Ju-on (2002)

Deze maar eens gezien, en wonder boven wonder, hij beviel me.

Al zal het niet aan het afschuwelijke camerawerk of de vreselijke acteerprestaties gelegen hebben. Ju-On doet maar één ding goed, en da's het in elkaar knutselen van enge scenes. Gelukkig voor de film was dat ook het enige doel, dus is de film alleszins geslaagd.

Leuk om ook eens wat meer personages te zien, ipv zo'n centraal personage dat telkens weet te ontsnappen. Zo zijn er trouwens bizar weinig hier. Sterftecijfer is lekker hoog.

Muziek - check, enge Japanse kindjes - check, thrills en chills - check. Geslaagde film dus, al kon de afwerking wel heel wat beter. 3.5*

Behoorlijk spannende horrorfilm met een aantal geweldige shocks, maar helaas een beetje mager qua verhaal. Ook het einde is me nog steeds niet helemaal duidelijk, maar dat neemt niet weg dat ik op sommige momenten behoorlijk zat te huiveren.

3.5 sterren.

Ik dacht, laat ik deze film maar snel kijken voor de remake in ons land komt, zodat ik in ieder geval het origineel al gezien heb

En het was echt de moeite waard. De film is zeer spannend met een paar erg goede schrikmomenten. De make-up, gecombineerd met het uitstekende camerawerk en geluidseffecten maakten sommige scenes echt kippenvel- materiaal en zorgden voor een geweldige sfeer.

Ik kon af en toe Ringu wel in de film herkennen, maar ik vond deze toch stukken enger. En aangezien de remake van Ringu naar mijn mening erg goed geslaagd was, denk ik dat de remake van Ju-On ook redelijk goed kan worden. De makers van The Grudge hebben in ieder geval genoeg materiaal om iets goeds van te maken.

Drie en een halve ster.

Het verhaal slaat echt als een lul op een drumstel en van al die overgangen werd ik ook niet echt gelukkig. Ken je net een beetje een personage gaan we weer naar een andere toe. Maar de film slaagt er wel in eng te zijn.

Die aantal erg sterkte scenes doen me het slappe verhaaltje en slechte acteerwerk dan ook wel vergeten. Af en toe is de film behoorlijk akelig en dat zieke geluid wat bij de vloek hoort was erg goed gekozen. Moest meteen hier aan denken .

De remake staat nu overigens op een 5,9 op IMDb, dus heel misschien is die wel de moeite waard. Ik hoop dat ze wat meer aandacht besteed hebben aan het verhaal. Als deze film dat ook gedaan had, had ik misschien wel een 4 gegeven.

3,5* dus.

Mijn vrouw houdt niet van enge films dus heb ik deze film gisteavond bij de buurvrouw gekeken ( )
Verwarrende film, het is moeilijk om te volgen wie wie is, en het verhaal is ook niet helemaal duidelijk.Waar komt de vloek vandaan, hoe zit het nou precies met dat jongetje, draait de film nou om wraak, en van wie (volgens mij van de vrouw die in dat huis door haar man vermoord is) en als het om wraak draait, waarom wraak nemen op onschuldige mensen...waarom steeds die kat? Maar goed, de film zit wel vol spanning en enge momenten. Dat maakt een hoop goed. Het verhaal van Ringu was wat simpeler, maar deze is veel enger. 3,5 *
Nog één vraag voor mensen bij wie deze film nog vers in het geheugen ligt: Als dat meisje (sociaal werkster) voor het eerst bij dat huis aankomt, schrikt ze ergens van, maar het is mij niet duidelijk waarom ze zo verschrikt naar het huis kijkt, weet iemand wat ze ziet waarvan ze meteen al van streek raakt?

Zojuist gekeken, en potverdomme wat een heerlijke naargeestige en enge film is dit. Er wordt zonder veel uitleg van de ene sinistere scene naar de andere gehinkt, maar effect sorteren (lees: je de stuipen op het lijf jagen) doet hij zeker. 3,5*

Echt eng vond ik het ook nergens en echt goed eigenlijk ook niet. Daarvoor kwam het net allemaal wat te geforceerd over.

