Vanwege alle hype wilde ik deze toch wel eens zien. Met de poppen heb ik nooit gespeeld, ik was meer van de Lego en Mecano, maar natuurlijk ken ik ze en was eerlijk gezegd wel benieuwd naar deze film.
De film zaagt van dik hout planken. Van het begin af aan is duidelijk dat deze perfecte Barbie wereld een plastic facade is, en dat er al snel scheurtjes in zullen ontstaan. Dat gebeurt dan ook vlot in het verhaal, en zodoende ontdekt Barbie dat ze voor veel vrouwen helaas geen rolmodel is, maar eerder een ideaalbeeld dat onhaalbaar is. In de echte wereld hebben vrouwen het namelijk niet zo makkelijk als in Barbieland.
De feministische boodschap ligt er dik bovenop, en wordt weinig subtiel gebracht. Oo zich valt er veel voor te zeggen: vrouwen lopen nog vaak tegen een glazen plafond aan en er zullen vast veel bedrijven zijn waar vrouwen niet de carrière kunnen maken die ze willen, vanwege hun sekse. Een misstand die terecht aangekaart wordt.
Helaas grossiert de film vervolgens in stereotyperingen waardoor de film soms meer neigt naar een anti-man film dan naar een pamflet dat vrouwen een hart onder de riem kan steken. Nu is dat is dat in Barbieland te begrijpen, want dat zijn poppen en het karikaturale werkt daar wel.
Maar in de echte wereld zien we intelligente en sterke vrouwen van vlees en bloed, maar zijn de karakters van de mannen allemaal belachelijk karikaturaal geschreven.
Bijvoorbeeld de scene waarin Barbie bejegend wordt door de bouwvakkers. Ook de CEO van Mattel en zijn meelopers worden allemaal als dommig neergezet. Geen uitzonderingen.
De mannen die Ken bewondert zijn sportmacho’s, en zakenmannen die het patriarchaat in stand houden. En zelfs de aardige vader van de moeder en dochter die mee reizen naar Barbieland, krijgt in zijn twee korte momenten slechts onnozele dingen te zeggen. Werkelijk geen één man in de echte wereld komt er goed vanaf, en in Barbieland zijn enkel Ken’s te vinden die ofwel een patriarchaat vormen, ofwel dommig en onzeker achter Barbie aan huppelen.
De film is mooi gemaakt, kent goede humor en kaart op een originele manier het onrecht aan dat vrouwen te deel kan vallen. Maar door alle mannen zo slecht, seksistisch en dom neer te zetten wordt dat doel maar matig behaald, en dringt zich eerde de vraag zich op hoe het toch mogelijk is dat deze intelligente vrouwen door deze volledig incapabele mannen onderdrukt blijven.
Een vermakelijke gangsterfilm die me soms wat deed denken aan het veel betere Fistful of Dollars. Maar hier geen woestijn, maar een stad in verval door het vele bendegeweld.
Ik keek de film vanwege Van Damme, maar merkte al snel dat hij een bijrol speelt. Ach, wat maakt het uit. Hung Le acteert redelijk maar vecht prima. De vechtscenes zijn de hoogtepunten, want het verhaal heeft weinig om het lijf. Ook het camerawerk en de editing zijn hip gedaan, maar voelen geforceerd.
Toch vermaakte ik me aardig met deze film. Het sfeertje is leuk en de actie prima. Krappe voldoende.
