Meningen
Hier kun je zien welke berichten Mr_Mephisto als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Edward Scissorhands (1990)
Mooie raamvertelling van Burton, de moderne sprookjesverteller.
Depp draagt met zijn ingetogen prestatie de film als - ironisch genoeg - het minst opvallende personage. Want de loslopende stereotypes (het meisje dat van de antiheld houdt, de stoere kerel, de roddeltantes) gaan al snel vervelen. Edwards onbeholpen gedrag is soms zeer aandoenlijk, en dat is meteen het grappigste in deze film. Ik vraag mij toch af hoe het er zou hebben uitgezien als Burton zijn favoriete setting had gekozen, nl. het 19de-eeuwse Londen.
Leuk sprookje "voor het slapengaan", maar niet ontroerend genoeg om te blijven hangen.
Elegy (2008)
Ingetogen romantisch drama waarin Cruz en Kingsley elkaar keihard binnendoen. De toon is luchtig en de setting zelfs een tikkeltje elitair, wat het geheel tot een gemakkelijk verteerbare middenklassefim maakt. Fijn voor tussendoor, dus.
Es Geschah am Hellichten Tag (1958)
Alternatieve titel: It Happened in Broad Daylight
Heinz Rühmann is op dreef in deze droge, maar intelligente whodunit. Kwesties over moraal zijn hier belangrijker dan de oplossing van het vraagstuk, want die wordt al vrij vroeg weggegeven, wat de spanning niet ten goede komt. Gert Fröbe maakt er in zijn geschifte rol nog een aangename kijkbeurt van... tenminste, voor één keer.
Exodus: Gods and Kings (2014)
Op 150 minuten kan er zo veel gebeuren, maar hier gebeurt er geen hol.
De casting alleen al is een grote misser. Christian Bale doet aan bandwerk en Joel Edgerton heeft de uitstraling van een natte dweil - om het met Nigel Farage te zeggen. De rest bestaat uit meelopers, en als John Turturro dan nog in zo'n belachelijk kostuum opduikt, denk je even dat de broeders Coen ermee gemoeid zijn. Voorts werkt Scott gewoon de 'best of' van Exodus af, hopende dat het publiek het slikt. Een overdreven eposgehalte leidt al gauw tot een no-brainer. De plagen zelf waren best nog cool, maar als er een elfde plaag van Egypte was, dan was het deze.
Eye in the Sky (2015)
Eye in the Sky is een film met een januskop. Enerzijds schuwt ze de politieke correctheid, anderzijds creëert ze het sentiment op een gemakkelijke, te verwachten manier. Maar ze stemt wel tot nadenken, terwijl de spanning van begin tot einde aanhoudt. Mirren en vooral de betreurde Rickman zijn goed op dreef.
