Still Alice (2014)

mijn stem
3,56
652 stemmen

Verenigde Staten / Frankrijk
Drama
101 minuten

geregisseerd door Richard Glatzer en Wash Westmoreland
met Julianne Moore, Alec Baldwin en Kristen Stewart

Alice Howland (Moore) is een 50-jarige docent taalkunde aan de Harvard-universiteit. Op het toppunt van haar carrière krijgt ze te maken met het verval van haar geheugen. Ze wordt gediagnosticeerd met de ziekte van Alzheimer en moet als sterke onafhankelijke vrouw zien om te gaan met de gevolgen van deze diagnose die haar leven drastisch zal veranderen.

TRAILER

107 BERICHTEN 41 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Brabants
3,0
0
geplaatst: 25 maart 2015, 21:40 uur [permalink]
Deze film is een sterk geacteerd stukje drama over een vreselijke ziekte, waarbij het onderwerp niet erger werd verbeeld dan het feitelijk al is. Julianne Moore schittert in haar rol en de aandoening die ervoor zorgt dat de verstandelijke en cognitieve vermogens verminderen wordt hierdoor levensecht. Toch is het ergens wel jammer dat het allemaal behoorlijk cliché aanvoelt en heeft de film toch vooral aan de inzet van Moore véél te danken.

avatar van herman78
4,5
0
geplaatst: 25 maart 2015, 22:23 uur [permalink]
Prachtige film, moest wel een paar keer slikken en zelfs een traantje wegpinken bij de bedscene waarbij Moore haar man vertelt wat er speelt. Vanaf dat moment eigenlijk de film lang een brok in mijn keel gehad.

5,0
0
geplaatst: 26 maart 2015, 22:58 uur [permalink]
Schitterende film! Erg sterk geacteerd door Moore. Ben naar een film en debat geweest met deze film in de Lux Nijmegen vorige week. Een filosoof en een hoogleraar Klinische Geriatrie gingen met de zaal in discussie. Dat zorgde ervoor dat ik de film nog beter begreep en er over na ging denken. Indrukwekkend verhaal! niet helemaal realistisch, in de zin dat deze vorm van alzheimer wel heel weinig vorm voorkomt, maar dat is geen smetje op de film.

avatar van cantforgetyou
4,0
0
geplaatst: 27 maart 2015, 16:19 uur [permalink]
Ik ben een fan van Moore. Ze speelt altijd zo goed en natuurlijk. Of het nou Jurassic Park 2 is of Still Alice. Ze is super. Ik vond dit een goede film. Niet 5 sterren, maar zeker boven gemiddeld. Maar vergeet ook Kirsten niet. Ze speelt ook erg sterk. Kijken dus!

avatar van SturyNijmegen
3,0
0
geplaatst: 27 maart 2015, 21:57 uur [permalink]
Iets teveel van deze film verwacht, het is toch wat oppervlakkig en saai gebracht allemaal. De film had best wat rauwer gekund, gezien het thema Alzheimer. Julian Moore mooi in beeld gebracht, wat mindere rol voor de echtgenoot.

 
0
snefroe
geplaatst: 31 maart 2015, 12:42 uur [permalink]
Deze film bracht precies wat ik van te voren had gedacht. Hij viel dus niet tegen maar bracht ook niets verrassends of interessants. De film is zorgvuldig opgezet en goed geacteerd en ik heb me geen seconde verveeld. Julian Moore speelt goed en pluspunt is het vermijden van overdreven sentimentaliteit. Toch dacht ik na de film gezien te hebben; waarom moet juist dit verhaal verteld worden? Vrijwel iedereen heeft wel eens dementie in zijn of haar directe omgeving meegemaakt en de film is daar vrij herkenbaar in maar voegt niets toe. Zonder meer een voldoende, vooral door de goed rol van Moore, maar toch verder niets bijzonders.

2,0
0
geplaatst: 5 april 2015, 00:35 uur [permalink]
Filmhuis onwaardig; Aaneenschakelingen van voorspelbaarheden.
Zondermeer goed geacteerd en professioneel verfilmd, maar voegd niets toe en weet bij mij weinig emotie los te maken, ondanks het thema. Overwogen in de pauze naar huis te gaan. Wil voorzichtig zijn met generalisaties, maar naar mijn mening hebben amerikaanse films érg veel moeite het europeese niveau te halen. Zo ook deze.

avatar van eRCee
4,0
0
geplaatst: 6 april 2015, 10:47 uur [permalink]
Inderdaad, de film biedt eigenlijk niets nieuws, is verrassend noch ambitieus. Met het eenvoudige, rechtlijnige verhaal en de efficiënte vormgeving wordt het moeilijk om hier geen dertien-in-een-dozijn drama in te zien.

