerd voor een Oscar Beste Scenario, maar juist het verhaal vond ik wat tegenvallen: er is niet echt een opbouw en climax of iets dergelijks, maar misschien is dat ook de bedoeling omdat zo’n drama in het echte leven ook geen ontknoping kent maar iets wat men moet dragen. En waar de film wel voortreffelijk in slaagt is weergeven hoe Lee Chandler zijn vreselijke verleden draagt en eronder lijdt. Doordat elke scene c.q. dialoog wel enorm goed is geschreven en Affleck zijn rol als Lee enorm goed neerzet, komt het verhaal wel heel authentiek over en is de film wel van het begin tot het einde een genot om naar te kijken en zeker niet saai. Net als de meeste bioscoopbezoekers zat ik af en toe zelfs met betraande ogen te kijken, maar ik denk dat simpelweg het gegeven van stervende kinderen voldoende is om emotioneel te raken zodat ik dat niet echt op het conto van de regisseur wil schrijven. Blijft over een hele mooie film over rouw en schuld. Wel vind ik dat de Oscar niet naar het scenario van deze film moet maar wel naar Affleck voor zijn rol in deze film. Tussen de vier en vier-en-een-half sterren.

avatar van donnie darko
4,0
Richardus schreef:

Ten tweede vond ik een paar elementen onbevredigend uitgewerkt. Ik weet bv nog niet waardoor Lee bij sommigen zo beroemd danwel berucht is. De ene keer werd het gelinkt aan z'n vader, andere keren leek het met sport (ijshockey of football werd me ook niet 100% helder) te maken. Zo was er nog een element, maar die weet ik nu niet meer.


Hij was berucht omdat hij het huis met zijn kinderen toen hij high was op cocaïne in brand had gestoken natuurlijk. In zo'n dorp gaat dat snel de ronde.

avatar van danuz
Nou, dat hij het huis "in brand had gestoken" lijkt me een beetje gechargeerd. Hij is onder invloed van huis gegaan nadat hij een haardvuur had aangestoken. In een klein dorp met een flinke roddelcultuur wordt zoiets al snel dood door schuld...

4,5
donnie darko schreef:
(quote)


Hij was berucht omdat hij het huis met zijn kinderen toen hij high was op cocaïne in brand had gestoken natuurlijk. In zo'n dorp gaat dat snel de ronde.

Oh duh, ja natuurlijk! Lekker snugger van me, dank voor de verheldering

avatar van donnie darko
4,0
danuz schreef:
Nou, dat hij het huis "in brand had gestoken" lijkt me een beetje gechargeerd. Hij is onder invloed van huis gegaan nadat hij een haardvuur had aangestoken. In een klein dorp met een flinke roddelcultuur wordt zoiets al snel dood door schuld...


Tuurlijk, ja, ik typte het gewoon als iemand die hem als berucht aanzag. Natuurlijk is het veel genuanceerder.

avatar van JDSsmetje
4,0
Goed melodrama over een onmogelijk te verwerken trauma. Lonergan wisselt intens aangrijpende momenten af met comic relief. Het geheel wordt daardoor toegankelijk, evenwichtig en ontroerend.

avatar van eRCee
4,0
Over de gehele linie is Manchester by the sea net niet zo goed als ik had gehoopt, maar twee scenes maken zoveel indruk dat ik toch niet minder dan vier sterren kan geven.

Zoals danuz al opmerkt is er filmisch niet zoveel te beleven. Ik vond daarnaast de muziek wat te gemakkelijk: overbekend klassiek werk (o.a. uit Handels Messiah) op een trage manier uitgevoerd. Bijvoorbeeld de condoleance-scene in slow-motion neigt naar het kazige.

Maar, daar tegenover staat de uitstekende verhaalstructuur. De flashbacks worden goed ingezet, zonder de overgangen nodeloos te benadrukken. De personages zijn levensecht in de zin dat geen van hen onverdeeld sympathiek is. Met name het contrast tussen de puberaal-egoistische maar levenslustige Patrick en hoofdpersoon Lee wordt, zonder het er te dik op te liggen, goed uitgewerkt.

