The Hateful Eight (2015)

Bij vlagen vermakelijk, maar wat een lange zit, had zeker wel een half uur af gemogen wat mij betreft. Jackson speelt inderdaad een puike rol, zeker van ge'noten' De soundtrack kon ik ook wel waarderen, de bijna negro-spiritual aandoende afsluiter van Roy Orbison was echter de mooiste.

Wat ik wel weer storend vond, maar dat is dan weer typisch Tarantino, was de over-de-top gore level bij de bloed- en schietscenes. De man heeft ongetwijfeld een fetish op dit punt. Het mag allemaal wel wat minder...het lijkt wel een B-klasse horror film uit de jaren 80 af en toe. Knipoog naar From dusk till dawn misschien? 3,0 hoger wordt het niet.

The Hateful Eight Christ Opening Scene plus Ennio Morricone's - L?Ultima Diligenza di Red Rock - YouTube

Ik zit dan nog even die opening te herzien, dat blijft wel bij de beste minuten film horen van het afgelopen jaar en uit Tarantino's oeuvre, met die beelden, dat kruis en langzaam daarvan weg gaan en die muziek die daar fantastisch bijpast. Jammer van die overige 2,5 uur.

Bij The Revenant:

Hoe kan het dat iedereen zegt bijna 3 uur lang geboeid te hebben gekeken? Terwijl Tarrentino vals speelt? Dan haak je normaal gesproken af. Nu niet. Met andere woorden, is het vals spelen zelf niet het thema van deze film waardoor we - al van niet bewust - geboeid blijven?

Zowel op plotniveau wordt vals gespeeld door iedereen [blijkt langzaam maar zeker] en op filmisch niveau wordt vals gespeeld, zoals het medium film altijd vals speelt. Tarrentino legt dit meesterlijk bloot.

* Een lange flash back inlassen op een moment waarop dit onnodig is.

* Een off screen-verteller introduceren die de hele vertelsituatie op zijn kant zet

* Muziek van Morricone gebruiken die niet of nauwelijks origineel is

* Scenes uit eigen films in een nieuw jasje steken [schieten vanuit de kelder bijvoorbeeld]

* Personages laten filosoferen over het concept 'gerechtigheid' terwijl ze zelf vals spelen

* Buiten-filmisch ageren tegen de wapenindustrie en zelf de wapens aan het slot een hoofdrol geven.

Wauw!

The Hateful Eight is een film voor liefhebbers. Liefhebbers van film en van de maffe hersenspinsels van Quentin Tarantino.

Want dat is deze film - een maf hersenspinsel. Het is compleet het tegenovergestelde van een crowdpleaser. De film is vermomd als western maar er gebeuren dingen die je nog nooit in westerns hebt gezien. Quentin Tarantino is zo ongeveer de enige filmmaker die succesvol kan zijn met een film die conventies aan de laars lapt, in geen enkel hokje te plaatsen is en die door de meeste mensen gewoon kut met peren gevonden wordt. Want zijn films zijn niet voor iedereen.

Net als je denkt naar een western te kijken, lijkt het door de lange dialogen een dramafilm te worden. Daarna ontstaat een onheilspellende sfeer als in een thriller. Vervolgens wordt het bijna horror, direct gevolgd door een film-noir whodunnit compleet met voiceover. Ondertussen is de film continu zeer komisch. Ik vind dat enorm knap gedaan. In veel recensies voeren kwalificaties als "saai" en "te lang" de boventoon, terwijl er geen seconde in de film zit waar niet op de één of andere manier over is nagedacht. Alles heeft een bedoeling en iedereen haalt op basis van smaak en filmkennis er iets anders uit.

