jeroentjuhhhhh

Bij herziening viel des te meer op hoe bijzonder (500) days of summer is. Geen andere film kan de magie zó fris overbrengen. Een originele, grappige en herkenbare kijk op 't genre vanuit een iets afwijkende point of view.

Het is namelijk op z'n minst verfrissend te noemen dat het zo toegankelijk en herkenbaar is gemaakt voor mannen. Iets wat veel romantische komedies nogal eens af laten weten. Voeg daar de heerlijke visuele vondsten aan toe en je kleeft tegen de 5* aan.

Inhoudelijk is het dusdanig verfijnd dat het een aandachtige blik vergt en voldoende inlevingsvermogen opwekt bij de kijker. Dit wordt verder vooral teweeg gebracht door de betoverende verschijning van Zooey (nog altijd dé mooiste actrice out there) en de charismatische verschijning van Gorden Levit. Samen maken ze 500 days tot wat het is; een meesterwerk.

Zoals al eerder aangehaald, is het visueel ook dik(!) in orde. Leuke grafisch spelingen zoals het langzaam veranderende straatbeeld naar een schets, of de expectation/reality scene Heerlijke originele vondsten die opvallen in dit type film. Het zijn kleine puntjes die bij elkaar opgeteld zorgen voor een bijzonder sterk geheel. Daarbij zorgt het niet-standaard eind ervoor dat je voldaan achterblijft, ookal is het niet gelukkig.

Al met al zorgt een herziening ervoor dat ik dit magische werkje nóg meer waarder en daarom ook wel móet verhogen naar het maximale. Het hoogtepunt binnen z'n genre, zonder twijfel.

Heb hem net gekeken, 2uur s'nachts, lekker alleen.
En wat heb ik me vermaakt

Geweldige film!
De acteer prestaties zijn erg goed en de personages zijn tof.
De hele setting in een afgesloten flat in het donker (Wat ik op zich zelf al aardig eng vind, heb het niet zo op zulke flats:P) in combinatie met geinfecteerde mensen, is voor mij echt een nachtje griezelen.

Heb lang niet meer met zulke spanning een film bekeken.
Echt een aanrader!

Deze film heeft mij niet weten te boeien.
Het verhaal is niets bijzonders, de special effects zijn op z'n tijd leuk maar veelal onder de maat, en er zitten maar 2 á 3 schrikmomenten in. wat echt te weinig is om de film spannend te maken.

Kijkt best makkelijk weg, ookal is het soms wat onodig langdradig.
Famke is wel weer leuk om naar te kijken, maar dat is niet voldoende om de film hoger dan een 2 te geven.

Matig, geen aanrader. 2*

Best fijne western zeg! Ondanks dat er met gemak een kwartier uit de film gehapt kon worden, viel het uiteindelijk behoorlijk goed. Vooral enkele actiescenes maken dit wel een prima tussendoortje. Het gemakkelijke verhaaltje en het vlotte spel van de cast maakt het allemaal erg verteerbaar.

Tot nu toe hadden al mijn western ervaringen een wat negatieve lading, vooral het tempo zit vaak niet mee. Ook 100 Rifles heeft hier weer mee te maken, té vaak van die momenten die alle vaart en scherpte uit de film haalt. Daar tegenover staat dit keer echter wat geweldige actie, het binnenvallen van een vestiging, het overvallen van de trein en het later ontsporen... heerlijk groots en lekker lomp.

Het vlotte en spontane begin beloofd veel goeds, dat 'veel' viel nogal tegen maar over het geheel gezien is het zeker niet onverdienstelijk wat Tom Gries hier neer heeft gezet. Ook wel benieuwd naar Breakheart Pass. M'n eerste voldoende voor een 'echte' western.

Toch best interessant.
Niet geheel mijn type film, zoiezo 'schrok' ik even van het feit dat het zwart-wit is maar dat bleek geen probleem te zijn maar een groot pluspunt. Bijzonder sfeervol..

Het verhaal is sterk, de spanning is echt ondraaglijk op sommige momenten en de rondes die zich afspelen zijn prachtig in beeld gebracht en shockeren zonder smerig te worden.
Knap geacteerd verder en een sterk einde, zo had ik het wel verwacht maar dat maakt het niet slechter..

4*

Een pareltje.

Eigenlijk een beetje op de gok gekocht, zag er behoorlijk stylish uit en trok op die manier mijn aandacht. En stylish it is! Vooral het eerste uur is machtig, razend tempo waarin verschillende (vaak niet écht samenhangende) scenes op een geweldig hippe manier voorbij komen. Lekker geeky, een leuk contrast met de wijze waarop hun 'stoer' proberen te leven.