Zoals gezegd bevat Manchester by the sea twee bijzonder indringende scenes (de eerste zal iedereen duidelijk zijn, de tweede vond ik de excuses in tranen van Randi). De dramatische kracht van deze momenten is enorm, waarbij het spel van Casey Affleck echt onderscheidend is. De film die bij me opkomt als het gaat om vergelijkbare emotionele impact is The broken circle breakdown. Vier sterren dus onontkoombaar.

avatar van dvdfreak123
4,0
Toch wel een sterke film deze manchester by the sea. Heel sterk acteerwerk van Casey Affleck. Film boeit van begin tot einde terwijl hij zeer traag is. Goed thema Affleck leeft met iets onmogelijk om te vergeten. Paar echt sterke scenes waaronder waar hij zich op het bureau door het hooft probeerd te schieten. En de scene waar zijn ex vrouw hem vergeeft. In het begin weet je ook niet goed wat er aan de hand is met hem, en word erna prima verteld. 8/10

avatar van wwelover
4,5
Leuk is anders, maar het is een onwijs sterke film. Deprimerend dat wel, maar ach dat kan wel zo nu en dan. Het verhaal zit ontzettend goed in elkaar en heel sterk opgebouwd met de flashbacks. Er zitten echt een paar ijzersterke scenes in de film en dat komt natuurlijk ook mede door de cast en dan vooral Casey Affleck. F*ck wat speelt hij goed zeg. Ook de kleine bijrol van Michelle Williams maakt veel indruk. Dat Lucas Hedges genomineerd is voor een Oscar vind ik wel een beetje opmerkelijk. Vond hem niet heel overtuigend in de echt dramatische scenes.

Maar de film heeft verder een heerlijke score, geweldige setting en is erg passend gefilmd. Wel een film waar ik nog even van moet bijkomen.

4.5*

avatar van limelight73
2,5
Waarom moest die rooie neef zo nodig een player zijn?? Irriteerde me mateloos!! Werkelijk onzinnig. Verder kon de film mij ook emotioneel niet raken.

avatar van Thomas83
4,0
Best zware kost. Ik had al verscheidene keren gehoord dat dit een behoorlijk deprimerende film was, maar gek genoeg verraste het me toch toen al driekwartier of zo in de film werd onthuld wat de oorzaak van Lee zijn ellende en gedrag is (vooral de scène op het politiebureau hakte er wel in). Eigenlijk verwachtte ik niet zoiets heftigs en ging er gezien het verloop van de film vanuit dat ook de plot ingetogen zou blijven op dit vlak, en dat die kinderen gewoon bij hun moeder waren, die duidelijk niet meer in Lee zijn leven was.

Ik was ook vooral gefocust op Lee, die door het ingetogen spel van Affleck zo'n enigmatisch figuur is. In het eerste deel van de film zien we vooral een man van weinig woorden, en als de flashbacks dan meer onthullen vormt dat een sterk contrast met hoe Lee in het heden is en wil je echt meer van hem weten. Maar de film geeft zichzelf niet makkelijk prijs en de scènes die echte dramatische uitschieters vormen zijn zeldzaam en hebben daardoor des te meer impact.

En wat erg helpt is dat je naar mensen van vlees en bloed kijkt, waar de voortreffelijke cast een groot aandeel in heeft. Affleck is geweldig onspectaculair en subtiel en Williams sterke spel is weinig verrassend, maar Hedges kwam echt uit het niets voor mij (ook totaal niet zoals je het personage verwacht) en Chandler en Wilson zijn ook heel behoorlijk. Ik hou er vooral van hoe iedereen met elkaar praat, met de ongemakkelijke stiltes, het door elkaar heen praten en mompelen. Zulke realistische dialogen zijn best zeldzaam en vaak is dat ook erg grappig. Verrassend hoeveel humor er nog in de film zit. Vooral Lee en Patrick en Lee en Randi zijn erg grappig samen.

Jammer dat we Lee en Randi niet wat meer zien. Ik vond Affleck en Williams bijzonder overtuigend als het soort koppel dat al vrij lange tijd bij elkaar is. Al komt door het gebrek aan scènes samen hun scène op het einde misschien wel des te harder aan. Typisch voor de film hoe er hier geen al te mooie oplossing wordt geboden maar slechts een sprankje hoop tussen een hoop pijn. Realisme met een hart. 4.0*.