Maar het was verder best te kijken en hier en daar kwam er een aardige scene voorbij. Het plotje stelt natuurlijk niet zoveel voor, maar het gebrek aan uitleg vond ik niet erg. Ik betrapte me er zelfs op dat ik tijdens de scenes die het verhaal moesten voorstellen en waarin verder niet veel gebeurde ik wat ongeduldig werd. Ondanks dat ik deel 1 en 2 nooit gezien heb was het verder redelijk te volgen.

Echt behoefte aan de andere drie delen of de remake heb ik verder niet, daarvoor zal dit me echt te weinig bijblijven.

2.5*

Gister had ik deze ook maar eens gezien, ik heb het opnieuw gewaagd om een Aziatische horrorfilm te zien na Shutter.

Hij was inderdaad wel erg... nee nog erger heel creepy. De schrikmomenten vielen wel mee, maar goed ook want ik kan daar niet echt tegen. Maar af en toe krijg je gewoon de rillingen. Vooral bij de scene hoe Kayako als een krokodil over de grond kruipt, die ogen al brr of die schim die naar de camera sluipt gewoon eng. Of dat stukje met die Kayako die plotseling onder de lakens ligt, of die andere bed scene met dat jongetje. Dat gekraak bezorgde me ook constant een akelig gevoel en dan die muziek erbij.

Dit is echte horror, die Amerikanen kunnen alleen maar Screamers maken, wat die remake ook nog schijnt te zijn.

De afsluiting bezorgde nog de laatste rilling. hoe die Kayako haar ogen plotseling weer open doet.



4,5*

Deel 2 ga ik ook nog snel opzoeken want die schijnt nog enger te zijn. Ik ben trouwens van plan ALLE Asiamania-horror films te kopen.

Matig horrorfilmpje. Enge scènes en scares zijn aanwezig, zij het niet in overvloed maar wel bijzonder efficiënt. Voor de rest is het allemaal nogal lelijk geschoten en hangt het script als los zand aan mekaar. De fragmentarische opbouw zorgt ervoor dat je nooit echt betrokken geraakt bij de personages en dat hun onfortuinlijke lot je verder weinig kan schelen. Het laatste halfuur is er dan ook een beetje teveel aan.

Op zich wel een aardige film om te zien. Alleen begreep ik niet al te veel van de verhaallijn. Maar wat ik uit eerdere pagina's heb vernomen, is dat er hiervoor nog 2 andere Ju-On films waren.

Deze film moet het duidelijk niet van de gruwelijke (bloed) scènes hebben, want dat zit er simpelweg niet in. Maar meer van de sfeer en de subtiele geluiden.

Alleen wel erg goed opletten met al die verschillende verhalen die verteld worden per persoon.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

Ik heb er te lang mee gewacht

De remakes heb ik tijd geleden al bekeken, nooit aan toe gekomen om de originele versie een keer mee te pikken maar nu ik het heb gedaan moet ik toch even 1 ding kwijt, die remakes verpesten het.

En niet zo'n klein beetje ook, deze film doet alles goed, alleen het feit dat ik het al gezien heb maakt de zit een stuk minder eng, en minder leuk.

Die ''remakes'' zouden niet zo genoemd mogen worden, het is namelijk een schaamteloze kopie, ik kon me haren wel uit me kop trekken van ergenis dat ik die remake eerder zag als deze.

Onvoorstelbaar dat dat mag, er word geen basis overgenomen maar de gehele film met amerikaanse acteurs, ik kan er uren over doorgaan hoe kut het is...

Maar nu de film zelf, het is best apart dat ik hem (Als horror fanaat) een ju-on film pas nu zie, maar eigenlijk had ik er nooit zo'n zin in..

