Meningen

Mja, wel aardig gefilmd met behulp van groothoeklenzen, al wordt daar ook lang niet het onderste uit de kan mee gehaald. Daarnaast een redelijke muzikale begeleiding, grotendeels bestaande uit Koreaanse popliedjes. Maar daar houdt het ook wel op. Het schreeuwerige melodrama kon me maar weinig boeien. Wat ook niet meehelpt is dat de film minstens tien jaar ouder lijkt te zijn. Zuid-Korea lag indertijd nogal achter op de grote (film)landen? Het is allemaal niet heel slecht (de score is nu wel erg laag na drie stemmen), maar het voelt zo achterhaald aan. Toch is het eindshot uiteindelijk nog bijna krachtig te noemen, dat dan weer wel.

Toyoda is zeker helemaal terug en blijft meester van de slowmo's, die in elk van zijn films een prominente rol spelen. Maar die muziek ja, echt geniaal, het hele sounddesign ook trouwens.

Het verhaal is gewoon onderhoudend en staat vooral in dienst van de audiovisuele pracht die we voorgeschoteld krijgen, al weet de combinatie hiervan wel het een en ander los te maken. Veel natuurbeelden ook, prachtig geschoten, verwacht je niet bij een Toyoda. Die rood/witte pot-scène op het einde vond ik niet helemaal geslaagd, de witte achtergrond contrasteerde niet echt mooi met het rood. Verder kan ik zo snel geen minpunten bedenken. Er zat zoals Onderhond al zei humor in en er vloeide ook nog wat bloed gelukkig. In ieder geval een heerlijk hypnotiserende film, dat de man de rest van zijn leven films mag maken.

Toyoda regular Kiyohiko Shibukawa (die hier 'De Heerser' speelt) vind ik trouwens een enorm fijne acteur, geweldige kop gewoon, ook net weer in Pornostar. Waar ik bij die film aan Refn's Bleeder moest denken, was dat hier aan Valhalla Rising. Toyoda en Refn vertonen wel gelijkenissen qua stijl, of ben ik de enige die dat opvalt?