Alternatieve titel: 27 Nights, gisteren om 19:13 uur
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal dat in 2005 veel aandacht trok in Argentinië. Schrijfster, kunstenares en kunstmecenas Natalia Kohen werd gedwongen opgenomen in een psychiatrische instelling voor 27 nachten, nadat haar dochters een rechtszaak hadden aangespannen over de zeggenschap over haar erfenis. Een diagnose van dementie, gesteld door een neuroloog die later bekend werd als Facundo Manes, speelde een belangrijke rol in de opname. De zaak leidde tot een publiek debat over psychiatrische institutionalisering, familieruzies en misbruik van medisch gezag.
Gelukkig zijn de wetten in de meeste landen aangepast om ouderen te beschermen tegen dit soort praktijken. Een onderhoudende en noodzakelijke herinnering aan deze feiten.
Een duidelijke boekverfilming, omdat de gedachten van het hoofdpersonage herhaaldelijk te horen is. Iets wat vaak onnodig aanvoelt, omdat actrice Luna Wedler dit op een goede manier weet uit te drukken.
Een redelijke zoetsappige en romantische dramafilm uit de Filipijnen. Het is niet iets wat ik niet eerder heb gezien. Toch wordt hij door de meeste critici lovend ontvangen. Toegegeven...het verhaal weet je zeker tot op zekere hoogte nog mee te slepen.
Alternatieve titel: 13 Days, 13 Nights, 14 april, 18:20 uur
Een film die niet in Afghanistan kon worden opgenomen vanwege het Talibanregime, die geen buitenlandse filmproducties toestaat. De film werd zodoende in Marokko opgenomen. De scènes op de luchthaven vonden plaats in Casablanca en Kenitra. De hoofdrollen worden o.a. vertolkt door Roschdy Zem en Lyna Khoudri. Laatstgenoemde speelt het fictieve personage Eva. Haar tegenhanger in het echte leven was Wali Mohammadi, een Afghaans-Franse jurist en vertaler. De film is een bewerking van het boek "13 Jours, 13 Nuits dans l'enfer de Kaboul" van Mohamed Bida.
De film vertelt het waargebeurde verhaal over de Franse operatie Apagan in augustus 2021, tijdens de noodevacuatie van westerse troepen uit Afghanistan. Bida en andere Franse militairen beschermden en evacueerden honderden Afghaanse burgers uit Afghanistan. Regisseur Martin Bourboulon werkte aan de postproductie van "Les Trois Mousquetaires: Milady" toen producent Dimitri Rassam hem het boek van Mohamed Bida liet zien. Bourboulon was erg enthousiast over het idee om dit verhaal te verfilmen en liet het boek vervolgens aan Roschdy Zem zien, die er ook enthousiast over was en de hoofdrol accepteerde. Dit alvorens het script überhaupt was geschreven.
Een indrukwekkende film die de spanning en emoties in balans blijft houden.
De meeste "Teenage Diplomats" gebruikten hun eigen naam als het personage. Dit met uitzondering van Kathy Dunn, Lynne Sue Moon en Gina Trikonis. De dames hadden een veelbesproken wedstrijd gewonnen om een rol in de film te bemachtigen. Dit was de enige speelfilm voor Kathy Dunn. De rest van haar korte carrière bestond uit toneel- en televisiewerk. Judy Pace en Alexandra Bastedo maakten met deze film hun debuut.
In grote lijnen is dit best wel een vreemde film te noemen. Het is een mix van een Gidget-achtige tienerkomedie met een spionageparodie. Met name het begin is luchtig. Richting het einde wordt het serieuzer, en tilt de film meer richting het genre waarop ik had gehoopt. De harde kritiek vind ik onterecht, maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik er meer van had verwacht.
Alternatieve titel: 13 Bombs in Jakarta, 8 april, 20:33 uur
De duurste Indonesische film ooit qua budget. Het verhaal is losjes geïnspireerd op de grootste financiële fraude in de Indonesische geschiedenis. De personages Oscar en William zijn gebaseerd op de echte CEO en medeoprichter van Indodax.
Een langdradige actiefilm met een traditioneel plot. Autoachtervolgingen, vuurgevechten en explosies worden afgewisseld met een overvloed aan cryptovaluta. Toch bevat deze film nog voldoende elementen om zich van de standaard actiefilms te onderscheiden.
Ryoma Takeuchi maakt voor het eerst in zijn filmcarrière deel uit van een BL-project. Hij staat bekend om zijn rollen in actiefilms. Nadia Bychkova is tweevoudig wereld- en Europees kampioen in de 10-dansdiscipline. Sinds 2017 is ze professioneel danseres bij "Strictly Come Dancing" in het Verenigd Koninkrijk. Daarnaast heeft ze twee Guinness World Records op haar naam staan dankzij dansuitdagingen in het zusterprogramma "It Takes Two." Keita Machida speelde in de tv-serie "Cherry Magic! 30 Years Of Virginity Can Make You A Wizard" en het vervolg daarop "Cherry Magic! The Movie" uit 2022, die ook over jongensliefde gaat. Dit alvorens hij de hoofdrol vertolkte in de tv-serie "10 Dance." Keita Machida en Ryoma Takeuchi werkten eerder samen in de televisieserie "Sumika Sumire" uit 2016.
De film slaagt erin om de emoties op basis van dansbewegingen weer te geven. Ook de publieke opinie is van essentieel belang. Helaas bied "10 Dance" geen duidelijkheid richting het einde. Wordt een dergelijke combinatie toegestaan? Hoe zal het publiek reageren? Een groot nadeel wat deze elementen belangrijk maken.
