Superhelden films zijn niet mijn ding, en de meeste comic verfilmingen laten me koud. Sin City was te gek, Watchmen was aardig en de Batman films kunnen me vaak ook bekoren, maar verder heb ik niet veel met het genre.
Maar toch, een film over een vervloekt skelet op een brandende motor… dat klinkt cool en lekker pulp, dus ik was benieuwd of ik dit kon waarderen.
Helaas vond ik het een lange zit. De opbouw is aardig maar over het algemeen vond ik het helaas wat traag, herhalend en oppervlakkig overkomen.
De typische zero’s CGI wordt in overvloed gebruikt en geeft veel scenes een nep uiterlijk, waardoor ik telkens weer bewust werd dat ik een film zat te kijken.
Nicolas acteert op zijn typische droogkomische manier en dat kan ik wel waarderen. Zijn gekke bekken voor de spiegel, of wanneer hij die naald wil steriliseren zijn erg grappig.
Maar dat is niet genoeg om de film naar een voldoende te trekken helaas. Best leuk om eens gezien te hebben, maar het zal bij één keer blijven denk ik.
Nog geen 3* gemiddeld? Wellicht heb ik een andere film gezien.
Vorig jaar las ik het boek van King en vanavond deze film bekeken. En ondanks dat ik het verhaal ken (de film wijkt weinig af van het boek, hoewel het boek grimmiger eindigt) zat ik regelmatig letterlijk op het puntje van mijn stoel. En dat heb ik niet vaak.
De relaties binnen het gezin worden mooi neergezet, en hoewel het allemaal wat gedateerd aandoet, vind ik het geloofwaardig. De jongen die Tad speelt is leuk en je snapt waarom zijn ouders met hem weglopen.
De moeizame relatie tussen de ouders wordt niet uitgelegd, en haar affaire is een zijplot dat overbodig voelt. In het boek is meer ruimte voor al die psychologie, maar hier komt het afgeraffeld over, en slechts als springplank om vader Vic naar huis te krijgen.
Maar de film draait natuurlijk om de hondsdolle Cujo die mensen aanvalt, en wat heb ik daarvan genoten. De aanvallen voelen heftig. Veel wordt aan de verbeelding van de kijker over gelaten, maar de muziek en het gegrom maken het af. De constante dreiging maakt veel scenes bijzonder ongemakkelijk, en ik ben wel wat gewend qua horror. Wellicht dat een situatie als deze ‘echter’ aanvoelt dan het zoveelste monster.
Een sterke King verfilming maar vooral een sterke thriller, die ook nog eens prettige kijkduur heeft. Ik ben positief verrast, en denk dat de film zeker een hoger gemiddelde verdient op MM.
