• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.886 films
  • 12.199 series
  • 33.965 seizoenen
  • 646.802 acteurs
  • 198.946 gebruikers
  • 9.369.636 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten doctari als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Dallas Buyers Club (2013)

Erg sterke en mooie film. Zo op het eerste gezicht is dit weer typisch zo'n film die een hoop Oscars hoopt binnen te hengelen (wat ook wel redelijk gelukt is), maar in tegenstelling tot een boel films die dat ook proberen, is dit wel degelijk een indrukwekkende film.

Het is natuurlijk al vaker gezegd, maar het acteerwerk van McConaughey en Leto is echt van topkwaliteit, en dat alleen maakt de film eigenlijk al de moeite. Daarnaast gaat de film over een interessant onderwerp waar ik bijna niks vanaf wist, en slaagt de regisseur erin om het geheel erg onderhoudend te maken: het tempo ligt (zeker voor dit soort film) best hoog, er is gek genoeg best veel (geslaagde) humor aanwezig zonder dat dit ooit botst met het serieuze onderwerp van de film, en het wordt nooit te sentimenteel.

Een klein kritiekpuntje is wel dat Ron m.i. wel een beetje erg makkelijk van een homofobe seksist verandert in een betrokken, gevoelige man, maar dat nemen we dan maar op de koop toe.

Dark Knight Rises, The (2012)

Alternatieve titel: T.D.K.R.

Na jaren wachten dan nu eindelijk het slot van de Dark Knight trilogie gezien..en behoorlijk teleurgesteld uit de bioscoop weggelopen. Het is geen slechte film geworden, maar vergeleken met het meesterlijke vorige deel, en rekening houdend met wat Nolan allemaal kan, valt hij wel flink tegen.

Bij The Dark Knight werd ik voortdurend overdonderd door het spektakel en met name de briljante Heath Ledger. Er zat zoveel vaart en verrassing in dat de film ermee wegkwam dat het verhaal wel een beetje gezocht was.

Deze keer ligt het tempo ogenschijnlijk veel lager, waardoor je veel meer tijd krijgt om na te denken over het wel erg vergezochte en warrige verhaal. Zowel de slechterikken (de stem van Bane is echt belachelijk) als hun grote plan overtuigen eigenlijk geen moment (dit is echt het omslachtigste plan ooit om een stad op te blazen), ook al worden er wat interessante thema's aangestipt. De dialogen vond ik veel te plichtmatig en de humor laat het een beetje afweten.

Gelukkig is het allemaal wel erg mooi gefilmd en is de actie wel spectaculair. En de finale, waarin we eindelijk wat meer actie te zien krijgen, mag er zeker zijn en heeft zowaar nog een paar aardige twists in petto. Andere meevallers zijn de prima rol van Anne Hathaway als Catwoman en Joseph Gorden-Levitt als politie-agent.

Over het algemeen had er echter meer in gezeten. De actie is prima, de cast ook, en de basis voor het verhaal is ook in orde. Maar de uitwerking zwalkt op en neer tussen allerlei plotlijntjes en weet de aandacht gewoon onvoldoende vast te houden.

Dark Shadows (2012)

Ik zal maar meteen zeggen dat ik niet zo'n fan ben van de recente Tim Burton films. HIj doet echt iedere keer hetzelfde trucje met dezelfde karakters en zijn films zijn vaak een voorbeeld van "style over substance".

Ook Dark Shadows is daarop geen uitzondering. Weer een gotische sfeer, weer allerlei monsters en vampieren, weer Johnny Depp en Helena Bonham Carter etc. Gelukkig pakt het deze keer nog redelijk aardig uit omdat het uitgangspunt gewoon erg leuk is, de soundtrack en de jaren '70 sfeer perfect gedaan zijn, en de cast er duidelijk zin in heeft.

Ook heb ik er best om kunnen lachen. Een aantal grappen over Depp die zich verbaast over TV's en auto's zijn wat te makkelijk, maar er zitten ook een paar briljante scenes in en met name Depp's archaïsche taalgebruik steelt regelmatig de show.

