Still Alice (2014)

Gebaseerd op het gelijknamige boek van Lisa Genova.

Vanaf 12 maart 2015 in de bioscoop (September Film)

Een aangrijpende film over de verschrikkelijke ziekte Alzheimer die een jongere vrouw treft.

Een terechte Golden Globe voor Julianne Moore! Je vindt Alice meteen een prettig mens: mooi, intelligent, hartelijk en omgeven door een fijne familie. Maar dan dus de diagnose en we zijn er getuige van hoe deze vrouw vervolgens langzaam 'leegraakt'.

De film volgt de startfase en verloop van deze vorm van dementie. Eerst de kleine steekjes, later de afvlakking van alles wat voor anderen vanzelfsprekend is.
Ik heb zelf jaren met jong dementerenden gewerkt en ik moet zeggen dat ik ontroerd ben door deze film, omdat het verdrietige proces kalm en herkenbaar in beeld gebracht is. De oneindige blik in de ogen van Alice is herkenbaar, maar ook dat de kindertijd een grotere rol gaat spelen. Ik vind het mooi dat de aftiteling eerder in beeld verschijnt dan je zou verwachten. Het einde van Alice is immers voorspelbaar.
De film heeft een prettige sfeer door de rustige manier van vertellen, ondersteund door mooie pianomuziek en beelden uit de verschillende seizoenen.

Op naar de Oscar voor Beste Actrice

Weer een glansrol van Moore. De rol die haar eindelijk een Oscar op zal leveren als je de voorspellingen mag geloven. Ik ga daar wel in mee vooralsnog. Je vergeet dat je naar iemand die staat te acteren loopt te kijken, wat ik bijvoorbeeld bij Pikes misschien nog meer opvallende rol toch minder had. Wat zou het ook mooi zijn als Moore hem eens wint. Ze behoort al jaren tot de top. In deze film draait ook alles om haar personage. Erg pijnlijk om Alice door haar ziekte alles kwijt te zien raken. Helaas is de film af en toe wel wat te geforceerd en sentimenteel, en eigenlijk ook wat al te gewoontjes.

Alleen de rollen van Moore en een verrassend goede Stewart zijn de moeite waard. Mooi geschreven rol ook. Ik hou er ook wel van hoe de film eindigt met een vrij ingehouden einde met de twee samen. Gelukkig geen andere kinderen erbij zoals de heel vervelende bazige rol van Bosworth. De muziek is wat bleu met wat voorspelbare piano's en strijkers. De product placement is echt zeer misplaatst. Dat verwacht je totaal niet in een film als deze. 3.0* vind ik wel genoeg. Het gemiddelde zal door het onderwerp ongetwijfeld wel wat hoger blijven hangen.

Ik vind het frappant dat Julianne met beide exliefjes Twilight in een film zit.. en dat ze Alice is, nog steeds. Zo heet tenslotte ook één van de meisjes Cullen. Ik ben zo maf dat ik daarin ironie zie jawel. Breekbaar en oh zo fragiel oogt dit alles. Aan de oppervlakte sluimert het. Wat mooi neergezet wordt door met name Julianne. Kristen regelt ook wat emoties. Eigenlijk is dit keer dus de hoofdrolspeelster zo sterk, soms zie ik dat weleens anders. Dan wordt mijn aandacht naar de bijrollen getrokken ipv de hoofdrollen. Verwachtte dat dat hier zou gebeuren eigenlijk..

Zij pakte me echter in een wervelwind. Hoe fout klinkt dat? Als een waarheid. Alec en zij, toch niet de "goeiste" acteurs vind ik, stuwen elkaar door de hoogte heen en rammen hun vuist in mijn hart. Doeltreffender kan ik mijn gevoel niet weergeven.. Heel erg raak dit.

Best sterk, al moet de rol van Julianne Moore niet overdreven worden. Ja, ze speelt sterk, fijn naturel en weet echt in het personage te glijden maar dat doet ze eigenlijk altijd wel. Ik zie niet wat deze rol nu zo speciaal is. Maar dat neemt niet weg dat het best een fijne film is, zo zonder opschmuck en de altijd fijne Alec Baldwin en een verrassend sterke Stewart als belangrijkste nevenpersonages. Juist die relatie met Stewart vond ik mooi; de dochter waar ze het minst mee heeft, maar zij is wel de enige die moeders behandelt zoals ze is en haar niet als zielig behandelt. Ook het proces wordt goed getoond en de titel is passend.

