The Hateful Eight (2015)

Wat een meesterwerk is dit zeg. Gezien in de 70mm variant en zat zelfs tijdens de 12 minuten durende pauze op het puntje van m'n stoel. Ik begrijp dat er mensen zijn die liever de snellere Tarantino zien, maar juist in zijn 'tragere' films waar The Hateful 8 ook onder valt, werken zijn meesterlijk bedachte dialogen en camerawerk nog veel beter. Er is daardoor ook sfeer ten over. Kromme foutjes (Bij binnenkomst van Minnies Haberdashery waait er vaak sneeuw naar binnen en dit smelt vervolgens niet , een vaste setting en de lugubere humor herinneren je er aan dat je haast naar een over-the-top-toneelvoorstelling zit te kijken. Het hoog vermaakgehalte aangevuld met de bijzonder goede soundtrack en toffe acteurs (ja, zelfs Tatum komt er goed vanaf), maken dit tot een van mijn favorieten van de afgelopen tijd.

Ik kan een Tarantino film met scherpe, lange dialogen goed waarderen maar wat is dit een verschrikkelijk langdradig gebeuren zeg! Ik geef 1,5 ster voor de prachtige beelden en de muziek.

Ik vind dit toch de minste van Tanrantino.een heel langdradige film, en met die deur werd ik helemaal tureluurs van,

en dan zit je te wachten op het eerste container bloed ,wat dat meestal wel mooi is

deze voor mij maar 1.5 ster

Uitermate irritant gedrocht. Alle ingrediënten waren aanwezig voor een goeie western: cast, cameraman, Morricone. Maar in handen van Tarantino bleef er niets anders over dan het gebruikelijke nigger-white boy geouwehoer.

1*

Wat een volwassen reactie weer

Blijkbaar weinig van begrepen, of ook gewoon niet (helemaal) bekeken.

Deze film is ook niet voor iedereen weggelegd, je hoeft 'm ook niet te "zien"/waarderen.

Dus als je een andere mening hebt, heb je de film niet begrepen en misschien zelfs niet bekeken. En dat is neem ik aan wel een volwassen reactie?

Klopt, had op dat moment ook niet moeten reageren. Had een rotdag, en pakte je mening verkeerd op. En dacht begint er weer éen over Tarantino's rascisme..

Maar goed, als 48 jarige met zoveel filmkennis wist je wat te verwachten, niet? Een 'gebruikelijke' Tarantino met eveneens een Jackson, maar je doelde op het toontje van de dialogen, dat gaat ietswat over the top inderdaad. Had je toch totaal anders verwacht dan en is dat dan zo'n lage score waard?

Ik begrijp je wat dat betreft goed hoor, krijg zelf meer last van irritaties bij moderner Gangsta/nigga-taalje, dat dan zogenaamd stoer of leuk moet overkomen. You now what i mean, you know i'm say'n... en meer van dat.

Ja, ik had een western verwacht. Ik vond dit meer een soort klucht die zich toevallig in het wilde westen afspeelt. En inderdaad stoorde ik me aan de dialogen.

Oersaaie film met alleen wat slap geouwehoer. Totaal niet mijn ding.

Tarantino kan denk ik geen slechte film maken, daardoor is hij zowel cinematografisch als qua dialogen te goed. Hoe mager het verhaal ook is. En in deze film is het verhaal mager. Het draait om de onderhuidse spanningen, maar die willen er maar niet echt komen. Het is vooral wachten totdat er wat gebeurt, en als er wat gebeurt is het meteen extreem bloederig, wat hier dan weer niets toevoegt.

De karakters zijn niet echt boeiend en de cast een beetje voorspelbaar. Jackson laat zien dat dat niet erg is, hij speelt een prachtige rol, maar Roth en Madsen zijn typische 'Tarantino gezichten' die nu alleen maar afleiden en niets toevoegen.

De setting is sterk, Jackson is goed en de muziek is mooi. De scene 'tussen' Jackson en Dern is magistraal en Russel speelt ook wel een leuk, beetje oenig, karakter. Maar dat is het dan ook wel. Jammer.

