Alternatieve titel: Driving Madeleine, 23 april 2025, 21:33 uur
Mooie film, met een simpel en misschien niet al te origineel concept, maar die toch heel de speelduur plezierig is om te kijken.
Niet in de laatste plaats doordat het zich afspeelt in Parijs natuurlijk.
Wat voor mij alleen niet zo had gehoeven waren de laatste 10 minuten met de dood van Madeleine, de brief en al het verdriet van Charles. De film was voor mij eigenlijk ook al prima geslaagd op het moment dat ze afscheid namen en hij wegreed. Goed, misschien was het dan wel een beetje erg kaal geweest, maar op een of andere manier wist het einde me niet echt emotioneel te raken. Vond het zelfs wat ongeloofwaardig dat iemand met (blijkbaar) zo’n rijk bewogen leven (want tot op late leeftijd nog activistisch), op het einde alleen een random taxichauffeur heeft om haar geld aan na te laten. Op dat moment wordt de film toch wat klef en melodramatisch terwijl het voor de rest van de speelduur juist best nuchter en down-to-earth was.
Ik kijk de nieuwe films van Woody Allen eigenlijk niet meer omdat ze qua kwaliteit al een tijdje nergens meer over gaan, maar door het decor van Parijs wilde ik hier wel een uitzondering voor maken.
Ook deze was weer niet best. Het verhaaltje is onbeholpen simpel, de personages zijn zoals wel vaker nauwelijks grounded in hedendaagse reality en waar je vroeger nog Woody Allen-films keek om de scherpe dialogen en humor is daar nu echt nog 0,0 van over. Het enige dat het nog enigszins uit te kijken maakt (heb wel op dubbele snelheid zitten kijken anders had ik dit nooit uitgekeken) zijn de mooie herfstkleuren en de aardige decors en omgevingen. Ook Lou de Laâge is een erg mooie verschijning (de classy Franse Sydney Sweeny) met een mooie garderobe.
Verder moet Woody gewoon eens stoppen, maar dat zeg ik inmiddels ook al een jaar of 10.
Ik heb echt 0,0 met de paus en alles eromheen, maar als ik dan toch deze film ga kijken leek vandaag me wel een geschikte dag.
Ik hoopte dat de cinematografie, sfeer en acteerprestaties de boel interessant genoeg zouden maken voor me en op zich was dat ook wel zo. De shots en belichting zijn regelmatig erg mooi, net als de muziek, en Ralph Fiennes speelt een interessante rol en een prettig personage om 2 uur lang te volgen.
Wat het plot betreft, erg realistisch zal dit wel niet geweest zijn qua hoe het er achter de schermen aan toegaat (maar goed, who knows), regelmatig gaan dingen er toch iets te sensationeel aan toe. De ontknoping met de gekozen paus die intersekse blijkt te zijn zag ik ook niet aankomen. Weet niet echt wat ik daarvan vind, net als eigenlijk de rest van het hele verhaal, maarja dat zal verder wel.
Voor de rest degelijk gemaakt en mooi om naar te kijken.
Don't Die: The Man Who Wants to Live Forever (2025) 2,0
16 april 2025, 21:11 uur
Heel matig. Het is in het begin wel even interessant om te zien wat hij allemaal precies doet en welke routines hij heeft en welke supplementen hij allemaal neemt. Ook wat voor type hij eerst was en hoe hij het roer heeft omgegooid is wel aardig om te zien.
Voor de rest zijn het eigenlijk allemaal oninteressante bijzaken, zeker dat kleffe gezeik met zijn zoon.
Ik kreeg tijdens het kijken ook telkens het idee dat hij eigenlijk gay is en nog in de kast zit (of zelfs trans is). Vanuit zijn geloof (weer eens die enge mormonen) kon hij natuurlijk absoluut niet zichzelf zijn.
De pogingen om het in een breder perspectief te plaatsen met (de toekomst van) de gezondheidszorg en veroudering zijn heel zwak gedaan en niet interessant of overtuigend.
Gewoon een rijke gast in de knoop met zichzelf die een dure hobby heeft, maar niet boeiend genoeg voor anderhalf uur.
Begint best veelbelovend. De setting in dat kustplaatsje in Oregon heeft best veel sfeer, en die kantoorscènes zijn fijn down to earth en vermakelijk in hun realisme.
Ik had alleen verwacht iets meer te weten te komen over Fran en waarom ze zo is. De 'relatie' die ze opbouwt met Robert is in het begin best leuk en interessant om te zien, maar vond het tegen het einde een beetje uitdoven en ondanks de korte speelduur wat lang gaan duren. Is ze echt depressief of alleen heel introvert en eigenzinnig? Waarom wil ze niks over zichzelf kwijt? Als een portret van een persoon en hoe ze contact maakt met de mensen om zich heen (of niet) is het op zich best aardig, maar iets meer had wel gemogen.
Ik heb eerst het boek gelezen en ik weet niet of dat een voordeel of een nadeel is, want je gaat toch vergelijken.
Het grootste verschil tussen de twee is dat Dan in de film teruggaat naar het Overlook hotel, in de boekversie van The Shining en Doctor Sleep is het Overlook er niet meer.
Het is wel het spannendste deel uit de film, en het is leuk gedaan hoe je alle bekende plekken en enge personages (en bijvoorbeeld de deur) weer terug ziet komen.
De True Knot is een toevoeging die voor mij niet had gehoeven. Het is dat Rebecca Furgeson erg goed gecast is en een goede rol neerzet, maar als bad guys zijn ze maar underwhelming, en dat hele vampier-achtige steam ademen, tja, ik kan er niet zo heel veel mee.
Geen slechte film, maar wel te lang en net als het boek heeft het veel elementen die ik zelf wat minder geslaagd vind. Hoe Danny, Abra en de True Knot gelinkt zijn aan elkaar vond ik in de film ook wat stroef overkomen.