Dat het verhaal verder een nogal melodramatische en voorspelbare aangelegenheid is vol dik aangezette emotionele scenes en bombastische muziek, tsja, dat moet dan maar.

Dead Man Down (2013)

Uiteindelijk een redelijk standaard verhaal, maar de uitwerking is hier bovengemiddeld goed, waardoor het zeker een kijkje waard wordt.

De film is grimmig en sfeervol, de actie onderhoudend, de acteerprestaties prima, en zelfs de romance vond ik een stuk overtuigender dan doorgaans in dit soort genrefilms het geval is.

Een tikkeltje traag is het allemaal wel, en uiteindelijk ontvouwt het verhaal zich zonder grote verrassingen. Maar het blijft toch een plezierige rit.

Detroit (2017)

Spannende en relevante film van Bigelow, wat mij betreft interessanter dan The Hurt Locker. Met name het stukje dat zich afspeelt in het motel is erg spannend en intens - je voelt de wanhoop van de motelgasten die geterroriseerd worden door de politie bijna van het scherm afspatten.

Over de gehele linie ziet het er verder erg authentiek uit en de acteerprestaties zijn over de gehele linie erg goed.

Helaas zijn er ook een paar kleine minpuntjes - zo vind ik de geanimeerde introductie nogal zwak. Deze is veel te summier om echt een verklaring te geven voor de situatie en had beter helemaal weggelaten kunnen worden. Ook de laatste akte vond ik niet heel sterk - in hoog tempo worden er nog even een boel rechtszaken en verhoren doorheen gedraaid die een tikkeltje warrig overkomen en niet echt veel toevoegen. Ook dit had weggelaten of juist veel beter uitgewerkt moeten worden.

Ondanks dat doet Bigelow wel waar ze goed in is, namelijk erg spannende scenes op film zetten. Geen perfecte film, maar toch erg de moeite waard.

Dictator, The (2012)

Redelijk geslaagde komedie, eigenlijk beter dan ik verwacht had, na vrij gemende gevoelens te hebben bij Borat en Bruno.

Voor het grootste gedeelte biedt "The Dictator" echt heerlijk grove en foute grappen. Subtiel is het allemaal niet maar ik heb wel geregeld in een deuk gelegen.

Helaas wordt het een aantal keren toch wel weer een beetje te onsmakelijk. Het is niet zo erg (meen ik me te herinneren) als bij Borat maar de film belandt toch wel een aantal keren in het gebied van de plaatsvervangende schaamte. Jammer, want de film heeft het niet nodig.

De korte speelduur van de film is ook wel jammer. Het is een komedie en het hoeft niet eindeloos te duren of veel diepgang te hebben, maar met nog geen 75 minuten voelt het alsof men zich er wel erg makkelijk vanaf heeft gemaakt.

Desalniettemin heb ik er hard om moeten lachten en dat maakt het een geslaagde komedie

Divergent (2014)

De zoveelste "young adult film", en een van de minste die ik gezien heb (ik heb Twilight gelukkig nog steeds kunnen vermijden).

Het geheel voelt als een slap aftreksel van The Hunger Games en heeft een van de minst overtuigende postapocalyptische settings die ik ooit gezien heb, de onderverdeling van de maatschappij in vijf klasses raakt kant noch wal en de film houdt zich geen moment aan zijn eigen interne logica.

De eerste drie kwartier ofzo zijn nog wel te doen, daarna wordt het echt een aaneenschakeling van tamme actiescenes eindeloze droomsequenties en vreselijke clichematige ontwikkelingen.

Het neemt zichzelf daarbij allemaal ook nog veel te serieus (Hunger Games had ten minste nog leuke bijrollen) en het tempo ligt veel te traag (ongetwijfeld om de boel te rekken voor de onvermijdelijke vervolgdelen).

Nee, dit is saaie, slappe hap, die geen moment overtuigt en nauwelijks vermaak weet te bieden

Dredd (2012)

Alternatieve titel: Dredd 3D

Was dit maar een Engelse site, dan had ik deze film ten minste echt "Dredd-ful" kunnen noemen. Wat een vreselijk, vreselijk nep en saai gedrocht.