Niet alleen is het een absurde en daardoor verrassende mix van genres, het wordt bovendien knap gespeeld. De hoofdpersonen zijn niet bijzonder diepgaand - sterker nog, het zijn stuk voor stuk karikaturen. Maar ze zijn bij vlagen zo over the top dat ze continu weten te boeien. Samuel L. Jackson weet wat van hem wordt verwacht en doet zijn ding, misschien wel beter dan ooit. Kurt Russell is Kurt Russell. Jennifer Jason Leigh is vrijwel onherkenbaar maar zeer goed als ter dood veroordeelde gevangene. Helaas vond ik de schmierende Tim Roth niet leuk. Blijkbaar had Christoph Waltz zijn agenda te vol staan, want de rol lijkt eerder voor hem geschreven. Ook oudgediende Michael Madsen mag opdraven, maar die weet geen seconde te overtuigen.

De ster van de show is wat mij betreft de mij - tot nu toe - onbekende Walton Goggins als Chris Mannix. Alleen zijn kop al lijkt zo van een filmposter uit de jaren 50 gerukt. Ik heb zo'n typische wildwest-kop niet meer gezien sinds de gouden tijden van de western. En dan heeft hij zijn mond nog niet eens open gedaan... Wat een fantastisch personage en wat weergaloos gespeeld door die Goggins.

Het zal geen verrassing zijn dat er wat doden vallen in de film maar wie, wanneer en waardoor is compleet onvoorspelbaar en dat haalt de entertainmentwaarde alleen nog maar verder omhoog.

Het moet een droom zijn om een film te maken die in veel opzichten een eerbetoon is aan de klassieke western, met medewerking van de man die voor diezelfde films de muziek componeeerde. Dat de oude Ennio Morricone wat deuntjes mocht maken voor The Hateful Eight is leuk op papier, maar je hoort er weinig van terug. Er is in deze film geen terugkerend theme zoals je van films met Morricone-muziek gewend bent. Af en toe wat noten die onmiddellijk herkenbaar zijn als zijn stijl, maar dat was het dan ook wel. Het is een aardig eerbetoon maar meer ook niet.

De film is gemaakt op 70mm wat een aardig maar nooit succesvol filmformaat was in de glorietijd van de western. Ook dit nostalgische eerbetoon is leuk op papier maar er is in heel Nederland maar anderhalve bioscoop die de film in dit formaat weergeeft, dus voegt het niks toe.

Nu er niet alleen verwijzingen in zitten naar andere films maar ook naar eerdere films van Tarantino zelf, moet de man er wel voor waken niet naast zijn schoenen te gaan lopen. Met een bepaalde staat van dienst is niet alles automatisch meteen legendarisch (kijk naar de laatste paar films van de Coen brothers bijvoorbeeld).

Al met al heb ik er van genoten.

4,5 sterren

Ja, hij duurt erg lang.

En ja het zou in principe een toneelstuk kunnen zijn gezien de weinig locatie's waar het verhaal zich afspeelt.

Dit zijn kritieken die ik regelmatig tegen kwam.als je dat kritiek kunt noemen.

Maar je word ( helemaal als liefhebber van een van de grootste regisseurs van de afgelopen 25 jaar)

toch in het verhaal gezogen.

Ik zat compleet Gebiologeerd te kijken naar zijn nieuwe cinema western ode met zijn eigen draai.

Weet niet precies hoe dat doet,natuurlijk werken de dialogen mee.

Maar normaal moet je wel erg je best doen om zo lang je aandacht te eisen.

En die kreeg hij ,en zijn acteurs met een opvallend ingetogen muse L Jackson.

De onvermijdelijke geweld orgie,is eh,,,,onvermijdelijk maar O zo in geheel zijn stijl

En natuurlijk ook een ruim eeuw geleden rookte men Red Apple xp

Je kunt dit slaapverwekkend vinden,of te lang.Dat kan niemand je kwalijk nemen.

En ik snap de gemengde reacties.ik vond het in ieder geval genieten.

Hele dikke 4,5 ster

film duurde zelfs te kort ! geen seconde verveeld ! meesterwerk !

En.. Tarantino is terug. Met deze 'Hateful Eight' herstelt Quentin het vertrouwen weer, nadat-ie toch een wat mindere film maakte met 'Django Unchained'. Heb echt ontzettend genoten deze 8ste film van 'm.