4,5
Wat betreft de humor in de film: ik zag elders een meningsverschil tussen een recensent die de humor van de film prees en een ander die dat stuitend vond omdat de film volgens hem allesbehalve grappig is. Wat ik dan weer grappig vind is dat de film deze discussie in zekere zin anticipeerde met de scene in het ziekenhuis met de opgenomen broer Joe die ontaardt in humor waarop Joe's vrouw boos wegloopt omdat er volgens haar niets te lachen valt. De film is echter onmiskenbaar grappig, precies omdat het echte leven dat ook is, zeker als het tegenzit en we geweldig staan te klungelen. Niet uit leedvermaak maar omdat dan de absurditeit van het leven duidelijk wordt.

avatar van Koerok
4,0
Ik had 'm gisteren graag uitgekeken, maar het werd echt te laat. Vanavond dus nog een half uur.
Tot nu toe mijn favoriet voor de Oscar (heb ook 'Moonlight', 'La la Land' en 'Hell or high water' gezien). Bij het zien van Manchester weet je ook meteen wat er bij Moonlight aan ontbreekt: Humor.
En nee, er is niets onrealistisch of stuitend aan de humor in deze film. Het leven is en blijft in tal van opzichten tragi-komisch, ook als er geliefden overlijden.

Wat ik vooral mooi vond is dat je in het begin nog denkt: "wat een vermoeiend persoon is die Lee Chandler toch", om er later, bijna terloops, achter te komen dat dat een buitengewoon tragische reden heeft.

avatar van Arri
3,0
Goede komedie met een zwart randje, 4 sterren

avatar van devel-hunt
4,5
Een film uit het leven gegrepen, geen over the top emoties maar pure en echte, daarom raakt de film zo, het is tenminste in te leven en in te voelen, omdat het zo puur is. Evenals de humor, bij rampen in het leven komt vaak zwarte humor voorbij, dat is een strategie om met persoonlijke drama's om te gaan. Goed acteerwerk en heel goed camera werk. Een meesterwerkje, zondermeer.

avatar van arno74
3,5
Zonder al te veel verwachtingen ben ik dit zoetzure (vooral het laatste) en ingetogen drama gaan bekijken en het is best aardig meegevallen. Over het acteerwerk ben ik niet zo laaiend enthousiast als anderen maar slecht was het niet. De film neemt de tijd en het duurt even voor het op gang komt, maar daarna wist het me wel te grijpen en op den duur vliegt de tijd voorbij. Dramaliefhebbers kunnen hier het beste blanco instappen, zonder van tevoren veel erover te lezen.

Het verhaal draait rond Lee Chandler, die als gevolg van een traumatische gebeurtenis chronisch depressief is geworden. De tekst (niet de titel) van het liedje van Queen "Too much love will kill you" is op hem behoorlijk van toepassing. In de film loopt heden en verleden parallel waardoor langzaam naar voren komt waarom Lee alleen maar een schaduw is van wie hij ooit was en het moeilijk heeft met het zorgen voor de zoon van zijn onlangs overleden broer. De film is best hard, niet alleen vergeeft hij zichzelf niet, maar ook zijn omgeving heeft het hem onmogelijk gemaakt en accepteert hem niet, waardoor hij in zijn vroegere woonplaats geen leven meer kan opbouwen. Eigenlijk is het niet eens een kwestie van zichzelf vergeven, want het lijkt erop dat hij emotioneel op de betreffende dag zelf ook in rook is opgegaan. Knap ook hoe de film clichésituaties weet te ontwijken, met al die ritten langs het kerkhof zou je denken dat vroeg of laat daar drie graven in beeld zouden komen, maar dat wordt netjes ontweken. Een film die mooi en wrang is tegelijk. Ruim 3,5*

avatar van Justinw
3,5
Casey Affleck is wederom solide en begint tegenwoordig gelukkig meer erkenning te krijgen mede door deze film. Robert Ford is voor mij nog steeds zijn beste rol en film waarin hij acteert.

Ik had vooraf hoge verwachtingen en die zijn deels ingelost, de setting is bij vlagen erg mooi en zoals gezegd is Casey Affleck zeer sterk alleen wist het me allemaal net bij de keel te grijpen, de film mist ook wat richting hier en daar voor mijn gevoel. Wat overblijft is een bovengemiddelde film die toch wel wat overgewaardeerd wordt.

3,0
Goede avond

Na de vreselijke film la la land nu weer een film die genomineerd is voor een Oscaop zich zeker geen verkeerde film. Redelijk verhaal maar oh wat langdradig. Letterlijk in slaap gevallen.....

Nee niet zo mijn ding en zeker geen 4 sterren waard,

Gast
geplaatst: vandaag om 18:55 uur

geplaatst: vandaag om 18:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.