Maar er valt erg weinig op aan te merken, het principe is goed, sommige scénes zijn echt geniaal bedacht en andere weer iets minder, maar het niveau blijft aardig hoog de gehele film..

Helaas ben ik totaal niet te spreken over het acteerwerk, want dit is werkelijk bedroevend statisch gespeeld, kon wel janken.

Ik kijk nooit meer een remake, in ieder geval nooit meer voordat ik het origineel zie..

Nu snel A tale of two sisters kijken, want in 2009 komt er alweer een remake!!!

3.5*

Herkijkbeurt heeft deze goed gedaan.

Toch een best wel sfeervolle film merktte ik deze keer. Het verhaal kwam eerst ook wat afgeraffeld over, na deze kijkbeurt bespeur ik er toch wel wat meer logica in. Juist de onchronologische volgorde in deze films vind ik heerlijk. Misschien een beetje goedkoop, maar het maakt het toch wel mysterieuzer. Verder is het acteerwerk matig, niet eens zo slecht want er zitten toch een paar redelijke acteurs bij. Gelukkig is en blijft het allemaal erg vermakelijk.

* 3,0 --> * 3,5

Ju-on is bij vlagen spannend en best eng. De neergezette sfeer is uitstekend en kent wat naargeestige momenten. Gelukkig geen film met de reguliere ''spring uit je stoel'' momenten, al probeert men wel degelijk zulke momenten te creëren. Hierbij gaat de angst meer uit van de spanningsopbouw die volgt bij een ontmoeting. Vooral met het angstaanjagende, krakende (wat een geluid!) confrontaties blinkt de film uit.

Helaas kiest de film voor een matige structuur met veel situaties gezien vanuit verschillende karakters, waardoor het fragmentarisch overkomt. Een centraal karakter, met korte zijlijnen, had waarschijnlijk beter gewerkt. Nu blijft de film wel erg sfeervol, maar verliest het aan spanning en weet het de aandacht niet altijd vast te houden. Er is ook een element wat in geen enkel opzicht eng is: geschminkte gezichten. Neem die scene onder dekens, met de kleine jongen. Moet dat je nu angst inboezemen? Ik voelde het niet. Gelukkig is er een ander personage wat dit voor een groot deel compenseert.

Ondanks de matige vertelstructuur en de gebreken op het gebied van angst een aardige film.

Geslaagd hoor! Ik was even bang voor een Ringu (1,5*), daar waar het origineel verschrikkelijk saai was en de remake een stuk beter.

Want de remake (The Grudge) kreeg bij mij 1,5*, dan zou het origineel wel érg laag scoren. Gelukkig is dit niet het geval en krijgt Ju-On The Grudge 1 van mij 3,5 sterren. Want dit origineel is een stuk beter, wat zeg ik, véél beter.

Je wordt direct in het diepe gegooid in deze Ju-On. De bedoeling is de kijker tien kleuren stront te laten schijten, en dat lukt. Niet af en toe, nee, constant! Want de sfeer zit er constant in, en het is constant wachten op schrikeffecten, geestverschijningen en andere enge dingen. Want daar moet Ju-On het van hebben.

Ju-On is eigenlijk niets meer dan 90 minuten lang schrikmomenten en geestverschijningen. Het verhaal is niet heel interessant te noemen, de hoofdpersonen doen er eigenlijk niet echt toe en het hele verhaaltje is verwaarloosbaar en daarbij veel te ingewikkeld/moeilijk om serieus te nemen. Want het verhaal lijkt wel 5 verschillende verhalen te dragen, en door de bomen zie je het bos niet meer, want de rode draad erin is af en toe veel te ver zoeken. Voor de niet-Aziatische kijker is het veel te moeilijk en ingewikkeld, voor de Japanner zelf zal het allemaal wel duidelijk en vooral simpel te volgen zijn.

