• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.886 films
  • 12.199 series
  • 33.965 seizoenen
  • 646.802 acteurs
  • 198.946 gebruikers
  • 9.369.636 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten wilofski als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Lat Sau San Taam (1992)

Alternatieve titel: Hard-Boiled

Net herzien en het blijft een knaller van een actiefilm!

Bij het herbekijken stoorde ik me wel lichtjes aan het tragere stuk na het theehuis, waar ik ook niet altijd direct wijs uit geraakte uit waarom wie wat deed.

Hier en daar hadden er zeker wel wat minuten op de postproductie tafel mogen sneuvelen, en dan had die 2+u naar een iets behapbaardere lengte gekunnen.

Nu ja, ietsje verder in de film is alles zo klaar als een klontje en zit het verhaal best strak.

Dat gemekker terzijde: voor harde, lompe actie blijft dit gewoon een topper. Eindeloze kogelregens, decor dat voor het minste ontploft, doden bij de bosjes,...

Al die overdaad maakt sommige delen ook best grappig: in het theehuis sterven er meerdere agenten wanneer ze via de voordeur binnenvallen. Op het einde wenen ze enkel om de dode collega van Tequila

Het moraal van die heroic bloodshed zit hier boordevol dat soort contradicties, puur genieten!

Little Miss Sunshine (2006)

Waar ik hier eigenlijk een typische hollywood feelgood film had verwacht kreeg ik toch iets anders voorgeschoteld. Laten we even duidelijk zijn, voor mij zijn feelgood films zijn meestal goed (what's in a name) maar nooit echt speciaal. Hier echter,...

Laat mij vooral de 2 dingen aanhalen die mij het meest positief verrasten in deze film:

1: altijd bleef de familie een normale familie, ondanks de gekke situaties waren de reacties altijd min of meer die van een normale persoon

2: het voorgaande, gecombineerd met het feit dat alles prachtig geacteerd is! Jongens, wat heb ik genoten van mensen die gewoon mensen spelen. Nergens heb ik overacting gezien, wat meestal de doodsteek is voor dit soort films om echt goed te zijn.

Verder, ja, verhaal, niet echt super maar wel mooi, deftig uitgeschreven en ergens onderweg dacht ik "dit is de Amerikaanse versie van Britse humor", oftewel: lekker de draak met zichzelf steken (maar wel ietsje zachter).

Ik heb er super van genoten in ieder geval!

O ja, voor ik het vergeet: die dans scene is exact gelijk aan die van de nieuwe jackass film. Wat voor beide films een pluim op hun hoed is: voor laatst genoemde om er een originele versie/ode van te maken.

Voor deze film omdat het verloop van de dansact + de reactie van het publiek gewoon klopt (wetenschappelijk bewezen door jackass™©®)

Lobster, The (2015)

Ik kan perfect begrijpen dat mensen dit troep gaan vinden.

Het is een zeer trage film met bij wijlen gewoon zelfs lege scenes.
Toch gebeurt er, vind ik, over de hele film heen eigenlijk heel veel!

De gehele situatie is echt te gek voor woorden, en zal nog even na blijven sudderen over wat het film (zou kunnen) betekenen. Wat ook zeker door de film aangemoedigd wordt: niets wordt uitgelegd en je moet het zelf maar uitvogelen. Zeker wat het einde betreft.

Het enige spijtige aan de film en uitvoering is dat er geen echte noemenswaardige muziek of beelden in kwamen, wat hem alvast niet "instant" een super memorabele film maakt.
Wel spijtig, want daar had het 2de deel zich toch serieus aan kunnen optrekken, want dat deel had toch wat meer uit de verf mogen komen. Verhaalsgewijs is het net voor mij zo belangrijk en sterk als het eerste deel maar het mist de afwisseling die wél aanwezig was in het hotel om de constant aanwezige eentonigheid mee te balanceren.

Looper (2012)

De film is eigenlijk een stuk beter dan dan wat ik er van verwacht had door de beschrijving hier te lezen. Aangenaam verrast zoals ze dat wel al eens noemen!

Het looper aspect en het gevecht tussen Joe en zijn is veel beter uitgewerkt dan ik aanvankelijk dacht, en het verhaal bijgevolg dus ook.

In het begin is de film een beetje vreemd en niet altijd even goed. Tegen het midden is echter volledig op gang gekomen. De actie is zalig en de spanning is om te snijden.

Zeker een aanrader!
Ga wel niet naar de film kijken om de strafste film ooit te zien maar gewoon een actie film en je wordt aangenaam verrast
Ik denk dat ik hem eigenlijk teveel sterren heb gegeven omdat ik positief verrast was, maar uiteindelijk is dat toch het doel van een film: met een goed gevoel de aftiteling voorbij zien rollen.



En voor iedereen die zaagt over de paradox problemen, parallelle tijden shit enal: zoals iedere lezer van Hitchhikers guide to the galaxy weet kunnen paradoxen niet ontstaan door tijdreizen.
Alles wat nog moet gebeuren is al gebeurt. Het grootste probleem is dus niet zoiets als tijdreizen en daardoor toevallig u eigen vader/moeder worden (een probleem waar iedere ruimdenkende familie mee overweg kan) maar eerder een van grammatica.
Want hoe beschrijf je iets dat ging gebeuren in u verleden voor ge het ontweek door 2 dagen verder te tijdreizen om het te ontwijken? De gebeurtenis zal verschillend beschreven worden afhankelijk of ge het verteld in uw eigen natuurlijke tijd, in de verdere toekomst of ergens in het verdere verleden en is verder gecompliceerd door de mogelijkheid van het voeren van een conversatie terwijl ge aan het tijdreizen zijt met de intentie om u eigen vader/moeder te worden.

Het enige twijfelachtige is idd wel wrom ze die kerel zijn ledematen afsnijden i.p.v. hem gewoon neer te schieten. Maar da was veel te cool om er te veel over na de denken eigenlijk

Lost in Translation (2003)

Heerlijk deze film, hier kan ik echt van genieten.

Murray zie ik sowieso graag spelen, en Scarlett Johansson blijk hier een perfecte tegenspeelster te zijn.

Het is een rustig en ingetogen verhaal dat zich enerzijds in de bar van een hotel, en anderzijds in het nachtleven van Tokio afspeelt.

Ondanks de ingetogenheid is er een constante spanning aanwezig tussen de hoofdpersonages, die in de lucht blijft zinderen tot de laatste scène.

Fantastisch is ook hoe herkenbaar de film is, ondanks dat ik eigenlijk niks persoonlijke met het verhaal heb. Maar in de twijfels en gedachten van de hoofdrollen kon ik steeds iets van mezelf herkennen.

Subtiele ondersteuning met muziek en prachtig camerawerk maken het plaatje volledig af.