Monty Python and the Holy Grail (1975)

Van de humor moet je houden, laten we maar zeggen...

En ik houd ervan. Heel erg!
Al vanaf het moment dat de film begon lachte ik me helemaal kapot.die kokosnoten, echt geniaal
Alle lof voor de makers dat het verhaal zo tijdloos is.

Helaas is het beeld dat niet. Soms ergerde ik me er echt kapot aan. Maar dat kun je de makers niet kwalijk nemen, de film komt immers uit 1975.

Het enige minpunt is in mijn ogen het einde, fantastisch bedacht, maar ik miste toch een ontknoping.

Welverdiende 4 sterren

Er zijn qua beeld wel betere films uit de jaren 50 en 60 hoor, dus dat argument kun je wegstrepen.

Ok, dat klopt.

Maar aan de andere kant, de film had een zeer laag budget...

Als je het moet doen met £4.200.000,- is goed beeld ook een bijna onmogelijke prestatie.

De beroemde kokosnoot-scène is bijvoorbeeld bedacht omdat ze gewoonweg geen geld hadden voor echte paarden.

Nu de sterren nog geven, en je werk is af, Uomini d' Onore.

ik had mijn mening op de Ipad geschreven, en op een of andere manier kan ik daarop nooit stemmen geven, dit is de eerste keer dat ik weer op de computer zit, vandaar.

Het blijft een geweldige film, ook na hem meerdere keren gezien te hebben. Nii!

Erg leuk om zo'n uitbreiding te zien van The Flying Circus van Monty Python.

Nou weet ik dat het er op de set niet altijd even makkelijk aan toe ging: de filmmakers hadden allen verschillende visies voor ogen en dat leed ook wel eens tot discussies. Laat staan het uitermate alcoholgebruik van Chapman.

Ik moet toch zeggen dat dit wel heeft geleidt tot een geweldige film. Ik vind het persoonlijk briljant om te zien hoe er wordt omgegaan met het ongelofelijke lage budget van de film. Paarden zijn niet tot beschikking... Dan doen we het wel anders! Dravende ridders over de paden die paardenhoeven geluiden maken door het klappen met kokosnoten.

Monty Python and the Holy Grail is een ingenieuze parodie met een leuk politiek kantje maar bovenal een heel erg creatief komisch team!

Leuke film die net zoals de tv-serie geweldige maar ook wat mindere gedeeltes kent. Ben zelf een liefhebber van absurdisme dus kan het meeste wel waarderen. De discussie over zwalluwen is geweldig en ook dat lied over Robin is echt hilarisch en John Cleese zijn kop blijft lachwekkend. Een 7

Op blu-ray is de beeldkwaliteit gelukkig behoorlijk verbeterd maar nog steeds ondermaats. Beter zal het denk ik niet meer worden.

Eén van de favoriete films van Elvis. Palin (of eeen kennis van hem, dat kan ook), zag deze film ergens bij een bezoek aan Graceland. Dat zei Palin in een tv interview, waarna hij Elvis nadeed, die The Knights Who Say Nie nadeed. Was grappig om te zien.

Geweldige film! Mijn bewondering voor de Phytons is onbeschrijfelijk. En ik rol er niet eens van van de bank, ik kijk met een brede glimlach naar compleet onzinnige grappen als 'Bring out your dead'. En daarna doe ik het nog een keer. En nog een keer. En nog een keer...

Toch zet ik hem niet in mijn top 10, omdat ik het als film dat niet waard vindt; het zijn sketches met een verhaallijn. Als comedyprogramma staat het op eenzame hoogte voor mij. Ik kan ontzettend genieten van grappige onzin. En als er iets grappig en onzinnig is, is het wel Monty Python!

4,5*

Eigenlijk hetzelfde niveau als "Life of Brian" al is deze misschien nog net iets leuker. Het is vooral dat doldwaze zwaardgevecht tussen king Arthur en the black knight dat ik heel leuk vind. De humor in de andere scènes vind ik dan net iets te flauw om hard te lachen. Ook weer een film om eens om de zoveel jaar te kijken.

Uiteraard een klassieker. Wel vrees ik dat je ermee opgegroeid moet zijn. Voor een nieuw publiek maakt hij nu een wat gedateerde en schreeuwerige indruk.

Het is na vele jaren eens tijd voor mij om de Monty Python films opnieuw te zien. Gister was het de beurt aan The Holy Grail. Jammer genoeg was de herziening niet zo geweldig als ik vooraf hoopte. De film begint erg geestig met het paardrijden en de kokosnoot geluiden die daarbij horen. Schitterend! Op dit flauwe niveau blijft de film wel zitten, maar niet elke grap of dialoog is nog zo leuk. Soms zit er een briljant moment in (de afgehakte armen en benen van The Black Knight ) en het einde vond ik ook geinig, zo lekker droog, maar ik hoopte af en toe wel op een echt goede grap. Sowieso knap dat je zulke bizarre onzin kan verzinnen. Alleen al daarom moet iedereen deze reeks eens kijken.