Toch is Still Alice dat wat mij betreft niet. De grote verdienste van de film is dat het de tragiek van een mens met dementie voor de kijker invoelbaar maakt. Op wereldschaal stelt dit lijden allicht weinig voor, maar daarvoor bestaan kranten. Still Alice houdt het klein en daardoor is het drama als buitenstaander veel beter te vatten. Aangrijpend, de pijn van deze ene vrouw die alles had maar ook alles kwijt raakt, inclusief zichzelf.

Twee belangrijke elementen waardoor de film zo intiem wordt zijn het acteerwerk en de focus op een bepaald stadium van het ziekteproces. Om met dat laatste te beginnen: over dementie wordt wel eens gezegd dat het erger is voor de omgeving dan voor de patiënt, maar Still Alice laat alleen de fase daarvoor zien, waarin het drama voor niemand zo reëel en alles bepalend is als voor Alice. Ik vind het verwijt van sentimentaliteit mede daarom ook niet terecht. In Still Alice wordt het drama niet onnodig dramatischer gemaakt (bijvoorbeeld door beelden van verdere fysieke aftakeling in het verpleeghuis): dit is wat het is voor Alice, en je kan erdoor geraakt worden of niet.

Daarnaast is het acteerwerk van Moore zeer goed. De vervreemding van zichzelf, de emotie die dat met zich meebrengt, maar ook het ophouden van de schijn en de schaamte, ze weet het allemaal geloofwaardig te maken.

Een prachtige film dus. Simpel maar raak.

avatar van IH88
4,0
0
geplaatst: 6 april 2015, 20:33 uur [permalink]
Mooie film waarvoor Julianne Moore terecht een oscar heeft gewonnen als vrouw met vervroegde Alzheimer. De film weet een goede balans te vinden en wordt nooit te sentimenteel. Ook de relatief korte lengte van de film zorgt voor een 'straight forward' vertelling waarbij er geen onnodige zijpaden worden bewandeld. Stewart en Baldwin spelen hun rol erg sterk en ingetogen. Stewart en Moore spelen dochter en moeder en zorgen met hun gecompliceerde relatie voor een aantal hoogtepunten in de film.

avatar van The One Ring
3,0
0
geplaatst: 8 april 2015, 22:18 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Alzheimer is een ziekte die mij angst aanjaagt, dus het was niet moeilijk om me in te leven in Still Alice. Zeker niet als één van mijn favoriete actrices, Julianne Moore, de hoofdrol speelt. Het is nogal typisch dat na jaren genegeerd te zijn ze nu uiteindelijk wint voor het spelen van een mentaal gehandicapt persoon en dan ook nog in een jaar met nauwelijks competitie, maar gelukkig is dit ook wel een geschikte film om het talent van Moore te tonen. Ze speelt altijd heel natuurlijk op een bepaalde manier. Ze hoeft de ziekte niet uit te vergroten.

Wat Still Alice mist is alleen een beetje eigen identiteit als een film. We krijgen te zien hoe een bepaalde ziekte loopt, maar de twee regisseurs hebben duidelijk nooit verder gedacht dan dat. Het ontbreekt wat in inzichten en de wereld om Alice heen komt nooit tot leven, tenzij het voor het plot nodig is. Als je daar zoiets als Amour naast zet komt dit toch wat beperkt over, hoe vaardig dit verder ook gemaakt is. Niettemin, ben ik allang blij dat het ook geen sentimenteel portret is geworden, al komt het met die speech aardig in de buurt. Die speech werkte voor mij niet echt, omdat de inzichten die Alice daar naar voren schuift - het genieten van het moment - nooit naar voren zijn gekomen in eerdere scènes. Het komt wat uit het niets.

3*

4,0
0
geplaatst: 12 april 2015, 10:54 uur [permalink]
Met dank aan het winnen van de MM prijsvraag naar deze film kunnen gaan. Eerst het - eveneens gewonnen - boek gelezen. Alhoewel ik dus al wel wist hoe de film zou gaan verlopen, greep de film me bij de keel. Alzheimer is een stille ziekte, een sluipmoorderaar eigenlijk, en dat is in deze film krachtig naar voren gekomen. Dat is vooral te danken aan het sublieme spel van Julianne Moore die hiervoor terecht een oscar won. Zij zet de rol van succesvolle carrierevrouw die langzaamaan aftakelt en zichzelf en haar omgeving niet meer kent, zo sterk neer dat je het volledig gelooft. Ze weet te raken, en je gaat nadenken: hoe erg zou het zijn als je dit zelf overkomt, of misschien nog wel erger, iemand in je naaste omgeving.
Prachtig.