De mooi geschoten plaatjes van Richardson zijn in het begin direct raak. De koets die door de sneeuw probeert te manoeuvreren en alles wat ondertussen gebeurt met de personages. Je krijgt al snel het moment dat je niet weet wie je nog kan vertrouwen en welk personage geheimen met zich mee draagt.

Tarantino neemt de tijd. Het duurt lang, veel dialoog en rustig wordt er voortgekabbeld naar Minnie’s Haberdashery. Eenmaal aangekomen wachten er nog meer personages die het verhaal nog interessanter maken. Weer mensen waarvan je niet weet wie je kan vertrouwen en wat er allemaal aan de hand is.

Met dat in het achterhoofd hoeft Tarantino ook absoluut geen haast te maken. Alle dingen die verteld worden lijken essentieel, de opbouw is spannend en mysterieus en de setting is heerlijk. Ik hou van films die zich op 1 locatie afspelen. Dit alles zorgde ervoor dat het tempo absoluut geen issue was voor mij.

De opbouw vond ik zelfs nog veel sterker dat het daadwerkelijke einde. Oké, ook die is leuk, maar hoe Tarantino al rustig met de camera door Minnie’s rolt, hoe alle geweldige personages hun ding doen en hoe Tarantino dit zo spannend en mysterieus scheef; dat vond ik juist het beste aan deze 'Hateful Eight'.

En alle grote namen krijgen complimenten. De cast heeft het ontzettend naar z'n zin gehad, met Russell en Jackson voorop. Morricone is van de partij en verder is dit veel typisch Tarantino wat we terug zien in deze prent. Maar dan wel op de goede manier. De man is het niet verleerd. Laat hem nog veel van dit maken.

helaas geen meeloper. 2,5* en dan ben ik nog royaal

pfeww moest er vreselijk doorheen bijten .. langdradige dia of monologen

zucht.... dus na 1.30 min afgezet ... kan nog zo spannend geweest zijn nadien

maar voor mij was het klaar , ben zowiezo geen fan van 1 locatie blokhut movie setting

my 2 penny's

Tarantino terug ?

Volgens mij is hij niet weggeweest want "Django Unchained (2012)" is juist een uitstekende film (zeer hoog gemiddelde ook hier en op IMDb) en heeft zelfs 2 Oscars gewonnen (en was bij de Oscars ook genomineerd voor "Beste film").

QT heeft zichzelf bij mij weer op de kaart gezet, omdat ik juist 'Django Unchained' minder vond. Hoe die film er in de rest van de wereld voor staat, doet er niet toe.

Hoezo 8ste film? Het zijn er toch 12.

Of tel je die 3 films die hij samen met andere gemaakt heeft niet mee? Als dat het geval is dan zijn het er nog altijd 9.

Tenminste volgens de site.

Zal de naam wel wezen met deze rating maar absoluut niet mijn ding.

Prachtige acteurs geweldig gespeeld maar een verhaal om 100 keer in slaap te vallen.

dikke film van begin tot eind, muziek en acteren 10 op 10, zeer mooie opbouw.

1 van de beste films die ik de laatste tijd heb gezien, echt super !

Oké, je bedoelde dus vanuit jouw oogpunt, zoals ik dat ook doe hier op MM.

"En.. Tarantino is terug naar mijn mening. Met deze 'Hateful Eight' herstelt Quentin het vertrouwen weer in mij, nadat hij naar mijn mening toch een wat mindere film maakte met "Django Unchained".

Echt sinds decennia weer eens een echte westerntopper. Het heeft het sausje van een western maar het verhaal had in vrijwel elke andere setting afgespeeld kunnen worden. Filmisch en de muziek waren echt van zeldzaam niveau. Ennio Morricone stuwt de film echt naar ongekende hoogte. Jackson verdiend hier toch een Oscar zou je denken. Veel beter dan "Django" idd. Bij mij waren de 3 uur zo voorbij, geweldig!

Zeer sterke western film met heerlijk acteerwerk van alle acteurs en actrices,gooi daar een Tarantino sausje overheen en je hebt een instant classic!!!!