Maar dat is allemaal eigenlijk geen probleem, want als horror doet Ju-On het prima, en lukt het Ju-On om de kijker constant bang te maken. Het is absoluut een van de engste films die gemaakt is in mijn ogen, niet enger dan Shutter, maar komt zeker in de buurt.

3,5*

Ik heb zo'n gruwelijke hekel aan deze film. Nadat ik hem 6 jaar geleden heb gezien, is het nog steeds overduidelijk wanneer de enge momenten gaan plaats vinden en iedere keer zeg ik bij mezelf 'het is gewoon een eng kijkende actrice', maar op het moment dat ik langer dan enkele seconden naar haar doodenge blik staar, kan ik niet anders dan wegkijken. Met een miniem budget en enkele zeer goedkope momenten (de zombiemeisjes zijn heel erg slecht), slaagt de film er echt met vlag en wimpel in om doodeng te zijn.

De Amerikaanse versie richt zich meer op goedkope schrikeffecten, waar het hier die overduidelijke spanning is van wanneer er iets gaat gebeuren. Veel tijd om iets voor de hoofdpersonen te gaan voelen, is er in dat opzicht ook niet aangezien men allemaal heel snel het loodje legt op een manier die we niet kunnen zien. Ik heb nu in ieder geval erg veel zin om de tweede film ook snel te gaan kijken.

Jammer genoeg heb ik de Amerikaanse remake tig jaren terug al eens gezien, want het valt tijdens het kijken van Ju-On The Grudge wel heel erg op dat die remake onderhand 100% gekopieerd is. Herkende veel momenten, toch zonde. Dit origineel is namelijk een stuk beter en doet iets wat maar weinig horrorfilms goed kunnen: spanning opbouwen en je als kijker bang maken. Ondanks niet al te sterk acteerwerk en ook geen bijzondere effecten is deze film gewoon scary. Kleine, wit geschminkte kinderen met enge ogen die rare geluiden maken, het werkt gewoon. Er zitten een paar prima schrikmomenten in, maar nog belangrijker is de aanloop naar een hoop van die scenes. De film heeft een goede opbouw en wat me ook bevalt is dat we meerdere personen volgen, waardoor het tempo hoog ligt en er ook diverse doden vallen, wat het allemaal wel zo vermakelijk weer te houden. Overtuigende horrorfilm en ik kijk uit naar Ju-On 2.

4*

Amerikaanse versie The Grudge jaren geleden al gezien(idem de twee vervolgen), maar net als die films vond ik dit Japanse origineel maar zozo. Kan zijn dat het komt omdat ik hem overdag keek maar ik vond het dus niet eng. Gewoon een verzameling griezelig bedoelde sketches rondom een vervloekt huis, waarbij je je vooral loopt te verbazen omdat de samenhang lijkt te ontbreken. Als ik hier lees dat je de context pas beter begrijpt als je de vervolgen hebt gezien, mag je toch stellen dat deze film als zelfstandig project ernstig te kort schiet. Een zekere stijl , meer dan in de remake,valt niet te ontkennen maar die heerlijke rillingen kreeg ik bijna nergens. Die blauwe mensjes zien er wat mij betreft ook behoorlijk onecht uit, nauwelijks enger dan de smurfen, dus nee, in deze fabel kon ik met de beste wil niet geloven. Door enkele pakkende momenten toch leuk om een keer te zien niettemin, maar vooral zwaar overschat, ook dat.

Knap dat een film die met relatief beperkte middelen tot stand kwam en met weinig trucage werkt een bijna constante sfeer van onheil en dreiging weet op te roepen.

De meeste scènes zijn kil en sober gefilmd. Door slim ingezette closeups en goed geplaatste suggestieve camerashots worden gevoelens van angst en groezeligheid en ongemak beeldend opgeroepen. Spannend.

Er is weinig achtergrondmuziek. Het gebrek eraan en de incidentele aanwezigheid ervan, zorgen voor onzekerheid. De kijker heeft weinig houvast. De focus ligt op de situaties in beeld, die elk moment, zonder muzikale vooraankondiging kunnen exploderen. Gevolg is nog meer spanning.

