Bride of Chucky (1998)

Die kutpop is irritanter dan ooit en om het nog erger te maken zijn het er nu twee. Waarschijnlijk grappig bedoeld, maar dat was het niet.

Chucky gets lucky

Ach, eng is het al lang niet meer, en de grap is er op een gegeven moment ook wel af. 2 sterretjes nog voor dit 4e deel.

Cute.

Het horror gegeven hebben ze inderdaad laten varen, daarvoor is in de plaats gekomen een hoop (leuke) humor. Hier en daar wat verwijzingen naar bestaande films (geinige naar Hellraiser ook), maar ook de eigenhumor krijgt zijn moment. Doet een film als deze ook wel goed, want volledig serieus was de reeks nooit.

Zoals hierboven al gezegd is het verder een redelijk zootje allemaal. Nogal dik aangezet filmpje, maar uiteindelijk werkt het allemaal wel, hoewel het nog steeds op hetzelfde niveau van de eerdere films zit. Vermakelijke B-zooi, alleen deze keer dus met stevige comedy insteek.

Zie ook net dat Yu ook de man is achter Fearless. Toch vreemd hoe die regisseurs zoveel beter presteren in eigen land. In Amerika mogen ze een B-horrortje reviven, in eigen land brengen ze één van de grootste martial arts projecten tot een prachtig einde.

Anyway, 3* voor de popjes, was weer goed vermaak, en lekker kort.

Ik was weer even vergeten hoe slecht deze vervolgfilm was. Van het woordje horror is hier imo geen sprake meer. Jammer dat ze zoveel 'sequels' moesten maken van de toch heel goede Child's Play

weer een leuke en grappige film uit de reeks.

dit was gewoon meer humor en horror , maar nog niet zoals scary movie of wat dan ook.

3.0***

Een gotisch en macaber, maar ten allen tijde hilarisch horrorprentje lijkt me vooralsnog niet aan deze reeks besteed. Maar het andermaal relatief brave karakter (mezelf baserend op respectievelijk 'Bride of Chucky' en 'Seed of Chucky') is al helemaal niet het correcte streefdoel. Dat brave karakter uit zich overigens in platte, allesbehalve cynische humor, een aanzienlijk tekort aan aantrekkelijke moorden en bijgevolg heel wat overbodig en inwisselbaar materiaal. Mag ik er dan ook van uitgaan dat deze prent en zijn licht superieure opvolger niet representatief zijn voor de voorafgaande avonturen van 's wereld meest gewelddadige pop?

1*

Vroeger vond ik deze goed maar nu niet meer zo erg want ik moest me altijd dood lachen om poppen die tongzoenden maar nu niet meer zo. Het verhaal is erg raar. De enge grimmige pop Chucky is veranderd in een soort komische figuur. Ik geef een 2,5 voor de moeite maar deze film is altijd beter dan Seed of Chucky.

Best een aardige film er zaten toch een paar leuke moorden in. Soms wel erg flauw in de grappen, maar goed. Ik heb me wel vermaakt.

Na het zeer slechte deel 3 was dit een aardig vervolg en werd er weer nieuw leven ingeblazen in de Chucky films. Vanaf dit deel nam de humor de bovenhand boven de horror en nam het verhaal ook een totaal andere wending dan in de eerste 3 delen. Het frisse verhaal vond ik best aardig gevonden en ik heb ook regelmatig moeten lachen (vooral in het eerste gedeelte van de film). De rol van Jennifer Tilly was best goed en ze speelde het ook nog aardig. Verder is Jennifer Tilly natuurlijk altijd een leuke verschijning om te zien met haar hese stem (vooral toen ze in bad lag). Ook leuk om te zien was natuurlijk Katherine Heigl die min om meer debuteerde in de film industrie.