Mee eens, maar waarom dan 3,5*.

Dat valt dan toch weer tegen. Morricone's muziek, een grote koets, een paar premiejagers in de sneeuw, een duivels schatje dat ruw wordt behandeld en meer mysterieus gespuis in Minnie's Haberdashery. Ik had er wel zin in, maar al snel verzandt het in repetitief en oeverloos western geblaf over en weer. Met Russell voorop. Jackson gaat zoiets heel wat beter af, terwijl Goggins nog aan het opwarmen is. Eindelijk aangekomen in de hut, weet de rest ook niet te scoren, al hoeft Bruce Dern niks te zeggen om indruk te maken. Roth doet z'n stinkende best in een rolletje dat waarschijnlijk niet direct voor hem bedoeld was.

Het heeft wel wat leuke momentjes, maar die smoren in al het gemor en het voeden van informatie over dit zootje ongeregeld. Want zo opzichtig is het ook nog eens. En dan ineens is er The Bounty Hunter die het opneemt tegen The Confederate. De lont in het kruitvat. De herberg wordt ineens steeds meer een tombe. Misschien niet ze enerverend als het eerste hoofdstuk van Inglourious Basterds, maar voor mijn gevoel wel weer dat niveau. Ik heb in ieder geval met een dikke grijns naar de bloederige rest gekeken. Zelfs Zoë Bell kon dat niet verknallen. Laat die de volgende keer maar thuis, Q. Samen met Madsen..

Wij hebben toch een beetje een zwak voor Zoe Bell. Acteren kan ze (totaal) niet, maar het is zo'n lief mieskie. Maar ik snap je punt

Zat Zoë Bell hier in dan?

Redlop is kennelijk 'The Hateful One'!

Valt wel mee hoor, maar soms snap ik dingen niet. Zoals 3,5* geven en de film een geval van jammer vinden. Of een uitspraak als

terwijl ze er niet in zit.

Six-Horse Judy?

Ow, ja... die was er ook nog. Excuses.

Nou vooruit. Dan mag die lieve, down to earth kiwi de volgende keer weer mee. Maar alleen om te stunten. Ze viel wel erg op / uit de toon.

Het viel in Death Proof minder uit de toon inderdaad. Maar ja, met een hommage aan grindhouse films kom je met een hoop weg

True, maar ik vond het daar ook al niet meevallen. M'n laagste Tarantino, met een vol punt afstand. Misschien dat ik 'm, na een nadere kennismaking met meisje Bell, nog maar eens een kans moet geven.

Ik waardeerde hem bij herziening wel wat hoger. Ik kon het iets meer waarderen voor wat het is, in plaats van dat ik me druk bleef maken om wat het niet is. Then again, het is wat het is . If you don't really like it, it's quite understandable.

Bij mij staat hij al jaren onafgebroken in m'n top 10. Blijft wat mij betreft de ultieme Tarantino. En Zoë is er helemaal in haar element, inderdaad. In Raze spat ze overigens ook van het scherm.

Bij zo'n The Hateful Eight valt dat dan toch even tegen. Een stuntvrouw die een stuntvrouw speelt komt toch een tikkeltje natuurlijker over dan een stuntvrouw die opeens écht moet acteren.

Tja goeie vraag, maar toch omdat hij cinematogratisch zo sterk is en die uitdaag scene met Dern was prachtig. Het begin, waarbij je de koetsier steeds door de dialogen in de koets hoort roepen, de details zijn ook zo goed.

Redelijk.

Voor Tarantino films misschien wel een mindere film. Samuel Jackson speelt wel zalig zoals steeds.

Het jammere is dat je 2 uur moet wachten voor de actie start, eindeloze dialogen in een prachtige setting, dat wel.

Daarom 3,5 sterren, het laatste half uur vond ik best spetterend.

vette film. weinig actie, maar de dialogen op zich maken de film een knap geheel.

Ik lees hier vaak mindere film, maar ik vond deze toch veel beter dan Django. Het deed me zelfs wat denken aan reservoir dogs. Toch 1 van zijn betere wat mij betreft.