3,5* (was 4*)

Gelachen als vanouds. Een onbetwistbare klassieker vind ik het overigens ook weer niet. Als de grappen niet aanslaan, kan een film als deze een lange zit zijn. Monty Python is een prachtig team, maar ik kijk toch liever de serie. Een lang verhaal gaat ze minder af, al zijn sommige scenes om de vingers bij af te likken. Je kon me echt opvegen met de scenes waarin de Franse soldaten Arthur voor was bij het innemen van een kasteel of bij de knights who say NI.

Mijn ouders zijn Monty Python fan en ik denk dat ik deze film gemiddeld 1 keer per jaar heb gezien sinds mijn 9e. Tijdloze humor en geniale scenes - ik quote regelmatig uit deze film

Soms gigantisch in een scheur gelegen, maar ook erg vaak te flauw voor woorden.

Mijn Britse Guy-Who-Lives-With-Me had wonder boven wonder nog maar weinig Monty Python meegekregen toen we elkaar ontmoeten. Daar heb ik wel verandering in gebracht.

MP and the Holy Grail is denk ik mijn favoriet. Tot ik Life of Brian weer eens zie. Maar goed, HG is de laatste die ik zag, dus voor nu favoriet. Altijd leuk. The Holy Hand Granate of Antioch, the Shrubbery, 'She turned me into a newt! ... I got better...' .

Lekker lekuk, gek, slim.

"What is the airspeed velocity of an unladen swallow?" Een vraag die wetenschappers voor een raadsel stelt, al is het duidelijk dat het belangrijk is of het om een Europese of een Afrikaanse zwaluw gaat. Alle remmen los in deze absurde, anarchistische Python-film, gemaakt voor een appel en een ei [de beroemde kokosnoten zouden ingezet zijn omdat er geen geld was voor paarden] behoort tot de meest quotebare films aller tijden. Meer een serie losse sketches waarin de Pythons niet alleen de draak steken met het leven in Engeland in ´The Dark Age, maar ook de moderne maatschappij op de hak nemen. Minder scherp als hun latere meesterwerk Life Of Brian, maar bijzonder grappig... en met een briljant einde!

Grappig wel, maar minder absurdistisch en flauwer dan ik gehoopt had. Ik viel niet van mijn stoel van het lachen en dat had er niet alleen mee te maken dat ik hem vanuit bed keek. Een heerlijk bed van Matras Direct. Niet duur ook. Aanrader. 3,5 sterren.

Briljant.

Tja, met erg goede argumenten kan ik eigenlijk niet komen. Ik heb gewoon veelvuldig moeten lachen. Meesterlijke dialogen, heerlijke einde en John Cleese doet mee. En natuurlijk is het hier en daar voorspelbaar en flauw. Je moet er van houden, en dat doe ik absoluut. Life of Brian is trouwens nog iets beter.

4.5*

De meeste regisseurs sloven zich uit om hun vertelling zo echt mogelijk te doen lijken. Hier geldt het tegenovergestelde. Je wordt er voortdurend aan herinnerd dat je naar fictie zit te kijken, bijvoorbeeld wanneer dat hoevengetrappel van kokosnoten blijkt te komen. Er wordt zelfreferende humor gebruikt, zoals wanneer de animator (Terry Gilliam) een hartaanval krijgt. De personages zijn zich ervan bewust dat ze fictief zijn. Zo verwijzen ze naar een tegenpersonage als "die oude man uit scène 24" (opnieuw Gilliam). Dit heet metafictie. Anachronismen maken duidelijk dat we niet echt in de middeleeuwen zitten. De vierde muur wordt herhaaldelijk doorbroken.

Het is een parodie op de ridderroman en zijn ideaal van dapperheid. Koning Arthur beschouwt zichzelf als door God uitverkoren, maar hij wordt tegengesproken door een socialist met opvallend twintigste-eeuwse ideeën. Traditioneel zou zo'n queeste met een triomf eindigen: het monster wordt geslacht, de graal gevonden, de jonkvrouw gewonnen. Hier is het einde ironisch: ze worden gearresteerd door een hedendaagse politieman, en die dekt de camera af.

Er wordt gespot met genreconventies. Wanneer de ridders zich op de Bridge of Death begeven, krijgen we een pauze met een vrolijk orgeldeuntje - een letterlijke cliffhanger!