Voor mij persoonlijk voorlopig de beste Chucky. Child's Play 1 vond ik goed, Child's Play 2 en 3 ook, maar toch iets minder. Maar deze Bride of Chucky is voor mij de betere uit de reeks. Ik hou van de meer humoristische aanpak bij deze film en ook het verhaaltje vond ik leuker. De gore in dit deel is trouwens ook een stuk meer aanwezig, waar het in de Child's Play delen voornamelijk suggestief was, komt in dit deel alles expleciet in beeld.

Nouja, op dit moment is deze mijn favoriete Chucky-film, ik moet alleen nog Seed of Chucky zien, benieuwd of die ook zal bevallen

Met dit deel slaat Chucky definitief een andere weg in, de komedie richting. Voor veel mensen een mislukking, maar ik vind het eigenlijk niet zo'n slechte keus. Natuurlijk is het nu helemaal niet spannend meer, maar het regelmatige bekvechten van Chucky en Tiffany kon me wel vermaken.

De look van Chucky is in dit deel angstaanjagender, maar dit wordt meteen teniet gedaan door het zwart komische karakter van hem. Droge oneliners en wat seksistische grappen rollen regelmatig over de lippen van de oerlelijke pop. De rondborstige Jennifer Tilly is niet alleen geil, haar stem is goed genoeg om ook Tiffany te laten overtuigen. De bruid is sowieso mooi vormgegeven. Samen gaan ze op road trip en killen ze hier en daar wat mensen. De ene aardig origineel en vermakelijk, de ander saai en simpel. Nooit geweten eigenlijk dat Heigl hier één van de hoofdrollen op haar neemt.

Geen horror pur sang meer, maar meer zwarte komedie. In mijn ogen blijft Chucky nog steeds cool, vandaar dat ik deze ook nog wel kan waarderen.

Ik heb enkel Bride en Seed of Chucky gekeken, dus ik kan niet vergelijken met de andere delen. Chucky vind ik er wel nog eng uitzien. En Tiffany vind ik de beste. Het is leuk om een Vrouwelijke pop mensen zien vermoorden. Die moord met de airbag en nagels vond ik wel leuk. Humor kan ik wel waarderen.
3.5*

En toen waren er ineens twee poppen.

Het vierde deel in de reeks en deze keer hebben ze besloten een andere weg in te slaan en de nadruk meer op komedie dan op horror te leggen. Op zich geen slechte keuze, want echt eng zijn de films sowieso al niet meer, terwijl de eerste twee delen wel behoorlijk vermakelijk waren.

Ach het is allemaal niet geweldig, maar op de een of andere manier oogt deze film wel weer wat verfrissender. In ieder geval is het een stuk beter dan het derde deel. Jennifer Tilly is een leuke toevoeging, maar kan ondanks alles toch absoluut niet op tegen Chucky. Verder is de donkere Gotische sfeer ook wel aardig. De film kent wat geslaagde grappen, maar is soms ook wel erg flauw en echt heel goed wordt het nooit. Wel zijn de moorden hier best aardig.

2,5*

“You know what the French call an orgasm? La petite morte. "The Little Death." Come on, Tiffany. Let's die a little.”

Soms heb je van die dagen dat je je draai niet kunt vinden, 20 dingen tegelijk aan het doen bent en dan ook nog zin hebt in een film. Zo heb ik dat vandaag. Klaarmaken om vanavond naar het ziekenhuis te gaan om mijn papa op te zoeken, het huis schoonmaken, eten klaarmaken en dan toch... dat knagende gevoel... dat je een film wil kijken. Multitasken, vrouwen kunnen dat.

Zo gezegd zo gedaan, ik had gekozen voor Bride of Chucky. Een film die ik al 3 keer eerder had gezien, maar dat mag de pret niet drukken.

Chucky blijft een eng mormel, evenals zijn lieftallige *kuch* bride. Ik ben en blijf bang voor poppen. Had ik als kind al. Nu ben ik 23 en nog steeds kan ik een lichte huivering niet onderdrukken als ik zo'n ding zie. Maargoed, het is maar film, right.