Alternatieve titel: Seven Women, 1 april, 19:51 uur
De laatste film van John Ford. Tijdens de release werd het gezien als een flop, maar inmiddels wordt "7 Women" gezien als een van zijn beste werken. De film wordt weinig uitgezonden op televisie, maar is voor de liefhebbers wel op Blu-ray verkrijgbaar. Anne Bancroft herinnerde zich dat Ford pagina's uit het script scheurde en de film beschreef als "geweldig, maar een beetje gek." Na een carrière van 53 jaar, was dit zijn laatste bioscoopfilm. In totaal ontving hij zes Academy Award-nominaties en won hij vier Oscar Awards voor Beste Regisseur. Het gaat om "The Informer", "The Grapes of Wrath", "How Green Was My Valley" en "The Quiet Man." Bancroft verving Patricia Neal, nadat de actrice tijdens de opnames een beroerte kreeg. Katharine Hepburn weigerde om een rol te vertolken.
De film bracht Ford weer samen met een van zijn favoriete acteurs, Woody Strode, die de hoofdrol speelde in "Sergeant Rutledge" en ook prominente rollen had in "Two Rode Together" en "The Man Who Shot Liberty Valance." In zijn autobiografie, "Goal Dust", schreef Strode: "Er waren twee Chinese hoofdrollen in 'Seven Women.' Ik kreeg er een en Mike Mazurki speelde de andere. Hij en ik vechten om een zendelinge en ik word uit de film geschreven. Deze keer plakten de make-upmensen rubber over mijn ogen en een vlecht op mijn hoofd. De Chinese spierbundels die aan de film werkten, zeiden: 'Woody, jij ziet er Chineeser uit dan wij.'" Terwijl Strode aan "7 Women" werkte, bood regisseur Richard Brooks hem een rol aan in "The Professionals", waardoor hij voor het eerst een hoofdrol kreeg naast Burt Lancaster, Lee Marvin en Robert Ryan.
In werkelijkheid gaat het om acht vrouwen: dokter Cartwright, Agatha Andrews, Jane Argent, Emma Clark, Florrie Pether, juffrouw Binns, mevrouw Russell en juffrouw Ling. De titel verwijst echter duidelijk naar de zeven vrouwen die in de missiepost wonen, waarbij de achtste vrouw (de dokter) een buitenstaander is. "7 Women" had oorspronkelijk de titel "Chinese Finale." Volgens een korte film ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum van MGM, is dit de titel van het korte verhaal waarop de film is gebaseerd. De film is gebaseerd op het korte verhaal "Chinese Finale" van Norah Lofts. In het Verenigd Koninkrijk werd deze film samen met de Franse film "Les Félins" vertoond als voorprogramma.
Jane Chang was zeer onder de indruk van het feit dat Ford de moeite had genomen om haar in het Chinees te regisseren. Anna Lee herinnerde zich hoe ze genoot van de theepauzes van John Ford om 16:30 uur. In een verklaring gaf ze te kennen: "Hij was ontzettend charmant tegen iedereen. We namen zoals altijd rond 16:30 uur een theepauze, waarbij de tafel, de theepot en de gebakjes werden aangeschoven. Hij was hier bijzonder hoffelijk in en verhief nooit zijn stem." Desondanks was er sprake van één ongelukkig incident. Actrice Flora Robson protesteerde dat er op haar kleedkamerdeur geen "Dame" voor haar naam stond. Lee voegde eraan toe: "Ik zag hoe ze volledig werd afgemaakt, omdat ze niet begreep dat je niet met meneer Ford in discussie kon gaan of hem vragen kon stellen. Zo ging het altijd als er iemand nieuw was." De opnames van "7 Women" verliepen verder ontspannen en vonden volledig plaats in een studio, omdat John Ford vanwege zijn slechte gezondheid niet naar China kon reizen voor opnames op locatie. Desondanks bleef zijn werkwijze sommige cast- en crewleden verbazen. Met name producent Bernard Smith, die volgens Anna Lee "naar de lange tafel kwam met gloednieuwe pagina's. Ford tilde zijn ooglapje op, bekeek ze, bestudeerde ze een paar momenten en gooide ze vervolgens opzettelijk, recht voor de neus van Bernie Smith, op de grond en zei: 'Nu improviseren we de dialogen.' Daarom denk ik dat er waarschijnlijk niet meer dan een dozijn pagina's van het originele script zijn gebruikt." Hoeveel er daadwerkelijk werd geïmproviseerd, is echter discutabel, aangezien een vergelijking tussen het scenario en de film weinig grote verschillen laat zien. Afgezien van de mise-en-scène en wat straattaal, zoals de laatste zin van Anne Bancroft tegen Mike Mazurki: "So long, you bastard."
Net zoals veel klassieke westerns van John Ford, bevat "7 Women" alle favoriete thema's van de regisseur. Voor deze laatste film castte hij bijna uitsluitend vrouwen. Daarvoor maakte hij doorgaans films met mannen in de hoofdrol. Anne Bancroft en Margaret Leighton zouden samen de hoofdrollen spelen op Broadway in de heropvoering van "The Little Foxes" van Lillian Hellman uit 1967. Ditzelfde verhaal uit "7 Women" werd al verteld in de anthologiereeks "Alcoa Theatre" uit 1957, in de aflevering "Chinese Finale" met Jan Sterling in de rol van Dr. Cartwright.
Wellicht wat onderschat door menig critici, want de film kijkt lekker weg. In mijn optiek een waardige afsluiter voor Ford.
