The Third Man (1949)

Bedankt Dit is één van de beste films aller tijden.

Onbegrijpelijk die muziek. De film speelt zich af in Wenen, niet op Hawaii. Gelukkig is er wel een hippe rioolscene. 3,5*

Welja, eerst was het nog Grieks, maar nu zitten we al weer in Hawaii. De Oostenrijkse cyther is heer blijkbaar niet zo bekend.

Op de Criteron-release staat veel info en clips over citerspeler Anton Karas.

Echt... die muziek is zowat overal volledig misplaatst. Erg jammer. Maar ondanks dat een dikke 4,5 waard, ontzettend goede film met een hedendaags tempo. Met goede muziek was dit 5,0.

Grappig trouwens... de "baas" van James Bond: Paine.

Hé, een nieuwe poster. Een grote verbetering, want die vorige vond ik niets.

** Bron

Ik kende de film nog maar pas en zag hem veel passeren bij KO's en de laddercompetitie. Ik kwam hem tegen in de winkel voor een lage prijs en heb hem meteen aangeschaft. Wel die met de lelijke Universal Selection kaft, maar er zit wel een tweede dvd bij met extra's zoals een aparte documentaire over de film. En mij gaat het nog altijd eerst en vooral over de film zelf, en dan pas aan een mooie verpakking.

M'n eerste film met Orson Welles en een verhaal waarvan ik niet echt wist wat te verwachten. Alhoewel, ik heb al van Graham Greene een boek gelezen (Our man in Havana in originele Engelse versie) en dat vond ik al een leuke stijl. Ik heb gisteren de film gezien en heb het even laten bezinken. Als je alles op een rijtje zet heeft deze film zeer mooie troeven. Het verhaal uiteraard van Graham Greene dat op een magnifieke wijze verfilmd is. Sterk acteerwerk, alhoewel ik voor Welles ongetwijfeld een andere film zal moeten zien om een beter beeld te krijgen van wat die man nog meer kan. Heel opvallend is de achtergrond waar het zich afspeelt: een Wenen dat door de oorlog helemaal vernield is en waar na de oorlog nog steeds een politieke sfeer hangt. Ook de mooie muziek, die door sommige al wordt afgeschreven als Hawaiiaans of Grieks, ondersteunt heel goed de film. Het maakt de spanning/sfeer extra krachtig.

Maar de films grootste troef is wel het visuele met een magnifieke cinematografie. De scenes in de riolen zijn mooi in beeld gebracht, met de lichtinval. Zelfs de trein die vertrekt is met de effecten van toen opvallen prachtig in beeld gebracht.

Een echte aanrader met andere woorden die ik al veel eerder had moeten zien. Komt meteen in m'n top 10 terecht. 5*

Visueel een prachtige film, het gebruik van licht en schaduw en het camerawerk is subliem. Verhaal bleef ook boeien, vooral vanwege het mysterieuze karakter Lyme. Orson Welles mag dan wel een klein rolletje hebben, hij steelt wel de show met de beste scene van de film waarin hij in de schaduw staat met de kat. De achtervolging aan het einde in de riolen van Wenen is memorabel. Jammer alleen van die gitaar die je iets teveel hoort tijdens de film.

4,5*

wat betekent film noir?

Zie o.a. dit forumtopic...

http://nl.wikipedia.org/wiki/Film_noir

Zie ook:

1. http://www.filmnoirfoundation.org/

2. http://www.dvdbeaver.com/film/film-noir.htm (met complete lijst)

Volmaakte romantische thriller met een uitstekend scenario van Graham Greene. Een van de grote mijlpalen uit de geschiedenis van de naoorlogse film. Bekroond met een Oscar en een Gouden Palm. In Engeland uitgeroepen tot Beste Britse Film van '49...

Zeer goede film van begin tot eind. Zwart wit past goed bij de sfeer als ook de zithermuziek van Anton Karas.

Schitterende quote, met name hoe Welles het uitspreekt is geweldig. Enige minpuntje aan de film is voor mij ook de muziek. Soms klinkt het nog wel, maar op andere momenten is het compleet misplaatst.

IMDB 10/10.

Het is helemaal fout gelopen in mijn jeugd met die Zithermuziek en kusbare meisjes.

[Dames, excuse le Mode]

Dat geeft behoorlijke problemen voor deze film

Ja, Alida Valli heeft ook op ALLE momenten aanhouder Joseph Cotton afgewezen. Vooral in de showdown. Geweldig. Zelfs zijn naam heeft ze nooit onthouden.

De zither wordt in deze film op een geweldige manier gebruikt. Prachtig dat Anton Karas ook bij de extra's zit op de Criterion release!

Hier kan ik me wel in vinden, al betreft het ook hier enkel de shots in het donker, of donkere ruimtes.

Wil je ze goed zien moet je wel snel kijken, want een gerekt shot vind je niet en na 3 seconden wordt er weeral iets anders achter geëdit. Meest opvallend als ze met z'n allen op het plein staan scouten voor Lime. Veel mooie shots onliefdevol door de editmangel gehaald waardoor de meeste van de schoonheid daartussen verloren gaat. Erg jammer.

Die soundtrack ... serieus kut. Vond het haaks staan op de beelden. Sfeer wordt makkelijk de nek omgewrongen. Komt waarschijnlijk ook omdat ik het acteerwerk met bijbehorende luchtige humor weer totaal niks vond. Suf en saai, braaf en beleefd.

