Manchester by the Sea (2016)

Ja, dat doen ze altijd: 'arthouse'-films in één hoekje van Nederland proppen. Terwijl ze grote bioscopen in elke uithoek van het land hebben.

Erg mooie film, ik twijfel dan ook tussen een 3,5 en 4 sterren.

Affleck is ten eerste geweldig. Na zijn sterke rollen in het middelmatige Triple 9 en Out Of The Furnace, is ook dit weer een mooie aanvulling en hij draagt deze film volledig.

Ook het verhaal over zijn achtergrond vond ik best heftig en zorgt voor de nodige diepgang van zijn personage. De reden dat ik twijfel over mijn cijfer is vanwege het gebrek aan een echt plot, het einde en de editing. Er zitten aardig wat scenes of shots in die niks toevoegen aan het verhaal en alleen maar afleiden. Al met al zeker een aanrader en deze komt vast wel in mijn top 10 van 2017 terecht.

Voor nu een 3,5, maar er is zeker kans op verhoging bij een herziening.

Over drie dagen is het zover en dan mag ik deze film aanschouwen in de bioscoop. Zelden heb ik zo erg uitgekeken naar een film als deze. Alle ingrediënten lijken aanwezig, helaas kan het nu alleen nog tegenvallen. Overigens ben ik benieuwd wat Manchester by The Sea kan klaarspelen tegen Lalaland en Moonlight bij de Oscars.

Ik voorspel een Birdman-Boyhood strijd tussen het grote en kleurrijke LA La Land (Birdman rol) en het intieme Moonlight (Boyhood rol).

Trailer al heel vaak zien langskomen in de bios: it's naâat a shaâak in fraai Bostoniaans accent. De speelduur staat mij iets tegen maar nu wil ik wel weten of het nou een haai is of niet.

Schitterende film met een glansrol van Casey Affleck. Later meer hieronder.

Oef, zware domper. Casey Affleck is een prima acteur, maar wat maakt Lonergan hier een saaie on-filmische film. Het is registreren omwille van een tergend langwijlig verteld verhaal. Kon hier eigenlijk niets uithalen, en bleef ongeïnspireerd achter.

Meesterlijk. Echt heel goed.

Gewoon goed. Bevat wel een stuk hartverscheurend drama dat ik meesterlijk kan noemen maar ook nogal wat knulligheid. Het is geen Citizen Kane van 2017 dat men tot in de lengte der jaren zal prijzen. Klassieke muziekliefhebbers kunnen hun hart ophalen bij deze film.

Edit: oh en het was inderdaad geen haai maar een baars dat kleine menneke in de trailer had dus gelijk

Goede 4,0*

Drama’s zijn over het algemeen niet mijn ding, zij werken zelden op mijn gevoel, maar…. er zijn gelukkig uitzonderingen en Manchester by the Sea is daar een van. Ik kon mij uitstekend in de personages inleven en dat is ook een voorwaarde wil een drama mij emotioneel raken. Bij Moonlight kon ik dat in de verste verte niet en die film liet mij dan ook siberisch koud. Deze film van de toch voor mij vrij onbekende Kenneth Lonargon wist mij daarentegen vol te raken. Behalve het mooie verhaal en het uitstekende acteerwerk zijn het toch enkele hartverscheurende scènes die dit drama voor mij zo buitengewoon mooi maken. En dan heb ik het over de flashback van het brandende huis waaruit de drie kinderen van Lee niet gered konden worden. Ook de droomscène van Lee waarin zijn dochtertje tegen hem zei dat ze in brand stond en natuurlijk niet te vergeten de wondermooie scène dat Lee zijn ex-vrouw tegenkwam en dat zei hem vergaf. Wat valt er nog meer te zeggen. Te veel eigenlijk. Maar goed, laat ik het verder kort houden. Manchester by the Sea is voor mij het beste drama dat ik de afgelopen 15 jaar gezien heb en die de oscar voor beste film zonder meer verdient en de oscar voor beste acteur mag gaan naar Casey Affleck. De rest mag gaan naar La La Land, uiteraard ook een uitstekende film maar haalt het qua verhaal in de verste verte niet bij dit hartverscheurende drama.

5.0*

Kenneth Lonergan levert een meesterwerk af, vooral door een voortreffelijk scenario dat erin slaagt zowel hartverscheurend als humoristisch te zijn en alle acteurs de ruimte geeft om te schitteren. Ook lof voor de non-lineaire structuur van de film: we zien in de eerste twee scènes de 'oude' Lee Chandler, die de grootste lol heeft met zijn broer en [vooral] zijn neefje en vervolgens de afstandelijke, uitgebluste Lee die een weinig verheffend leven leidt als klusjesman in Boston. We krijgen niet alleen te zien wat er gebeurt wanneer Kyle hoort dat zijn broer is overleden en dat hij aangewezen is als voogd van zijn neef Patrick [Lucas Hedges], maar in flashbacks ontdekken we ook waardoor Casey zo is veranderd en waarom hij absoluut niet in Manchester wil wonen.

Michelle Williams, als Lees ex-vrouw, maakt opnieuw grote indruk in slechts enkele scènes, waarvan de laatste de meeste indruk achterlaat. Xe grootste openbaring is echter de 20-jarige Lucas Hedges, die zich niet alleen met verve staande houdt naast de ijzersterke Affleck, maar die uitblinkt in de bij vlagen hilarische scènes waarin ze over van alles en niets kissebissen. Lonergan, Williams, Affleck, en Hedges verdienen het overladen te worden met prijzen. Let ook op het effectieve gebruik van klassieke muziek in enkele scènes die veelzeggend zijn zonder dat er woorden aan te pas komen. De beste film van 2016!

die trailer komt regelmatig voorbij, maar had zo'n gemiddelde op basis daarvan niet verwacht. Leek me behoorlijk melig eigenlijk.