Filmisch is er verder weinig te genieten. Alles is vrij sober gehouden, niks is bijzonder (wat het ook best fraai maakt) en behalve wat gespeel met de focus gebeurt er ook weinig met de camera. De muziek is me eigenlijk niet bijgebleven. 3,5*.

Prima acteerwerk maar het verhaal is wat traag en hoewel er wel wat aangrijpende scènes is zitten is het ook een beetje saai soms. Ook het einde vond ik niet zo geslaagd. Het had wat mij betreft wel iets dramatischer mogen eindigen. Ik had meer verwacht (en gehoopt) van deze film. Deze zal in ieder geval niet lang in mijn geheugen blijven hangen... en nee, ik heb geen alzheimer.

Prima film. Van mij mag Julianna Moore de Oscar krijgen. Morgen weten we het.

Een klassiek hogeschooldrama van de bovenste plank is dit conventionele en recht toe recht aan vertelde, fijngeweven alzheimerverhaal (een leven zonder gisteren), waarin echte emotie getoond werd door een meer dan uitstekende en magnetiserend werkende hoofdrolspeelster (zij maakte de tragiek van haar personage op een subtiel gereserveerde wijze grijpbaar).

Prachtige film over Alzheimer....van begin tot eind genoten en terechte oscar voor Julianne Moore, mocht ook tijd worden(mijn mening)..

Still Alice is een grote one man show geworden van Jullianne Moore en heeft ook terecht voor deze prent de oscar gewonnen. De film zelf is lang niet zo goed als de prestatie van de acteurs omdat de film hoe erg het allemaal ook is toch nog het nodige drama miste . De film Away from Her (2006) is ook zo een soort film maar die was toch een stukje beter al met al drie sterren dus een dikke zes.

Normaal gesproken kijk ik niet zulke films, maar deze is echt indrukwekkend. Zeer goed gespeeld door Julianne Moore, prachtig gewoon. Geniet van de tijd die je hebt van je man en kinderen is dan een understatement. Kijken deze !

Waarom deze niet werd genomineerd voor Beste film en Boyhood wel blijft me een raadsel. Een film als Still Alice kan al snel in de categorie: RTL4-woensdag-avond vallen. Gelukkig dankzij het goedgeschreven script en de fenomenale Julianne Moore is dit absoluut niet het geval.

Sterk script, herkenbaar en ondanks de zware materie behoorlijk neutraal in de beschouwing van een nare ziekte die niet alleen de patient maar ook de omgeving hard raakt. Herkenbaar in dat het overeenkomt met hoe het met mijn vader ging - al ging dat veel langzamer en toen hij al veel ouder was, maar de effecten komen wel heel erg overeen. Neutraal in de zin dat het geen echt loodzwaar drama is, ondanks wat schrijnend scherpe momenten, maar ook af en toe wat - relatief - positiefs laat zien, zonder daar een oordeel over aan je op te dringen. En zonder gezocht drama erbij, dit is zover ik het beoordelen kan een behoorlijk realistisch verhaal zonder overdrijving of understatement.

Julianne Moore speelt weer eens een erg sterke rol - waarbij dit wellicht wel een soort rol is die haar goed ligt, maar nog steeds. Misschien niet de leukste film om een oscar voor te krijgen, maar zeker wel verdiend. Verrassender is Kirsten Stewart, hoewel dat eigenlijk geen verrassing meer zou mogen zijn, ze heeft tenslotte in de afgelopen anderhalf jaar of zo al vaker op een overtuigende manier afstand genomen van de karikaturale stereotypes die om haar heen hingen.

Goed, erg goed. Snap best dat Moore hier een Oscar voor binnen heeft weten te slepen. Bepaald niet mijn favoriete actrice, maar ze speelt deze rol geweldig.

een film om snel te vergeten. (knipoog).

2.5* voor de acteerprestaties

Speel een aftakelende persoon en je wint een Oscar. Van Mar Adentro (euthanasie) tot Dallas Buyers Club (HIV) tot The Theory of Everything (ALS) tot Still Alice (Alzheimer) tot... het wordt een beetje doorzichtig nu.

De film zelf wel.