Jennifer Tilly (met haar opwindende stem!) en Katherine Heigl zijn cute, de muziek is best tof en de humor is lekker sadistisch, evenals de kills. Maar eng? Nehhhh. Het is niet zo dat ik nu onder alle stoelen en banken moet kijken of er geen moordlustige pop verstopt zit. Dit deel is ook meer komedie te noemen dan horror. Het leukste aan films als deze zijn natuurlijk de scherpe one-liners die in je hoofd blijven zitten. Daar leent deze film zich perfect voor. Ik krijg direct zin om de voorgaande films ook eens een herziening te gunnen.

Zwarte humor met één, twee of vierendertig knipogen. Heerlijk.

Veruit het slechtste deel uit de reeks. De nieuwe, humoristische aanpak doet Chucky tekort en Yu geeft de film wel erg weinig sfeer mee.

Langere recensie:

Bride of Chucky (1998, Ronny Yu) - cultmoviesreviewed.com

Aardige film waarin de vriendin van de beruchte wurger de pop met zijn ziel in haar bezit weet te krijgen. Dit vierde deel moet het meer van de humor hebben en is hier redelijk in geslaagd (leuke echtelijke ruzie bijvoorbeeld). Ook al is het niet bepaald origineel, zorgt de bruid weer voor wat frisheid in de reeks. Jennifer Tilly is uitstekend gecast hier. Een kleine 3.0 sterren.

Hoewel de hele Child's Play reeks afgesloten leek te zijn nadat Chucky aan het einde van Child's Play 3 in stukken werd gemalen en je zou denken dat er vrijwel niks meer van hem over zou zijn wordt in deel 4 een dame uit de hoge hoed getoverd die zijn vriendin zou blijken in de tijd dat Chucky nog Charles Lee Ray was.

Mevrouw bezit al net dezelfde gave, en weet Chucky door middel van naald, draad en nietjes weer terug te krijgen. En het moet gezegd, Chucky ziet er daardoor wel een stuk toffer uit.

Helaas mist de film de sfeer uit de eerdere delen en de humor heeft hier meer de overhand dan de horror. Daardoor toch een ietwat tegenvallend vervolg naar mijn idee. Einde vond ik wat zwak, hoewel het duidelijk is geworden toentertijd dat een nieuw vervolg niet uit te sluiten was. Iets wat er inderdaad kwam met voor mij een helaas eveneens tegenvallende Seed of Chucky.

What would Martha Stewart do?

Dit vierde deel is gelukkig weer sterker dan het slappe derde deel, maar het niveau van de eerste twee films wordt hier nog steeds niet gehaald. Niet dat die twee films van een bijzonder hoog niveau zijn overigens, maar vermakelijk zijn ze wel. Dat is dit deel ook nog steeds wel en de wat meer luchtigere benadering is dan ook zeker een stap de goede richting uit. Jammer is echter wel dat de film nergens echt grappig weet te worden, en dat de meeste uitspraken van Chucky zelf eigenlijk net een tikkeltje te flauw zijn om nog daadwerkelijk leuk te zijn.

Wat ik hier wel weer echt gaaf gedaan vind is het gebruik van de poppen en de praktische effecten. Dit is gewoon erg goed gedaan en voor mij nog steeds een verademing in tegenstelling tot de overdaad aan digitale effecten vandaag de dag. Op de spiegelscené in het hotel na, -die overigens wel heel ongeloofwaardig was omdat je door een uit elkaar vallende spiegel echt niet om het leven komt- zag alles er gewoon netjes verzorgd uit. Ondanks de vrij lage beoordelingen die ik in deze reeks uit blijf delen blijft iets mij toch boeien in deze reeks, en deel 5 ga ik dan ook zeker op een later moment ook nog aan de beurt laten komen.