Toch maar even een keertje meepakken.

De film krijgt een behoorlijk hoge waardering. Als ik de beschrijving boven bij de film lees is het daar niet aan te zien, want de beschrijving zegt mij iig heel weinig. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het geen goeie film kan zijn. Ik ga deze toch kijken want ben best benieuwd geworden. Die hoge waardering hier op Moviemeter en ook op IMDb staan er niet voor niets. Ik heb bewust de trailer ook niet gekeken en laat me gewoon verrassen.

Wat een overrated film!

Gewoon en goed drama, maar zonder meer...wat die briljante inbreng van de regisseur is, buiten wat gecombineerde flashbacks en wat beeldjes uit een rijdende auto, is me een raadsel. Ben eveneens niet weggeblazen van die Casey Affleck, acteerd even saai en houterig als zijn broer....

Aangezien de hoge ratings, is dit wel een opdoffer voor me, alhoewel ik drama echt wel kan smaken....

ik vrees dat ik dit de minste film ga vinden uit het rijtje dat komende dinsdag zal genomineerd zal worden...hoeft er eigenlijk helemaal niet in te staan!

Een meesterwerk? Iedereen kan zo'n film maken...

"Een meesterwerk? Iedereen kan zo'n film maken..."

Dat zou je ook van The Blait Witch Project kunnen zeggen Actarus

Of de werken van Mondriaan en Rothko. Maar behalve dat, is het in dit geval wellicht zelfs aantoonbaar onjuist, denk ik.

Volkskrant

Ik ben benieuwd naar Actarus' volgende film.

Hij viel mij ook wel vies tegen deze film. Afgaande op zo'n hoog gemiddelde verwachte ik ook een bovengemiddelde film, maar dat was voor mij dus niet het geval. Waarom niet? Tja, zeg het eens. Ik denk dat het vooral komt doordat het verhaal voor mij te "leeg" aanvoelde en de film een beetje voortkabbelt zonder écht los te komen. Eigenlijk was er maar één scene die echt indruk op mij heeft gemaakt en dat is de flashbackscene waarin de hoofdpersoon zichzelf door het hoofd probeert te schieten. . Maar buiten dat vond ik het weinig boeiend. Vooral veel "autorij-scenes" die weinig tot niets toevoegden. Ook was ik op een gegeven moment klaar met de vele ruzie-scenes tussen de hoofdpersoon en de jongen die telkens op hetzelfde uitliepen. Jammer wel.

LaLaLand

Yep, maar op dat moment was het verniewend, blijft de grondlegger van de Found-footage, daarom wél meesterwerk voor me....Manchester By The Sea brengt niets nieuws voor me, gewoon een drama als zovele met saai camerawerk...

Ergens halverwege brak me hart in tweeën ...

Wat wilt u daarmee zeggen? Kan van teleurstelling zijn of van grote emotie, dus zegt u 't maar

Gezien. Niet mijn ding en dus geen stem. Twijfel je om deze film te gaan? Als je jezelf kunt vinden in mijn top 10 ... niet doen!

Degelijk drama, maar bijzonder? Nee niet echt. Er wordt wel goed gespeeld, Casey doet het sowieso beter dan zijn broer, maar het verhaal mist iets bijzonders. Een hoogtepunt, een dieptepunt of een verrassende wending zit er niet echt in, het blijft nogal gewoontjes. Sommige mensen vinden dit misschien een pluspunt maar ik niet, ik zie graag iets bijzonders of iets wat je aan het denken zet. Zeker wel een voldoende waard maar meer ook niet.

Omg en ik ben al zo'n softie bij films wordt wat donderdag

Indrukwekkende dramafilm die vooral dankzij de fenomenale Casey Affleck de moeite waard is. Hij is, net als de film zelf, opvallend ingetogen en sober. Daardoor zijn de momenten waarop het gaat knetteren direct indrukwekkend. Ook de kleinere rollen worden erg goed ingevuld. Desondanks ben ik toch niet helemaal weg van Manchester by the Sea. Dat komt omdat ik de plot, zeker in de eerste helft, veel te episodisch vind. Ook vond ik het einde wat te gemakkelijk. Maar buiten dat: erg sterke film.

“I can't beat it. I can't beat it. I'm sorry.”

Hartverscheurend, beklemmend en naargeestig, maar op momenten ook ontroerend en met humor als uitlaatklep. De mokerslag komt na een uur en daarna is het even jezelf bij elkaar rapen. Net zoals de personages. De beklemmende sfeer blijft maar er zijn momenten waarop Lonergan de kijker wat lucht gunt. Vooral de momenten tussen Affleck en Hedges zorgen voor wat verlichting. Maar ook de eetscene met Patrick en zijn moeder en stiefvader is op een ongemakkelijke manier grappig. Het schuurt constant.

Maar Manchester by the Sea is vooral een puur familiedrama en komt keihard binnen. Met de scene tussen Affleck en Williams als dramatisch “hoogtepunt”. Let vooral ook op de grafsteen op het laatst met de ouders van Lee en zijn broer Joe die samen begraven liggen. Lonergan laat naast Joe nog ruimte voor een vierde naam. Symbolisch voor Lee, dramatisch, macaber, ontroerend en met veel gevoel voor zwarte humor. Het omschrijft Manchester by the Sea perfect.