Ik heb echt negentig minuten mijn best gedaan om iets origineels of vermeldenswaardigs te vinden in deze film, het is niet gelukt. Het is weinig meer dan een fantasieloze aaneenschakeling van matige actie, eindeloze slow-motion, onopmerkelijke karakters en slechte effecten.

Het probeert ook nog eens heel erg nadrukkelijk cool over te komen. Een enkele keer lukt het maar meestal werkt het eerder op de lachspieren. Misschien is dat maar goed ook want bedoelde humor is ver te zoeken in een film die zich ook nog eens veel te serieus neemt.

Dit soort pulp kan werken als het ver over de top gaat en veel humor bevat. Als men echter daadwerkelijk denk dat al dit geschiet en geweld, zonder enige vorm van ironie, anno 2012 nog entertainmentwaarde heeft, dan gaat het wat mij betreft toch echt mis.

Drive (2011)

Ik begrijp dat veel mensen erg weglopen met deze film, en ik ga er voor een groot deel in mee. Het is een prachtig gemaakte film, met stijlvolle beelden, prachtig camerawerk, hypnotiserende muziek, en een paar strakke actiescenes.

Daarnaast heeft de film een geweldige cast die allemaal sterke en geloofwaardige acteerprestaties neerzetten.

Wat ik ook wel grappig vond was de jaren '80 sfeer van de film...roze neon lichten en een hoofdpersoon die in een leren jack met een schorpioen erop rondloopt..je moet maar durven, maar het komt hier nooit kitscherig over, het draagt eerder bij aan de sfeer.

Dus ja: dit is een kwaliteitsfilm. Alleen gaat het wat mij betreft allemaal net wat teveel over de stijl en wat te weinig over de inhoud. Het verhaal heeft verder niet zoveel om het lijf (standaard gangsterfilmgedoe), de karakters hebben wel erg weinig te melden, en er gebeurt wel een beetje erg weinig.

Dus: zeker een erg goed gemaakte film, die het bekijken meer dan waard is puur vanwege de esthetische aspecten, en die ook zeker meeslepend en spannend is,maar heeft niet dat beetje extra om het echt een klassieker te maken.

Dunkirk (2017)

In een woord: "WOW". Deze film is niet wat ik ervan verwacht had en is niet typisch voor Nolan, die toch vooral naam heeft gemaakt met high-concept films vol met twists en subplots, komt nu met een relatief eenvoudige (vanuit het oogpunt van verhaal en karakters) maar zeer indrukwekkende oorlogsfilm.

Het is daarbij zeker geen typische Hollywoodfilm geworden - het verhaal en de karakters zijn nogal minimalistisch, de film verzuipt niet in CGI om het er allemaal zo spectaculair mogelijk eruit te laten zien en de gruwelijkheid van het geheel wordt niet benadrukt door eindeloze hoeveelheden rondvliegend bloed.

In plaats daarvan krijgen we film die door middel van zeer effectieve beelden en de combinatie daarvan met een fantastische soundtrack probeert over te brengen hoe het gevoeld moet hebben om daar tussen die wanhopige en uitgeputte soldaten gezeten te hebben - en daar op geweldige wijze is slaagt. Het is lang geleden dat is zo'n intense film gezien die je echt het idee geeft dat je er zelf bij was en die je zo de angst en de spanning die de soldaten ondervonden moeten hebben laat meemaken- ik kreeg en paar keer echt kippenvel.

Dit gezegd zijnde is het niet per se een "waargebeurd verhaal" - het is niet per se allemaal even geloofwaardig (de Spitfire die zonder benzine nog lang doorvliegt is een beetje too much en de film doet ook geen recht aan de schaal van het geheel (meer dan 400.000 soldaten, duizenden boten, dat is echt gigantisch veel). Maar de film weet wat mij betreft de essentie van de situatie prima weer te geven.

I'm impressed