Meningen

Misschien is het omdat dit mijn eerste Matsumoto is, maar ik ben toch van een andere mening dan hierboven. Hoe iemand deze complete idioterie kan verzinnen vind ik simpelweg fascinerend. Inderdaad waren niet alle grappen even geslaagd, maar de meeste werkte voor mij uitstekend. Die droge momentjes waarin ie ff helemaal in elkaar getrapt wordt bijvoorbeeld, heerlijk.
Sommige van de vele SM praktijken zijn extreem smerig en zitten tegen het aftandse aan, waarvan ik me kan voorstellen dat niet iedereen het grappig zal vinden, maar het is op z'n minst bijzonder te noemen. Bij zoiets als de Goblet misstress dacht ik ook ff waar gáát dit over, maar met de metagrappen weet ie daar toch ook weer wat van te maken.

R100 is wat mij betreft een uniek stukje cinema. Ik ben in ieder geval benieuwd geworden naar ander werk van Matsumoto.

Cuba Gooding Jr. vond ik erg indrukwekkend en Ed Harris speelt zoals altijd goed. Het verhaal mag dan wat standaard zijn, toch bleef de film boeien van begin tot eind, mede dus door de goede prestaties van die 2.

4*

Eigenlijk stelt deze film niets voor met het cliché verhaaltje, matige humor en vervelende personages. Maar dankzij de prachtige setting van Japan is hij toch zeker kijkbaar. De film laat op een mooie manier kleine stukjes van de Japanse cultuur en gewoonten zien, hier en daar gecombineerd met mooie beelden van het Japanse stadsleven. Als je niks met Japan hebt kan je de film beter links laten liggen, maar voor de liefhebbers (zoals ik) zitten er best genietbare momenten tussen. 3*

Ik heb me juist mateloos aan Atkinson zitten ergeren. Maar gelukkig was de rest van de film wel erg vermakelijk. Vooral de bizarre gokspelletjes van Cleese werkten op m'n lachspieren. 3.5*

Een kleine tegenvaller. Hier en daar zitten er best goede grappen tussen (het oproepen van extra medics/cops bv.), het tempo ligt alleen te laag waardoor sommige stukken vrij saai zijn. Daarnaast had het van mij wat gekker gemogen. De tagline They're back from the grave and ready to party! belooft meer dan de film uiteindelijk waarmaakt.

Het matige acteerwerk en vervelende personages neem ik maar op de koop toe, want dat mag bij een cultfilmpje als deze. 2.5*

Had meer ingezeten.

Sterke post-apocalyptische setting, dat wel. Dit is misschien wel de eerste film die me écht overtuigde van de uitzichtloosheid en complete wanhoop die er in zo'n wereld moet spelen. De sfeer, de smerigheid, het grauwe kleurgebruik. Het werkte allemaal uitstekend. En ook Mortensen speelt hierin een overtuigende rol (Theron trouwens ook).

Wat er aan schort is het veel te simpele verhaal. Natuurlijk is het lastig om in deze desolate setting de kijker op het puntje van z'n stoel te houden, maar de gebeurtenissen en ontmoetingen van de twee liggen wel érg voor de hand steeds. Een paar bad-guys, een oude man, ondertussen een kleine meevaller in de bunker, een paar looters en een lief gezinnetje (verschikkelijk einde trouwens). Alleen de kannibalen waren nog enigszins verrassend. Verder kwam het allemaal niet bijster creatief op mij over.
Jammer, met iets meer fantasie (en misschien een iets kortere speelduur) was dit een topfilm geweest.

Back to basic moet Ritchie na het genadeloos geflopte Swept Away en het bizarre Revolver gedacht hebben. RocknRolla is weer ouderwetse misdaad á la Lock Stock en Snatch. Ik kan hem wel begrijpen, ik had er ook wel weer een keer zin in. Alleen is deze versie wel érg licht. De personages worden nauwelijks uitgediept, waardoor ze niet verder komen dan typetjes, al zijn sommige nog vrij vermakelijk. Daarnaast vond ik de manier waarop de verhaallijnen bij elkaar komen maar zozo. Het leek meer op puur toeval dan een knap staaltje plotontwikkeling.

Begin te vrezen dat Ritchie z'n touch kwijt aan het raken is. Zal binnenkort Lock Stock maar weer eens opzetten. Voor deze 3 kleine sterretjes.

Bizar slecht deel uit de reeks. De halve film is gevuld met flashbacks uit de voorgaande delen en muziekmontages. Moest trouwens wel lachen om het beeld van Rusland dat geschetst wordt:

Rus komt naar de VS, wordt uitgejouwd, niks aan de hand.

Rocky gaat naar Rusland, wordt uitgejouwd, commentaar: "This is the most hostile crowd I've ever seen."

Meer drama dan aktie, dit vijfde deel. De clichés stapelen elkaar inderdaad op en z'n zoon is na het Rusland tripje op een magische manier 10 jaar ouder geworden. Maar omdat dit deel ook nul komma nul pretenties heeft wist hij mij beter te vermaken dan zijn voorganger.

Goh een film over een krokodil die één voor één een groep gestrande mensen op eet. Hoe vaak hebben we dat wel niet eerder gezien? Natuurlijk komen ze op een eiland vast te zitten. Natuurlijk zijn de vervelende personages het eerste de pineut. En natuurlijk redt de knappe man het mooie meisje uieindelijk uit de klauwen van de krokodil. En dan worden er ook nog compleet overbodige beelden van lokale diertjes tussen geplakt, in een afgezaagde poging het nog een beetje artistiek over te laten komen.

Zo voorspelbaar en cliché als het maar kan, en dus geen moment spannend. Wolf Creek vond ik al niet veel soeps, maar hier kan ik helemáál niets mee. 0.5*

Bizar laag gemiddelde heeft deze prent. Saai?? Ik heb net anders 91 minuten op het puntje van m'n stoel gezeten. Grootste pluspunten van The Ruins zijn het sterke script (eindelijk weer eens een horror die NIET vol met plotholes en vreemde logica zit) en de overtuigende cast. Vooral de doordraaiende Laura Ramsey vond ik zeer sterk spelen.

Yeeessss ik heb het volgehouden hem af te kijken! o//

Ik kan me nog herrineren dat ik deze film als 11 jarig jongetje helemaal geweldig vond. Het enige waar ik vanavond zat aan te denken was 'Laat deze film alsjeblieft snel afgelopen zijn!!'

Toch nog 1* voor dit wanproduct, omdat het verhaal opzich interessant had kunnen zijn.