avatar van Herculaas
3,0
0
geplaatst: 19 april 2015, 09:31 uur [permalink]
Het onderwerp alzheimer staat garant voor een tranentrekker. Dat is dit dus ook, maar de film weet er niets bijzonders mee te doen. Het is 'gewoon' het verhaal van een alzheimerpatiënte, zonder dat - zoals hierboven al is opgemerkt - duidelijk wordt waarom nu juist dit verhaal verteld moet worden.

avatar van boemboem27
3,5
0
geplaatst: 25 april 2015, 10:25 uur [permalink]
fantastische rol van Moore
voorspelbare maar hele mooie film.
herkenbare dingen die ik met mijn vader ook meegemaakt heb.
Vandaar misschien ook, dat waarschijnlijk vele mensen die dit eveneens meegemaakt hebben.
de film aan zal spreken
echte aanrader

avatar van sveneras
3,0
0
geplaatst: 25 april 2015, 15:35 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Prachtige prestatie van Julliane Moore en mooie cameravoering.
Helaas tenenkrommende cast voor de rest: Stewart als rebelse kunstenaarsdochter, Baldwin als carieredokter. Contrast met Moore werd groter maar me wel geërgerd aan de stereotypen en zwakke acteerprestaties van de rest van de personages. Daarbij is het verhaal al hartverscheurend en is het dan ook echt niet nodig om er een saus van zoetsappige pianomelodietjes en een staande ovaties(de speech) aan toe te voegen. Oprecht drama verandert zo in tranentrekkerij.

Heel veel potentie, verdiende Oscar voor Moore die de dementie in combinatie met de cameravoering en sound design uitermate goed verbeeld. Voor de rest zit de film vol met miscasts en andere fouten die er voor zorgen dat Still Alie niet het meesterwerk over dementie is wat het had kunnen zijn bij een meer ingetogen aanpak.

avatar van Montorsi
2,5
0
geplaatst: 26 april 2015, 09:17 uur [permalink]
dat een erg verhaal nog niet direct een goede film oplevert daar is deze film het bewijs van. Vanwege de inhoud raakt het je best, maar om nou te zeggen dat het erg goed uitgevoerd is... vond het wel heel erg volgens het boekje allemaal. 2.5*

avatar van Black Math
1,5
0
geplaatst: 27 april 2015, 00:45 uur [permalink]
Ergens een gemiste kans. Laatst nog de film over Stephen Hawking gezien, waarbij visueel flink uitgepakt wordt om ideeën en gevoelens uit te beelden. Hier worden weliswaar onscherpe beelden ingezet om verwardheid uit te beelden, maar dusdanig mondjesmaat dat ik het gevoel krijg dat er veel meer uit te halen valt.

Voor de rest een redelijk interessante blik op de geestelijke aftakeling van een zeer intelligent persoon, wat voor mij ook een groot schrikbeeld is. Nu heeft de ziekte kanker mijn familie flink getroffen afgelopen jaar, maar ik kan zeker de verzuchting van de hoofdpersone, dat ze liever kanker had gehad, begrijpen. Ook aardig is de blik op het gezin, hoe men met de situatie en met de patiënte omgaat. Met name de echtgenoot maakt in mijn ogen erg opmerkelijke keuzes, waarvan ik sterk betwijfel of ik ze wel gemaakt had.

Uiteindelijk is het einde vrij onverwacht. Er wordt dus een duidelijke keuze gemaakt om de verdere aftakeling niet te laten zien. Die keuze voelt ergens te makkelijk aan: juist die laatste fase lijkt me het meest pijnlijk, wanneer kinderen niet meer herkend worden, en er haast 24 uur per dag verpleging nodig is. Het einde zoals het nu is geeft ergens een zonnig gevoel, terwijl dat totaal niet de realiteit is.

Wat de film nog enigszins redt is het acteerwerk van Moore. Ook Stewart zet een aardige rol neer, en haar karakter is het meest innemende bijpersonage. De eerste film, overigens, die ik van haar zie, dat hele Twilight-gebeuren is namelijk volledig langs me heen gegaan. Qua uitstraling heb ik overigens niet veel met haar.