Kan me niet herinneren dat ik het eerste uur zonder een brede lach heb gezeten. Was het niet om de humor an sich, dan was het wel om de geweldige speelse wijze waarop Royston Tan de scenes weet te brengen. Vaak random (vecht scene met bit-sounds ) en altijd grappig.

Het laatste gedeelte neemt het (hoge en vreemde) tempo af, het heen-en-weer springen wordt wat gematigder. Waar het eerste uur zwaar wisselend in toon was (qua emotie) is het hier toch iets meer eenduidig. Hier vormt zich wat meer een verdieping in de personages, erg fijn en bovendien knap om dat nog te laten werken(!) na een opvallend eerste uur.

Qua humor, personages en vooral wat betreft het visuele...is dit niets minder dan briljant. Owja; die trip scene !!

Gewoon geweldig.

Zo heerlijk cliché en fout dat het goed word, bordevol van over de top kills gevolgt door geweldige one liners afgewisselt met wat meligheid en gekloot.
De gore is daarnaast top, ziet er goed uit en er is meer dan genoeg.
Neem het vooral niet te serieus, alles word met een dikke knipoog gebracht, de typetjes (Die kerel met z'n broek op z'n enkels die achter een schaap aan loopt bv ) de gore, het verhaal.. niks is serieus.

3.5*

Come on down and get a taste of the old south....and let the old south get a taste of you.

Lekker vervolg op het redelijk maffe, erg vermakelijk en af en toe smerige eerste deel. Het Freak Circus is weer terug en weet zoals het eerste deel weer goed te vermaken dankzij de krankzinnige karikaturale personages, one-liners en foute 'games'.

Vooral leuk om wat van de oude cast terug te zien, echter mist de key tot succes; Englund. Ben wel fan van die man, heeft wat meer charme en uitstraling dan deze Moseley. Echter is hij lang geen slechte vervanger! Weet best te overtuigen, maar je gevoel zegt toch anders (vooral in het begin).

Hoe verder in de film je komt hoe leuker alles word, je krijgt de 'feeling' een beetje te pakken, de one-liners komen beter over, de gore wat meer aanwezig (alhoewel het best meer had mogen zijn) en de humor sowieso wat scherper. Blijft een gouden combi; nudity & gore, met een dikke knipoog.

Vergelijken met het eerste deel is i.v.m m'n geheugen wat lastig, maar ruim genomen is het een waardig vervolg, wat ook wel te verwachten was, aangezien het dezelfde regisseur is. Vermakelijk onzin, enkel voor degene die het eerste deel konden waarderen.

....

Fantastische bioscoop ervaring, ongekend.
Schrok even toen ik de speelduur hoorde, maar gelukkig word die goed gevult met alles wat je kon verwachten.
Ge-wel-dige special effects, slap sentiment, vlakke personages en voorspelbaarheid ten top.
Maar dat hoort erbij en zal ik nooit als kritiek gebruiken tegen een film als deze, ik wou spektakel en ik kreeg spektakel.

Af en toe met open mond zitten kijken naar de destructie van de aarde, beangstigend maar vooral ook mooi.
Deze móet je gewoon in de bioscoop gezien hebben.
4*

Lang niet onaardig dankzij een altijd scherpe Jonah. De kleine rol van Ellie Kemper is ook weer enorm leuk. Blijft wat mij betreft altijd iets teveel op de achtergrond, is een groot komisch talent! Het verhaal duurt helaas te lang waardoor er veel voorspelbare 'filler' bij komt kijken. Typerend kritiekpunt helaas.

Gelukkig af en toe behoorlijk plat en met een solide (veilige) cast gepresenteerd.

Saaaaai

Slappe thriller met vreselijk oninteressante dialogen die de gehele speelduur in beslag nemen. Erg zware zit dus, het oogt allemaal ook als een soort soap, oerlelijk.

Slap verhaal, een motief dat naar het einde toe alsmaar dommer word en slap acteerwerk. Op geen enkel vlak scored dit een voldoende. 1.5* en zonde van m'n euro.

Enthousiast aan begonnen...bedrogen uitgekomen. Complete mislukking en dit concept enorm onwaardig. Belachelijk om de volledige speelduur ergens naartoe te werken, om vervolgens de (verwachte) ontknoping te beloven in een ''vervolg''. Yeah right! De complete onkunde van deze full feature film verklapt genoeg, dit idee is te hoog gegrepen..

