Meningen
Hier kun je zien welke berichten wilofski als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Kerd Ma Lui (2004)
Alternatieve titel: Born to Fight
Maar een matige film eigenlijk.
Op zich een goed verhaal, maar der zitte wel een paar "fouten" in, om ze zo maar te zeggen. En maakt het soms wel irritant om naar te kijken. Daarmee wil ik niet zeggen dat het verhaal niet diepgaand of onmogelijk is, daarvoor kijkt ge niet naar een film als deze. Op zich vind ik de opzet zelf goed. Maar de uitwerking (soms het vechten) is, vooral naar het einde toe, bar slecht.
Neem nu bv die bommen in dat dorp. Als ze gewoon gezegd hadden: laat ons vrij gaan of we blazen dat dorp hun kloten naar de maan dan waren ze perfect kunnen ontsnappen want dan had de regering nooit z'n troepen naar daar gestuurd. Ze hadden mss zelfs nen heli ofzo kunnen eisen. Effe sprintje trekken naar de ontsnap heli en klaar is kees.
Die nucleaire raket is nog veel erger, wrom staat die daar en wat is het achterliggende doel dervan? En waarom slentert die drugsbaron naar zijn extractie punt terwijl iedereen ligt te schieten naar hem i.p.v. der naar te lopen?
Om nog maar te zwijgen over de vecht technieken: die dorpelingen overvallen kerels met wapens - en nee, ze rapen die niet direct op om de andere slechteriken neer te knallen. Eerst nog een robbertje vechten voor we wapens gebruiken. En dan vergeten we nog de voetballers die constant met ballen de slechteriken liggen K.O. te sjotten (behalve dan die in de toren, da vond ik wel lachen: klein Remi Gaillard momentje).
De CGI trekt ook op niets. Eerlijk: de lancering van die raket was toch gewoon te slecht voor woorden. Bijna even slecht als de vogels in Birdemic, maar moest er eigenlijk wel om lachen.
Het einde was ook te lang en overbodig, heb ik gewoon geskipt.
Nu, na al die slechte kritiek geef ik toch nog 3*, hoe kom ik daar bij?
Wel, belangrijkste van al: het verhaal is voor een actie film eigenlijk best dik in orde en kon eigenlijk volledig kloppen. Enkel de details stoorden mij (hard) maar laten we eerlijk zijn: daarvoor kijken we niet naar een actiefilm, kan een extra zijn maar geen min.
Ook: de opening! Die was gewoonweg subliem. prachtige scène in het begin en dan pompende actie en stuntwerk dat direct goed zat. Moest de hele film dit niveau gehouden hebben had ie 4*, mss zelfs 4,5*.
En uiteraard: de gevechten. Als we de vervelende gevechten even vergeten (voetballen? weet ik niets van mijnheer) dan houden we eigenlijk toch wel een paar pareltjes over. Voornamelijk in het begin, maar op het einde ook een paar goede. Vooral als de Deaw gevolgd word. De scène da het precies een FPS is was gewoon smullen en het stuk met de brandende balken was ook best wel vet.
Dus al met al een goede film - als je de ruwe kantjes een beetje negeert.
En zoals al gezegd: de eindcredits zeker checken, de making of is best wel vet (zotte mensen, die stuntmannen/vrouwen)
Kôkaku Kidôtai (1995)
Alternatieve titel: Ghost in the Shell
Een prachtige film!
Wel helemaal niet wat je zou verwachten als je een film onder het label "anime" ziet, maar ik hoopte daar eigenlijk op. Het verhaal op zich is zeer eenvoudig, maar daardoor is het juist wel veel beter uitgewerkt dan de gemiddelde film.
De filosofische kwesties maken deze film alleen maar sterker voor mij.
Ik moet de meeste mensen hier onder mij wel gelijk geven dat dit idd wel niet de meest toegankelijke film is die er bestaat. Maar als je goesting hebt om eens een serieuze film van kwaliteit te zien dan is dit zeker een aanrader!
Komt een Vrouw bij de Dokter (2009)
Alternatieve titel: Stricken
Niet direct een soort film die ik zelf zou opleggen, maar was toevallig op tv en dan maar uitgekeken.
Eerlijk is eerlijk: ik heb er best wel van genoten. Sowieso ook omdat ik hem samen met m'n vriendin heb liggen kijken.
Mooi direct gefilmd, prachtige acteerprestaties en ondanks zijn eerder lange duur toch een stevig tempo.
Wat velen zich zullen afvragen is of Stijn uiteindelijk een goede man of net een dikke lul is? Geen idee, en ik ben blij dat de film dat eigenlijk een beetje in de achtergrond laat. Voor mij was de film eigenlijk nergens zwart/wit en toonde één versie van omgaan met kanker, en hoe niets-onzienend deze is.
Het feit dat ze rijke kakkers zijn vond ik eigenlijk ook best wel goed. Op die manier kon alle aandacht besteed worden aan hun kleinmenselijke problemen zonder dat andere zaken dit kwamen verwateren.
Voor de statistici onder ons: een "ceteris paribus" dus eigenlijk.
Kortom: een avondje huilen onder een dekentje gegarandeerd.
