• 10.595 nieuwsartikelen
  • 161.809 films
  • 10.111 series
  • 29.680 seizoenen
  • 613.413 acteurs
  • 192.973 gebruikers
  • 8.968.209 stemmen
Avatar
 
banner banner

Coup de Chance (2023)

Romantiek / Drama | 93 minuten
3,03 37 stemmen

Genre: Romantiek / Drama

Speelduur: 93 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten / Frankrijk

Geregisseerd door: Woody Allen

Met onder meer: Lou de Laâge, Melvil Poupaud en Niels Schneider

IMDb beoordeling: 6,5 (4.284)

Gesproken taal: Engels en Frans

Releasedatum: 30 november 2023

Plot Coup de Chance

Romantiek, passie en geweld worden in en rond Parijs met elkaar verweven. Een jonge getrouwde vrouw is goed bevriend met een jonge man die ze reeds lang kent. Hun hechte band leidt tot echtelijke ontrouw en uiteindelijk tot een misdaad. Net buiten de hoofdstad vindt een moord plaats.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Fanny Fournier (née Moreau)

Camille Moreau

Jean Fournier

Alain Aubert

Caroline Blanc

Le détective Henri Delauny

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van erwku

erwku

  • 523 berichten
  • 2360 stemmen

klinkt als het zelfde plot als zijn 55 eerdere films.

Het Woody Allen Cinematic Universe


avatar van Jotil

Jotil (crew bioscoopreleases)

  • 1465 berichten
  • 425 stemmen

Vanaf 30 november 2023 in de bioscoop (Paradiso Entertainment)


avatar van Apster

Apster

  • 1465 berichten
  • 6912 stemmen

Zwanenzang van Allen, of gaat hij gewoon vrolijk door?


avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 72444 berichten
  • 5757 stemmen

Apster schreef:

Zwanenzang van Allen, of gaat hij gewoon vrolijk door?

Goed mogelijk dat dit zijn laatste is. Maar dat dacht ik ook al 5 films geleden...


avatar van kos

kos

  • 46041 berichten
  • 8435 stemmen

Fantastische filmnaam, Lou de Laâge .


avatar van yeyo

yeyo

  • 6305 berichten
  • 4451 stemmen

De teneur bij elke nieuwe Woody Allen luidt dat het "toch niet één van zijn beste is". "Toch niet even goed als Annie Hall." Wat dat ook zou mogen betekenen. Bij een veelfilmer als Allen lijkt het mij echter niet wenselijk om abstractie te maken van elke individuele prent en is het eerder aangewezen om het oeuvre in zijn geheel te beschouwen. Het is ondertussen een monumentaal compendium geworden, een wereld op zichzelf. Met de beste wil kan ik niet begrijpen dat filmjournalisten er een sport van maken om elke nieuwe Allen opnieuw de grond in te boren, met dezelfde argumenten. Hoeveel filmmakers zijn er überhaupt nog die ongeveer jaarlijks een nieuwe prent inblikken, zelf het scenario schrijven, nagenoeg totale artistieke vrijheid genieten en toch nog ergens deel uitmaken van het establishment? Zoals het wel vaker gebeurt, verwacht ik dat de latere films van Allen na zijn dood op waarde geschat zullen worden. Persoonlijk vind ik dat hij sinds Blue Jasmine een renaissance doormaakt en dat sommige van zijn meer recente films (Rifkin's Festival, A Rainy Day in New York, Wonder Wheel, Café Society) heel wat ingenieuzer en formalistisch uitdagend zijn dan wat hij tijdens de jaren '00 maakte.