2,5*

Hét voorbeeld van een goede reboot. Eind jaren 80 maakte de wereld kennis met Chucky, maar binnen drie jaar was de serie alweer zo dood als een pier. Net als alle andere grote horrorfranchises trouwens, de jaren 90 was het doodvonnis voor de meeste grote slashers. Maar na Scream was kon het weer en dus werd in die tijd ook Chucky nieuw leven in geblazen. Alle vormen van spanning werden overboord gesmeten, het was tijd voor een hoop zwarte humor en zelfkennis. En dat staat Chucky erg goed!

Vooropgesteld is Bride of Chucky vermaak met een hoofdletter V. Met Jennifer Tilly heeft de serie eindelijk een sterk personage dat naast Chucky past en als zij ook een pop is geworden, wordt de film alleen maar leuker. Het duo vloekt, zeurt, neukt en moordt, met de meest idiote, over de top sequenties als gevolg. Iets engs hoef je niet meer te verwachten en ook logica en subtiliteit zijn heel ver te zoeken, maar de toon is wel perfect; Bride of Chucky is een zeer smakelijke roadmovie met twee enorm leuke typetjes in de vorm van Chucky en Tiffany. Daartegenover staan wel de twee meest saaie menselijke personages ooit. Katherine Heigl schijnt nu een bekend persoon te zijn (heb haar zelf nog nooit in iets anders gezien), maar dat zou je niet verwachten als je deze zoutloze prestatie ziet; zij en vriendlief Nick Stabile spelen slaapverwekkende rollen. Maar gelukkig worden zij ruimschoots gecompenseerd door de twee plastic hoofdfiguren, die van Bride of Chucky misschien wel de leukste Chucky film maken.

3,5 sterren.

Na het opnieuw zien van de originele Child's Play trilogie een tijdje terug ben ik aangekomen bij het opnieuw leven inbrengen (hoe toepasselijk) van de franchise eind jaren 90. Eigenlijk was men na 3 delen wel klaar met Chucky, kwalitatief waren het natuurlijk geen toppers, maar vermakelijk waren ze wel. Jammer genoeg vind ik de wijze waarop Chucky weer actief wordt niet zo leuk. Jennifer Tilly is echt enorm vervelend als de vrouwelijke tegenspeelster van Chucky, die hem tot leven wekt en dankzij Chucky ook in een pop beland. Het levert een poppenversie van Bonny & Clyde op, maar niet op een goede manier.

De humor heeft de overhand genomen en dat vind ik gewoon jammer, want ooit was Child's Play ook nog gewoon horror, zij het met een flink komisch zwart randje erover. Maar het was juist de mix die leuk was, ook omdat er nog een redelijke spanningsboog in zat richting de kills. Daar is nu weinig meer van over. Chucky en Tiffany moorden er wel op los, maar ik vind het allemaal maar inspiratieloos. Een paar momenten zijn best oké, maar het is veel te weinig om me er van te laten genieten. Doe mij maar gewoon Chucky als einzelgänger die zijn ding doet. Ondanks dat de film niet al te lang duurt, vond ik het een vermoeiende zit.

2* stonden en blijven staan

Goeie afslag.

Zat de humor een reeks als Nightmare on Elm Street vooral in de weg, Child's Play heeft de sardonische humor van Chucky altijd wel aan de goede kant weten te behouden, maar deze bewuste shift van toon is toch wel te waarderen. Zeker wanneer zo veel franchises conceptueel uitgeknepen worden in plaats van bijgestuurd, tot er niets meer uit te knijpen valt, of een reboot noodzaak wordt. En ja, Child's Play heeft inmiddels ook een make-over gehad, maar op de hernieuwde, puur komische koers van Bride of Chucky had het wat mij betreft nog wel even kunnen varen.

Goed ik moet er nog een paar, maar de reeks bij dit vierde deel weer oppikken vormde een aangename verrassing. De verhaallijn en toevoeging van Tiffany zetten de toon al goed neer: focus op humor, die varieert van dad-jokes tot plezierig macaber leedvermaak, met daaruit voortvloeiend af en toe een bloederige scene. De moord-competitiviteit tussen de twee is geinig, en ook al gaat het veelal ten koste van de spanning of exceptionele kills; de komische toon overtuigt op zichzelf.

