Voor mijn dochters zesde verjaardag zijn we vandaag naar de nieuwste Paw Patrol film gegaan. Dit maal speelt Marshall de hoofdrol, en zijn de andere pups side kicks die hem helpen zichzelf te ontwikkelen.
Het verhaal speelt zich af op een dino-eiland, en het ziet er allemaal te gek uit. Wanneer uiteindelijk de vulkaan uitbarst, krijgen we nog flink wat spannende actie te zien. Voor mijn dochter spannend genoeg in ieder geval.
Natuurlijk is het vaak wat voorspelbaar, maar dat mag de pret niet drukken. De lichtvoetige toon, humor en vlotte actie maken de film leuk om te kijken, ook wanneer je niet direct tot de doelgroep behoort.
Alternatieve titel: Spinal Tap II, 15 augustus, 21:56 uur
Aardige herhalingsoefening.
Het origineel is een ware klassieker met talloze quotable momenten. Dat evenaren is lastig, en dat haalt deze film dan ook niet. Hoewel de droge docu humor weer leuk gedaan is, en de vele cameo’s erg grappig zijn, is de film verder vrij mager.
Het grootse gemis vind ik dat er zo weinig gesprekken met de drie bandleden samen zijn, want de chemie tussen de drie heren is top. Zoek bijvoorbeeld eens hun jazz/conversatie op youtube en je begrijpt meteen wat ik bedoel. Dat had de film meer die typische domme humor gegeven die zo eigen is aan Tap.
Te vaak blijft het hangen in verwijzingen naar het origineel, en dat benadrukt alleen maar hoe leuk die film was, en het gebrek aan nieuwe ideeën voor deze.
Ook de dramatische ontwikkelingen zijn mager. De strijd tussen David en Nigel gaat om een stukje miscommunicatie, en wordt uiteindelijk makkelijk opgelost. Tja. Interessanter zou het zijn geweest als David jaloers zou zijn op Nigels gelukkige relatie bijvoorbeeld, want die suggestie wordt gewekt in het begin door de constante irritatie tijdens het videobellen.
Toch blijft het knap dat deze parodie op de rockwereld meer het echte leven lijkt te tonen dan de talloze biopics die we tegenwoordig zien. Zelf speel ik al 25 jaar in rockbands en Spinal Tap komt op mij qua dynamiek, frustraties en humor vaak realistischer over dan bijvoorbeeld een Bobemian Rhapsody of A Complete Unknown. En dat is ook iets waard.