Wat mij betreft is deze Coup de Chance ook een schot in de roos. Omwille van zijn plot zal de film natuurlijk het verwijt horen dat het afkooksel van Match Point is. In tegenstelling tot de sluimerende suspense van Match Point, is Coup de Chance meer een soort pastiche van de potboiler. Reeds in het begin geeft Allen via foreshadowing op bijna schaamteloze wijze de ontknoping prijs. Het is een vorm van blufpoker die hem goed afgaat. Kwatongen zullen beweren dat Allen Parijs filmt met de myopische blik van een New Yorkse boomer. Het is inderdaad weinig plausibel dat een bohémien-achtige schrijver (personage van Schneider) "om de hoek" van Avenue Montaigne zou verblijven. Misschien is hij net als Gatsby Welles een pokerfenomeen? Ook het manuscript waar hij aan werkt, schreeuwt Shakespeare & Company fetisjisme. "Het speelt zich af in Parijse jazz bars en gaat over de ironie van het leven." Wie bezoekt er ooit Parijse jazz bars, met uitzondering van bejaarde Amerikanen? En ironie?? Daar staat de Franse literatuur niet bepaald bol van. De tortelduifjes eten elke middag een broodje in Jardin de Luxembourg (op een klein uur wandelen van de Avenue Montaigne), terwijl in openlucht luchen waarschijnlijk bij politiereglement verboden is in Parijs. Het is Central Park niet, Allen!

Hoewel het personage van Schneider effectief het zoveelste Allen alterego vertolkt, is het wel opvallend dat de leefwereld van power couple de Laâge en Poupaud cultureel zeer overtuigend overkomt. Hiermee bewijst Allen voor mij dat hij wel degelijk een culturele sensibiliteit bezit, maar gewoon zin heeft om gedeeltelijk zijn eigen idées fixes op Parijs te projecteren. Het gevoel voor weelde en detail in het huishouden van het rijke koppel is ook verbluffend te noemen, ik waande me haast in een film van Ophüls. De cinematografie van Storaro wordt ook met de film kubistischer: de onheilspellende blauwe neon gloed in de interieurscènes in het appartement van Poupaud, geeft de film een onthechtend kantje, vergelijkbaar met Brian De Palma's 'late style' meesterwerk Passion.

Is de ontknoping niet nogal flauw? Mogelijks wel, maar de laconieke en speelse toon van de film maakt het verteerbaar. Allen wil gewoon een sappig fait divers verhaaltje opdisselen, zijn personages gezellig Hitchcockiaans laten speuren en afsluiten met een gevatte judeo-brooklynese levenswijsheid.


avatar van mcouzijn

mcouzijn

  • 45 berichten
  • 10 stemmen

erwku schreef:

klinkt als het zelfde plot als zijn 55 eerdere films.

Je opmerking slaat nergens op. Heb je zijn films überhaupt wel gezien? Zeg eens even, met welke andere van zijn 50 speelfilms komt 'Coup de Chance' overeen qua plot? En nu niet aankomen met vaagheden als 'man en vrouw worden verliefd en er ontstaan complicaties'.

Het valt me op dat er een leger aan redeloze Woody Allen-haters bestaat, die elkaars onzinnige commentaren napraten. Gemakkelijk door te prikken. Een stupide bij-effect van de haatcampagne die zich meester heeft gemaakt van het Amerikaanse publiek.



avatar van mrklm

mrklm

  • 8037 berichten
  • 8116 stemmen

Woody Allen lijkt louter dwangmatig nog films te maken, anders had hij dit misbaksel niet voortgebracht. Voormalige schoolgenoten Fanny [Lou de Laâge] en Alain [Niels Schneider] lopen elkaar toevallig tegen het lijf in Parijs. Hij bekent vroeger verliefd op haar te zijn geweest, zij gaat opeens vraagtekens zetten bij haar huwelijk met Jean [Melvil Poupaud] en maakt thuis steeds meer afwezige, wispelturige indruk. Jean komt via een detective [Grégory Gadebois] achter de affaire en grijpt hard in, Fanny’s moeder [Valérie Lemercier] vermoedt kwaad spel wanneer Alain spoorloos blijkt te zijn verdwenen. Een plot dat amper genoeg is voor een half uur. Niet grappig, niet spannend, niet romantisch. Drie keer niks dus. Alleen Vittorio Storaro scoort een voldoende voor zijn camerawerk, maar ook dat is op retour. Opmerkelijk: geen dixieland jazz, maar jazz rock fusion (waaronder Cantaloop Island van Herbie Hancock).