Lachen dit. Neemt zichzelf nul serieus, vermaakt over de hele lengte en vindt en passant een nagenoeg uitgespeelde reeks opnieuw uit. Ben oprecht benieuwd naar de volgende. 3,5*

Ik zoek meestal wat achtergrondinfo over de film die ik zie/zag zoals weetjes of overzicht van de cast. Wel leuk eigenlijk, gezien dit een 4e deel is in een franchise waarvan je al vanuit gaat dat het toch niets zou worden. In de cast zien we Oscarnominee Jennifer Tilly, Oscarnominee en Golden Globe winnaar Brad Dourif en Golden Globe nominee en Emmy winares Katherine Heigl. Iedereen heeft z'n ups en downs.

Bride of Chucky laat de horror wat varen en kiest voor humor en de nodige kills. Met vooral Brad Dourif als Chucky komt het opnieuw goed. Tilly valt nog best mee, al trekt ze als een magneet echt wel hard aan de kant van de humor. Het evenwicht raakt uit balans en de film wordt soms een parodie op zichzelf. Beter dan een 4e deel normaal is, maar ik hou liever van het mooie evenwicht tussen horror en humor.

If this were a movie, it would take three or four sequels to do it justice

De eerste 3 Child's Play films waren productietechnisch in een sneltreinvaart gemaakt en Chucky werd daardoor - niet letterlijk natuurlijk - eventjes in de ijskast gestoken. Nadat ieders favoriete pop in verschillende stukjes was geëindigd na de gebeurtenissen van deel 3, werd er een nieuw uitgangspunt gezocht en bovendien ook gevonden. De reeks liet de titel "Problem Child" vallen en met de titel "Bride of Chucky" was al wel een voorzichtige gok te doen naar welke richting ze gingen uitgaan.

En toch denk ik dat niemand anno 1998 verwacht had wat voor een van de pot gerukte film Ronny Yu op ons ging loslaten. Het was zijn eerste echt volwaardige Amerikaanse film na eerst in China een aantal successen te hebben gemaakt en het is meteen een niveau dat hij later niet meer gehaald heeft. Andy wordt volledig gedropt uit de reeks, gelukkig maar, en de kaart van de humor wordt nu volop getrokken. Idiote oneliners, flink wat knipogen naar andere franchises (onder andere de aanwezigheid van een aantal legendarische attributen zoals het masker van Halloween en Jason maar ook die knipoog naar de Cenobites bij de dood van Warren) en gewoon een volstrekt belachelijk plot waar een oud lief van Chucky opeens op de proppen komt en niet veel later ook een pop is geworden. Het enige wat er aan de film schort zijn de menselijke personages. Jade en Jesse zijn twee waardeloze hoofdrolspelers en halen, zeker met David, de vaart af en toe uit de film. Gelukkig is er voor de rest gewoon erg veel fun te beleven met een aantal fijne kills (de Cenobite maar ook de spiegelmoord) en wordt er overduidelijk al gehint naar een sequel, al zou het uiteindelijk nog eens 6 jaar duren vooraleer die gemaakt werd.

Ik noem daarnet de mindere menselijke cast, maar die opmerking gaat niet op voor Jennifer Tilly die zowel in haar menselijke vorm alsook als pop gewoon een heerlijk personage is. Altijd al wel wat een zwak voor haar gehad sinds El Padrino maar dit doet ze toch ook gewoon erg fijn. Brad Dourif is en blijft de perfecte stem voor Chucky en heeft het personage ondertussen overduidelijk in zijn vingers zitten. Toch ook even de knappe effecten vernoemen. Nog niet volledig digitaal, de momenten dat het wel digitaal is vallen wat uit de boot zoals die fake spin die op het gezicht van Damien terecht komt, en gewoon veel ouderwets puppeteer werk. Neen, het grootste euvel zit hem in een volstrekt gezapige Katherine Heigl en dito Nick Stabile. Nooit goed begrepen wat er zo geweldig is aan Heigl trouwens en ook hier is ze echt compleet inwisselbaar. Verder nog wel een toffe bijrol van John Ritter maar die heeft dit soort maniakale personages al wel beter gespeeld. Beetje onderbenut dus.

