Meningen

Boggis, Bunce, and Bean

One fat, one short, one lean!

Amusante stopmotionfilm die toch vintage Anderson is: symmetrisch, gortdroog en vlot. De voice acting is uitstekend, terwijl de ietwat ruwe animatie aan de film een eigen, charmante smoel geeft. Het coming-of-agesubplot doet hier trouwens méér dan het hoofdverhaal dat Chicken Run-gewijs naar het gekende einde dendert. Fijn om Michael Gambon als een der kwaadaardige boeren te herkennen, en om met het kinderwijsje in je hoofd te blijven zitten. Ironisch genoeg misschien een van Andersons beste.

Tarantino, maar dan in de sixties.

Een van de pot gerukt verhaal, rondborstige dames, snelle wagens, vlotte dialogen en bijwijlen gemene actie: Faster, Pussycat! is een film die zichzelf niet al te serieus neemt, maar wel een hoog "cool"-gehalte heeft. Dat maakt het des te prettiger om te kijken.

Keihard ja geknikt bij de mening van Arnie hierboven.

Want meer dan open deuren intrappen doet deze film niet. Aan de ene kant toont de regisseur een dysfunctionele Turkse familie waarin de dochter haar eigen weg wil gaan - wat leidt tot "schending van de eer" en haar verachting. Maar de invulling van de figuren is zo stereotiep en het plot bijna zo algemeen dat het lijkt alsof alle Turkse families dit probleem hebben. Het overdreven dramatische einde doet daar nog een kwalijk schepje bovenop. Aan de andere kant worden er inderdaad vrouwen vermoord om dergelijke redenen. Maar hebben we daarom een twee uur lange film nodig, die qua camerawerk schokkend (letterlijk) irritant is, qua uitzicht kleurloos en overwegend nogal saai? De kijker weet wel beter.
Een gemiste kans om je licht te doen schijnen op cultuurverschillen.

The Front had evengoed van Allen zelf kunnen zijn, maar het blijft even fijn om hem klungelig aan het werk te zien. De film heeft weinig om het lijf maar slaagt er wel in om het heersende klimaat van de jaren 50 te vatten. Een geschiedenisles als tussendoortje, dus.