Meningen

Nog net genietbaar deze film. Sommige personages zijn massa's irritant, maar andere moppen zijn dan weer heel leuk genoeg om dat door de vingers te zien. Gelukkig hebben ze zich ook beperkt tot de betere moppen waardoor het filmpje lekker kort is.

Het is natuurlijk ook maar een stoner film, dus ga deze niet opzetten om te klagen dat er minder verhaal inzit dan in een lord of the rings film.

Ik zette hem op omdat ik dacht, had ik deze nu al gezien? Ik check effe en wacht tot ik herken hoe het gaat verlopen.

Uiteindelijk heb ik hem helemaal uitgezien en moet ik zeggen dat ik er toch heel veel van genoten heb.

Zoals bij veel films die ik wel top vind is er bij deze geen al te groot ingewikkeld verhaal aanwezig. Maar het werkt wel consequent toe naar wat voor mij het meest passende einde is.

De ingetogen sfeer, het acteerwerk en de algemene uitwerking (de kledij, de subtiel modernere versie van hedendaagse dingen, de soundtrack, de slimme manier waarmee onopvallende stukjes herhaald worden en dus meer betekenis hebben,...) maken deze film eentje die gezien mag worden.

Ik merk ook dat ik sinds een tijdje meer heb aan films die op een kalme manier relaties en emoties kunnen brengen, op een manier waar ik in mee kan leven zonder enige suspension of disbelieve nodig te hebben. En dat is wat deze film de volle 100% doet.

Het verliefd worden op een AI is ook een fijne manier om alles wat abstracter te maken en tegelijk geloofwaardig. Mss komt het hier niet dagelijks voor maar in pakweg Japan is dit al lang geen fictie meer.

Het enige wat ik er jammer aan vind is dat ik hem niet heb opgezet met mijn lief erbij...

Zoals iedereen hier zegt: een pretentieloze actie film met simpele humor.

Maar den wel eentje dat verdomme doet wat hij moet: Samuel en Ryan spelen hun rollen perfect, het tempo ligt lekker hoog, de actie zit goed, de dialogen zijn gevat en best geestig.

Nergens zijn er lange, serieuze stukken tekst die de film "kwalitatiever" moeten maken, maar de film eigenlijk alleen maar langer en saaier blijkt. Er zijn geen loze plotwendingen die "verrassingen" zouden moeten brengen, maar eigenlijk gewoon tenenkrullend irritant zijn.

Het is gewoon rechtoe-rechtaan: iemand moet onder bescherming van londen naar den haag, onderweg zijn er van alle slechterikken die in de weg lopen, en beide (charmante) hoofdrollen hebben een vrouwtje op zich wachten op het einde van de rit.

Hier heb ik actief van genoten.

Voor wie actieben spetterende beelden wilt is dit een fantastische film, voor wie een stevige verhaallijn wilt a la LOTR,... niet echt.

Ieder zijn mening over de vechtscènes, maar ik vond ze alvast prachtig, spannend en je aandacht werd er bij gehouden. Ik heb enkel de extended edition gezien, en ik denk dat er wel wat scenes bij zaten die het vechten nog wat extra vlees gaven, wat een leuke afwisseling is van wat extra liedjes die gezongen worden.
En uiteraard ziet de omgeving er weer uit alsof je iedere moment Attenborough op de voice over mag verwachten.
Tot hier dan alles wat goed ging in de film.

Wat ging er niet goed?
Nu, het verhaal is niet bepaald interessant te noemen. Maar wat wil je als je een klein boekje over 3 films met de totale speelduur van een gemiddelde serie uitsmeert?
Over series gesproken: ik kreeg ook een déjà vu van het laatste seizoen van GOT. Ik had namelijk geen flauw idee over hoe groot welk leger nu eigenlijk is. De ene keer schiet er bijna niemand meer over, de volgende shot staat er meer man dan je ooit gezien hebt.
Verder wordt er ondanks de lange speelduur nogal lichtjes over belangrijke feiten heen gegaan. Meermaals kreeg ik van mijn mede kijkers de vragen "waarom doen die dit? Van waar komen die? Heeft dat eigenlijk allemaal belang?".
Alles wordt in de film uitgelegd, maar telkens in amper een zin; dus had ik niet overlaatst zelf nog de LOTR boeken gelezen, ik had het ook niet geweten.
Kapot jammer voor een film van deze speelduur.

Nu ja, na de 2de film was ik kapot gefrustreerd dat ik 3u gekeken had naar werkelijk niks (David Attenborough heeft spannenders docu's gemaakt).
Deze heeft op z'n minst echt een battle of 5 armies, nu ja: 4 armies want dat laatste orc leger heeft nooit gevochten of is het 5de leger dat van de Eagles? Dus hier heb ik op z'n minst gekregen waar ik voor kwam.

Gek hoe deze film me zo sterk kan bekoren.

Het is eigenlijk een opeenstapeling van feelgood en romcom tropes die zeker niet vernieuwend is.

En toch vond ik deze film super.

Oké, eten (en dan vooral goed) is iets waar ik van kan smullen, letterlijk en figuurlijk. Maar dat kan ik ook van een soundtrack of prachtige beelden.

Toch heeft deze film net dat beetje meer.

Vooral ook tof is dat het nergens té wordt. Nergens had ik het gevoel van: 'deze scene, liever niet' of 'deze verhaalboog: hij kon mij gestolen worden'. Op zich al een sterk wapenfeit voor een film van deze duur.

Komt er nog bij dat hoewel alles vrij voorspelbaar is, alles ook heel realistisch is.

En misschien net omdat ik telkens dacht 'eigenlijk kan dit eigenlijk echt wel' dat deze film ruim zijn sterren verdiend i.p.v. dat hij er om moet krabben.