Openingsshot met de muziek van morricone is subliem en lekker onheilspellend.

Maar daarna vind ik helaas dat er wel weer veels te veel dialoog in zitten.

Dat had wat mij betreft wel wat minder gemogen, hetzelfde probleem had ik ook al met de inglorious bastards.

Wel allemaal mooi geschoten dat wel, maar een beetje to much.

Gelukkig is de laatste anderhalf wel subliem en heb ik echt zitten genieten.

Een Tarantino opzetten voelt voor mij - na altijd enige tijd van ertegenaan hikken door de speelduur - als een behaaglijk warm nest waar je in terecht komt. De intiteling-letters, de muziek, de altijd verwachtingsvolle eerste beelden. Alsof je een dik boek openslaat waar de verse boekgeur je uit tegemoet komt, en je weet dat je de komende uren verzekerd bent van wat amusement.

Ook deze film stelt wat dat betreft zeker niet teleur. Er wordt ruim de tijd genomen om de personages en de setting te introduceren, en het Tarantino-universum voelt meteen weer vertrouwd.

De personages zijn 'lekker gek' en voor het grootste deel heerlijk 'rijk' geacteerd. Zeker die Bob met zijn aparte stemmetje en Chris Mannix met zijn hysterische, bijna nichterige manier van doen. Samuel L.Jackson is weer is his good ol' self, maar laten we eerlijk zijn, willen we hem anders zien dan in een rol als deze? Ik in ieder geval niet.

Mensen die zitten te wachten op echte actie komen de eerste helft wat bedrogen uit. Gelukkig hoor ik zelf niet echt bij die mensen. De core van Tarantino's films is gelukkig nog steeds de genietbare dialogen. Vanaf de bloederige actie vond ik het langzaam wat minder worden. Niet zozeer om die scenes zelf, want die hebben weer precies die balans tussen over de top maar nog steeds wel cool, maar zeker vanaf Chapter 5 en The Last Chapter hadden dingen sneller afgerond mogen worden naar mijn smaak. Het einde voelt ook wat willekeurig aan. Chris Mannix en Warren zijn ''dus blijkbaar'' de personages die het overleven, maar kan niet zeggen dat ik daar echt een 'af' of bevredigd gevoel bij kreeg.

Overigens vind ik de cinematografische details weer prijzenswaardig, iets waar ik zeker vanaf het kijken van Kill Bill en Django Unchained al erg van kan genieten. Het camerawerk, de details, het perfectionisme dat er vanaf straalt, ik vind het allemaal weer een feest om naar te kijken.

Helaas door het wat langdradige karakter tegen het einde, en de ietwat beperkende setting en het gebrek aan variatie binnen de film krijgt het toch een halfje minder dan de meeste van zijn films.

Overigens ook geen film die ik snel weer op zal zetten, omdat het (net als bijvoorbeeld bij Inglourious Basterds) toch vooral draait om de kleine twists en hoe bepaalde confrontaties zich uitspelen, en er ook niet zoveel memorabels inzit als in een Pulp Fiction.

4*

Ik heb alle films van Tarantino gezien en ik mag mezelf een liefhebber van zijn oevre noemen. Alhoewel zijn laatste film Django Unchained me het minst kon bekoren keek ik reikhalzend uit naar deze nieuwe film.

Een absolute sterrencast en van die cast is Samuel L Jackson een persoonlijke favoriet. Zo ook in deze film, een geweldige acteerprestatie. Tarantino en Jackson zijn een perfecte combi.

De film is zoals we Tarantino kennen. Vreselijk veel dialoog met goede muziek, veel bloed en schitterend camerawerk. Alhoewel ik bijvoorbeeld de dialogen in Reservoir Dogs beter vond, verveelde het me in deze film niet. Morricone levert een geweldige soundtrack af, wat je meteen in de film doet geraken.

Alhoewel het na anderhalf uur pas echt losgaat houdt de cast de film op de been, natuurlijk ondersteunt door enkele sterke scènes die geweldige teksten bevatten.

De kleine drie uur vlogen voorbij en ik besefte dat Tarantino het weer geflikt heeft.

Dikke vier sterren.