Meningen

Na het kijken van De Grønne Slagtere heb ik Adams Æbler er maar meteen achteraan geplakt. Eigenlijk gaat Jensen rustig op dezelfde voet verder, met hier en daar wat kleine verschillen. Wat me vooral opviel is dat de humor veel subtieler is in deze film. Aan de ene kant beviel me dat wel, maar andere kant komt het vaak niet niet helemaal uit de verf.

Toch moet ik zeggen dat ik weer genoten heb. De film bevat weer heerlijke personages, die meer uitgediept worden dan in Jensen's andere films. Hoogtepunt is natuurlijk Mikkelsen die werkelijk een fantastische rol neerzet.

Na 3 films van Jensen gezien te hebben staat er 3 keer 4*. Een favoriet kan ik dus niet aanwijzen, daar moet ik ze maar een keer voor herzien. Dat hij maar snel weer op de regisseurstoel mag gaan zitten.

Hele fijne film met een sterk verhaal en heerlijke typetjes. De surrealistische invalshoek beviel me uitermate goed en heb ik nog niet eerder gezien in werk van Scorsese. Misschien dat de film daarom ondergesneeuwd is in de rest van z'n oeuvre. Onterecht wat mij betreft. 4*

Zeer sterkeTsukamoto. De film is goed geschoten en ziet er zeer sfeervol uit. Maar het mooiste aan de film is dat het zich niet in een hokje laat plaatsen. Het is een soort thriller, drama, horror, komedie en mystery in 1. Ik vond het in ieder geval een erg geslaagde mindfuck. 4*

De film begint vrij sterk met de vlot gemonteerde openingscredits, maar zakt eenmaal in de gevangenis naar een matig niveau. Het tempo ligt véél te laag met een plot dat zich erg fragmentarisch ontwikkelt. Enige vorm van spanning is dan ook ver te zoeken.

De alien ziet er niet uit in dit deel, het design lijkt nergens op (veel te klein) en de CGI effecten die gebruikt worden zijn natuurlijk van ongekende lelijkheid. Zo angstaanjagend als in de eerste 2 delen wordt hij dus helaas nooit.

Verder ziet het er allemaal best redelijk uit, het is sfeervol gefilmd met mooie decors. In dat opzicht is de hand van Fincher wel al te zien. Toen de climax in de gangen begon had ik dan ook hoop in een mooie ontknoping, maar helaas verzandt het al snel in een soort rommelige achtervolging met brak camerawerk.

Had toch meer ingezeten, gelukkig heeft Fincher zich later wel bewezen. 2.5*

Vreemde, onsamenhangende film. Het verhaal over een aantal pubers die hun realiteitszin verliezen is nog wel interessant. De regie is alleen zwaar beneden peil. Cassavetes probeert op de vreemdste momenten wat visuele trucjes uit te halen (de splitscreens, de "getuigengetallen") en gooit er lukraak maar wat flashforwards doorheen. Het kwam allemaal veel te gekunsteld over.

Begrijpelijk dat hij zo dicht mogelijk bij de feiten wilde blijven, maar er worden veel te veel karakters geïntroduceerd die we vervolgens maar een paar minuten in beeld krijgen. Van mij had er een flink aantal geschrapt mogen worden.

Het acteerwerk was nog redelijk, Timberlake was niet onaardig en leuk om Harry Dean Stanton weer een keer langs te zien komen, maar verder dan dat kom ik ook niet.

2 sterren

Ben het wel eens met devel-hunt. Vooral het idee dat Chloé de tweelingbroer helemaal gefantaseerd heeft staat me tegen. Natuurlijk was het duidelijk dat er enkele hallucinaties tussen zaten, maar dit vond ik een anticlimax. De vele sexscenes zullen vast en zeker een functie gehad hebben, maar ik heb grote moeite deze te vinden. Soms had ik het idee dat Ozon simpelweg wilde shockeren. Verder waren de visuele trucjes leuk geprobeerd, maar die kwamen wmb niet uit de verf.

Wat ik wel sterk vond is dat de film je constant op het verkeerde been zet en je je gedurende de film constant afvraagt wat/wie echt is.

2,5*

Na een slecht eerste half uur begint de film vaart te krijgen en komen er goede grappen, zodat ik toch nog op 3,5 ster kom.

Bizarre film. Het ene moment kijk je naar Oaïssa, bekend van het Schnitzelparadijs (de serie), en het volgende naar Tomei. Die vorig jaar nog schitterde naast Mickey Rourke in The Wrestler.