Van het begin tot eind is het genieten geblazen met de ''one liners'' die o.a Jackson en Russel uitkramen

Aan gore is ook gedacht en hoe kan dat ook anders in een Tarantino film....meesterlijk.

Ook van deze tweede Western (na het geweldige "Django Unchained (2012)", die ik persoonlijk wel beter vond) film, van de hand van regisseur Quentin Tarantino, heb ik best weer genoten (ondanks de lange zit) en in deze film zitten ook weer zijn typische kenmerken als harde actie, veel dialogen en speciale (wederom racistisch, met o.a. veel gebruik van het woord "Nigger", zoals ook bij "Django Unchained (2012)") humor, zoals o.a. het gedoe met de deur welke steeds dicht gemaakt moest worden met spijkers en altijd twee planken.

Ik was eigenlijk bang dat deze film wel eens zou tegenvallen en te langdradig zou zijn omdat hij eigenlijk maar op twee locaties afspeelt, namelijk in de koets (eerste 35 minuten) en in de winkel van Minnie, oftewel "Minnies Fournituren", en de eerste 90 minuten van het verhaal (daarin worden naar mijn mening de 8 hoofdrolspelers van het verhaal te ver uitgediept, had ook makkelijk in 60 minuten kunnen gebeuren) zijn eigenlijk ook gewoon te langdradig, want buiten veel dialogen gebeurt er eigenlijk nauwelijks iets. Het enige wat dan gebeurt is dat de door John Ruth (zeer leuk gespeeld door Kurt Russell) de gevangen genomen Daisy Domergue (goed en leuk gespeeld door Jennifer Jason Leigh, die in de jaren 80 best populair was) twee keer keihard wordt geslagen in het gezicht en Generaal Sandy Smithers (verdienstelijk gespeeld door Bruce Dern) wordt doodgeschoten door Majoor Marquis Warren (geweldig gespeeld door Samuel L. Jackson). Maar na die 90 minuten (zeg maar na de vergiftigde koffie die heerlijk overdreven bloed kotsend, diverse keren, wordt uitgespuugd door o.a. John Ruth) komt het verhaal lekker opgang en wordt het genieten tot de laatste 164e minuut, met o.a. veel keiharde actie (zoals exploderende hoofden) en een sterk einde.

Ondanks dat het verhaal (opgedeeld in 6 hoofdstukken) zich maar op twee locaties afspeelt, werd wel alles fraai visueel in beeld gebracht en maar twee locaties met veel personen, zorgt natuurlijk ook voor een lekkere broeiende sfeer. Dat was zeker het geval in de winkel van Minnie, waar het verhaal zich ook grotendeels afspeelt. Ook met de uitvoering van het verhaal zat het wel goed (inclusief de leuke wendingen en de muziek van Ennio Morricone) en dat kun je natuurlijk ook toevertrouwen aan regisseur Quentin Tarantino, want daarin is hij een ware meester. Ook in deze film spelen dialogen weer een belangrijke rol, maar ik vond ze deze keer wel niet van een hoog niveau (zelden echt boeiend of interessant) zoals in andere Quentin Tarantino's films, als "Reservoir Dogs (1992)" (daar heeft deze film overigens wel wat van weg), "Pulp Fiction (1994)" en "Inglourious Basterds (2009)". Ook zijn het er eigenlijk veel te veel en mede daardoor zijn de eerste 90 minuten van het verhaal langdradig en wat saai. Dat wordt overigens wel weer gecompenseerd door de geweldige cast die het uitstekend deed. Na de eerder vermelde personen deden verder, Walton Goggins (in de rol van Sheriff Chris Mannix) en Demián Bichir (in de rol van Mexicaan Bob) het goed en leuk en zorgden ze ook voor humor (zeker wat dat betreft de laatste persoon).