Uiteindelijk een typische arthouse film die zich richt op het plot en niet op de stilering, terwijl dat juist in dit geval de ervaring zoveel sterker had kunnen maken. En dan heb ik ook nog eens mijn vraagtekens bij dat plot. 1,5*.

avatar van eRCee
4,0
0
geplaatst: 27 april 2015, 09:39 uur [permalink]
De film richt zich juist helemaal niet op het plot (en dat is ook helemaal niet typisch arthouse trouwens). Alle mensen hierboven die er een standaardverhaaltje in zien hebben gelijk. Still Alice is een portret. Het gaat om het personage van Moore, en vertelwijze, stilering en muziek staan daarvan allemaal in dienst.

avatar van Black Math
1,5
0
geplaatst: 27 april 2015, 11:43 uur [permalink]
Typisch in de zin van stilering als secundair beschouwen. Dat is iets wat ik vaker bij bepaalde arthouse films tegenkom. Overigens ook genoeg arthouse waar daar wel de focus op ligt. "Plot" is inderdaad verkeerd gekozen. Wat ik probeerde te zeggen is dat ik het jammer vind dat men niet meer focus op de stilering heeft gelegd.

avatar van Armin
2,0
0
geplaatst: 27 april 2015, 16:52 uur [permalink]
Eens met Black Math. Voelt als gemiste kans.

avatar van eRCee
4,0
0
geplaatst: 27 april 2015, 18:09 uur [permalink]
Wat is dan precies de kans die gemist is? Ik heb dat gevoel namelijk helemaal niet: de regisseurs hebben zich denk ik welbewust beperkt, hebben een heel eenvoudige film willen maken waarin alle aandacht wordt opgeëist door een personage en hoe zij haar geestelijke aftakeling ervaart. Een nadrukkelijkere vormgeving had dat volgens mij niet versterkt.

avatar van Kronos
4,0
0
geplaatst: 27 april 2015, 18:27 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Nee, uitpakken met visuele trucage om de kijker in de huid van het hoofdpersonage te dwingen past niet in de opzet van deze film. Als kijker maak je gewoon mee deel uit van de omgeving en het inlevingsvermogen moet dus ook gewoon uit jezelf komen.

Met het einde van de film is ook niks mis. Het is allesbehalve zonnig, want dat het vandaar af niet beter wordt is al te duidelijk. Maar er wordt nog wel iets essentieels aangeraakt of aangereikt. Zelfs als patiënten geen lijn meer in een verhaal zien en hun eigen kinderen niet meer herkennen betekent niet dat ze geen liefde meer nodig hebben én herkennen.

En vooral daar gaat de film ook over. Hoe belangrijk liefde is in dit soort situaties maar ook hoe moeilijk het kan zijn die op te brengen.

avatar van Black Math
1,5
0
geplaatst: 27 april 2015, 20:11 uur [permalink]
eRCee schreef:
Wat is dan precies de kans die gemist is? Ik heb dat gevoel namelijk helemaal niet: de regisseurs hebben zich denk ik welbewust beperkt, hebben een heel eenvoudige film willen maken waarin alle aandacht wordt opgeëist door een personage en hoe zij haar geestelijke aftakeling ervaart. Een nadrukkelijkere vormgeving had dat volgens mij niet versterkt.
Je krijgt zo'n boodschap van liefde. En ondertussen weet je dat op een gegeven moment ze dusdanig aftakelt dat ze familie niet meer herkent, wellicht ook haar persoonlijkheid verandert op waardoor ze hele nare trekken krijgt, dat ze misschien zo erg de weg kwijt raakt dat ze met haar eigen poep gaat smeren. Complete ontluistering die de familie tot complete wanhoop kan drijven. En dàt wordt niet getoond. Het is allemaal niet zo rooskleurig als het einde op mij in ieder geval overkomt.

avatar van eRCee
4,0
0
geplaatst: 27 april 2015, 20:20 uur [permalink]
Hoe je daar een rooskleurig einde in kan zien is me echt een raadsel. Iedereen weet hoe het verder zal gaan, daar heb je geen beelden voor nodig. Sterker nog; in de latere stadia verliest de ontluistering z'n persoonlijke aspect, de mens is dan al te gronde gericht door de ziekte. Still Alice (de titel zegt het al!) focust terecht op het lijden zoals de betrokkene dat zelf ervaart en daarin zit hem ook de kracht van deze film.

4,0
0
geplaatst: 27 april 2015, 21:42 uur [permalink]
Aangrijpend drama met een uitstekende vertolking van Julliane Moore.
Maar ook Kirsten Stewart bewijst opnieuw na "Camp X Ray" meer te kunnen dan alleen in
standaard tiener blockbuster filmpjes te kunnen acteren.
Ook Alec Baldwin overtuigt weer eens na talloze B produkties.
4*

avatar van tattoobob
4,0
0
geplaatst: 29 april 2015, 22:29 uur [permalink]
Prachtige film met een terechte oscar winnares.....deze film is met een klein budget gemaakt en dat heeft deze film alleen maar goed gedaan,geen poespas en alleen maar de aandacht naar Alice en wat daar omheen gebeurde.....applaus daarvoor want het heeft zeker een positieve uitkomst gegeven kwa eindresultaat.
Moore zit prachtig in haar rol en ook de rest van de cast doet het prima...Steward bewijst inderdaad hier dat ze meer kan.

