Ju-on (2002)

echt doodeng! Ik waagde een poging in m'n eentje, maar dat is gewoonweg gekkenwerk. Het heeft vrijwel alles; spanning, schrikmomenten en angstaanjagend. De personages die erin voorkomen hebben me nachten lang gevolgd!

Kan niet tippen aan de Amerikaanse remake, alles zag er niet eng uit.

Nadat ik deze gisteren had gekeken kon ik er niet echt een touw aan vastknopen. Dan maar meteen op zoek gegaan naar de twee Ju-on: The Curse films en vandaag deze nog eens opnieuw gekeken. Ik kan iedereen aanraden om eerst die andere films te bekijken, dan wordt alles toch wel wat fijner om te volgen. Ook hier verloopt het verhaal niet chronologisch en maken we geregeld tijdsprongen. Het is dus wel opletten want anders wordt het alsnog verwarrend. Ik had door die tijdsprongen wel echt moeite om het verhaal van Hitomi te plaatsen, ik dacht na twee kijkbeurten nog steeds dat het niet klopte. Nogmaals dat fragment gekeken en ja hoor, het klopt toch allemaal. Wat is die Hitomi (actrice Misaki Itô) trouwens een ongelooflijk knappe dame. Ook de andere actrices zijn stuk voor stuk knappe Japanse vrouwen, maar Hitomi valt echt op.
De film is erg sfeervol, de muziek zorgt ook voor een constante akelige sfeer en er zijn genoeg griezelige (schrik)momenten. Ik denk bijvoorbeeld aan de eerste keer dat die zwarte geest te zien is, de vervormde televisiebeelden, de vreemde foto's, de geesten van de drie meisjes in Izumi's huis, en natuurlijk ook de zwarte geest die recht in de beveiligingscamera staart. En zo zijn er nog wel enkele momenten en oh ja, het is ook altijd mooi om Kayako op een enge manier van de trap te zien kruipen met dat vreemde geluid. Deze Ju-on: The Grudge is een prima horrorfilm. Het is de derde Ju-on film en deze is een verbetering ten opzichte van de tweede, maar de eerste is nog wat enger en beter dan dit.

Ik vind deze film niet beter dan de Grudge ik vind deze niet zo spannent en het verhaal erom heen was ook een beetje wazig. daarom 2*

Geslaagd hoor! Ik was even bang voor een Ringu (1,5*), daar waar het origineel verschrikkelijk saai was en de remake een stuk beter.

Want de remake (The Grudge) kreeg bij mij 1,5*, dan zou het origineel wel érg laag scoren. Gelukkig is dit niet het geval en krijgt Ju-On The Grudge 1 van mij 3,5 sterren. Want dit origineel is een stuk beter, wat zeg ik, véél beter.

Je wordt direct in het diepe gegooid in deze Ju-On. De bedoeling is de kijker tien kleuren stront te laten schijten, en dat lukt. Niet af en toe, nee, constant! Want de sfeer zit er constant in, en het is constant wachten op schrikeffecten, geestverschijningen en andere enge dingen. Want daar moet Ju-On het van hebben.

Ju-On is eigenlijk niets meer dan 90 minuten lang schrikmomenten en geestverschijningen. Het verhaal is niet heel interessant te noemen, de hoofdpersonen doen er eigenlijk niet echt toe en het hele verhaaltje is verwaarloosbaar en daarbij veel te ingewikkeld/moeilijk om serieus te nemen. Want het verhaal lijkt wel 5 verschillende verhalen te dragen, en door de bomen zie je het bos niet meer, want de rode draad erin is af en toe veel te ver zoeken. Voor de niet-Aziatische kijker is het veel te moeilijk en ingewikkeld, voor de Japanner zelf zal het allemaal wel duidelijk en vooral simpel te volgen zijn.

Maar dat is allemaal eigenlijk geen probleem, want als horror doet Ju-On het prima, en lukt het Ju-On om de kijker constant bang te maken. Het is absoluut een van de engste films die gemaakt is in mijn ogen, niet enger dan Shutter, maar komt zeker in de buurt.

3,5*