Mosura tai Gojira (1964)

Mijn eerste echte kennismaking met Godzilla is me zeker niet tegengevallen. Want ondanks de gruwelijke dubbing en het onbestaande plot, had de film een paar opvallend sterke troeven, niet in het minst de indrukwekkende vernielingen van gigantische, Thunderbird-achtige maquettes. Het pak van Godzilla mag dan wel een lachertje zijn (net als de rest van de monsters trouwens), maar als het op vernielen aankomt, weten ze van aanpakken.

Ook erg leuk waren de soms bizarre tussenkomsten van de twee mini-eilandbewonertjes, die met hun Mothra-lied de genade van de goden konden afdwingen. En natuurlijk de momenten waarin de hoofdpersonages vanop veilige afstand commentaar geven bij de vernielingen.

Alleen de laatste face-off tussen Godzilla en de twee drol-achtige wormen werd wat lang uitgerokken, maar het was allemaal zo leuk gemaakt, dat ik nauwelijks de kans kreeg om me te vervelen. Misschien geen grote kunst, maar wel ontzettend entertainend.

2.5 sterren.

Matig filmpje.

Typische onzin, maar dan helemaal niks nieuws meer. Alles al eerder gezien, alles ook al veel beter gezien. Gojira en vooral Mothra zien er wel erg knullig uit. De vernieling is ietwat saai, het verhaaltje begin ik ondertussen ook wel beu te worden.

Ik hou het maar bij 1.5*. Te pruimen wegens de typische Gojira elementen, maar verder een weinig boeiend deel uit de serie.

Mijn kennismaking met Godzilla (Gojira voor intimi). Best leuk. Godzilla is een erg lomp beest. Zijn andere monsters in monsterfilms nog meer gewone dieren die per ongeluk dingen slopen en alleen wezens instinctief aanvallen is Godzilla gewoon agressief en zoekt hij zijn doelwitten doelbewust uit.

Verder een hoop nonsens. De wetenschapkritiek zag ik aankomen, de exotische folklore niet. Ik kan er wel bij lachen, maar groots vind ik het nooit. Opvallend is dat de films soms nog best mooi geschoten is, al helpen de speelgoedtanks en het hergebruiken van één shot niet echt. Wel grappig dat het gevecht tussen de larven en Godzilla iets wegheeft van een shoot-out, compleet met schuilen als de tegenstander schiet.
3*

Mijn vierde (originele Japanse) Godzilla-film en van de vier ook nog eens de beste. Goed ze scoren allemaal een ster of 4, maar ik vind dit een geweldige vorm van vermaak.

De beste omdat hier het hele verhaal ook toppie is en vanwege Mothra, een prachtige giga-vlinder.

Wel ietwat vreemd dat het ei van Mothra zo'n beetje groter is dan die hele Mothra zelf, maar ja voor de logica moet je niet naar Honda-films kijken.

Aanrader!! en we gaan er de komende tijd nog maar eens wat Godzilla-films tegenaan gooien.

Hoogst vermakkelijke creature feature. Het verschil met de originele Godzilla-film is dat er in feite weinig brokken worden gemaakt. Scènes waarin complete huizenblokken vermorzeld worden zijn eerder schaars. Het zwaartepunt ligt dan ook bij het gevecht tussen Godzilla en Mothra. Die laatste doet er alles aan om haar ei te beschermen tegen de vernielzucht van de vuurspuwende draak. Ze trakteren de kijker op een episch gevecht dat, dankzij de special FX van Eiji Tsuburaya, anno 2014 redelijk knullig, maar immer charmant oogt. In de finale wordt er behoorlijk wat kabaal gemaakt, want beide monsters beschikken namelijk over een imposant stemgeluid.

Volledige review: Mothra vs. Godzilla (1964, Ishirô Honda) - cultmoviesreviewed.com

Niet zo vermakelijk als King Kong vs. Godzilla, maar gelukkig wél beter dan Mothra. Het is trouwens zeker niet nodig om Mothra gezien te hebben om deze te kunnen volgen.

De humor uit King Kong vs. Godzilla is wat verminderd maar ook in deze ligt de focus niet op Godzilla zelf, maar op zijn tegenstander.

Ook hier weer valt het plot wat tegen waardoor het eerste uur veel dode momenten kent. Het laatste half uur is leuker, met het gevecht tussen de larves en Godzilla als hoogtepunt. Idioot, maar oh zo vermakelijk.

Heel matig. Ik merk dat ik de verhaallijnen bij deze Godzilla films (ik kijk ze in chronologische volgorde) vervelend begin te vinden. Buiten de verwoestingen en gevechten hebben de film niet veel meer te bieden. En net als in de meeste van deze films is het vaak een uurtje wachten voordat het allemaal los gaat. Soms wordt het vermakelijk, maar helaas veel vaker erg matig als je die belachelijke special effects ziet. Godzilla zelf ziet er dan nog het beste uit, moet je na gaan. Het blijft een mooi iconisch monster, helemaal met zijn atomic breath, maar pfoe, deze films volledig uitkijken is soms best een uitdaging. Mothra had ook niet veel te bieden als tegenstander.

2*