Meningen

Dat Fulci een ogen fetisj heeft lijkt me met The Beyond helemaal duidelijk. Werd in Zombi 2 eenmalig het trucje uitgevoerd, hier komt de fascinatie meerdere keren naar voren.

Niet dat ik dat erg vind. Ik hou wel van een portie Gore op zijn tijd. Een aantal geweldige slacht partijen komt langs maar voor een coherent verhaal moet je niet bij Fulci zijn. Soms levert het mooie sfeer plaatjes op maar soms hangt The beyond ook als los zand aan elkaar en wordt het wat warrig allemaal. Wel gaaf einde dat alles weer mooi bij elkaar trekt en een mooi mistroostig slot door je strot douwt.

Na twee van die prullen als The New York Ripper en City of the Living Dead mag het wel weer eens: een aardige Fulci. Geweldig vind ik het allemaal nog niet (Zombi 2 is op momenten erg leuk maar zeker geen meesterwerk). Ik vind Fulci maar overschat en een matig regisseur. Neemt niet weg dat The Beyond bij tijd en wijle zeker vermakelijk is.

3*en

Blijft briljante cinema dit. Alle acteurs in bloedvorm met Cob en Fonda voorop.

Uitermate spannend en geweldig gefilmd. Oh, die fantastische begin scene waarin de camera minutenlang de juryleden introduceerd... pure meesterschap. En dan te bedenken dat dit (na een jarenlange televisie carrière) Lumet's debuutfilm is.

Blijft dikke 4,5 *en

Volslagen absurde film bij momenten. Die scene met die drummer was geweldig gevonden. Verder vraag ik me af waar Castellari die nicht van een Gregory vandaan heeft gehaald. Wat een stijve hark is dat zeg.

verder veel saaie scenes die de film inderdaad nekt maar toch heb ik aardig wat plezier (lees: continue glimlach) aan de film beleeft. Net als 'Bastards' heeft de film een bepaalde lichtheid die ontzettend fijn is. Niets om serieus te nemen en daardoor ook zo aardig. Ik hou het op 2.5*en.

Heeft iemand het vervolg die ik zou kunnen lenen? Aan de reacties hier zou die beter moeten zijn.

Interessante mislukkeling. Aan de ene kant ramt Lee de boodschap ons genadeloos door de strot. Dat die boodschap sympathiek en nog steeds nodig is staat buiten kijf. Maar omdat het er allemaal zo dik bovenop ligt, haal je ook wat vaker je schouders op en gaat het allemaal wat verloren.

Ook de lengte van de film helpt niet mee. Wat een interessante variatie op The Treasure of the Sierra Madre (1948) - MovieMeter.nl had kunnen opleveren, wordt nu een wat belegen spektakelstuk met teveel saaie momenten. Toch soms interessant door de kunstgrepen die Lee toepast, zoals de 4,3 ratio en 16 mm film voor de delen in het verleden tijdens de Vietnam oorlog, en het soms fijne camera werk. Lee kan wel wat, maar moet het wel blijven doseren. Oeh, en wat is die Delroy Lindo goed. Geef die man direct maar alle acteerprijzen. Fascinerende rol.

Net 3*en