In het middenstuk splitsen de ridders zich op, wat ruimte laat om enkele sketches in te bouwen. Doordat ze één gemeenschappelijk doel nastreven en door terugkerende elementen als de zwaluwendiscussie blijft het toch als één geheel aanvoelen.

Er vallen heel wat doden en zwaargewonden. Deze mate van geweld in een komedie was ongebruikelijk. John Cleese illustreert wat Britse humor is met z'n droge replieken op deze actiescènes. Wanneer hij z'n vier ledematen kwijt is, stelt hij gelijkspel voor. Wanneer hij acht mensen gedood heeft op een bruiloft, verontschuldigt hij zich beduusd. Na de aanval van het moordkonijn klaagt hij dat ze niet naar z'n waarschuwing geluisterd hebben.

Met hun snelle opeenvolging van grappen, hun metafictie en hun lak aan conventies hebben de heren een komedie gemaakt die sindsdien zelden geëvenaard is. Nog twee weetjes: een Europese zwaluw of boerenzwaluw haalt zo'n 40 km/h, en de hoofdstad van Assyrië is Assur.

The 40th anniversary limited blu-ray castle box edition, ik ben benieuwd.

Monty Python vond ik geweldig toen ik een jaar of 16, 17 was, maar nu ik deze weer eens heb gezien valt me toch op hoeveel stukken ik eigenlijk niet leuk vind- misschien te vaak gezien, misschien niet in de juiste stemming, ik weet het niet, maar bij te veel scenes had ik het gevoel: Get on with it!

Terry Gilliam heb ik altijd de minst leuke Python gevonden (daarnaast kan ik hem ook niet vergeven verantwoordelijk te zijn voor het verschrikkelijke Jabberwocky en het bijna even erge Baron Munchausen). Ook zijn animaties kunnen me maar weinig bekoren. Zijn ze in the Flying Circus nog wel OK, ook niet meer dan dat, in The Holy Grail vond ik ze nu storend. Ook de episodes van de heks, Galahad en Sir Robin deden me maar weinig, en zo zijn er nog wel wat.

Blijft over de grappige momenten, die er natuurlijk ook zijn, alleen niet in die mate zoals ik het vroeger beleefde.

Een film die helaas aan kracht ingeboet heeft sinds m'n laatste kijkbeurt zo'n 10 jaar terug.

De film moet het enkel hebben van de grappen. Wie meer verwacht komt wellicht van een kale reis terug. En daar wringt het schoentje, want niet alles is even geslaagd. Geweldige situaties zijn die op het einde, het gevecht met het konijn, de Fransen, de communist avant la lettre, ..
Minder geslaagd is de zwarte ridder, de ridders die 'ni' zeggen, de seksgeile nonnen. Dan zijn het wel lange minuten.


3,0*

Helaas, ik hou van de meest absurde, flauwe en droge films die er maar zijn. Zo behoren Dumb and Dumber, Airplane, Step Brothers, Hot Shots, Ali G, The Naked Gun en noem maar op tot mijn favorieten. Maar hier kwam ik écht niet doorheen, hoe graag ik het ook leuk wilde vinden.

Mensen die lekker de hele dag quoten en interssant proberen te zijn, vinden dit natuurlijk subliem.

Ik vind het wel leuk, maar ook zo enorm flauw. Misschien 2 keer gelachen.

De durf en het totaal belachelijk maken van 'historische films' vind ik dan wel weer een pluspunt.

3 sterren

Slaapverwekkende onzin.

Geen idee of de humor mij ligt, want ik weet niet eens waar ik het moest zoeken. Ik voel me haast dom als ik bijvoorbeeld lees dat bring out the dead überhaupt grappig kan zijn, voor mij was het hetzelfde als kijken naar een baksteen.

Vergeleken met mijn enige 0.5* cijfer heeft deze film nog wel 2 pluspunten: het geel/rood flikkerende beeld in de openingsscène (oprecht, hier werd ik gewoon vrolijk van) en dat riddersgevecht op het begin was een soort van komisch.

Kreeg hierdoor wel zin in echte kastelen/ridder films.

Even leuk, maar op een gegeven moment is het niet grappig meer.

Ik sluit me aan bij Teejey. Net als bij Fear and Loathing in Las Vegas kon ik domweg de grappen niet ontdekken. Niet vreemd ook, als bring out the dead om wat voor reden dan ook grappig zou moeten zijn.

Voor de volledigheid zal ik Life of Brian nog eens proberen, wellicht is dat iets beter. Maar ik heb heel lage verwachtingen.

Edit: En dan kom je erachter dat het van dezelfde regisseur als Fear and Loathing is. I rest my case.