Meningen

Goudmijntje.

De echte aantrekkingskracht is de absolute hilariteit van de film. Iets dat helemaal niet de bedoeling was. Die stijve hark van een Hannon die nog geen zin normaal kan uitspreken, Z'Dar is al niet veel beter, het oerslechte geluid en dubbing ( naar verluidt namen ze de film zonder geluid op, meestal maar een take voor een scène) en belabberde editing. De makers zijn bloedserieus, zo voelt het. Wat de hilariteit van intenties alleen maar vergroot. Zoals ik al zei: goudmijntje maar vooral voor de liefhebber. Als komedie bekijken luidt het advies en dan is veel te genieten.

Ergelijke entree uit de Mr. Horror stal. Zoals hierboven al eerder is geschreven: het acteer werk is werkelijk abominabel. Het doet je afvragen wat een echte actrice als Amanda Plummer in deze rotzooi doet, hoewel die ook een zeer ergelijk typetje neerzet. En dan dat kind dat idd een miscast is van jewelste.

Verder lijkt Lieberman geen kaas te hebben gegeten van een coherent script en montage. Wow, sommige mensen nemen zulke onlogische acties dat het gewoonweg niet meer te begrijpen is. Waarom wordt dat kind achtergelaten in het huis door de zus, nadat vaderlief aan het mes is gerijgd? gewoonweg niet goed over nagedacht en helemaal al niet lollig gevonden.

De looks van de moordenaar is aardig gevonden en fijn dat je nergens achter zijn identiteit komt. Maar god verbiedt dat hier ooit nog een vervolg op komt.

Prul van de bovenste plank.

1.5*en

De beste A Christmas Carol verfilming. Prachtig diep zwart camerawerk waardoor de film een beetje een gothic horror feel krijgt. Blijft natuurlijk in essentie een spookverhaal, ook al is het verhaaltje vrij moraliserend.

Blijft wat dat betreft ook erg dicht bij het verhaal van Dickens (met wat uitzonderingen). Alistair Simm is geweldig als de vrekkige Scrooge. Hij geeft precies de nuance weer die Scrooge nodig heeft. Fantastische acteur die met gekke ticks het personage heerlijk vorm geeft. Trefzeker geregisseerd ook. De film vliegt voorbij.

Verder is het natuurlijk een heerlijke film om op kerstavond te kijken.

4,5*en

Interessante docu zonder opsmuk: een ruimte en een man die vertelt over zijn gruwelijke daden als huurmoordenaar voor de Mexicaanse maffia. Het schijnbare gemak waarmee hij zijn relaas vertelt, gaat soms door merg en been.

Ook opvallend is het verhaal dat hij zijn opleiding als politieman gefinancierd heeft gekregen van het Cartel. Wie dacht dat dit gegeven alleen voorbehouden was aan fictie zoals Infernal Affairs of The Departed, heeft het mis.

Interessant vooral omdat regisseur de aandacht vrijwel de hele film vast weet te houden met een pratende man, een spraakwaterval welteverstaan. Zeker knap te noemen. Maar als de ex-huurmoordenaar op zijn knieën vertelt inmiddels god te hebben gevonden, weet je ook zeker: dit is een man die ook goed uit de voeten kan met het podium dat voor hem gecreëerd is. En dat levert moreel gezien een aantal (interessante) vragen op.

3,5*en

Uitstekende kleine Hitchcockiaanse thriller met wijlen Christopher Plummer als een doorgedraaide psychopatische (kerstman) crimineel en Gould als een schuchtere bankbediende die een bankoverval anticipeert en zelf het geld steelt.

Filmmaker Duke, die werkt met een scenario van Curtis Hanson (die naar het schijnt ook nog een deel filmde nadat Duke van de set afliep), levert een lome thriller af die steeds boeiender wordt. Vooral een aantal schokkende gebeurtenissen in de tweede helft geeft de film weer een fijne kickstart. Plummer is flink op dreef als psycho, terwijl Gould verrassend relaxed de boel bij elkaar acteert. Ook mooi gebruik van locaties in Toronto, Canada.

Fijn: 4*en

Beetje Watchmen wannabe.

Lijkt op momenten wel wat op huisvlijt. Maar dat verklaart niet een acteur als Clancy Brown in een film als deze. Niet dat die nou zo duur zou moeten zijn. Maar dan hebben we het allang niet meer over een film die aan de keukentafel is gemaakt. Dan zou het allemaal nog enigszins charmant kunnen zijn met een stijl die zo uit after effects gedraaid zou kunnen zijn.

Erbarmelijk geacteerd is het allemaal wel zeg. Niet doorheen te komen op momenten. En dat helpt het laatste beetje goodwill dat de film heeft (samen met een rommelig onlogisch script), helemaal om zeep.

1 1/2*

Oeioeioei. Natali gaat hier op zijn bek zeg. na man's Cube en Nothing had ik hem hoog zitten maar hij had kritischer naar de plot moeten kijken. Wel legt hij vooral het eerste uurtje een mooi onbehaagelijk sfeertje neer maar al snel stapelt hij de ene na de andere bevreemdende keuze van de hoofdrolspelers op elkaar. Hoogtepunt is wel het lachertje wanneer Brody de koffer induikt met zijn gemaakte creatuur. Werkt op de lachspieren en ondermijnt elke geloofwaardigheid binnen het gegeven. Daarna kon ik de film niet meer serieus nemen.

2*en

1*

Een van de zoveelste direct to dvd vehicles van DC, die net als Marvel proberen in te cashen op de superhelden hype van de afgelopen jaren.

Blijkbaar geinspireerd door een graphic Novel, die ik nooit gelezen heb. Vergelijking kan ik dus niet maken, maar blijft op momenten vermoeiend en ongeinspireerd. De introductie van Supergirl op deze manier is aardig gevonden maar blijft verder een onintressant personage, net als in de comics.

Tekenwerk is verder adequaat maar nergens erg goed. Maar grootste probleem is toch wel dat het geheel zoutloos aanvoelt met een script dat binnen een dag uitgetikt lijkt te zijn.

2 *en

Een van de zoveelste post-apocalyptische klonen van de geweldige Mad Max serie die in de jaren tachtig bij bosjes werden gemaakt. Ook deze is niet veel soeps. Pulp van de bovenste plank. Gruwelijke jaren tachtig pop afgewisseld met flarden gedachten van de karakters in de film. Zelf zeggen ze niet zoveel. Dat is maar goed ook want op de momenten dat ze dialogen uitspuwen is het duidelijk dat het geheel vreselijk slecht gedubt is.

Toch heb ik een zwak voor post-apocalyptische films. Altijd al gehad sinds de eerste keer dat ik Mad Max zag. Hoe slecht dit soort klonen meestal ook zijn, toch bevatten de meeste een bepaalde sfeer waar ik mijn vinger niet op kan leggen. Misschien zijn het de elementen zoals de woestenij, de eenzame strijder en de overlevingsdrang van mensen die mijn aandacht trekken.

Bij flarden wat aardige ideeen die nooit uitgewerkt worden en wat leuke beelden van de woestenij. Verder een beetje amateuristische pulp.

Ach hell: 2 *en