De titel is prima gekozen aangezien het eigenlijk een soort karakterstudie van de stad Amsterdam is. Daarnaast heeft men goed afgekeken bij de films van Iñárritu. Opzich niet bijster origineel dus, maar wel een interessant uitgangspunt.

Helaas gaat het hier al meteen fout. Praktisch alle personages zijn extreem stereotype, van naïeve toeristen tot illegale Marokkanen en van criminele jongeren tot Franse homo's op de camping. Het leek wel alsof ze expres het lijstje afgingen.

Het acteerwerk vond ik wisselvallig, Herbers vond ik bijvoorbeeld een sterke rol neerzetten maar Oaissa weer erg matig. Ik weet niet waarom, maar ik vind hem geen goede acteur. Het maakt niet uit waar ik hem zie, om één of andere reden geloof ik gewoon nooit wat hij zegt.

De film is trouwens niet bepaald reclame voor SIRE. De meeste personen hebben een extreem kort lontje en beginnen bij het minste of geringste als gekken tegen elkaar te schreeuwen. Dit kwam veel te geforceerd over en dus totaal niet overtuigend.

Maar het grootste minpunt is dat de film spuuglelijk is. Ik weet niet waarmee er gefilmd is, maar het ziet er heel amateuristisch uit, alsof ze een simpel homevideo cameraatje gebruiken.

Bijzonder matige film dus, al zat het script redelijk in elkaar en zaten er hier en daar sterke dialogen tussen. Maar helaas is dat niet genoeg om de film te redden. 1.5*

Howard heeft duidelijk geleerd van het Da Vinci Fiasco. Angels & Demons blijft veel dichterbij het boek en is daarom een stuk spannender en prettiger te volgen, waarschijnlijk ook voor de mensen die het boek niet kennen. Omdat het tempo hoog ligt komt het "race tegen de klok" idee goed over en wordt het (soms iets te lange) historisch geneuzel niet al te saai.

Het verhaal zit natuurlijk vol ongeloofwaardigheden, maar de extreme gevallen uit het boek worden gelukkig weg gelaten ( Langdon die de val uit de helicopter overleeft bv.). Daarnaast vind ik het wetenschap vs religie vraagstuk wel interessant, al komt dat niet helemaal lekker uit de verf in de film.

En tja, Rome blijft een prachtige stad, vooral als je bepaalde locaties zelf eens hebt bezocht hebben de plaatjes toch wat extra aantrekkingskracht.

Een film die al een jaar of 15 op m'n to-see lijstje stond. Iedere keer als ik de gemengde recensies hier las stelde ik het weer uit.

Het is ook niet mijn film gebleken. Ik ben niet vies van een experimentele film op z'n tijd, maar Last Year at Marienbad is zo kil en afstandelijk dat ik er niks mee kan. Werkelijk elke scene en elk dialoog wordt lang uitgerekt en van het pretentieuze gestaar in de verte had ik ook snel genoeg. En dan komt ook nog constant die hemeltergende orgel eroverheen...

De film heeft me duidelijk gemaakt dat ik emoties zoek in een film en karakters waar ik me (al is het het maar een beetje) mee kan identificeren. Daar ben ik de heer Resnais dan wel weer dankbaar voor.

Degelijke film en waarschijnlijk vooral in Argentinië zeer belangrijk.

Het komt wat traag op gang, met extreem veel dialoog in het begin, maar zodra de stukjes in elkaar vallen en het tempo omhoog gaat kijkt de film erg fijn weg. Verder een ook een mooie jaren 80 setting met overtuigende decors.

Uiteindelijk een prima rechtbankdrama, maar voor mij niet veel meer dan dat. 3,5*

Het eerste half uur is nog redelijk, ondanks dat het uitgangspunt weer stupide is wordt de spanning nog goed opgeouwd. Maar als de aliens eenmaal als paddenstoelen uit de grond beginnen te schieten is het al snel gedaan met de film. Het zijn er zó veel dat er van het ooit angstaanjagende wezen geen greintje spanning meer overgebleven is. De predator daarnaast, ondanks dat het een superintelligent wezen moet voorstellen, schiet alles (mens en alien) wat in z'n vizier komt overhoop en kwam dus op mij ook niet al te snugger over. Als de actiescènes dan ook nog veel te donker in beeld zijn gebracht blijft er van deze film verdomd weinig over. 1,5*