Herziening.

28 days later blijft gewoonweg de beste registratie van een infectie. De onheilspellende leegte, de intrigerende soundtrack en het adembenemende camerawerk maken dit tot een genre-hoogtepunt.

Vanaf de ontwaking in een leeg Londen tot de chaos in het landhuis, het is oogstrelend tot en met. Met name de laatste scene, in het landhuis dus, is er één om in te lijsten. De stortregen en lichtflitsen vullen de meute van infected met nóg meer dreiging.

In the house, In a heartbeat doet hier ook z'n intrede en maakt de scene (zo ver dat mogelijk was) nog mooier. De voorheen zo overheersende stilte maakt nu ruimte voor John Murphy en die laat de film tot een hoogtepunt komen.

De realistische en rustige aanpak is er één om te koesteren, hoewel 'rustig'... Het is een wijze waarop het echt zou kunnen gebeuren, geen onmogelijkheden ( of heldendaden) maar normale personages in een abnormale situatie.

Al met al blijft dit na m'n zoveelste herziening simpelweg mindblowing.

Zag hem laatst weer, op tv, en hij bleef erg goed in mijn ogen.
Ik houd helemaal niet van vampier films maar deze sloeg een andere weg in en dat pakt erg goed uit.
De omgeving is een groot pluspunt, 30dagen van nacht is natuurlijk een prachtig gegeven voor een vampier film.

De vampieren zien er overigens erg goed uit, ookal schoot ik af en toe in de lach van dat taaltje wat ze spraken.
De actie en dreiging, na het iet wat trage begin, maakt deze film boven gemiddeld goed.

Het was 4*, en daar blijft het bij!

Hit the lights

Aardig begin van een verder zwaar overbodig vervolg op het erg sterke 30 Days of Night (4,0*). Een film die erg werd gedragen dankzij de ijzige setting, standaard bijgeleverd met een flinke dosis sfeer en spanning, iets waar deze Ben Ketai duidelijk geen brood van heeft gegeten.

Af en toe best leuk hoor, deze Dark Days, maar het moet het vooral hebben van een aantal momentopnames ipv een sterke rode draad. Er zijn wat geslaagde gore momenten te vinden maar die zijn op één hand te tellen. Verder moet je het doen met futloze dode momenten en irritant gelul in de ruimte.

De cast is er niet bepaald op vooruit gegaan, erg pijnlijk wanneer er zich situaties voordoen buiten de actie om, het was werkelijk niet vooruit te branden en het voelde als compleet zinloze opvulling. Het zijn van die momenten waarop je smacht naar nieuwe actie.

De sfeer is er met deze setting ook voor een groot deel uitgezogen (ha ha..woordgrapje ). De stad in de vorm van L.A weet he-le-maal niets klaar te spelen, het blijft bij grauwe saaie verwaarloosbare ruimtes waarin af en toe wat gebeurd.

Al met al een geflopt vervolg die niet meteen verplicht hoeft te zijn voor de fans van deel 1, dit zal namelijk alleen maar tegenvallen.

Lijkt me het beste om mee te beginnen.

Niet wat ik verwachte, echter wel ontzettend sterk. Bovenal een bijzonder verzorgd werkje die vom goed weet te combineren met inhoud.

Vooral de langzame beweeglijke shots zijn fantastisch. Het geeft de film de nodige rust mee, wat uiteindelijk perfect aanvoelt. Veel goed spel met licht en ook perfect gebruik gemaakt van muziek (heel weinig). Ijzingwekkend eindresultaat, die begint met de bouw van een typische ghost flick, maar gelukkig in het midden een soort psychologische draai krijgt.

In het middenstuk gaat het alle kanten op, echter verslapt nergens. Je ziet de personages steeds verder wegzakken door de aaneenschakeling van gebeurtenissen die hun geestelijk aantasten. Ik vond dit heel goed werken, een film die heerlijk vloeiend voorbij gaat dankzij de briljante manier waarop alles in beeld word gebracht.

Eerste film die ik op Film1 heb bekeken, en ik vond het redelijk.
Goed vermaak, ze hadden de special effects wel wat mogen dimmen want werd wel te veel van het goede op deze manier.
Maar het kijkt lekker weg, niets mis mee 3*

Niet goed genoeg.