Ondanks de langdradige en wat saaie eerste 90 minuten van deze film, heb ik me wederom goed vermaakt met deze tweede Western film van regisseur Quentin Tarantino en zeker wat betreft het laatste geweldige uur van het verhaal en natuurlijk ook de gehele cast (met als uitschieters Samuel L. Jackson en Kurt Russell).

Je kan veel van Tarantino zeggen, maar niet dat hij niet origineel is. Heerlijke western!

Weer een zeer geslaagde Tarantino, erg lang maar nergens vervelend.

Knap dat je op een en dezelfde locatie in de blokhut dus, zo een film kan maken.

Samuel L. Jackson en Jennifer Jason Leigh sprongen erbij mij uit, en de humor van die 2 geweldig.

Dikke aanrader!!

Voor mij nog steeds de beste film die ik dit jaar in de bioscoop heb gezien! Denk zelfs dat deze wel een plekje in m'n Tarantino top 3 verdiend .

Jij hebt het in je recensie over langdradig........!! pfff wat een verhaal. Je punt maken had ook in een paar zinnen gekund. Duh.

Dat had gekund, maar dat heb ik dus niet gedaan (daarom is het ook "Mijn mening"). Duh

Ik wilde dat meer mensen even de tijd namen om uit te leggen waarom ze iets volslagen bagger, matig, aardig, goed of geweldig vonden.

Uit een paar zinnen kan ik althans niet afleiden of ik enige waarde aan die mening moet hechten of niet, tenzij ik de reviewer ken. Of er moet in dat handje woorden een dringende aanleiding zijn om iets met een glimlach te negeren.

Je zit hier twee keer zolang als ik, je hebt toch wel langere recensies meegemaakt dan dat?

Dat is waar en dat zal altijd zo blijven. Jouw mening is van jou en niemand anders. Maar mijn mening over jouw langdradigheid is dan ook de mijne. Voel je dan ook niet geattaqueerd. Have fun.

M.b.t. langdradigheid, deze film duurt bijna drie uren lang, dus wat dat betreft verdient hij eigenlijk ook een lang bericht/mening

Ik schrijf overigens sinds de laatste paar jaren bij vrijwel alle films die ik heb gezien, een aardig stukje tekst (neemt soms best veel tijd in beslag, maar ik doe het met plezier, want voor mij is het ook een soort van hobby geworden), die dan tevens mijn persoonlijk mening zijn. Zelden schrijf ik nog maar een klein stukje tekst (mijn laatste korte stukje tekst, was bij de film "Chocolate City (2015)").

Dat komt vooral zoals John Milton ook al aangaf, om duidelijk (verdient misschien niet altijd de schoonheidsprijs) te maken waarop mijn stem is gebaseerd. Een ander kan daar eventueel zijn voordeel/nadeel uithalen en voor mezelf vind ik het handig om naderhand terug te lezen wat ik van een film vond. Zeker als het al een tijdje geleden is dat ik een betreffende film heb gezien of al helemaal vergeten ben. Dat laatste is waarschijnlijk bij mij over een tijdje van toepassing bij de film "While We're Young (2014)", welke ik gisteren heb gezien.

Leuke western die zich halverwege ontpopt als een soort Agatha Christie 'whodunnit' Hercule Poirot verhaal.

Het verdelen in hoofdstukken doet me weer een beetje denken aan Kill Bill maar de variatie in locaties is dan wel minder. Dat vond ik in Kill Bill dan weer mooier.

Ondanks dat het verhaal zich voornamelijk in de koets en in de Haberdashery (leuk woord trouwens) afspeelt, waardoor het geheel meer op een gefilmd toneelstuk leek, verveelt het geen moment door de scherpe dialogen en mooi acteerwerk. Het is een genot om naar Samuel L. Jackson, Jennifer Jason Leigh en Kurt Russell te kijken. De rest van de cast hing er maar wat bij als side-dish.

Geen spanning, geen belevingsgevoel en jongens wat een trage boel. Wilde hem bijna uitzetten. Ben normaal een redelijke fan, maar wat een goedkoop geschoten filmpje. Echt slecht in vergelijking met django die wel goed was. 2,5*