Meningen

Deze film was naar mijn gevoel een beetje het volgende:

"Iron Man" / "Transformers" meets "Godzilla" meets "Top Gun"

Of: gigantische robotten (bestuurd door 2 piloten, zoals in een straaljager dus) vechten tegen een gigantisch monster

Het ziet er een beetje teveel van het goede uit om in 1 film te proppen en dat is het ook.

Daarnaast is hij ook veel te lang, 2u kan dit simpel verhaal niet trekken.

Zeer aangename film die op alle vlakkengoed is uitgewerkt.

Alles klopt gewoon en voor een gezellig avondje ieder wat wils: er zitten grappige stukken in zonder belachelijk te worden, romantische zonder melig te worden, diepgaande zonder drammerig, er zit een (beperkte) plot twist in die ik niet had zien aankomen,...

De acteurs doen het ook uitstekend en ik heb geen enkel probleem om in het verhaal te blijven.

De muziek is leuk gekozen en de cameraman weet ook hoe hij zijn job moet doen.

Het fijnste vind ik misschien de frisse versie van een oud concept. Mja, ik heb er van genoten!

Ik heb het gevoel dat ik het nog niet allemaal snap.
Oké, da grote lijnen zijn wel duidelijk, maar hier en daar zijn er nog dingen die hun geheimen voor zich houden. Zeker geen gemakkelijke film.

Maar eerst en vooral is het belangrijkste van deze film: het visuele!
Wat een prachtige landschappen die er gecreëerd toen ze deze wereld geschapen hebben! (heb trouwens op het internet extra's gevonden waar de ontwikkeling van die tekeningen in uiteengezet wordt, wel zotjes). Net zoals The One Ring moest met momenten ook aan Dali denken. Die gekke planten, dieren,... die vooral gekenmerkt door hun lange vormen. Prachtig. De film is een 2uur lange wandeling door een gekke en vooral prachtige wereld die zeer goed in beeld gebracht is.

Ze nemen ook zeker de tijd om dit allemaal te tonen waardoor die film een soort sfeer van rust in de kamer tovert. De muziek help daar ook bij, zeker dat liedje dat als rode draad door de film gewoven is.

Het verhaal echter is wel andere koek. Op zich zeer originele opzet: en levende pop die zijn originele doel verloren is, en op zoek gaat om mens(elijk) te worden.
Tijdens de ontwikkeling van het verhaal schoten mij in het hoofd waar ik precies gelijkaardige dingen al had gezien bv als palme zijn sfeer niet meer wilt afgeven lijkt hij sterk op Gollem, als hij op het einde gans muteert en iedereen op hem schiet is het precies de eindscène van Akira,... De psychologische, dia beelden uitgewerkte, scènes deden mij sterk aan Ghost in the Shell denken en uiteraard: de pop zelf aan pinokkio (en de handen lijken ook op die van de popkes uit 9, maar die film is nieuwer)
Dit is niet positief of negatief bedoeld, het viel mij gewoon op.

Verder vind ik het verhaal niet zo fantatisch eigenlijk. Er is geprobeerd er naar het einde toe veel te veel in te stoppen en dit komt niet allemaal evengoed tezamen. Daar komt nog eens een psychologische hoek/goden shizzle bij kijken die het nog minder verteerbaar maakt.
Toch vind ik er ook een paar pareltjes van "psychologie" in terug: bv hoe Palme echt een pop geen echte gevoelens heeft zoals een mens en deze moet leren. Het maakt hem er allesbehalve charmanter op zeker als hij die bambi vermoord) maar wel veel echter. Ook vind ik hoe Popo - ondanks de slechte behandeling - toch van haar moeder houd en vraagt of ze op pad mag i.p.v. zomaar te vertrekken (wat in iedere andere film het geval zou zijn) verfrissend.


Maar uiteindelijk - zoals hier al veel vermeld is - had de film beter afgeweest als het einde sterk was ingekort (-> wat minder ingewikkeld en minder symboliek). Hadden ze er mss wat meer fijne landschappen in kunnen steken i.p.v. overtollig verhaal.


Miljaar, ik schijf hier lange zinnen. Die film laat u precies toch neig nadenken.
3.5*, mss meer als ik hem eens opnieuw zie en er meer van snap.

Een beetje een ambetante film, niets is echt echt goed genoeg om de film leuk te vinden maar niets is echt slecht genoeg om hem af te zetten.

Het einde van de film paste dan weer wel hele goed, dus een half sterretje erbij daarvoor.

Wat vooral irritant was is dat heel duidelijk was welke ideeën, stijlen, patronen,... de regisseur wou gebruiken maar ze eigenlijk nooit echt tot hun recht kwamen in een samenhangend geheel.

Bv het extravagante van Blut vs het droge van de black kaiser blijft niet meer dan een gimmick die ergens wel grappig is maar het nooit echt tot een samenhangend geheel maakt. Mss dat dit in de strip wel werkte?

Het loze geweld, de seks, de gore,... het weet voor mij nooit echt de sfeer te scheppen die het zou moeten krijgen.

Nu ja, al bij al een degelijke film die voor mij een ietsje vlotter mocht gaan maar heb er uiteindelijk wel een fijne avond mee gehad.