En de vergelijking met Fight Club snap ik, maar daarin moet deze film toch wel zijn meerdere erkennen aan zijn voorganger. Beide films stellen vragen over masculiniteit, maar waar dit bij Fight Club soms direct, maar veelal tussen de regels door naar voren komt, wordt hier van dik hout planken gezaagd.
Waar geweld in Fight Club een ontsnapping was van de realiteit, is geweld hier een manier om jezelf hoger in de voedselketen te plaatsen. De hiërarchie van vechtsport wordt hier op een vrij belachelijke over de top wijze neergezet. Wel met humor, ik kon er om lachen.
En de twist dat de karate leerlingen de overvallers zijn was vanaf het begin al duidelijk. Dat de sensei ze niet allemaal op een rijtje heeft, voel je ook al direct aan. Maar dat valt toch in het niet vergeleken bij de twist van Fight Club?
Project Mayhem uit FC kan wellicht vergeleken worden met wat hier gebeurt ‘s nachts. Maar deze leerlingen weten heel goed dat ze verkeerd bezig zijn en handelen uit angst en zijn onderdrukt. In Project Mayhem handelen de daders uit zogenaamde vrije wil, en gaan zo op in hun groepsdynamiek dat ze zich nauwelijks bewust lijken van de gevaren en gevolgen van hun acties. En dan vind ik dat laatste een heel stuk genuanceerder, wanneer we kijken naar hoe groepsgedrag.
En tot slot de boodschap van Fight Club over het zoeken van balans tussen je feminiene en masculiene kant en de gevaren van het doorslaan naar het één of het andere, en over de ironie van het zogenaamde vrije individu die zich bij een club aansluit waarin iedereen tenslotte hetzelfde doet en denkt. Thema’s die al 25 jaar aanspreken en nog steeds relevant zijn. Dat voelt voor mij een stuk gelaagder dan deze film.
Aan het eind is Casey wellicht iemand die voor zichzelf opkomt, maar hij is ook een koele moordenaar, en kopieert simpelweg tv gedrag.
Dat gezegd hebbende: Ik heb me best vermaakt met deze film. Vooral de eerste helft was leuk, maar naar het eind toe werd het minder scherp en bleef er nipt een voldoende over. Maar de vergelijking met Fight Club kan hij echt niet aan. Ik denk namelijk niet dat we over 25 jaar nog over deze film discussiëren.
Alternatieve titel: Wild Diamond, 20 augustus 2025, 19:42 uur
Een film die draait om verwachtingen en het uitkijken naar succes.
Liane is een meisje dat opgegroeid is in moeilijke omstandigheden: een liefdeloze moeder, geen vader, geldproblemen en een zusje dat rekent op haar zorg.
Ze wil vluchten uit dit uitzichtloze bestaan en geeft zich op voor een realityshow, die van haar een ster kan maken. Althans, dat is wat ze er zelf van verwacht.
De rol van Liane wordt heel sterk gespeeld. Dit zoekende meisje komt in al haar onzekerheden overtuigend over. Haar bijna kinderlijke naïviteit omtrent het verwachte tv avontuur zijn wellicht vol hoop, maar laten direct zien hoe beperkt haar dromen zijn: naast beroemd worden heeft ze geen enkel plan. Ze mompelt iets over influencen, fans ontmoeten en geboekt worden, en laat hier mee zien dat ze eigenlijk geen idee heeft wat ze wil.
Ze wordt dan ook nergens gesteund in haar plannen, want haar moeder boeit het niet, en haar omgeving kijkt er met gemengde gevoelens na. Liane staat er helemaal alleen voor en probeert het toch.
De seksualisering van het vrouwenlichaam komt steeds terug als thema. Ook in de auditie wordt er duidelijk naar gehint dat Liane zich sexy moet gedragen en wellicht zelfs een relatie moet beginnen voor de kijkcijfers.
Sex sells, dat is duidelijk. Maar dat wist Liane al. Ze kleedt zich enkel in uitdagende kleding, en de dans moves die ze haar jonge zusje leert lijken meer thuis te horen in een stripclub dan op de dansvloer. Liane lijkt enkel de taal van verleiding te kennen als weg naar succes en is dan ook geobsedeerd met haar maakbare uiterlijk: siliconen, make up en jurkjes zijn haar interesses, naast een ongezonde dosis social media.
Een minpunt aan de film is dat het voelt als een uitgesponnen eerste akte. Op een gegeven moment snappen we de hardheid van haar bestaan wel, en we begrijpen ook goed waarom ze droomt van roem. Dat de film open eindigt vind ik geen probleem, maar iets meer verhaal had geen kwaad gekund. Het kabbelt maar voort op veel momenten.
De film kaart actuele problematiek aan. Want hoeveel influencers worden nu echt beroemd en kunnen er goed van leven?
Met een dubbel gevoel kijken we naar de ambities van Liane, want hoewel er natuurlijk een kans op succes is, is deze klein. Veel groter is de kans dat ze in het seksistische tv programma haar eigen grenzen voorbij gaat, en uiteindelijk niet meer is dan het zoveelste meisje dat makkelijk uit de kleren gaat voor aandacht, en het volgende seizoen alweer vervangen is voor een nieuwe ‘ster’. Waarna ze terug zal moeten keren naar de alledaagse treurigheid van haar leven.
