Meningen

Weer een leuke low budget western van Boetticher. Zijn films doet me wel een beetje denken aan het werk van Anthony Mann. Met minimale middelen het maximale er uit persen. Ook hier weer met een minimaal aan locaties en lekker strak vertelt in een uurtje en 17 minuten. Begint lichtvoetig maar ergens onderweg slaat de toon om en wordt het allemaal wat serieuzer. Dat werkt wonderwel goed. Randolph Scott is prima maar het is Richard Boone als de schurk die echt indruk maakt. Leuk ook die jonge Henry Silva in een bijrol. Ik herkende hem bijna niet.

3 1/2 *en

Erg intressante docu dat zich van A to Z richt op de levensduur van The Doors. Boordevol mooi archiefmateriaal waardoor er een mooie sfeer van die tijd wordt neergezet. Toch blijft alles een beetje aan de oppervlakte en lijkt het meer een samenvatting van een roemruchtig periode dan een diepgaande analyse.

Voice-over van Johnny Depp is prima maar hij heeft verder voor de echte fan niet zo heel veel meer te vertellen. Toch mooi voor het tijdsbeeld en je kunt er niet omheen dat met bandleden met zulke verschillende muzikale achtergronden, The Doors een vrij unieke band was. Ze hebben wel degelijk de muziekindustrie even een flinke schop onder de reet gegeven.

3.5 *en

Heerlijke ridicule blaxploitation met een absurd plot over een groep white supremacists dat een goedje door het drinkwater wil gooien dat alleen Afro Amerikanen uitroeit. Gelukkig hebben we Jim Brown, Fred Williamson en karate machine/stijve acteer-hark Jim Kelly (sjeezus, wat kan die man niet acteren) die als donkere James Bonds op de vuist gaan met de racisten.

Absurd, maar dat neemt niet weg dat het allemaal nog best stijlvol gefilmd wordt. Let maar eens op de opening met die freeze frames. Verder lekker sfeertje met lekkere soundtrack (hoewel het titel-nummer echt "too much" is) en het vliegt ook voorbij. Echt helemaal nergens serieus te nemen en, belangrijk, het neemt zichzelf niet te serieus. Verbaast me dat dit niet een hogere rating heeft. Leuk!

3,5*en

Niet zo leuk als het eerste deel. Blijft natuurlijk pulp van de bovenste plank, maar Band kwam er in deel 1 glorieus mee weg.

Trancers 2 blijft steken in armoede hoewel er leuke rollen zijn voor Richard Lynch en weer voor Thomerson als Deth. Hunt zou haar collega's al snel voorbij streven in de Hollywood machine. Leuk om haar te zien voordat ze groot doorbrak. Een paar aardige scenes hier en daar maar de rest is armoe troef. Jammer dat ze de Trancers mythologie niet meer uitbouwen, ook al is het B-film making van de bovenste plank.