Paar getimede jumpscares, maar niet overdreven. Binnen de strakke spanningslaag die bijna continu over de film ligt, is trouwens elke onverwachte beweging of gekke gelaatsuitdrukking van de personages al genoeg voor een schrikreactie.

Het beperkte budget wreekt zich hier en daar heus wel. Zo vallen de foute sujetten en de foute feitelijkheden die zij verrichten uiteindelijk iets tegen vanwege de gebrekkige grafische effecten. De grime en het voortreffelijke acteerwerk doen een hoop, maar betere effecten hadden voor wat meer variatie in de angstige momenten kunnen zorgen. De aanloop naar een scène en de voortborduring van de scène vertonen regelmatige overeenkomsten met eerdere scènes. Nu is het niet zo dat zo'n scène dan meteen vervelend wordt. Nee hoor. Het is meer dat er dan herkenning ontstaat en dat zodoende het verrassingseffect afneemt. Dat is wel wat jammer.

Het zijn kleine minnetjes tegenover veel plusjes.

Spannende film.

Matig.

Op voorhand was deze film gedoemd voor een redelijke onvoldoende van mijn hand. De Amerikaanse remake (ondanks nog steeds een flink Japanse cast en Japanse locaties) boeide me eigenlijk al totaal niet. Een Japanse, goedkopere versie was dan ook gedoemd daar niet meer overheen te gaan. En wat blijkt.

Het bleek dus inderdaad en nog minder bedoening te zijn dan de remake. Mijn hoop op de derde remake is dan ook vervlogen. Wellicht kiest het een andere loop, maar de regisseur van de derde remake doen in ieder geval totaal geen duimpjes opborrelen.

Voor de rest is deze film verre van goed in mijn opinie. Alhoewel deze film wel bij vlagen redelijk sfeervol is. Daarmee dus ook bij vlagen redelijk spannend. Wellicht nog net iets spannender dan de remake, maar die zag er in ieder geval wel een stuk beter uit.

Acteerwerk is ook echt weer lachwekkend. Wat een dom gedoe. Na 1 geluidje omkeren alsof de enige echte Elvis Presley achter je staat. Het is zo gemaakt en zo nep dat het de meeste vormen van spanning of sfeer zowat direct de das omdoet.

Bovendien visueel redelijk lelijk. Het huis is echt heel erg kaal. Super saai. Bovendien maken Kayako en dat rare kereltje een stuk minder indruk dan in de remake. Sowieso vind ik het gek dat dat ventje er zo komisch uitziet. Een klein jongetje dat in een doos witte verf is gevallen. Eng is het in ieder geval niet.

Maar Kayako acteert ook slecht. Een stuk minder dan in de remake in ieder geval. Vooral als de schmink afgaat zie je wat voor een bedroevend resultaat overblijft. Een actrice die totaal niet eng kan kijken, wellicht dat daarom ook de keuze is gemaakt om het zwarte haar grotendeels voor het gezicht te houden.

Een nogal domme film, die wel bij vlagen sfeervol is en een aantal scares die wel degelijk verrassend weten te zijn. Voor de rest nog steeds enkele gave scenes, maar dat is niet genoeg om al mijn andere kritiekpunten genoeg te verzachten.

Ju-On was voor mij het minder interessante broertje van Ringu. Het concept vond ik niet echt eng en de Amerikaanse remake vond ik nogal meh. Toch zat ik in mijn J-Horror fase en dacht om deze ook eindelijk eens te kijken.

De film is vervelend om te kijken door de non-lineaire verhaallijn en het constante wisselen van personages. En hoewel een Ju-On extreem fascinerend is vond ik het hier maar slecht uitgevoerd. Nergens was ik bang of vond ik mezelf enigszins geïnteresseerd. Aan de andere kant staat de laatste scène voorgoed in mijn geheugen gegrift. Dat was echt enge shit.

2*