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 2006 berichten
  • 1393 stemmen

De premisse van de film is een romantisch cliché: een vrouw die zich verveelt in de oppervlakkige want materialistische wereld van haar rijke echtgenoot laat zich verleiden door een arme dichter die zij nog van school kent en die altijd van haar heeft gehouden. Het eindeloze gebabbel waarmee elke film van Woody Allen is gevuld en dus ook deze verveelt bovendien ook de kijker. Maar Allen is een vakman en weet hoe je een goed plot maakt waarbij hij de paradox oplost die volgens Aristoteles kenmerkend is voor een goede plottwist: als kijker word je verrast door de wending of ontwikkelingen en tegelijkertijd ontwikkelt die plot zich volstrekt logisch zodat het toevallige noodzakelijk blijkt. Het contrast tussen toeval (het leven laten gebeuren) en noodzaak (het leven willen beheersen) is tegelijk het thema van de film: zo gelooft de dichter in geluk in zowel de betekenis van de liefde als het toeval terwijl de rijke echtgenoot gelooft dat je het geluk – opnieuw in beide betekenissen – moet afdwingen, waaruit de plot zich logisch ontwikkelt met de boodschap dat je het toeval niet moet onderschatten (het bepaalt ons leven dat zelf een kans op 1 of 400 miljard had überhaupt te ontstaan) of geringschatten (het brengt ook de kans op liefde dus het geluk). Vanaf het moment dat de plot z’n eerste wending beleeft (als de rijke echtgenoot erachter komt dat z’n vrouw hem bedriegt, scheidt hij niet van haar maar ruimt hij de concurrent op conform zijn filosofie dat je het geluk moet afdwingen), gebruikt de film de clichématige premisse in z’n voordeel en is de plot aldoor interessant en spannend waarbij het genre van romantisch drama mengt met het genre van detectivethriller doordat het thema van de jacht meerdere betekenissen krijgt. Allen laat met deze prima film aldus toch weer zien dat hij zonder nieuwe elementen te gebruiken nog steeds een verrassende en goede film kan maken.


avatar van Thiver

Thiver

  • 399 berichten
  • 4739 stemmen

mcouzijn schreef:

Je opmerking slaat nergens op. Heb je zijn films überhaupt wel gezien? Zeg eens even, met welke andere van zijn 50 speelfilms komt 'Coup de Chance' overeen qua plot?

Ik heb lang niet alles van Woody Allen gezien, maar ik herkende toch wel elementen uit Match Point en Irrational Man...


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 13237 berichten
  • 3888 stemmen

Lichtvoetige film van Allen die wel redelijk wegkijkt maar ook af en toe wat sleept omdat het geheel nogal wat mak is. Net niet grappig genoeg, net niet spannend genoeg, net niet romantisch genoeg. Redelijk geacteerd wel en de beelden van vaste cameraman Vittorio Storaro zijn weer prachtig. Liet hij ooit Rome al baden in warm geel licht, daar is Parijs meer een schilderij van pastel met vooral binnen prettige zachte belichting en af en toe verontrustend blauw. Het einde was oprecht humoristisch en spannend maar was veruit het grappigste en beste stuk. 3,0*.


avatar van HK Senator

HK Senator

  • 589 berichten
  • 1272 stemmen

De humor komt helaas pas richting einde een beetje uit de verf. Tot die tijd een voortkabbelend verhaaltje dat er nergens echt toe doet. Met soms erg ongeloofwaardige dialogen. Wel krijgen we weer een hoop moois van Parijs te zien.


avatar van Graaf Machine

Graaf Machine

  • 7819 berichten
  • 1032 stemmen

Klinkt misschien vreemd, maar dit is de eerste Woody Allen die ik heb gezien. Werd altijd wat afgeschrikt door zijn wat intellectuele imago, en bij geen gebrek aan andere films kwam het er dus nooit van.

Betekent natuurlijk ook dat ik niet kan vergelijken met zijn overige 50+ films.

Maar deze is me heel goed bevallen. Geen Groot Werk, maar ook geen niemendalletje. Gewoon zeer genietbaar.


avatar van stormfox

stormfox

  • 238 berichten
  • 595 stemmen

Kinderlijk en preuts geschreven en een zeer teleurstellend makkelijk einde.

Enige wat mooi was is de jonge getrouwde vrouw en de locaties.