Dit krijg je wanneer je films pindakaasd, je wilt een film zien, klikt op de link, en na 50minuten kom je erachter dat het niet de juiste is...
Begon me al af te vragen waarom de film zoveel goede reacties kreeg

Niet dat dit volkomen belachelijk is, maar gewoonweg te eenzijdig en kinderachtig om nog echt (zelfs de kleine 73minuten) leuk te blijven. Het verhaal is dom en de irritante semi-dramatische stukken zijn voor zulke jonge actuers/actrices moeilijk in te vullen zonder dat het slecht wordt, wat hier dus het geval is.

Ze zijn nog te beperkt om de actie fris te houden, je ziet veel van de zelfde moves meerdere keren langskomen en ook meerdere keren dezelfde in slowmotion, tsja ik wist er niet echt lang van te genieten.
Misschien leuk voor de aller kleinste wanneer ze een 'stoere' film willen zien waar hun leeftijdsgenootjes kont schoppen, helaas ben ik die periode net voorbij

2*

Best geslaagde komedie, adam sandler is lekker grappig weer in deze film
Het verhaaltje is erg leuk, en geschikt voor veel bizarre situaties en grappen. en daar zit de film ook vol van!
Gewoon een erg leuke komedie! 3.5*

Sympathie is de sleutel in dit makkelijke drama. Clichés deren niet omdat je het allemaal wel best vind. Dit allemaal dankzij de cast. Rogen is een baas en Levitt heeft dan eindelijk -sinds (500) days..- weer een rol te pakken waarin hij zich goed (kwetsbaar) kan laten zien. De manier waarop kanker wordt benadert is vaak erg mooi omdat het er niet jankerig over doet. Er zijn momenten waarop de pijn en angst dit masker breekt, maar juist die onverschilligheid maakt het menselijker. Alleen maar lachen of alleen maar huilen is bullshit.

Helemaal niet onaardig, typisch Syfy tv-voer. Vermakelijke mix tussen SF en horror waarin er geen verrassingen op de loer liggen, maar er genoeg bloederige momenten ontstaan. Vanessa Branch is verdomd lekker... leuk meegenomen . Alien-spul ziet er verder wel heel tof uit, althans... het werkt tot op een bepaalde hoogte.

Blegh..

Hier heb je er al zoveel van dat je er als liefhebber niet eens aan hoeft te beginnen, je kent het nu onderhand wel. Er word nergens een poging gewaagd er een eigen draai aan te geven.

Een typische amerikaanse slasher dit, een verdomd irritante homo, een stel stereotype negers en een wat braver blondje. Gooi er een gek met dodelijk gereedschap tussen, even goed roeren en je hebt inspiratieloze meuk van 90minuten lang.

Het einde is daarnaast ook vreselijk, die drang op alles uit te leggen aan de hand van flitsende flashbacks en een killer die alles opbiecht voor z'n laatste slachtoffers is tenenkrommend idioot en enige logica zit er niet achter. De kills hoef je het ook niet voor te doen, nergens smerig of spannend, leuk voor mensen die nog nooit een slasher hebben gezien, wellicht. Verder dan dat zal deze film nooit komen.

Ondanks dat is het een vlot wegkijkende slasher,
2*

Verrassend.
Had iets totaal anders verwacht maar eigenlijk heeft het niks uitgemaakt, het is allemaal zeer behoorlijk.
Vrij serieus, geen humor in te bekennen maar er zijn genoeg andere aspecten die ervoor zorgen dat deze animatie toch boven gemiddeld is.
De sfeer bijvoorbeeld, al vanaf het eerste moment dat je de lappenpop tot leven ziet komen voel je het.
Het ziet er daarnaast allemaal zeer goed uit en de muziek is prima verzorgd.
Het verhaal is erg leuk gevonden en alles eromheen erg leuk bedacht en uitgevoerd.

Leuk tussendoortje, 3.5*

Wat een verschrikkelijk leuk werkje!

Wellicht zal ik later nog hierop terugkomen, wat uitgebreider dan, want echt veel vergelijkingsmateriaal heb ik nog niet. Het werk van Tsukamoto ligt al klaar en ook Fukui's Rubber's Lover staat in de planning.

Hoe dan ook, 964 Pinocchio is typisch zo'n werkje waar ik al jaen naar uit keek, hopend op een geflipt werkje die tenminste buiten de lijntjes durft te kleuren, sterker nog.. zelden tot nooit binnen de lijntjes blijft. Het begint allemaal nog vrij tam, maar wel lekker vaag allemaal. Halverwege begint er zich een snellere lijn te vormen, die in het laatste half uur helemaal doorslaat.