Ja, ik had het niet verwacht dat ik dit zo leuk ging vinden. Dit stond op 3* maar ik verhoog met een volledige ster. De eerste film blijft het beste, maar ik denk dat ik geen enkele horrorfranchise weet die kwalitatief zo goed overeind blijft staan. Al zeker niet met een vierde deel dat erg dicht in de buurt komt van het eerste en tweede deel en zelfs het derde deel overtreft. Op naar Seed of Chucky waar niemand minder dan Don Mancini, de scriptschrijver van alle Chucky films tot nu toe, de regie op zich neemt.

4*

Suf.

Maar niet zo suf als Seed of Chucky, die eigenlijk een herhaling van deze film was. Ondanks dat deze twee kwalitatief niet ver van elkaar vandaan zitten, vond ik beide films best irritant om doorheen te komen, en blijf van mening dat Tilly een desastreuze keuze was om een centraal personage in deze film te vormen. Vreselijk gewoon.

Bride of Chucky is de eerste Chucky-film die echt volop het roer omgooide naar komedie, en de horror wat meer naar de achtergrond schoof. Chucky is echter altijd al iemand geweest die van grapjes en foute oneliners hield, maar deze film is ook echt een komedie. Tilly en Dourif vormen soms een geestig duo, maar verder vond ik de twee een suffe combinatie die de film eigenhandig tegenwerken.

Yu is een regisseur waar ik nog niet veel van heb gezien, maar ik denk dat hij wel van een beetje stijl houdt. Dat bewees hij al met de andere horrorfilm in Amerika die hij maakte, en zijn hoogst beoordeelde vechtfilm. Ook deze toevoeging aan de Chuckyreeks is best stijlvol te noemen. Enkele scenes lopen over van kleur en geven de film wat extra flair, dat kon ik wel waarderen.

Ook fijn dat de kills met uitzondering van wat simpele oplossingen ook best bruut te noemen zijn. Het begint als een echte komedie, maar later komen er ook flink wat smerige scenes bij kijken. Dat zijn de elementen die ik kan waarderen in deze film. Verder vond ik het nogal wat om doorheen te komen dat zelden bevredigend uitpakte. Acteerwerk is best slecht, vooral van Tilly maar ook Heigl lijkt zich geen raad te weten met haar rol.

Ik zie een Chucky-film toch liever als een volbloed horrorfilm met wat sfeer, niet als een excuus om dit soort kattenkwaad uit te halen. Redelijk flauwe omdraai van een reeks die goed begon en niet echt meer op zijn pootjes kon landen. Ik prefereer eigenlijk de remake boven deze reeks. Een tegendraadse mening, maar ja, dit soort films gaan die mening niet echt veranderen voor mij.

Erg leuk onzinnig vermaak. Begint ook erg leuk met dat Goth figuur (de vriend van Tilly) die op hilarische wijze kennismaakt met Chucky. Chucky en zn bruid zijn lekker sadistisch bezig en de constante mix met komedie werkt prima. Late 90's early 00's sfeertje is ook weer fijn.

Prima vermaak.

Deze vierde film uit de franshise is net even anders.

Met de twist met Chucky en Jennifer Tilly die ook de pop Tiffany vertolkt.

Dit concept van het verhaal, vind ik wel heel leuk gedaan.

Toch net even anders als de voorgaande films uit de franshise.

Ook deze film heeft hele leuke momenten en de poppen en de special effecten zijn mooi gemaakt.

Een prima film, spannend en mild griezelig met de bekende grappige humor.

Niet zo sterk als de vorige drie films, maar verder weet deze film ook te vermaken.