Een korte film met een eenvoudig uitgangspunt, waar ik me wel mee vermaakt heb. De film heeft een continue spanning en houdt deze tot het eind vast, wat ik een prestatie vindt. De stress en claustrofobie zijn geloofwaardig, evenals de onmacht en agressie.
De docu stijl van filmen met veel handheld camera maakt het geloofwaardig.
De film stelt een simpele vraag: wat zou jezelf doen? En als ik mijzelf tijdens de korte speelduur meerdere keren die vraag stel, doet de film iets goeds.
Nicolas Cage die tot waanzin gedreven wordt is altijd leuk om naar te kijken. The Surfer is een fijne thriller die speelt met de werkelijkheid. Is Cage ook de oude zwerver? Of is het allemaal een test? Aan het eind van de film lijkt ook nog de optie te bestaan dat de zwerver zijn vader was. Meerdere interpretaties lijken mogelijk, maar volgens mij gebeurt het meeste gewoon echt en is het uiteindelijk minder verwarrend dan het in eerste instantie leek.
Thema’s als bewijsdrang, toxische mannelijkheid, traumaverwerking en waanzin komen aan bod, maar geen één van deze thema’s heeft de overhand. Hierdoor is uiteindelijk moeilijk te bepalen wat de film nu echt wil zeggen. Maar misschien is dat ook wel genoeg. Meegaan op de golf en overeind zien te blijven.
De film speelt zich enkel op het strand en in de duinen af en dat zorgt voor een lekkere strandsfeer. De kleuren van de film zijn over de top warm. Als een Instagram filter in 2012. Maar dat past, net als de groothoeklenzen mooi in het hallucinerende wereldje dat deze film schept.
Fijne moderne variant op Roodkapje, waarin Reese de sterren van de hemel speelt als uiterst geloofwaardige probleemtiener.
Oliver Stone maakt van het bekende sprookje een film over mannelijke predators, en dat werkt bijzonder goed. De wereld van Vanessa is vuil, crimineel en gevaarlijk. En veel mannen om haar heen zijn niet te vertrouwen wat ze helaas al jong leerde.
Dat gegeven zou een uiterst dramatische arthousefilm kunnen opleveren, maar niets is minder waar. Want ondanks alle narigheid is Freeway een film die lekker vlot wegkijkt, en met veel humor doorspekt is. Credits naar Reese, die Vanessa goed neerzet als een getroebleerd meisje, maar haar ook een bepaalde luchtigheid meegeeft waardoor het geheel goed werkt.
Sutherland is ook goed als heerlijke creep. Vooral na zijn verminking transformeert hij tot een echte griezel die letterlijk non stop zijn tanden laat zien.
Matige film. De setting is duidelijk geinspireerd op The Warriors, de klassieker van Walter Hill. Maar zo sterk wordt het nergens.
Jammer, want deze film heeft veel elementen die mij wel aantrekken: vervallen New York, motorbendes, apocalyptisch wereldbeeld, fijne gore, leuke vondsten (die drummer)… maar het komt allemaal maar moeizaam op gang, en de spanning is vaak ver te zoeken. Het acteerwerk is redelijk tot slecht, dat helpt natuurlijk ook niet.
Wel een mooie wereld: dat vervallen New York ziet er altijd goed uit. Waar het in Taxi Driver en The Warriors nog enigszins cool oogt, is het hier echt een vervallen bende van ruïnes en vuil. Het heeft wel iets. Helaas kan dit de film niet redden. Leuk om eens gezien te hebben, maar het blijft bij één keer.