Ontzettend sterk en hyper gemonteerd, schitterende shots (vooral de lange 'run' vond ik érg tof) en het totaal barst van de energie. Erg veel 'fun' straalt het uit, heerlijk om te zien dat dit (/ deze) genre (/ stroming) gewoon doet waar het zin in heeft en de kijker moet maar zien wat hij/zij er mee kan.

Gare (grappige) personages, vooral de constant hijgende/kreunende/schreeuwende Pinocchio vond ik erg tof, erg debiel allemaal! Kan me goed voorstellen dat veel mensen zich storen aan zulk (toch vrij irritante) gedrag. Het kan mij alleen maar tevreden stellen.

Pinocchio is niet altijd even constant, en misschien heeft het ook net teveel tijd nodig om op dreef te komen, echter kan dat me maar moeilijk tegenzitten, 964 is fantastisch!

Blijft toch enigszins vreemd; dit soort lage scores. Heerlijk (debuut)filmpje van Englund die, zeker richting het einde, genoeg bagage bleek te hebben om zelf met wat originele dingen aan te komen zetten. Zeker die one-liners zijn geweldig, om nog maar te zwijgen over de special effects in en rondom het huis (einde).

Verder blijft er een typerend high school sfeertje aanhangen met de groep pestkoppen en de nerd die bovennatuurlijke krachten vergaard. Komt inderdaad wat traag op gang maar het geduld wordt absoluut beloond. Hoax is een opvallend tof personage en zowel zijn honger als die van de kijker worden gestild.

Uitzonderlijke klasse.

À l'Intérieur is een film die me al sinds de eerste kijkbeurt vast heeft weten te houden, vers in het geheugen... al met al niets minder dan een diepe indruk op me heeft achtergelaten. Een herziening wees uit dat dat meer dan terecht was, sterker nog; het is ongeëvenaard.

Z'n serieuze toon en bloedgehalte vallen feilloos samen met de ijzingwekkende score en het visuele. Een fenomenaal spel van licht en donker, alleen al die scene achter de ruit, de kennismaking met de femme fatale, is een absolute classic, visueel adembenemend, sfeer die te proeven valt en een aanslag op de zenuwen.

De gore valt zwaar, ondanks z'n simpele aard. Enkel het einde gaat compleet over de grens, ''met een klapper eindigen'' is hier een understatement. De met bloed besmeurde badkamer is een iconisch beeld na de terreur, terreur gebracht met klasse... bijzonder stijlvol maar bovendien vol adrenaline.

De soundtrack is wellicht het beste, subtiel doch met dodelijke precisie. Een zeldzaam hoogstaande score. Toen de laatste noot geraakt werd..en het beeld van de baby, al wiegend in de armen van de dader langskwam...wist ik het zeker; À l'Intérieur is méér dan hoogstaand.

Het is een zenuwslopende ervaring waarin bloed noch moeite worden bespaard en de kijker dus wordt getrakteerd op pure magie; niets meer, niets minder.

Vreemde eend in de bijt.

Want echt een typisch troma releasje kan ik dit niet noemen. Daar is het veel te conventioneel voor, het heeft niet die kwaliteitskenmerken die je eigenlijk een beetje verwacht (of eigenlijk op hoopt). Dat terzijde is dit echt een prima slasher, opvallend sfeervol vooral...

Ik was ervan overtuigd dat deze film uit de jaren 80 zou komen, totdat ik hier (2000) zag staan. Wat benadert het die sfeer dan goed zeg, audiovisueel echt zo te plaatsen in die tijd. Het leent veel bij andere slashers maar weet er een aardig geheel van te maken, dat de killer op een vrouwelijke myers lijkt (of toch niet ) is eigenlijk wel leuk. verder doet het qua sfeer erg neigen richting de Giallo!

Het voelt écht volledig aan als de jaren 80, wat toch een opvallende kwaliteit is! Het begint vrij gaaf met die zwart/wit footage, waarna het toch even inkakt. Gelukkig weet Olguin zich goed te herpakken. Zeker aan het einde zitten enkele sterke scenes, al blijft het een werkje voor de b-'slasher' liefhebber pur sang.

Een aanrader voor diegene die zich wel kan vinden in dit soort elementen.

Ik weet niet wat ik er over kwijt moet, aan de ene kant vond ik het een redelijk saaie zit, vooral de opbouw is langdradig.
Maar als geheel steekt de film erg fijn in elkaar en het einde is toch redelijk tof gedaan, niet schokkend maar eerder grappig (Met die naalden bijvoorbeeld).

Ik had er iets heel anders van verwacht, maar al met al is het niet zo slecht.
Wel de minste miike die ik tot nu toe heb gezien!
2.5*