Hier is trouwens een complete lijst:

Want An Oscar? Play Someone Disabled, Sick Or Shot To Death - inquisitr.com

Je kunt het natuurlijk ook samenvatten als: als je een Oscar wilt winnen, moet je een moeilijke rol spelen (en dat ook nog eens goed doen).

Het mooiste vind ik nog wel dat 'op het einde doodgeschoten worden in een film' als Oscar-bait wordt bestempeld. De gemiddelde 'bad guy' in een tweederangs actiefilm zal hiervan toch wel opkijken. En het gaat zelfs zover dat zelfs Daniel Day-Lewis' vertolking van Lincoln hieronder valt, hoewel hij helemaal niet doodgeschoten wordt in de film. En ik kan ook direct een Oscar-winnende rol verzinnen waar dit ook in gebeurt, dus echt compleet is de lijst ook niet.

Prima film hoor, wederom een goeie rol van Julianne, een van mijn favoriete actrices sowieso.

Overigens is regisseur Richard Glatzer, al zeer ziek tijdens de opnames, inmiddels overleden. Het wrange is dat hij zo ongeveer de omgekeerde ziekte van Alice had, ALS, waarbij je lichamelijk aftakelt maar geestelijk vol gezond blijft. Ik vraag me af wat erger is.

Mooie film, tegenvallend einde

Goed gedaan. Mooie film.

Julianna Moore draagt de film.

De Oscar is terecht.

Ik heb meer inzicht gekregen voor wat het betekent als je alzheimer hebt.

Ook voor wat betreft de mensen naast de "patiënt".

Volgens critici wordt de alzheimerpatiënt nog veel te rooskleurig afgebeeld maar dit geeft toch te denken.

Ik vond het heel plezierig dat er geen valse sentimenten werden opgevoerd, zoals je helaas te vaak in Amerikaanse films ziet.

Geen vrolijk stemmende maar wel een hele mooie film.

Had hoge verwachtingen. Moore is een van de mooiste vrouwen die zeer goed kan acteren van het witte doek. En in deze film laat ze weer zien dat ze van zeer groot talent is gemaakt.

Het verhaal geeft je een constant gevoel van onderhuidse... Tja wat eigenlijk. Onbehagen. En vaak de: wat als het bij mij... Vraag. En dat is de kracht van het verhaal. En de ellende is dat het niet eens zo goed gevonden is, maar de rauwe realiteit. Een verhaal dat miljoenen keren over de wereld elk jaar weer wordt afgespeeld. Maar nu vertolkt is. En hoe!

Toch is het alleen het Moore verhaal wat er toe doet, en er de rest van de cast simpele aangevers zijn, en hun lijnen nauwelijks er toe doen. Wat niet erg is. Maar had het een twee uur film laten zijn, en het had wat meer vorm kunnen krijgen met meerdere lagen. Maar nogmaals, het stoorde niet echt.

Einde is eigenlijk precies goed.

Prima film die je laat nadenken. Klein en mooi gedaan. Wel Amerikaans, dus minder rauw dan de werkelijkheid!

Toch een 4**

Still Alice gezien. Vond de film erg tegenvallen. Oppervlakkig, Amerikaans. Het onderwerp ontroert nu en dan maar ik miste de bezieling, uit eigen ervaring weet ik dat er zoveel meer gebeurt als iemand dement wordt. Vond het verhaal wat zwakjes en ik snap niet dat Julienne Moore hier een oscar voor gekregen heeft.

Tja. Matig filmpje.

Mag ik Still Alice een manipulatieve, sentimentele draak van een TV-film noemen? Type film dat volgens het 'filmhandboek' gemaakt wordt. Begin er zo langzamerhand allergisch voor te worden. Hoewel Julianne Moore het hier wel aardig doet als ze niet schreeuwt / tiert / huilt.

Prima acteerwerk van Julianne Moore maar desondanks wist de film - gisteravond gezien in arthouse Lux - mij niet te boeien. Dat komt waarschijnlijk omdat ik in mijn familie of kennissenkring nooit te maken heb gehad met Alzheimer. Blijkbaar schijnt dat wel het geval te zijn met meerdere bezoekers in de bijna uitverkochte zaal, want meerdere mensen verlieten in tranen de zaal. Wat de film mij toch nog het bekijken waard was, was de verschijning van de niet onaantrekkelijke Kristen Stewart in de rol van Lydia, een van de dochters van Alice. Die gaf de film ondanks alle ellende nog wat fleur.

3,0*