Een mooie simplistische film die een groots gevoel teweeg kan brengen....tenminste bij mij.

avatar van HASCH
4,5
0
geplaatst: 30 april 2015, 23:35 uur [permalink]
Prachtige film over een moeilijk onderwerp. Als je in eigen omgeving geconfronteerd wordt met Alzheimer, dan spreekt deze film je aan. De rol van Alice wordt geweldig en overtuigend gespeeld door Julianne Moore.

avatar van N00dles
3,5
0
geplaatst: 1 mei 2015, 22:36 uur [permalink]
Hoewel films die een progressief ziekteverloop laten zien vaak redelijk rechtlijnig en voorspelbaar zijn, heeft het altijd wel iets fascinerends, zeker bij een ziekte als Alzheimer.
Still Alice is qua plot ook niet heel verrassend of uitmuntend, maar Julianne Moore houdt de film goed overeind.

Jammer was echter dat Kristen Stewart weer precies dezelfde nonchalante, cynische, deprimerende rol neerzet die ze in haar eerdere films ook neerzet. Ergens kán ze wel acteren, het lijkt alleen alsof ze er nooit echt haar best voor doet. Op zich zou ik haar wel eens in een happy-go-lucky-rol willen zien.

Voor de rest is de film nergens echt dramatisch, zielig of meelijwekkend. Interessant waren de momenten waarop je Alice volgt bij elk geheugenverlies en hoe zij dat persoonlijk ervaart; van het vergeten van een afspraak tot het vergeten waar de badkamer is.
Na een uur gaat de film ineens wel erg snel vooruit (of achteruit qua ziekteverloop) en verplaatst het vertelperspectief van Alice naar haar gezinsleden. Dat maakt dat we in de latere fasen van haar ziekte niet meer echt meekrijgen wat er in haar hoofd gebeurt, en dat is wel een gemiste kans.

2,5
0
geplaatst: 2 mei 2015, 14:33 uur [permalink]
Goed acteerwerk maar weinig verrassende film.
Abrupt einde gaf me een gevoel van " is dit 't nou?"
Bij mij geen kippenvel of tranen.

avatar van Theunissen
2,5
0
geplaatst: 2 mei 2015, 22:01 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Tegenvallend drama waarbij het draait om Alzheimer bij de 50-jarige docent taalkunde Alice Howland, die uitstekend vertolkt werd door Julianne Moore. Eerlijk gezegd was zij ook het enige goede aan deze film, want voor de rest vond ik het maar een matige bedoeling die soms ook wat saai was.

Het eerste gedeelte van de film vond ik best goed en was ook wel pakkend en ontroerend, maar zodra bij Alice Howland de definitieve diagnose wordt gesteld dat ze Alzheimer heeft (wat overigens een zeldzaamheid is op die leeftijd) vond ik het allemaal wat minder worden. De scene waarbij ze probeert zelfmoord te plegen, vond ik dan wel weer heftig en zeker omdat het niet lukte omdat ze steeds vergat hoe ze het moest doen. Zoals eerder min of meer gezegd deed Julianne Moore het prima in de rol van Alice Howland, maar ook Alec Baldwin deed het goed in de rol van haar man John Howland. Van Kristen Stewart ben ik nooit een groot fan geweest en ook in deze film kon ze me niet echt bekoren.

Omdat de film maar iets van 90 minuten duurt was de film wel nog goed te doen, maar al met al vond ik het maar een film om snel te vergeten

avatar van james_cameron
3,5
0
geplaatst: 3 mei 2015, 14:37 uur [permalink]
Films over mensen die ongeneeslijk ziek zijn vervallen vaak snel in dik aangezet hysterisch melodrama, waarbij het kijkplezier daalt tot het nulpunt. Gelukkig is Still Alice een vrij subtiele, intelligent uitgewerkte film over een 50-jarige docente die wordt geconfronteerd met de ziekte van Alzheimer. Het materiaal wordt oneindig geholpen door geweldig spel van Julianne Moore, die zelden beter is geweest dan hier. Natuurlijk wordt je er niet vrolijk van en stevent de film af op een onvermijdelijk deprimerend einde, maar de materie wordt redelijk onderkoeld gebracht en de supporting cast met daarin Alec Baldwin en Kristen Stewart is sympathiek genoeg.