Verhaaltje heeft verder weinig om het lijf en is ook nergens spannend. De clous worden zoals steeds al enkele minuten op voorhand aangekondigd zodat je als kijker zeker niet teveel in spanning blijft zitten. Enige pluspunt is dat het allemaal leidt naar de riool waar dan weer mooie plaatjes geschoten kunnen worden.

Met extra aftrek voor Welles, die echt voor geen meter kan acteren. Vond ik trouwens wel meer, dat de aanwezigheid van personen vaak afbreuk deed aan de shots van Reed.

1*

Verhoog trouwens wel naar 1.5*, daar waren sommige shots zeker interessant genoeg voor.

Hoe bedoel je dit precies? De acteurs spelen opvallend naturel, nog meer dan andere acteurs in die tijd. Ik geloof niet dat je wilt dat ze extremer spelen, maar als het minimalistischer zou zijn zou het meer naar suf en saai neigen.

Ik vind echt niks naturels aan de acteurs. Vooral het weerkeren van "spitse" opmerkingen vind ik storend, vooral omdat ze alles behalve spits en/of snedig zijn. Vaak erg domme woordgrapjes/spelletjes.

Daarbij is zo'n Welles als slechterik echt helemaal niks waar. Zou een meedogenloos, slinks en harteloos iemand moeten zijn maar straalt totaal niks uit.

Vind het allemaal zeer beleefd gespeeld en uitgevoerd.

Daar speelt deze film juist mee. Is het je niet opgevallen dat de spitse opmerkingen van Cotten's personage bewust gemaakt overkomen om zijn status als mislukte held te benadrukken? Hij probeert zich te gedragen als een hoofdfiguur uit een van zijn boeken, maar maakt zich op die manier juist alleen maar belachelijk. Wat dat betrefd is deze film een duidelijk Britse en nuchtere tegenhanger van de Amerikaanse film-noirs.

Welles' personage is vooral arrogant. Slinks vind ik hem wel. Dat hij niet geheel meedogenloos overkomt lijkt me een bewuste keuze. Het wordt zo geen eendimensionale schurk. Eerder een personage dat ergens diep nog iets goeds in zich heeft. Overigens heeft Welles niet bepaald veel schermtijd, natuurlijk. Maar een kwartiertje of zo, waarvan hij hoogstens 5 minuten praat. Het is niet zoals in Citizen Kane dat hij de hele film domineert.

Ik vind die typische opmerkingen binnen het film-noir gebeuren altijd gemaakt overkomen. Hoofdpersonages binnen die films vind ik sowieso vaak belachelijk, dus zag hier eigenljik niks nieuws.

Een melig cliché dan ? Vond er trouwens niks goeds in zitten, maar ala. Wel plat, dat dan wel weer.

Maar het verschil met andere film-noirs is dat deze film deze opmerking tot op zekere hoogte ook belachelijk vind. Dat maakt toch wel een verschil.

Als je dit soort film-noir-achtige 'wisecracking' vreselijk vind kan ik je voorspellen dat je The Big Sleep heel diep gaat haten. Die film is bijna een soort wedstrijdje wie de beste sneidge opmerkingen kan maken. Persoonlijk snap ik ook wel dat mensen in het echt niet zo praten, maar ik vind het heerlijk om naar te luisteren en het past prima binnen de werelden die de films creëren. Je hoeft het niet gigantisch serieus te nemen natuurlijk.

Maar het is zo enorm moeilijk iets humoristisch op te vatten als je het absoluut niet grappig vindt. Dan wordt het dus al snel irritant.

Vond het in deze film niet veel anders, z'n bedoelingen ten spijt.

Het wilde in deze film niet zo klikken tussen Cotton en Valli. En jaar eerder klikte het nog wel in Walk Softly, Stranger, (release 1950).

Ik zie veel kritiek op de muziekscore van Anton Karas, terwijl dat nou juist een van de grootste pluspunten is in deze noir. Een lekker op het gehoor liggende score die de film goed ondersteunt; bij het ietwat luchtige karakter past, maar daarnaast ook tijdens de spannendere scènes de hiervoor juiste snaren weet te raken om niet uit de boot te vallen, integendeel.

Naast de aparte, maar bijzonder goede muziek was het ook hier met name het camerawerk en het acteerwerk wat de film op dit niveau bracht. Antiheld Joseph Cotton, Orson Welles en toch ook Trevor Howard leveren een zeer goede prestatie. Alleen van Welles vind ik het jammer dat hier maar zo kort in beeld komt, ik had een grotere rol verwacht. De beelden zien er verder prachtig uit. De scènes die met name tot de verbeelding spreken zijn hier al vaak aangehaald, en ik zal het laten dit nog een keer uitgebreid te doen. Wel moet gezegd worden dat de rioolscène een meer dan waardige climax en de eindscène er echt verbluffend mooi uitzag.

Een heerlijke film dus, The Third Man, alleen jammer dat de film zo traag op gang komt. Het duurde even voordat ik écht geboeid zat te kijken.

Subtiliteit en realisme, anyone?

Briljante film. Ik snap overigens het lawaai om de soundtrack niet. Hij is zeker gewaagd maar daar zouden we nu toch juist het belang van in moeten zien. De soundtrack maakt de film wat vlotter en draagelijker in plaats van de emoties nog meer uit te versterken. De beelden en het spel zegt al genoeg; met een typische film-noir soundtrack zou alles nog veel dieper en afstandelijker zijn. Hierin is The Third Man juist uniek, wat ik een pluspunt vind.