Monty Python and the Holy Grail (1975)

Deze is van een veel hoger kaliber dan Hitchhickers Guide!

Niet doen allemaal!!!

Ja, wel kopen, maar pak in godsnaam dan de 2 disc special edition.

Daar staan hilarische dingen op namelijk

Er zijn veel mensen die niet houde van deze film, je moet voor de humor zijn. En stel nu dat die kerel die dvd koopt en da stelt hem zoooo zwaar teleur, dat is toch zonde van je geld. Dus huur hem gewoon dan ben je veel minder geld kwijt en als het dan tegenslaat maat het niet uit

Is dit de eerste film waarbij zo prominent uit de scène wordt gestapt en waar film zo duidelijk op de hak wordt genomen ('self-reflexivitiy') ("scene 24", bijvoorbeeld)?

Dat The Holy Grail één verhaal is, is leuk, maar de setting sprak me totaal niet aan, waardoor ik het nogal gauw gezien had met deze film. De losse sketches in The Meaning Of Life zorgen tenminste nog voor afwisseling, en het hield me ook scherp. Maar misschien was die film inderdaad beter geweest als het - zoals een van de Monty Python-leden op de dvd al zei - een film was geweest over het leven van één persoon.

Hoe het ook zij, The Holy Grail begon me na een half uur te vervelen; The Meaning of Life niet.

Ik had, gezien de hoge notering, hoge verwachtingen over deze film. Helaas zijn deze totaal niet ingelost. Het is echt mijn ding niet, ik heb met moeite 2 keer een glimlach op mijn gezicht kunnen toveren.

Ik was dan ook blij toen de film eindelijk gedaan was.

Nee. Sowieso gebeurde het al in de serie Monty Python's Flying Circus die hieraan vooraf ging, maar dergelijke technieken waren erg populair in de films van de Franse filmstroming genaamd 'nouvelle vague', waar regisseurs als Jean-Luc Godard en François Truffaut bekend in werden. Dergelijke films lieten graag zien dat ze films waren en waren zeer zelfreflexief. Je kunt het ook al in mindere mate terugvinden in nog oudere komedies, zoals die van de Marx Brothers, Looney Tunes-filmpjes en vrij briljant in Singin' in the Rain. De zelfreflexiviteit op zichzelf was niet nu in Monty Python, maar ze wisten er wel goede grappen omheen te bouwen.

Ik weet niet welke film jij hebt gezien, maar volgens mij kan je THG ook wel bestempelen als een film met losse sketches. Het feit dat ze de heile graal zoeken is de enige (zeer dunne) draad die de sketches met elkaar verbind.

90% van alles wat er gezegd wordt, heeft totaal geen toegevoegde waarde aan de zoektocht!

Nee, maar het speelt zich wel allemaal af in dezelfde setting en met dezelfde personages. Dat hele middeleeuwse gedoe vond ik maar weinig aan.

90% maar?

De film is inderdaad begonnen als een idee 'koning Arthur' en toen gingen ze allemaal sketches schrijven. Later een beetje aan elkaar geplakt in een soort van verhaal, maar het blijven meer sketches vind ik.

Er zijn hier blijkbaar een aantal berichten verwijderd, moet dat dan niet worden gemeld?

Heel vreemd, het ging toch niet om scheldpartijen of zo...

Ik mis onder andere Pastichio Rocker en z'n krop sla & m'n reactie daarop; terwijl dat uiteindelijk de humor is die een beetje bij deze film hoort ...

Bedank ene mod maar die de humor van mijn bericht niet in de juiste context kon zien. Maar dat is wel vaker het geval.

Ik denk dat er een fundamenteel verschil is tussen 'lachen' en 'uitlachen'. Monty Python enerzijds, en jouw krop sla anderzijds zijn zo 'over the top' dat iedereen toch inziet dat het NIET om uitlachen gaat.

Bijvoorbeeld de 'Silly Olympics' hadden anders al lang moeten verboden zijn...

(of gecensureerd - dan blijven er toch nog een tiental seconden over om naar te kijken)

YouTube - Silly Olympics

Dankjewel voor je antwoord. Hoewel ik maar één film van Godard heb gezien (Á Bout de Souffle), heb ik het gevoel dat het daar veel implicieter gebeurt dan hier. Immers, als je niet weet wat de 180-graden-regel is, weet je ook niet dat Godard die overtreedt.

Ik bedenkt me nu ook nog dat Vertov's Man With a Movie Camera één en al zelf-reflexitief is (alleen niet op een humoristische manier).

Ik weet niet goed hoe ik dit moet beoordelen. Het begin en het einde vond ik nog het beste. De eerste 2 minuten dacht ik dat ik een verkeerde DVD had ingestoken want het bleek een andere zwart wit film te zijn en het einde viel het beeld helemaal uit. Verleden week hadden we nog problemen met onze TV.

Ik hoop dat dit als een grapje bedoeld is.

My God... are you joking? (sorry, maar ook ik vraag het ff )

lucdecoster : Het begin en het einde vond ik nog het beste

lijkt me een aardig antwoord

vond de film erg tegenvallen...sommige stukjes waren wel grappig maar over het algemeen kon het allemaal niet zo waarderen...

life of brian vond ik stukken beter..

Prachtig wat ze hebben gedaan met een relatief klein budget. Hilarische film vol memorabele dialogen! Super film die iedereen gezien moet hebben.

Heerlijke onderbroekenlol van de leden van Monty Python weer hoor! Dit was hun eerste speelfilm, opgenomen tussen de opnames van het 3e en 4e seizoen van de TV-serie.

De animaties vond ik deze keer ook weer bijzonder karig en zo ongelofelijk gedateerd en hadden ook beter weggelaten kunnen worden. Bijzonder grappige begincredits en een origineel slot en alles daartussenin is af en toe heel erg grappig en af en toe wordt de plank misgeslagen. Maar dat moet ook kunnen.

Favoriete leden zijn voor mij inmiddels definitief: Eric Idle en Michael Palin. John Cleese vind ik erg overgewaardeerd en Terry Gilliam is sowieso in geen velden of wegen te bespeuren. Ja goed, hij maakt de animaties, maar dat had ie ook beter achterwege kunnen laten.

'Onderbroekenlol', dan denk ik aan Benny Hill - toch wel wat anders dan MP...

Hoezo Giliam is nergens te bekennen?

Patsy bijvoorbeeld, het hulpje van Arthur en de Bridgekeepr at the bridge of death en die tekenaar die een hartaanval krijgt om maar een paar stukken te noemen

Ja, maar hij heeft echt een paar minuten in de film. Sowieso, die tekenaar is letterlijk nog geen seconde in beeld, dat is een flits.

Ik was toch ook degene die de recensie schreef, of niet?

Das waar maar dan is ie dus wel te bespeuren hey

Zwaar overschatte film vooral op IMDB. Als je zei in die tijd dat dit niet grappig was hoorde je er gelijk niet bij. De film heeft mij vroeger totaal geen indruk gemaakt en nu nog steeds niet. Humor wat echt hillarisch moest zijn wist mij niet te bekoren. Alleen het stukje met het konijntje wist mij nog een beetje aan het lachen te krijgen. Een voorbeeld van de meest overschatte film van toendertijd en nu nog steeds blijkbaar.

Meningen, oh meningen waarom zijn jullie toch zo verschillend?

Ik snap niet hoe je dit slechte komedie kunt vinden, maar films als Evan Almighty en American Pie beter vind.

Dit is toch gewoon de Godfather onder de komedies?